Kings Go Forth

Ik zag hem voor 't eerst in een stadje in Zuid-Frankrijk.

In het noorden bevrijdden ze Parijs. Dat was de oorlog waar je over hoorde.

De oorlog waar ze foto's van namen en over schreven.

Wij hadden onze eigen oorlog, waar ze weinig over schreven.

We waren bij Saint-Tropez geland. Er was weinig tegenstand.

Niet zoals toen we in Sicilië of Salerno landden. Of in Anzio.

De Duitsers schoten soms een granaat af en soms kwam er iemand om.

Soms was dat een vriend.

Hij was een van de vervangers. Ze zagen eruit als nieuwelingen.

Te jong, te netjes en te opgepoetst. Ze keken allemaal bang.

Behalve hij. Hij was niet bang. Het soort vent dat je opvalt.

In elke groep kerels is er altijd eentje die opvalt.

Attentie.

- Kan een van jullie een radio bedienen? - Ja, ik.

Goed, de rest kan wel gaan.

- Hoe heet je? - Specialist vijfde klas Britt Harris.

Laat je formulier 20 eens zien.

Culver Military Academy, Virginia Military Institute, Penn State, Colgate en Cornell.

Vier universiteiten? Waarom ben je geen officier?

- Dat is moeilijk uit te leggen. - Probeer het toch maar.

- Ik wilde met de mannen dienen. - Probeer het nog maar eens.

Ik wilde iets bewijzen aan een aantal mensen.

Je zit pas acht maanden in het leger en we zijn hier al twintig maanden.

Ik had uitstel vanwege m'n werk.

Manager van de wolfabriek Harris, Newark, New Jersey.

- Jij heet ook Harris. Is dat toeval? - M'n vader.

Slim om een pa uit te zoeken die een fabriek bezit. Is het er eentje?

Vier.

Mijn pa had ook 'n zaak. Een snoepwinkel in New York.

Op 123rd Street bij Eighth Avenue.

Ik moest hem helpen als het druk was bij de kauwgum.

Als je de radio kunt bedienen, komt het wel goed.

Anders schop ik je verrot.

Ik laat je een kamer toewijzen.

Wil de luitenant dat ik deze draag?

De luitenant wil dat je ophoudt met dat chique gelul.

Ik had iemand nodig voor Wiley's werk.

Die was op 't strand omgekomen.

Opstaan, slaapkop. Schrijf m'n nieuwe radiotechnicus eens in.

Waarom laat u de artillerie niet voor vervanging zorgen?

- U weet toch dat die ouwe... - Kop dicht en pak een potlood.

Dat is niet erg netjes

voor iemand die pas officier en heer is geworden.

Hij komt ook uit Newark. Ken je hem?

We zijn niet bepaald vrienden, maar ik ken hem.

Korporaal Britt Harris. Legernummer 33170247.

U hebt een kanjer te pakken.

- Leg eens uit, korporaal. - Kanjer?

In dit geval is dat een beroemdheid.

Mr Britt Harris was een beroemdheid bij ons.

Een lid van de rekruteringscommissie

werkte toevallig in de fabriek waar Harris de leiding had.

Hij gaf hem een Chevrolet.

- Ik had om een Cadillac gevraagd. - Tuurlijk.

- En toen? - Toen moest hij snel dienst nemen.

- Bedankt, korporaal. - Graag gedaan.

- Je houdt het toch wel voor jezelf? - AI rukken ze m'n nagels uit.

AI zou dat wel erg hygiënisch zijn.

Geen zorgen, Sam, luitenant. U kent me toch. Een grote bek.

Ik wil graag wat eieren kopen. Ik neem er een, twee...

Ik vertelde hem niet wat ik wist.

We moesten als verkenners met elkaar kunnen opschieten.

We zaten op elkaars lip.

Wat zijn dat?

- Heb je ervoor betaald? - Nee, ze heeft ze me gegeven.

Waarom?

Ik weet het niet. Vrouwen geven me altijd dingen.

Eens kijken. Eentje voor Rogers, een voor Harmer, een voor Breglio.

En een voor... Nee, twee voor mij. Ik vergeet dat ik officier ben.

- Dan heb je er nog een over. - Juist.

Ik pakte hem behoorlijk aan.

Omdat ik hem niet vertrouwde en omdat hij rijk en knap geboren was.

En ik was arm en niet knap geboren.

Hebben jullie Harris al ontmoet?

Ik hoor dat hij pas later in dienst is gegaan.

We hebben geoefend. Hij kan goed met een radio omgaan.

Dat kon Wiley ook.

Landmijnen.

Laat de hospikken meteen komen.

De vervangers zijn de boomgaard ingegaan. Die ligt vol met mijnen.

Kop dicht, mannen.

Iedereen wist dat er mijnen lagen.

Jullie daar. Geen beweging, anders gaan er nog meer af.

Blijf waar jullie zijn.

Laat de ontmijningsploeg komen.

Blijf staan, anders gaan er nog meer mijnen af.

Ze zijn hier dicht bij elkaar.

Laat de hospikken m'n kleren volgen.

Een was dood, twee waren een been kwijt, vijf moesten naar 't hospitaal.

Je bent me er eentje. Een echte held.

Zal ik je meteen een medaille opspelden of wacht je op de generaal?

Snelheid leek me van belang.

Heb je ooit van een mijndetector gehoord? Geef antwoord.

Hoorde je me niet roepen?

Dat is jammer.

Heb je een scheermes?

Snij daar je strepen dan maar mee af, soldaat Harris.

Ga maar ergens zitten.

Ik ga je niet vragen die man z'n strepen niet af te nemen.

Vertel eens wat er is gebeurd.

Niet veel. Ik zei dat hij moest blijven staan en dat bevel volgde hij niet op.

