Last and First Men

จงฟังอย่างอดทน

พวกเรา ซึ่งเป็นมนุษย์กลุ่มสุดท้าย ปรารถนาอย่างแรงกล้า ที่จะสื่อสารกับพวกท่าน

ข้าพเจ้ากำลังพูดกับพวกท่านในขณะนี้

จากช่วงเวลาประมาณสองพันล้านปี ในอนาคตของพวกท่าน

นักดาราศาสตร์ได้ค้นพบ สิ่งที่น่าตกใจ

ซึ่งบ่งบอกถึงจุดจบที่ใกล้เข้ามาของมนุษยชาติ

พวกเราสามารถช่วยพวกท่านได้

และพวกเราก็ต้องการความช่วยเหลือจากพวกท่าน

เมื่อนักเขียนของพวกท่านเพ้อฝัน เกี่ยวกับอนาคต

พวกเขาจินตนาการถึงความก้าวหน้า ไปสู่ยูโทเปียรูปแบบหนึ่ง

ที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกับพวกเขา ใช้ชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขอย่างแท้จริง

ไม่มีสวรรค์เช่นนั้นดำรงอยู่

ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานนับกัป ที่อยู่ระหว่างยุคของพวกท่านกับยุคของข้าพเจ้า

ในทางกลับกัน เราได้เฝ้ามอง ความผันผวนครั้งใหญ่ของความสุขและความทุกข์

ผลลัพธ์จากการเปลี่ยนแปลง ไม่เพียงแต่ในสภาพแวดล้อมของมนุษยชาติเท่านั้น

แต่ยังรวมถึงธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงได้ของมันด้วย

การดำรงอยู่ของมนุษย์นั้นเป็นยิ่งกว่า สายน้ำบนภูเขา

มันเปรียบเสมือนแม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลเอื่อย ซึ่งไม่ค่อยถูกรบกวนด้วยแก่งน้ำ

ยุคสมัยแห่งความสงบนิ่ง มักจะเป็นความหยุดชะงัก

ที่เต็มไปด้วยปัญหาซ้ำซากและ ความยากลำบากของชีวิตนับไม่ถ้วนที่แทบไม่ต่างกัน

ถูกขัดจังหวะด้วยการระเบิดออกเพียงไม่กี่ครั้ง

การดำรงอยู่มีความไม่แน่นอนเสมอมา

ในทุกขั้นตอนของวิวัฒนาการ มนุษยชาติอาจถูกกวาดล้าง

ด้วยการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย ต่อสภาพแวดล้อมทางเคมีของมัน

ด้วยเชื้อโรคที่ร้ายแรงกว่าปกติ

ด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างรุนแรง

ด้วยผลกระทบอันหลากหลายจากความเขลาของตนเอง

หรือด้วยเหตุการณ์บนท้องฟ้าบางอย่าง

และนั่นคือเหตุผลที่มนุษยชาติได้ตรวจพบ กลุ่มก๊าซที่ไร้แสงสว่าง

การคำนวณแสดงให้เห็นว่า วัตถุนี้กับดวงอาทิตย์

กำลังเคลื่อนเข้าหากัน ในแนวสัมผัสและจะพุ่งชนกัน

ผลจากเหตุการณ์นี้ ดวงอาทิตย์จะลุกโชน และขยายตัวอย่างมหาศาล

ชีวิตจะเป็นไปไม่ได้เลย บนดาวเคราะห์ดวงใดก็ตาม

ยกเว้นก็แต่ ดาวเนปจูน

บรรพบุรุษบางส่วนของเรา

ตระหนักว่าพวกเขาเองไม่มีทาง อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์อันห่างไกลที่ไม่เอื้ออำนวยนี้ได้

