Perpetual Planet: Heroes of the Oceans

De oceaan is het ondersteunt het leven op de aarde.

Geen oceaan, geen wij.

Mijn naam is Sylvia Earle.

Al bijna mijn hele leven verken ik de zee,

bestudeer ik de levende organismen die ons leven mogelijk maken.

Maar veel van wat ik in mijn leven heb gezien, is aan het verdwijnen.

Het is nu een race tegen de klok om oplossingen te vinden.

Vandaag toont een nieuwe generatie helden ons wat...

er gedaan moet worden,

om de oceaan weer gezond te maken,

om een onvergankelijke planeet te creëren,

voor toekomstige generaties.

Fantastisch.

Hier werd ik als kind voor het eerst verliefd op de oceaan.

Hier ademde ik voor de eerste keer lucht onderwater.

En voor mij was dat de ommekeer.

Ik dacht,"Dit wordt zo geweldig,

Ik zal de vissen kunnen zien en kijken wat ze doen."

Maar de vissen naar mij toe en kwam mij observeren.

Ik dacht,"Wacht eens even,

het moet eigenlijk andersom zijn."

Sinds ik voor het eerst onderwater ademde,

ben ik een deel geweest van de grootste periode van exploratie,

in de geschiedenis van de mens.

Ik heb weken achtereen onder water geleefd...

Ze heeft in levende lijve...

delen van onze planeet...

gezien die de meesten van ons zich niet kunnen indenken.

Ik hielp bij de bouw en het ontwerp van onderzeeboten...

om dieper en verder te kunnen verkennen dan ooit tevoren.

Voor de eerste keer...

bewandelt een vrouw de zeebodem op meer dan 300 meter diepte.

Met genoegen stel ik u voor aan een wetenschapper, een ingenieur,

een leraar en een ontdekker.

En richtte organisaties op om de zee te verkennen en beschermen.

Hare Diepheid, Dr. Sylvia Earle.

Maar deze periode van ontdekking ging gepaard met een immens verlies.

Als we zo blijven doorgaan, komen we echt in de problemen.

We dachten dat de oceaan te immens was om geschaad te kunnen worden door mensen.

We hadden het mis.

We hebben de schatten van de natuur vernield,

en de oceaan bijna uitgeput.

Maar ik heb nog altijd goede hoop.

Een wereldwijd netwerk van...

wetenschappers bouwt voort aan mijn levensmissie...

om de oceaan te redden.

Sylvia Earle is een inspiratie voor mij.

We volgen allemaal in haar voetsporen.

Dankzij haar zijn er zovelen in mijn generatie verder gegaan...

en boekten vooruitgang in hun werk.

Hun pionierswerk heeft onze kennis...

op nieuwe hoogtes en dieptes van begrip gebracht.

We weten nu wat vorige generaties niet konden weten.

We gaan opnieuw een massa-extinctie tegemoet.

We verliezen soorten in een alarmerend tempo.

Wij zijn de wetenschappers die weten wat er zich aan het voltrekken is,

en het is onze verantwoordelijkheid om mensen bewust te maken...

in het belang van het welzijn van de planeet en onze eigen toekomst.

Samen vormen ze een wereldwijde beweging...

waar we allemaal deel van kunnen uitmaken.

De oceaan beschermen alsof ons leven er van afhangt.

Want dat doet het ook.

Toen ik met exploreren begon,

stond ik versteld van de overvloed aan leven op gezonde koraalriffen.

Maar vandaag zijn de koraalrifsystemen over de hele wereld aan het verdwijnen.

Het kan bijna niet erger.

Het was alsof ik in het gezicht van klimaatverandering keek. Daar is het.

Riffen zijn aan het sterven en dit hier is er het bewijs van.

Als we nu niet handelen,

kunnen de koraalriffen tegen het einde van de eeuw verdwenen zijn.

Vanuit de ruimte gezien,

is de Great Barrier Reef de grootste levende organisme op de aarde.

De koralen hier behoren tot de meest diverse ter wereld.

