Dolphin Reef

หมู่เกาะโพลินีเซียนเล็ก ๆ กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

เกาะที่โดดเดี่ยวเเละห่าไกลนี้

สร้างฉากหลังให้กับเรื่องราวที่น่าทึ่ง

กับตัวละครที่น่าอัศจรรย์ดั่งเทพนิยาย

แต่ก็มีจริงเหมือนคุณกับฉัน

เพื่อค้นหาพวกเขา

เราต้องทิ้งโลกแห่งดินแดนและท้องฟ้า

ของชายหาดที่อาบแดดและพืชพรรณเขตร้อน

โลกนี้อยู่ได้ด้วยกฎที่เเตกต่าง

ปลาโลมาบางตัวก็ไม่ชอบเล่นโต้คลื่น

นี่คือเอคโค่

โลมาปากขวดอายุสามขวบ

ไม่เหมือนกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่มของเขา

เขามักจะเขินอายจากกิจกรรมกลุ่ม

เขาเก่งเรื่องเปลือกหอยมากนะ

น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ทักษะ

ที่เขาต้องการเพื่อเติบโตและอยู่รอดได้ด้วยตัวเอง

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้เขาพึ่งพาคูมู เเม่ของเขา

ให้อาหารเขาและปกป้องเขา...

แต่ตอนนี้เขากำลังหย่านมจากน้ำนมแม่

พยายามที่จะสอนเขาถึงวิธีการหาอาหาร

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เมื่อเด็กช่าง...

หมกมุ่นอยู่ตลอดเวลา

เมื่อถึงเวลาต้องเดินทางกลับบ้าน คูมูต้องเกลี้ยกล่อมให้เอคโค่มากับเธอ

แต่ถ้าไม่มีเปลือกหอยนั่น เขาไม่ไป

คูมูเเละเอคโค่ร่วมกลุ่มกับคนอื่นในฝูง ระหว่างเดินทางกลับบ้าน

เอคโค่รักครอบครัวใหญ่ของเขา

ถ้าเขากอดได้ เขากอดเเน่

แต่เขาทำไม่ได้ เขาเลยทำเเบบนี้เเทน

โลมาต้องการสัมผัสทางกายกับคนอื่น

พวกมันคล้ายกับมนุษย์มากในหลายเเง่มุม

พวกเขาพูดคุยกันในภาษาที่ซับซ้อน

ของเสียงเเหลมเเละเสียงคลิก

พวกเขามีเพื่อนสนิทที่ชอบออกไปเที่ยวกันด้วย

การทำงานเป็นทีมและการทำงานร่วมกันเป็นกุญแจสู่ความอยู่รอดของพวกเขา

คูมูพยายามสอนเอคโค่ ในเรื่องของการให้ความร่วมมือเป็นกลุ่ม

แต่มันต้องใช้เวลาและความพยายาม

และเอคโค่ก็ไม่ตั้งใจเรียนสักเท่าไหร่

หากคุณต้องการเข้าใจการเลี้ยงดูใครสักคนจริงๆ

คุณต้องเริ่มที่บ้านของพวกเขา

นี่คือบ้านของเอคโค่

แนวปะการังที่ล้อมรอบทั้งเกาะ

งานอดิเรกโปรดของเอคโค่ คือการเตร็ดเตร่ไปตามทาง

เขาแบ่งปันมหานครใต้น้ำนี้กับเพื่อนพลเมืองนับล้าน

และทุกๆ คนมีบทบาทของตัวเอง

ในการรักษาสถานภาพของแนวปะการัง

แนวปะการังเป็นที่หลบภัยสำหรับผู้อยู่อาศัย

แต่สำหรับเอคโค่ นั่นยังเป็นสิ่งที่ทำให้ไขว้เขวได้ง่าย

จากความกดดันที่เเม่มีต่อเขา

สำหรับเขา สถานที่นี้เป็นเหมือนงานรื่นเริงขนาดใหญ่

โว้ว! เอาเเล้ว เอคโค่รู้จักหมอนี่

มันเป็นเพื่อนบ้านที่ดูปกติดีของเขา

กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี

มันวิเศษมาก

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ถึงจะอาศัยอยู่ใต้น้ำ แต่ดูเหมือนจะอาบน้ำอยู่ตลอดเวลา

เอคโค่รู้สึกหลงไหลเพื่อนบ้านเเสนประหลาดของเขา

ผู้ที่บังเอิญ

เป็นเจ้าของหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์ที่ดีที่สุดในแนวปะการัง

และเขาหมกมุ่นกับการรักษาความสะอาด

ปลานกขุนทองย้ายหินเหล่านี้ ไม่ได้ทำให้ชีวิตเขาง่ายขึ้นเลย

พวกนั้นขยันกันมาก

แต่ไม่ใช่เพื่อนบ้านเเบบที่คุณอยากเชิญไปงานปาร์ตี้

พวกเขาทำงานเป็นทีม

ตัวหนึ่งยกเศษหิน เเละอีกตัวรอตะครุบ

เหยื่อตัวใดก็ตามที่อยู่ข้างใต้

พวกเขาเก่งมากในการกวนตะกอน

แต่สำหรับคุณตั๊กแตน...