จึงสนับสนุนให้มีการเฉลิมฉลองอย่างสุดเหวี่ยง ด้วยความเพลิดเพลินจนถึงวาระสุดท้าย

แต่ในที่สุด สายพันธุ์ยุคก่อนของเราก็ก้าวข้าม ขีดจำกัดของตนเอง

ด้วยความมุ่งมั่นที่เกือบจะพร้อมเพรียงกัน ที่จะอุทิศศตวรรษที่เหลืออยู่

เพื่อสร้างมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ขึ้นในโลกใบใหม่

มีอีกสิบสายพันธุ์ที่สืบต่อกันมา บนที่ราบของดาวเนปจูน

พวกเรา สายพันธุ์ที่ 18 คือมนุษย์กลุ่มสุดท้าย

หากพวกท่านสามารถเข้ามาใน โลกใบนี้ของมนุษย์กลุ่มสุดท้ายได้

พวกท่านจะพบสิ่งที่คุ้นเคยบางอย่าง

และอีกมากมายที่ดูแปลกประหลาด บิดเบี้ยวและวิปริตในสายตาของพวกท่าน

พวกท่านจะพบกับสิ่งมีชีวิต ที่ดูเป็นมนุษย์

แต่ทว่าดูน่าเกลียดน่ากลัวในสายตาของพวกท่าน

สิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์เหล่านี้บางส่วน จะมีขนหรือมีผิวสัมผัสนุ่มเหมือนตุ่น

เผยให้เห็นกล้ามเนื้อข้างใต้

ส่วนพวกอื่นจะมีผิวสีน้ำตาล สีเหลือง หรือสีแดงระเรื่อ

และบางส่วนมีสีเขียวหม่นโปร่งแสง

พวกท่านอาจเรียกเราว่าเหมือนเทพารักษ์ เหมือนวานร

เหมือนหมี หรือแม้แต่เหมือนช้าง

ทว่าลักษณะบางอย่าง ก็เป็นสิ่งที่เรามีร่วมกันทั้งหมด

ดวงตาทางดาราศาสตร์ที่มองขึ้นบน ตรงกลางกระหม่อมจะทำให้พวกท่านตกใจ

อวัยวะนี้ เมื่อยืดออกจนสุดประมาณ หนึ่งฝ่ามือจากเบ้ากระดูก

จะเผยให้เห็นท้องฟ้าในรายละเอียดที่ชัดเจน พอๆ กับกล้องโทรทรรศน์ของพวกท่าน

ที่กระจายอยู่ทั่วที่ราบสีเขียว ของดาวเคราะห์ที่เราตั้งรกราก

พวกท่านจะสังเกตเห็นสิ่งก่อสร้างมากมาย

สิ่งก่อสร้างเหล่านี้จะดูเหมือน ภูขาเรขาคณิตสำหรับพวกท่าน

ในหลายกรณี โครงสร้างทั้งหมด มีความโปร่งแสงหรือโปร่งใส

ดังนั้นในยามค่ำคืน เมื่อมีแสงสว่างภายใน มันจะดูเหมือนวิหารแห่งแสง

ด้วยฐานที่กว้าง ยี่สิบไมล์หรือมากกว่านั้น

หอคอยที่ส่องหาดวงดาวมีความสูง จนแม้แต่ชั้นบรรยากาศก็ถูกทะลุผ่านไปได้

บางแห่งเก่าแก่เกือบเท่า สายพันธุ์ของเรา

บางแห่งยังสร้างไม่เสร็จ

ทุกวัฒนธรรมที่สืบต่อกันมา ได้แสดงออกถึงตนเอง

ในอนุสาวรีย์อันยิ่งใหญ่เหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งแห่ง

ณ ยอดหอคอยเหล่านั้นคือที่ทำงาน ของเหล่านักดาราศาสตร์ของเรา

ดวงตาสำคัญที่กลุ่มของเราใช้ สอดส่องข้ามมหาสมุทรแห่งอวกาศอันไร้ขอบเขต

เราแต่ละคนไปที่นั่น ในเวลาใดเวลาหนึ่ง

เราร่วมกันประกอบ พิธีกรรมเชิงสัญลักษณ์

ที่เข้ามาแทนที่พิธีกรรมอันเสื่อมทราม ของศาสนาของพวกท่านเมื่อนานมาแล้ว

ลูกหลานของเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างอย่างมาก จากเด็กมนุษย์ยุคแรก