Jij hoorde mijn bevelen ook niet altijd.

- Ik had het niet gedaan. U wel? - We zijn wel wijzer.

- Ik begrijp die jongen niet. - Misschien hoeft dat ook niet.

Zit hem niet zo op z'n huid. Hij kan het niet helpen dat hij gestudeerd heeft.

- Ik wou hem eervol vermelden. - U krijgt nog zat kansen.

- Hoe lang liggen jullie al onder vuur? - Alles bij elkaar? 188 of 189.

- Ken je de Rivièra? - Alleen uit National Geographic.

Ik heb gehoord dat je in de grote hotels als je de kraan opendraait

cognac of champagne krijgt.

Misschien moeten jij en je mannen dat eens een dagje nagaan.

Een uur later waren we bijna in Nice. Zo ging dat.

Men noemde het wel de champagnecampagne.

Niemand zal ooit vergeten hoe de Rivièra toen was.

Het was een uitrustgebied geworden.

Er was nog nooit zoiets geweest en er zou nooit meer zoiets komen.

Sinaasappels uit Afrika, eieren uit Zweden, biefstuk uit Argentinië.

Champagne en cognac waren er al. En een aantal van de meisjes.

De andere kwamen per bus of vliegtuig of te voet.

Er waren allerlei meisjes.

De hotels waren luxueus, maar vielen toch wat tegen.

Je moest helemaal naar het terras voor cognac of champagne.

Je vergeet soms hoe mooi een mooie vrouw kan zijn.

Maar het duurt niet lang om je geheugen op te frissen.

Ik zag wat ze bedoelden met de Franse Rivièra.

Ik was 't al gauw zat 10.000 man te zien die hetzelfde droegen en deden als ik.

Dus ging ik alleen op stap in een jeep.

U bent de eerste Amerikaan die ik heb gezien.

Misschien moet ik m'n eerste Amerikaan iets geven wat ik erg mooi vind.

Vijf.

Zes.

Zeven.

Wat dacht ik toen ik haar zag?

Dat ze mooi was, denk ik, en dat ik graag met haar wilde praten.

Vijf.

Zes.

Zeven.

- Ja, dat weet ik. - U spreekt Engels.

M'n moeder zegt soms dat ik niks anders doe.

Luitenant Sam Loggins.

Ik begrijp het niet.

Hij beseft niet dat hij hem mag houden. Hij heeft nog nooit iets gekregen.

Luitenant Sam Loggins, Jean-François Duvan.

Graag gedaan.

Ik moet gaan. Nogmaals bedankt en tot ziens.

- Ik weet zijn naam, maar niet de uwe. - Ik ben Monique Blair.

- Uw Engels is erg goed. - Ik ben Amerikaanse.

- Waarom praat u dan zo? - Ik heb altijd in Frankrijk gewoond.

En u bent nooit thuis geweest? In de VS?

Frankrijk is m'n thuis.

Wat ze daar kookt, ruikt erg lekker. Hoe heet het?

Het smaakt ook erg lekker.

Ik zal u aan mevrouw voorstellen.

Dat ziet er lekker uit.

Heerlijk.

- Hoe noem je het? - Poulpe.

- Wat betekent dat? - Octopus.

M'n vader dacht er net zo over. Hij was er dol op.

Heel lekker.

- Kunt u me iets anders aanraden? - In beslag gebraden sardientjes.

Zou u...

Zou u willen blijven om ze met me te eten?

Alstublieft.

Geeft ze iedereen cognac van het huis?

Ik denk niet dat ze het ooit eerder heeft gedaan en ooit weer zal doen.

Wat gebeurde er nadat je vader was overleden?

Ik bleef een tijdje in New York hangen.

Tot ik besefte dat al m'n maten of in dienst of in de bak zaten.

Dus ik ging terug naar Los Angeles.

Op een dag riep Mr Bolling me bij zich en zei:

"Bekijk 't nieuwe briefpapier eens." Het zag er prima uit.

Toen zag ik het. Er stond "Bolling en Loggins, Aannemers" op.

Ik was zomaar ineens z'n partner geworden.

- Wat deed je toen? - Ik bedankte hem.

Je bedankte hem met een zeer diepe stem.

En daarna excuseerde je je en ging je naar je eigen kantoor,

deed de deur dicht

en huilde je.

Je huilde omdat Mr Fred Bolling zo'n goed mens was.

Ik zal eerlijk zijn.

Ik heb het nog nooit eerder gezegd, maar ik huilde inderdaad.

- Hoe heb je dat geraden? - Dat heb ik niet.

Amerikanen schamen zich als ze tedere gevoelens hebben.

M'n vader zei ooit:

"Je kunt een man niet beoordelen op z'n woorden als je z'n gezicht niet ziet."

- Je vader was een wijs man. - Ja, dat was hij. Bijzonder wijs.

Wat zei ze?

Ze zei dat ze het geweldig vindt dat de Amerikanen hier zijn.

Ze wenst je erg veel geluk.

En ik heb pech als ik nu niet naar huis ga, want dan wordt m'n moeder bezorgd.

Mag ik je nog eens opzoeken? Ik kan verlof aanvragen.

Ik kan je niet nog eens ontmoeten.

- Kun je dat niet of wil je 't niet? - Dat wil ik niet.

Nou, dan zijn we uitgepraat.

Ik mag je graag, Sam. Je bent een goede Amerikaan.

- Maar je wilt me niet meer ontmoeten. - Nee.

Ik dring anders nooit aan, maar als je je bedenkt...

Ik ben hier volgende zaterdag om acht uur weer.

Dag, Sam. En nogmaals bedankt.

Toen we terugkwamen, was de oorlog nog net zo.