Dexter

ДЕКСТЕР

Во претходната епизода од “Декстер“...

Вечерва е таа ноќ.

И ќе се случува повторно и повторно...

Мора да се случи.

Ене го. Тој е тој.

Сега си мој, затоа прави како што ќе ти кажам.

Гледај да си џандар! -Не, судска медицина.

Воопшто нема крв во близина на телото.

Најчудно нешто што си видел.

Никогаш не сум видел толку чисто, суво и уредно мртво месо.

Како го прави тоа? Како убиецот ја вади крвта?

Еден ден ќе ми кажеш.

Ти кажав, прсканиците од крв не ми го одземаат сето време.

Како ти помина состанокот со Рита синоќа? -Супер.

Совршена е, бидејќи Рита е оштетена колку мене, на свој начин.

Отвори ги очите и погледни го тоа што си го направил!

Те молам, мораш да разбереш.

Верувај ми, дефинитивно разбирам.

Ало?

Што правиш сега?

Само привршувам едно проектче, и ќе поминам подоцна.

Најдоа уште една курва. -Уште една?

Таа е трета во 5 месеци.

Трета? Мислиш има... -Сериски убиец, така е.

Декс, постојат луѓе кои прават многу лоши работи.

Секако, мораш да научиш како да ги приметуваш, а јас можам да те научам.

Убиецот потполно ги одрал и кожата и месото.

Зошто го направил тоа? -Експериментира. Се обидува да го најде правиот начин.

Дефинитивно ја крева пречката. Проклетство!

Добар е типов.

Убиецот е уметник.

Се ежам од тебе, го знаеш тоа Декстер?

Да, знам. Извини.

Но, сега имаме четврто тело, а сечењето беше поинакво.

А тоа ни раскажува приказна.

Се менува ритуалот.

Би сакала да проверам дали има украдени камиони со фрижидер

минатава недела и слично.

Ми изгледа чудно. Сестра ти има некаква теорија за камион со фрижидер

и еве си ти сега за да ја докажеш. -Добра е, поручнику. Треба да и дадете шанса.

Мислам дека ова е пријателска порака.

“Еј, сакаш да си играме?“

И, да, сакам да си играме.

Навистина многу сакам.

КРОКОДИЛ

Сонувам.

Сонувам дека пловам по површината на својот живот,

гледајќи го како се раздиплува, набљудувајќи го.

Јас сум тој што не припаѓа никаде, а гледа навнатре.

Тоа! Човеку!

Сакаш да си играме, човеку? Ајде!

Во вода!

Види ги. Можат да се смеат и да си играат. Толку лесно им е на нив.

Иако не сум еден од нив,

иако понекогаш можам навистина да бидам чудовиште

денес сум само

морско чудовиште.

Наскоро ќе морам да се вратам на мојата “работа“.

Затоа уживам во вакви денови кога ги имам обележувајќи ги.

Само секунда.

Убиецот со камионот со ладење ми остави грозоморен сувенир.

Да го појаснувам би било некако

незгодно.

Здраво.

Ѓевреци, брате. Дај да влезам.

Може ли да биде подепресивно овде?

Имаш нешто за пиење? Пеколно жешко е надвор. -Сок од портокал?

Со мраз.

Па, како си?

Добро.

Да, се е во ред.

Појадокот, кој веќе го изедов, беше добар, но...

Ме знаеш, секогаш сум гладен.

Па, што има, фраерке?

Добро, види сега... Поручникот го бара камионот со

фрижидерот во секое мочуриште,

на секоја чистинка, и кај сите илегални расклопувачи на коли од овде до Кис.

Според мене, лудиот камионџија ти фрли отсечена глава врз колата.

Не е баш срамежлив. -Мислиш дека го крие камионот на видно место,

и чека да го најдете? -Ќе можев да го одговорам тоа да не ме вратеше

Лагуерта кај курвите да барам сведок.

Да го најдеш камионот одма ќе влезеш во “Убиства“. -И тоа како.

Не значи дека ако Лагуерта те тера да бараш курви на работно време

не можеш да го бараш камионот... -Во мое време!

Што е работата со овие? -На суд сум.

Зошто никогаш не разговараме за работи меѓу брат и сестра?

Тато беше џандар, ти си џандар, јас работам за џандарите.

За нас, ова се работи како за брат и сестра.

Ти ги истакнува очите.

Прво ми фрла отсечена глава,

потоа ми ги остава овие делови од кукла,

како делови од сложувалка.

Сакам сложувалки.

Но ништо не фрустрира повеќе од тоа кога ќе ја склопиш сложувалката

да откриеш дека се уште нема смисла.

Ве молам кажете ги вашето име и занимање.