Maar in de afgelopen jaren,

hebben de gevolgen van de klimaatverandering wel 30% weggevaagd.

Koraalbioloog Dr. Emma Camp was getuige van deze tragische gebeurtenissen.

Ik voel dat ik een verantwoordelijkheid draag om op te komen voor de koraalriffen,

dat is mijn gebied van passie en onderzoek.

Ik doe wat ik kan om dat ecosysteem te beschermen en te bewaken.

Klimaatverandering en andere menselijke activiteiten...

vernietigen de koraalriffen over de hele wereld.

Warmer, zuurder zeewater met een laag zuurstofgehalte...

bedreigen hun voortbestaan.

Terwijl wij onverwijld het klimaat aan het veranderen zijn,

ontdekken we of en hoe koralen die veranderingen kunnen overleven.

Om te helpen redden wat er nog is,

hebben Emma en haar team de eerste meersoortige koraalkwekerij opgezet...

om de koraalrijkdom en. - Diversiteit te herstellen.

Koraaldeeltjes worden zorgvuldig overgeplant op metalen raamwerken.

Dit is erg succesvol gebleken.

Ik denk dat we in minder dan 1 jaar meer dan 14.000 koralen hebben aangeplant.

Deze aanplantmethode van koralen wordt al toegepast...

op andere riffen in de wereld.

De enige duurzame oplossing om koralen te redden, is klimaatverandering tegengaan.

Tot die tijd helpen deze koraalkwekerijen tijd winnen voor de riffen.

Enkele jaren geleden maakten Emma en haar team nog een buitengewone doorbraak...

in de strijd om de koraalriffen te redden.

Ze vonden koralen die het goed deden in extreme omstandigheden.

Één gebied waar we koralen vonden en waar we normaal niet zouden kijken,

was in mangrovelagunes.

Dat is ongewoon omdat de omstandigheden warmer zijn en zuurder...

en er minder zuurstof beschikbaar is.

En we voorspellen dat dat door klimaatverandering zal verergeren.

Te ontdekken dat deze koralen een verhoogde veerkracht hebben...

geeft me wat hoognodige hoop...

dat we tenminste nog wat koralen zullen hebben in de toekomst.

Deze revolutionaire ontdekkingen worden reeds gedeeld...

met wetenschappers van over de hele wereld.

Ze werken samen om dit kostbare ecosysteem toekomstbestendig te maken...

voor de toekomstige generaties.

Ik wil tegen mijn kinderen en de komende generaties kunnen zeggen...

dat ik alles deed wat ik kon om deze organismen te proberen te behouden,

en probeerde mensen te motiveren en te onderwijzen en aan te moedigen,

om deze ecosystemen te conserveren zodat ze niet verloren gaan,

zodat het niet een voorrecht is dat wij alleen konden meemaken.

De gevolgen van klimaatverandering zijn nu overal op aarde voelbaar.

Nergens is dit duidelijker dan in de bevroren delen van de planeet.

Hier in Antarctica,

ontsluit het smeltende ijs deze ooit ongerept omgeving,

en stelt zo het mariene leven bloot aan onvoorziene vormen van vervuiling...

die we nog maar net beginnen te begrijpen.

Het is prachtig om gewoon naar de natuur te luisteren.

Hoe diverser de geluiden zijn, hoe meer dat ons vertelt over zijn gezondheid.

Bio-acousticus Prof Michel Andre heeft baanbrekende technologie ontwikkeld,

om de geluiden van de oceaan te ontsluiten.

Dit onthult een enorm geluidslandschap van...

leven dat niet waarneembaar is voor het menselijk oor.

Licht gaat niet verder dan een paar meter onder het oppervlak,

dus de enige manier waarop de zeebewoners kunnen communiceren,

zich oriënteren of informatie verwerven is door geluiden.

Walvissen maken een grommend geluid, vergelijkbaar met wat een olifant doet.

Deze lage frequentie brom. Zoals dit...

En dit stelt de walvissen in staat om over erg lange afstanden te communiceren,

soms wel over honderden kilometers.