พวกนั้นเป็นเหมือนฝันร้ายของฝันร้าย

มันยากที่จะเชื่อว่าปฏิสัมพันธ์ทั้งหลาย

และความสัมพันธ์ที่ประกอบเป็นสังคมนี้

ดังนั้นนี่คือวิธีการทำงานของแนวปะการังทั้งหมดโดยย่อ

ทุกอย่างเริ่มต้นด้วยปะการัง

พวกมันเป็นรากฐานที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมด

ในเมืองแห่งสีสันที่หายใจถูกสร้างขึ้น

ด้านบนของปะการัง

พืชและสิ่งมีชีวิตนับล้านเเสนพิเศษที่เติบโต

แต่ถ้าปล่อยทิ้งไว้เเบบไม่ถูกตรวจสอบ

พวกมันจะปกคลุมปะการังและฆ่าปะการัง

ดังนั้น พบกับคนสวน

ผู้ที่กินซากอันเขียวชอุ่มทั้งหมดนี้และป้องกันไม่ให้ปะการังถูกคลุม

เรื่องของคนสวนก็คือ

พวกเขาจะกินทุกอย่างที่เติบโตบนปะการัง

อันที่จริง ถ้าทิ้งไว้ให้มันจัดการกันเอง มันจะตัดแนวปะการังทั้งหมด

และทำให้ระบบทั้งหมดเสียสมดุล

ดังนั้น พบกับนักล่าผู้กินปลาคนสวนเป็นอาหาร

และป้องกันไม่ให้พวกเขาลอกปะการัง

คุณอาจคุ้นเคยกับตัวละครที่น่าทึ่งนี้

เขาเล่นเป็นตัวร้ายในหนังและรายการทีวีมากมาย

แต่ที่นี่ในความเป็นจริง

ฉลามเเนวปะการังเเค่ทำหน้าที่เพื่อรักษาสมดุลของแนวปะการัง

อุ้ย โทษที

ตอนนี้มันอาจจะยากที่จะเชื่อ

แต่ปลาโลมามีบทบาทเดียวกัน

เหมือนฉลามในห่วงโซ่อาหาร

อย่างไรก็ตาม เอคโค่ไม่ค่อยอยากยุ่งกับฉลาม

พวกนั้นซีเรียสเกิน

เอคโค่มองว่าตัวเองเป็นนักล่าที่มีความสุขมากกว่า

แล้วใครเป็นผู้ดูแลโลมากับฉลามเเนวปะการังล่ะ

พบกับฉลามเสือ ฉลามที่กินฉลาม

และเอคโค่ ถ้าเขาไม่ระวัง

แนวปะการังใดๆ ที่สูญเสียฉลามก็เเย่เเน่

สร้างความเสียหายต่อสังคมและสร้างความเสียหายให้กับแนวปะการัง

ที่นี่ที่ขอบด้านนอกผู้อยู่อาศัยได้หายไป

และแนวปะการังกำลังจะตาย

แต่ถ้าแนวปะการังทั้งหมดถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังเเละใช้ชีวิตกันเอง