Се викам Декстер Морган и сум специјалист по судска медицина

за анализа на крвави прсканици во полицискиот оддел на Мајами.

Колку време работите со анализа на крвави прсканици? -Скоро 12 години.

Значи сте учествувале во доста случаи? -2103.

Плус-минус. -Не, 2103.

Значи може да се рече дека крвта е вашиот живот?

Може.

За разлика од другите во станицата, јас обожавам да одам на суд и да тријам

рамена со добрите луѓе од сончевата држава

и Сасквочите.

Во судница, сите се однесуваат примерно.

Како некој да ги набљудува.

И така е.

Кога некои луѓе ќе го погледнат семејствово

ќе видат само трагедија и скршени срца. Но јас гледам многу повеќе од тоа.

Ќе го сторам ова, добро?

Јас гледам можност.

Александар Прајс ја напишал домашната,

ја бакнал мајка си и излегол да џогира.

И рекол дека ќе се врати баш на време за да го исфрли ѓубрето.

Уште една обична ноќ додека...

Додека обвинетиот не само што го удрил

со својата кола, туку и избегал од местото

оставајќи го Александар сам да умира со часови

додека не го пронајдоа неговото тело следното утро.

Грозоморно и нечуено.

Народот ќе докаже дека не само што г-нот Чејмберс

го удрил и го убил Александар Прајс

туку го направил тоа, повторно, под влијание на алкохол.

Среќен роденден, Алекс.

Благодарам.

Раскини го. -Што?

Се надевам дека се пари.

Многу сакаш. -Изненадување.

Благодарам, дечки. Ама надвор е 80 степени.

Следната година, ова време,

ќе те посетиме во Харвард.

Тоа е се што сум сакал за тебе, Александар.

Фала, тато.

Добро, доста расфрлање.

Ја гледам нивната болка.

До некое ниво, дури и ја разбирам.

Само што не можам да ја почувствувам.

Само прашање на време е додека да видиме до каде

ќе стигне Мет Чејмберс со неговите крокодилски солзи.

Но до тогаш

малку од моето омилено тропско овошје.

Совршена храна за возење после сендвич со тепано свинско.

Исто така можам и да си ја одржувам енергијата за дневната работа.

Детективу!

Здраво. -Здраво.

Индентификуван е? -Првиот што бил на местото го земал паричникот.

Се уште чекаме. -Здраво, Декс.

Шефицата - поручникот Лагуерта,

сметајќи дека заслужува се, има некаква привлечност кон мене.

А мислев дека јас сум морничав.

Според раскинатата кожа и секундарната прсканица,

падот мора да бил од висина меѓу 15м и 18м.

Надвозникот кон исток е само 12м.

Не е доволно висок за ваква штета, значи

отприлика, скокнал од надвозникот што води кон запад.

Пратете тим на надвозникот кон запад. -Добра е.

Ејнџел, види го ова.

Мислам дека има нешто во устата.

Болничар!

Само посмртна реакција. Куфер си е.

Подобро да го провериш и пријателов. Не се знае што изел типов.

Ова го изел.

Можеби сум луд, Ејнџел, но мислам дека ова е човечко месо.

Вчера се фатив со Шон.

Шон, кабловскиот мајстор? -Боже, не!

Тој мирисаше на сирење.

Значи, Шон, механичарот? -Да.

Намина. Отворивме шише Пинот Гриж. Го испивме.

Дури да се свестам...

Престани со тоа.

Не сакаш да го слушаш ова, нели? -Не сакам.

Но, ако сте сериозни, би сакал да го запознаам.

Придружете ни се ти и Шон, механичарот,

на мене и Рита, девојка ми, утре на вечера? -Зошто?

За после да ми кажеш дека не е доволно добар за твојата сестричка?

Немој. Ти ми зборуваше за братско-сестрински работи утрово.

И тоа станува братско-сестрински двоен состанок?

Што ти се врти во главата? -Ајде, ќе биде забавно.

Добро, но не ти ветувам дека ќе биде забавно.

Не сега!

Што му влегло па на него во чмарот? -Мрази лабораториски работници.

Една информација за него...

Поради тие работници ние џандарите испаѓаме добри.

Добро, слушајте.

Го идентификувавме телото од под надвозникот.

Се викал Рики Симонс. Џандар бил.

Да те прашам нешто. -Да?

Кога бевме партнери ги користеше сите можни изговори

за да не ги известуваш роднините на починатите.

Го познавав Рики од софтбол тимот на одделот.

Добар човек беше. Добар џандар. Тоа е најмалку што можам да сторам.

Мамичето!

Пријави!

3Х-77 до диспечерот.

Ни требаат болничари и полициска поддршка.

Ќе ја проверам куќата. -Кара, јас сум, Џејмс.

Добро си.