จำนวนของพวกเขาในโลกของเรานั้นน้อยมาก เมื่อเทียบกับประชากรจำนวนมหาศาลของเรา

ทว่า เมื่อเห็นว่าเราแต่ละคน อาจเป็นอมตะได้

พวกท่านอาจสงสัยว่าเหตุใดเราจึงยอมให้ตัวเอง มีลูกเลยแม้แต่คนเดียว

นโยบายของเราคือการสร้างปัจเจกบุคคลใหม่ ที่มีลำดับขั้นสูงกว่าตัวเราเอง

ผลก็คือ เราต้องการ การมีลูกอย่างต่อเนื่อง

ทารกในครรภ์จะได้รับการอุ้มท้องเป็นเวลายี่สิบปี

วัยเด็กยาวนานประมาณหนึ่งศตวรรษ

ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่รากฐานของร่างกายและจิตใจ ถูกสร้างขึ้นอย่างช้าๆ

เมื่อเด็กของเราเข้าสู่วัยรุ่นทางร่างกาย เกือบหนึ่งพันปีหลังเกิด

พวกเขาออกจากเส้นทางอันปลอดภัยของวัยเด็ก เพื่อใช้เวลาอีกหนึ่งพันปี

ในทวีปขั้วโลกแห่งหนึ่ง ที่รู้จักกันในชื่อดินแดนแห่งเยาวชน

ที่นั่น คนหนุ่มสาวของเราใช้ชีวิต กึ่งดั้งเดิม กึ่งศิวิไลซ์

ที่เหมาะสมกับธรรมชาติของพวกเขา

พวกเขารัก

และเกลียด

เราใช้ชีวิตผ่านความผิดพลาดทั้งหมด ทางความคิดและการกระทำ

ที่มนุษยชาติเคยทำมา

และในที่สุด เราก็พร้อม สำหรับโลกแห่งวุฒิภาวะ

ผู้ออกแบบสายพันธุ์ของเราตั้งใจ ที่จะสร้างจิตใจลำดับใหม่

ในระบบของสมองที่แยกจากกัน แต่ยึดโยงไว้ด้วยความเป็นหนึ่งเดียวทางกระแสจิต

ความแตกต่างอันมหาศาลระหว่างพวกเรา กับมนุษย์สายพันธุ์อื่นๆ ทั้งหมด

อยู่ที่จิตรวมกลุ่ม

เมื่อปัจเจกบุคคลเหล่านี้รวมกัน เป็นหนึ่งเดียวทางจิตพร้อมๆ กัน

อดีตทั้งหมดของสายพันธุ์ จะปรากฏขึ้นเสมือนเป็นความทรงจำส่วนตัว

พวกเขาสามารถเข้าถึงจิตใจในอดีตได้

นอกจากผู้ที่พอใจจะอยู่บนพื้นผิวของดาวเคราะห์แล้ว ยังมีเหล่านักนำทาง

ผู้เป็นตัวแทนของความภาคภูมิใจในมนุษยชาติ ที่ครองพื้นที่ระหว่างดวงดาว

เหล่านักนำทางได้ก่อตัวทางจิต เป็นชนชั้นพิเศษในหมู่พวกเรา

เพราะพวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่

อยู่ในพื้นที่ว่างเปล่านอกระยะ ของการสื่อสารทางกระแสจิต

พวกเขาเป็นคนทรหด เรียบง่าย และถ่อมตน

เมื่อเร็วๆ นี้ ยานสำรวจลำหนึ่งได้กลับมาจากการ เดินทางไปยังเขตห่างไกลในอวกาศ

ลูกเรือครึ่งหนึ่งได้เสียชีวิตลง

ผู้รอดชีวิตมีอาการผอมโซ

และมีอาการทางจิต

ตลอดการเดินทาง มีการสังเกตเห็น การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิด

เกิดขึ้นในดาวฤกษ์ดวงข้างเคียง