พวกเขาสามารถทำให้บ้านแข็งแรงและสมดุล

มันเป็นเวลาเที่ยงวันและแนวปะการังยังคงอยู่

เวลาที่เหมาะสำหรับการนอนกลางวัน

หนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์เกี่ยวกับโลมา

แม้แต่ตอนที่พวกเขาหลับพวกเขาต้องจำไว้

ว่าให้ไปยังผิวน้ำเพื่อรับอากาศ

พวกเขาจึงหลับด้วยสมองเพียงครึ่งเดียวในแต่ละครั้ง

และพวกเขานอนหลับเเบบลืมตาหนึ่งข้างเพื่อระวังอันตราย

มันจะนอนหลับตรงกัน

พฤติกรรมการนอนกลุ่มนี้มีความเชี่ยวชาญสูง

มีความสำคัญต่อสุขภาพและความปลอดภัยของปลาโลมา

แต่เจ้าหนูเอคโค่ไม่รู้สึกง่วงนอนตลอดเลย

เขาอยากจะสำรวจ

ดีหน่อยที่เขานอนข้างที่ตาเเม่ของเขาปิด

มีเสียงแปลกๆ ออกมาจากทะเล

เขาควรกลับมาต่อเเถวกับผู้ใหญ่ที่หลับใหลอยู่

แต่เขาจะไม่ทำ

เขาจะตามเสียงลึกลับนี้

สู่ทะเลลึก

ที่เขาไม่เคยไปมาก่อน

พบกับโมโอเรีย

วาฬหลังค่อมตัวเมีย 40 ฟุต

และลูกวัยแรกเกิดของเธอ ฟลุค

โมโอเรียได้อพยพหลายพันไมล์ จากบริเวณขั้วโลกเพื่อให้มาให้กำเนิด

ลูกสาวของเธอในน่านน้ำเขตร้อนที่อบอุ่นนี้

โมโอเรียมาที่นี่ทุกปีตั้งแต่เธอเกิด

แต่ปีนี้เธอต้องหาคู่ครองตัวผู้

ผู้พิทักษ์ที่จะช่วยให้เธอรักษาลูกให้ปลอดภัย

จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะเดินทางกลับ

กลับสู่น่านน้ำขั้วโลก

เช่นเดียวกับฝูงของเอคโค่ วาฬหลังค่อมต้องรวมกันถึงจะปลอดภัย

เอคโค่ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

ตอนเขายังเด็ก เขาไม่เคยห่างไกลจากทะเลขนาดนี้

เขาก็เลยไม่เคยเห็นวาฬ

ฟลุคดูเหมือนจะไม่แน่ใจ เรื่องผู้มาใหม่ที่เเสนขี้สงสัย

ในทางกลับกัน เอคโค่กำลังสนุก

เขาเพิ่งรู้วิธีขี่คลื่นขนาดใหญ่

ที่โมโอเรียสร้างขณะที่เธอดันน้ำ

แต่ในขณะที่เอคโค่กำลังเที่ยวเล่นอยู่ เเม่เขาออกตามหา

เธอรู้ว่ามันไม่ปลอดภัยที่เขาจะออกไปในมหาสมุทรคนเดียว

คูมูเรียกหาเขา

โอ๊ะโอ เอคโค่รู้จักโทนเสียงนั่น

ถ้าเขาไม่รู้จักอยู่กับฝูงและทำตามที่แม่สอน

เขากำลังเอาชีวิตไปเสี่ยง

โลมาหรือปลาวาฬ

ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูก

เป็นหนึ่งในสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในธรรมชาติ

ตอนนี้โมโอเรียได้ยินเสียงวาฬ

นี่คือสิ่งที่เธอต้องการได้ยินมากที่สุดในตอนนี้

มันหมายถึงการปกป้องลูกของเธอ

แหล่งที่มาของเสียงเรียกนี้อยู่ห่างออกไปหลายเกาะ

วาฬหลังค่อมตัวผู้กำลังร้องเพลงของวาฬเเสนเสนาะหู

เหมือนโมโอเรีย เขาอพยพไปไกลมาก

จากการล่าถอยจากขั้วโลกของเขาเอง

เขากำลังจะทำทุกอย่างในอำนาจของเขา

เพื่อรับสิทธิ์ในการเป็นผู้ปกป้อง ฟลุคและโมโอเรีย

ดนตรีของเขาดึงดูดนักเดินทางตัวผู้

คู่แข่งที่มีศักยภาพ

ในไม่ช้า มีตัวผู้เข้ามาจำนวนมาก

แต่ละคนหวังว่าจะได้เป็น แชมป์เปี้ยนของโมโอเรีย

แม้จะมีการแข่งขัน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหล่านี้

มักจะมาด้วยกันหลังจากการเดินทางที่ยาวนานและการเต้นรำ

พวกเขาเดินทางไปยังเกาะเหล่านี้ทุกปี

ทุกๆ ปีการรวมกลุ่มของพวกเขานั้นวิเศษมาก

และทุกๆ ปีจะมีผู้ชนะ

ไม่ไกลจากบ้านเอคโคด้านหลังแนวปะการังที่ใกล้เคียง

มีบริเวณทรายที่เงียบสงบที่โลมาชอบไปล่า

คูมูพาเอคโค่มาด้วยเสมอ เขาจะได้ฝึกและลับคมทักษะของเขา

เธอต้องการให้เขาเรียนรู้วิธีหาอาหารของตัวเอง เเละเร็วๆ ด้วย

ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่เป็นผู้ใหญ่

โลมาใช้โซนาร์ที่มีความซับซ้อนสูงเรียกว่าเอคโค่โลเคชั่น

ที่ช่วยให้พวกเขาค้นหาสิ่งที่ฝังอยู่ใต้ทราย

การตรวจหาตำแหน่งเเบบนี้ใช้หลายปีในการฝึก

และเอคโค่ก็ยังทำไม่เป็น

ทุกคนประสบความสำเร็จ

ขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังพื้นผิวเพื่อรับอากาศ

ขนมแสนอร่อยที่ซ่อนอยู่ก็เผยตัวในที่สุด

ปลาใบมีดโกน

ปีศาจตัวเล็กช่างหลบ

เมื่อไม่มีใครอยู่เเถวนั้น ข้างล่างนั่นก็เหมือนมีปาร์ตี้

แต่เมื่อเอคโค่ลงมาเพื่อพยายามจับมัน

ปุ้ง

เขาสอบตกเรื่องเอคโค่โลเคชั่น

มันเป็นเรื่องที่เขายังต้องฝึก

ผมได้เเล้วตัวนึง

หรือไม่ได้

เกือบเเล้วเชียว

นี่ ดูที่เเม่ทำ

ต้องรู้สึกถึงปลาใบมีดโกนก่อน

และ บูม เห็นมั้ย

ลองอีกที

ใช่ ไม่ โธ่ เอคโค่

และนั่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับขีดจำกัด ของความสนใจของเขา

กลับไปที่แนวปะการังปัญหามากขึ้นกับคุณตั๊กเเตน

ละแวกใกล้เคียงทั้งหมดของเขาอยู่ในความโกลาหล