Maar toen Michel leerde luisteren naar deze stemmen,

ontdekte hij ook dat ze verdrongen worden door menselijk lawaai,

die dit communicatiekanaal bevuilen...

met lawaai van menselijke activiteit, in het bijzonder de scheepvaart.

Als we ze beletten informatie uit te wisselen,

veroorzaken wij hun dood.

In de laatste 50 jaar,

is het geluid in de oceaan iedere 10 jaar verdubbeld.

Scheepvaart, industriële visserij en het zoeken naar fossiele brandstoffen...

zijn drastisch toegenomen.

En het doodt niet alleen de zoogdieren.

Tien jaar geleden deden we een schokkende ontdekking.

Het waren niet alleen grote zeezoogdieren zoals walvissen en dolfijnen...

die beïnvloed werden door lawaaivervuiling.

Duizenden ongewervelde soorten kunnen eronder lijden en er aan sterven.

We waren compleet verrast, we konden het niet geloven.

Je voelt de verantwoordelijkheid.

Niet alleen om aan te tonen dat er een effect is...

maar ook om een oplossing voor aan te dragen aan de samenleving.

Om de gevolgen van geluidsvervuiling aan te pakken,

heeft Michel een technologie ontwikkeld...

die live naar de geluiden van de zee luistert.

Dit is de eerste keer, dit is een nieuw toestel,

het is een prototype dat we speciaal ontwierpen voor deze expeditie.

Dit kleine ding gaat het geluid van Antarctica opnemen.

Deze autonome boei zendt live gegevens uit

van één van de laatste plekken op aarde waar geen geluidsvervuiling is.

Het gaat gepaard met een bitterzoet gevoel...

dat we dit mogelijk niet meer zullen kunnen doen in de toekomst.

Deze technologie zal deel worden van een wereldwijd netwerk...

van luisterstations over de hele wereld.

Het staat bekend als LIDO, of Luister naar de Diepe Oceaan,

en het geeft het eerste echte wereldwijde beeld van oceaanlawaai en zijn effecten.

Het mooie van deze technologie is dat het naar de oceaan luistert...

24 uur per dag, elke dag, elke maand, elk jaar.

Het luisteren onthult precies waar we lawaai moeten terugdringen...

om vitale habitats te beschermen.

Ik hoop dat het luisterstation dat we aan het ontwikkelen zijn...

en over de hele wereld aan het inzetten zijn,

mensen zal helpen om de boodschap te horen.

Mijn gevoel is er niet een van angst. Mijn gevoel is daarentegen...

Ik geloof dat wat we doen een oplossing aandraagt,

en de volgende generatie iets biedt wat zij weten te gebruiken.

Deze technologie die uit de oceaan is voortgekomen,

observeert nu ook de biodiversiteit op het land,

en onthult zo de gevolgen van menselijke activiteit...

op flora en fauna overal ter wereld.

Onderwater geluidsvervuiling is zoals de dood door 1000 sneden.

Maar het is slechts één van de vele problemen die de oceaan heeft.

Gedurende mijn leven elimineerde de industriële visserij 90%...

van vele verschillende soorten wilde oceaandieren.

Sommige van de aarde's meest majestueuze schepsels worden tot uitsterven gedreven.

Maar met de juiste bescherming kunnen soorten herstellen,

van de kleinste inktvis en garnaal,

tot de grootste vis in de zee.

De eerste keer dat ik een walvishaai zag,

was het net alsof er onderwater een bus op me afkwam, en ik vol ontzag.

Je voelt je bijna betekenisloos vanwege van hun enorme omvang.

En die enorme dieren die er altijd al waren,

worden toch bedreigd.

Marinebioloog Dr. Brad Norman en zijn collega's...

hebben technologie ontwikkeld om deze schuwe diepzeegigant te observeren.

Er zijn er meer dan de helft minder nu dan 75 jaar geleden.

Ze staan op de rand van uitsterven door mensen...

door jacht en aanvaringen met schepen.

Als we nu niets doen,