ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Dames, heren en lgbters...
graag een daverend applaus voor de enige echte...
Klap in je handen alsof het je niet boeit wat men denkt...
voor de enige echte...
Udom Taephanich.
Heel erg bedankt.
Oké, heel erg bedankt.
Klap eens in je handjes, blij, blij, blij
Als iemand het podium op komt en mensen schreeuwen en klappen...
moet die persoon wel beroemd zijn.
Dan ben ik dus beroemd.
Om eerlijk te zijn, weet ik dat wel. Ik ben best wel populair.
Maar ik kan er geen cijfer op plakken. Geen idee.
Ik weet dat niet, want er is geen schaal voor beroemdheid...
zoals decibellen voor geluid.
Geen idee hoe beroemd ik ben.
Als beroemdheden, acteurs en zangers de deur uit gaan...
willen mensen fotos en handtekeningen.
Ze weten dat ze beroemd zijn, maar ze weten niet hoe beroemd.
Ik besefte hoe beroemd ik was...
toen Vinij Lertratanachai me uitnodigde om te komen voetballen.
Kennen jullie hem?
Hij organiseerde Liverpool tegen Manchester United.
Hij belde al voor de zesde keer en ik zei dat ik niet kon...
omdat hij helemaal in Bang Pa-In was en ik in Bang Kapi.
Het is ver rijden.
Ik zou te laat thuis zijn gekomen.
Dus ik zei dat ik het druk had.
Dat ik geopereerd was aan mijn knie.
Dat ik niet meer gevoetbald had sinds mijn tijd als monnik.
Maar hij belde voor de zesde keer: Laten we gaan voetballen.
Zoals gewoonlijk verzon ik een smoes.
Ik ben aan het tekenen. Ik heb geen tijd.
Kom nu. Het wordt geweldig. Morgen om 16.00 uur.
Wie komt er nog meer? Ik wil niet. Ik heb geen voetbalschoenen.
Jackson Wang.
Met Jackson Wang voetballen? Dat meen je niet?
Ja. Hij is in het land. Hij voetbalt graag als hij vrij is.
Komt hij echt?
Ik zou voor hem helemaal naar Betong zijn gegaan.
Het was wel mooi Jackson Wang.
Jullie zouden een kaartje moeten kopen...
een duur kaartje, om hem van ver af te zien.
Mijn nichtje Ratsamee is echt fan van hem.
Ze heeft veel betaald om hem van ver weg te zien...
terwijl ik in hetzelfde team kon spelen. Dus ging ik erheen.
De volgende ochtend kocht ik voetbalschoenen...
en toen zei hij dat het echt voor vips was.
Een exclusieve groep.
Ik voelde me speciaal. Ik was van plan om zelf te rijden.
Maar mijn nichtje Ratsamee...
had haar haar al gedaan.
Ze kwam helemaal opgedoft langs. Alsjeblieft, mag ik met je mee?
Nee, het is privé.
Alsjeblieft, ik wil Jackson Wang zien. Toen ik hem zag, was hij zo ver weg.
Ik zei: Je komt niet dicht bij hem, want zijn bewakers zijn strikt.
Jullie weten wel hoe die gasten zijn.
Alsjeblieft. Ik blijf wel achter het hek.
Dus liet ik haar rijden.
En toen we daar aankwamen...
het was bij Royal City Avenue...
waren er veel bodyguards, omdat het bekend was geworden.
Honderden fans stonden voor het hek op Jackson Wang te wachten.
Ik vond toen...
dat het gemeen zou zijn om haar buiten te laten...
dus zei ik: Ratsamee, ik neem je wel mee.
Maar ik zou alleen komen.
Ze vroeg hoe we dat gingen doen.
Zeg dat je mijn masseuse bent.
Maar ik kan geen massages geven.
Dat zul je wel moeten.
Als je geluk hebt, krijgt Jackson kramp en mag je zijn lies masseren.
Ineens had ze zin om met me mee te gaan.
Een bewaker vroeg wie ik was. Ah, jij bent Nose. En wie is dat?
Dit is mijn masseuse.
Ga naar de vipzone daar.
We parkeerden in de vipzone.
Ik zei: Draag mijn spullen. Dan lijk je echt mijn masseuse.
We liepen ongeveer een meter of vijftien...
naar een sportzaal met glazen muren en we gingen naar binnen.
Jackson Wang was daar aan het thaiboksen met Tony Jaa.
Heb je de TikTok-clip gezien? Ze boksen en hij draait zich naar mij.
Dan neemt Tony Jaa me mee om me rond te leiden.
Mijn nichtje was zo dichtbij. Dat had ze nooit verwacht.
Normaal kreeg ze te horen dat ze weg moest gaan.
Wegwezen. Je bent geen vip.
Maar nu zeiden ze: Kom met ons mee.
Jackson Wang stond daar.
En zij...
Ik zei: Maak een foto. Pak je mobieltje.
Oom, ik heb knikkende handen.
Knikkende handen, dat had ik nog nooit gezien.
Ik heb knikkende handen.
Ze mogen nu niet knikken. Dit is je kans.
Hij is...
O, wauw.
Hup, maak een foto.
Ik wil hem niet lastigvallen.
Dit is niet het moment.
Eindelijk...
was hij klaar met boksen en werden we naar de kleedkamer gebracht.
Ik ging samen met Jackson Wang de kleedkamer in...
waar modellen en acteurs waren die tot de nieuwe generatie behoorden.
