The Dark Half

MISS BIRD...

ZEI...

VROLIJK...

Krijg je hier een raar gevoel van?

Je voelt je niet duizelig, alsof je zo kunt flauwvallen?

Het komt door al dat geschrijf, Thad. Sindsdien heb je er last van.

Je zit maar te turen in het donker.

Het kan toch best dat hij z'n ogen te veel inspant?

Jawel, maar hij hoort ook vogelgeluiden, toch?

Soms duidt een geur of een geluid erop dat er meer aan de hand is.

We zullen het in de gaten houden, Thad.

Dus je wilt schrijver worden? U zou hem een typemachine moeten geven.

We hebben een gebruikte op het oog. We hebben er al voor gespaard.

Misschien moeten we hem maar gaan kopen.

Het is half acht. Zo mis je de bus.

Vooruit, kanjer.

Thaddeus.

Mijn hemel, zoveel op één ochtend?

Er is iets met Thad Beaumont.

Allemaal blijven zitten.

Thad, wat is er met je?

Een opening van 3 bij 5 centimeter, linksboven op de schedel.

Bloeddruk stabiel op 120/80. - Ik maak hem nu open. Nee maar.

Hilary, vergeet niet waar je bent. - Ademhaling normaal, 65.

Stuur een vervanger.

Wat is dat? - Niets.

Maar ooit was het de helft van een tweeling.

Ongeboren, opgenomen in het lichaam.

18 eenheden valium, packed cells.

Ik zie een oog, een soort neusvleugel, twee tanden...

In een van de tanden zit een klein gaatje.

Een jaar geleden was het vast nog heel klein.

Op de een of andere manier is het gaan groeien. Ongelooflijk.

Vraag me niet waarom.

Ik weet alleen dat dit een uiterst zeldzame soort van tumor is.

Ik denk dat we nog net op tijd zijn.

Z'n bloeddruk gaat iets omhoog.

Wat zullen we nou krijgen?

23 jaar later

Geef die maar even aan mama.

William, niet doen. - Sorry hoor.

Een geboren redacteur. Zo slecht is het toch niet?

Toch wel? Wacht maar even, ik heb iets voor jullie.

Wat ben ik toch een kluns.

Alsjeblieft, ga hier maar mee spelen.

Wat vind jij ervan, mama? - Ik ben er bijna doorheen.

Niet goed? - Niet goed? Het is prachtig.

Negen rottige pagina's op één avond. - Negen volmaakte pagina's.

Maar is het een bestseller? - Het wordt een geweldig boek.

Je doet het. Je doet het echt.

Het gaat me niet gemakkelijk af.

We zijn menselijke wezens. Meervoud.

We zijn allemaal twee verschillende wezens.

Ons 'buitenwezen' dat we aan de wereld laten zien. Geremd, verlegen...

vaak een pathologische leugenaar.

En daarnaast is er het 'binnenwezen'. Je ware ik.

Hartstochtelijk, ongeremd en vaak zelfs wellustig.

De meesten van ons houden dat binnenwezen verborgen.

Maar een romanschrijver hoeft dat niet te doen. Hij kan het loslaten...

en laten leven, ademen, feesten en beesten. Laat het z'n gang gaan.

Dat moet hij zelfs doen. Het is essentieel.

De schrijver moet dat binnenwezen de vrijheid geven.

Hij moet het een stem geven, anders zal z'n werk geremd zijn.

Verlegen, en zonder hartstocht.

Een verzameling leugens.

Hier hou ik het bij.

Ik heb vannacht gewerkt. M'n binnenwezen hield me wakker.

Woensdag moeten jullie je verhalen inleveren.

Wilt u uw boek voor mij signeren?

Zet er maar in: Voor Fred. Fred Clawson.

Dat is geen boek van mij. - O nee?

Kijk maar.

Die foto is nep.

En de naam ook. George Stark.

Nep. Ik weet alles.

Nu mag ik een verhaaltje vertellen.

Er is een schrijver, ik noem hem Beaumont.

Hij schrijft een paar moeilijke boeken over yuppen en flikkers.

Succes blijft uit, en dus gaat hij maar over tieten en stoere kerels schrijven.

Hij bedenkt een echte slechterik. - De Machine. Alexis Machine.

Hij noemt zich George Stark. Dan merkt z'n moeder niet dat hij pulp schrijft.

Hij zet een nepfoto op de cover en verkoopt een miljoen boeken.

Hij schrijft er nog drie en wordt rijk.

Niet zo rijk. - Rijk genoeg, zou ik denken.

En wat gaat hij nu schrijven? Een grote cheque voor mij...

als hij wil dat ik m'n mond hou. - En als hij dat niet wil?