Als ik het me goed herinner, was Golf Pichaya daar.
En Khem Hussawee.
Ze waren minstens 175 centimeter lang en hadden een lichte huid.
En ze trokken hun shirts aan. Er waren er zo veel.
Oat Pramote herkende me. Hallo, Nose. Ik zei hem gedag en ging bij hen zitten.
Je had daar banken en shirts. Er lagen sokken klaar.
Ik pakte mijn schoenen en een zwart tenue...
omdat Jackson bij het zwarte team zat. Dus ik deed dat aan.
En toen zei Oat tegen me: Je zit bij het andere team.
Wat? Dat wist ik niet.
Dat is jouw team.
Wie denk je dat bij het andere team zat? Vinij Lertratanachai.
Vinij stelde me aan iemand voor. Dit is de ambassadeur van Nepal.
De Nepalese ambassadeur. Een heel oude man.
En naast hem zit de neef van de koning van Bhutan.
Ik wist niet hoe ik me moest gedragen.
Daar heb je Jackson Wang, hier koning Jigmes neef.
Moet ik buigen? Wat moet ik doen als ik hem de bal geef?
Hoogheid, neem de vrije trap.
Ik wist niet hoe ik me moest gedragen en ik wilde niet bij dat team.
Ik was daar om met Jackson Wang te voetballen.
Ik wilde naar hem passen. Met hem kletsen. Praten.
Een team vormen. Onze handen ineenslaan voor de start.
Dat zou een eer zijn geweest, maar ik zat in het team met oude mensen.
En nog wel als spits.
Een spits moet goals scoren. En Wang was de spits van het zwarte team.
Aan de andere kant.
De hele wedstrijd zagen we elkaar alleen van heel ver af.
Ik had al zo lang niet gevoetbald. Na vijf minuten had ik al kramp.
Het was 16.00 uur en heel erg heet.
Ik had het zwaar, maar de fans in het stadion...
Er waren ongeveer honderd fans in de vipzone.
Ze waren meegekomen met de Thaise acteurs, zoals de managers van de acteurs...
en de managers van het buitenlandse team.
Ongeveer honderd man. Ze stonden naast het veld...
achter een rij struiken.
Ze moesten achter de zijlijn blijven en stonden daar met cameras en lenzen.
Een hele horde.
En na vijf minuten wilde ik me laten wisselen.
Ik kon het niet. Het boeide me niet, omdat ik hem sowieso niet kon zien.
Ik wilde weg, maar het team met oudjes had geen wissels.
Ik liep maar wat rond. Ik kon me niet op de match focussen.
Ik wilde een parasol.
Waar was ik in godsnaam mee bezig?
De wedstrijd kwam niet op tv.
Als er tv-cameras waren geweest, had ik wel gerend.
Maar niemand zag het. Ik zag er niet uit.
Uiteindelijk werd het me te veel. Ik had het zo warm.
Er stonden geen bomen rond het veld.
Ik ben in de schaduw van de gymzaal gaan staan.
En toen besefte ik hoe beroemd ik was.
Er stonden fans bij de struiken om Jackson Wang te zien...
en ze draaiden om en keken naar mij op zon tien meter afstand.
Ik liep van het veld naar de struiken.
Hé, jij daar.
Dat is Nose. Laten we met hem op de foto gaan.
Er kwamen er twee of drie op me af.
Wil je met hem op de foto? En toen riep iemand:
Ja, toe maar.
Zo beroemd ben ik.
Ja, toe maar.
O jee.
Het was net een dolksteek in mijn hart.
Ik zag er al niet uit in dat broekje met mijn O-benen en mijn oneffen huid.
En toen...
Ja, toe maar, en ze namen fotos. Maar enkel om de tijd te doden.
Toen de wedstrijd voorbij was, namen ze ons mee terug naar de kleedkamer...
om te douchen.
Ik vertrok als een van de eersten, met Jackson Wang en zijn team achter me.
Ze waren allemaal zo knap.
Ik durfde niet op ze te wachten. Ik liep voor ze uit.
Ik weet het nog goed.
Drie mensen in donkere shirts kwamen op me af.
Nose?
Even oud als mij, alsof we samen waren opgegroeid.
Alsof ze de eerste shows hadden gezien.
Mogen we met je op de foto?
Ik was zo blij dat iemand met me op de foto wilde.
Ik zei: Wacht eventjes, ik moet plassen.
Ik kon het niet meer ophouden.
Ik ga snel naar de wc en ben zo weer terug.
Dus ik ging plassen.
Ik ging naar binnen.
Jackson Wang en zijn team waren daar.
Ze waren zich aan het omkleden.
Als ik buiten op de foto zou gaan, zou ik zijn blote borst missen.
Als jullie daar zouden zijn...
zouden jullie dan gegaan zijn?
Ik wilde het zien. Ze kleedden zich allemaal om.
Ze hadden natuurlijk allemaal sixpacks. En hun huid... Ze straalden.
Ik heb mensen met een gave huid gezien, maar zon stralende huid zie je niet vaak.
Net alsof Jackson Wang neonlampen als avondeten eet.
Hij had gewoon iets.
De spelers waren zich aan het omkleden en aan het douchen.
Ik hing rond bij de kleedkamer van Jackson Wang...
in de hoop een glimp op te vangen.
Dan zou ik een verhaal voor mijn kleinkinderen hebben.
No comments yet. Be the first to leave one.