Als het hem niet kan schelen wat je doet? - Het kan hem wel schelen.

En anders de mensen om hem heen wel. Het gaat om veel geld.

Een miljoen Amerikanen telt graag 29 dollar zoveel neer...

voor de nieuwe George Stark. Ze geloven in hem.

Ze denken dat ie over zichzelf schrijft.

Maar kopen ze het ook als ze weten dat hij ze voorliegt?

Die gok willen jij en de mensen om je heen vast niet nemen.

Hoe ben je erachter gekomen? - Via een meid bij je uitgever.

Precies zoals Machine zegt in je boek.

Om negen uur kwam ze, om tien uur kwam ze los.

Ik heb al vaak over tuig geschreven, maar jij overtreft ze allemaal.

Misschien kom ik nog eens in een boek. - Reken maar. En ik zal je laten lijden.

Voor je doodgaat.

Ik moet de bus naar New York halen. Denk er maar eens over na.

Voor Fred?

Bespreek met je mensen wat het ze waard is om dit uit de pers te houden.

Ik bel je over een paar dagen voor de betalingsregeling.

En bedankt voor de handtekening.

Maak je niet dik. We bedenken wel iets.

Hij haalt ons leven overhoop. Zit jij daar op te wachten?

Help me even mee. Ze zijn allebei wakker.

Wie is hier een lieve jongen?

Wie is er helemaal nat?

Even geduld, kleine druktemaker.

Ik weet hoe je die vent onschadelijk kunt maken.

Dat zou ik dolgraag doen. Kleine stinkerd.

Die vuile stinkerd, die rat. Ik moet hem te grazen nemen.

Alexis Machine zou z'n piemel eraf snijden en in z'n mond proppen.

Dan wist iedereen dat hij een verklikker was.

Hoe kan ik hem aanpakken? - Stap zelf naar de pers.

Vertel zelf dat je George Stark bent.

Geniet ervan. Als ik ga doen wat je moeder wil, eten we straks kattenvoer.

Thad Beaumont kan genoeg boeken verkopen om z'n gezin te onderhouden.

Wat vinden jullie ervan? Is het tijd om afscheid te nemen van oom George?

Zo te zien is het unaniem.

Rustig nou maar. - Hij is een beetje te gaar.

Hij smaakt heus nog wel.

Ik ga die lul niet betalen, Rick. Ik wil open kaart gaan spelen.

Maar ben jij het daarmee eens? Je verdient meer aan Stark dan aan mij.

Als je het niet ziet zitten, dan zal ik er nog eens over nadenken.

Absoluut. Natuurlijk.

Miriam? Is ze bij je? Leggen jullie het weer bij?

Nee, de scheiding gaat door.

Maar ze is nog steeds m'n zakenpartner.

Je nieuwe boek gaat prijzen winnen en wordt een bestseller.

Wie heeft George Stark nodig?

Ik licht de pers in en jij doet de talkshows. Mijn zegen heb je.

Je hoort het, we staan achter je. - Geef de kleintjes een zoen van me.

Ik spreek je gauw.

Hij hoort geen troep te schrijven. Dat kunnen er zo veel.

Ik hou van troep.

Stark lees ik voor de lol, Beaumont lees ik voor m'n werk.

En daarom zijn wij nu uit elkaar.

We gaan maar weer aan de slag.

Dus we brengen George Stark om zeep.

Misschien gaat Beaumont nu ineens wel lopen.

Er zijn wel gekkere dingen gebeurd.

Je staat er nog echt niet achter, hè? - Het wordt een flinke aderlating.

Geef maar toe, je bent gehecht geraakt aan George.

Is dat zo gek, dan? Ik werk al heel lang met hem.

Ik ben aan hem gewend. Ik hou van z'n aanwezigheid.

Dankzij hem kun je doen en zeggen wat je wilt. Hij is je drinkebroeder.

Liz, ik ben geen alcoholist. - Maar George Stark wel.

Je weet niet hoe je bent als je die boeken schrijft.

Het is alsof Jekyll in Hyde verandert. - Ik verkracht geen barmeisjes.

Thad Beaumont is gestopt met drinken en roken. George Stark niet.

En dan die vreselijke buien van je.

Je zegt soms hele gemene dingen.

Ik ben wie ik ben. Het hoort allemaal bij mij.

Ook die lelijkheid.

Machine sneed de riem met het scheermes in tweeën.

Een lang stuk viel als een uitgerukte tong op de vloer.

Snij hem open, zei Jack Rangely. Terwijl ik toekijk. Ik wil bloed zien vloeien.

Halstead kneep z'n ogen dicht, maar het mes gleed door z'n ooglid...

en prikte de oogbal lek met een zacht, knappend geluid.

Ik ben teruggekomen uit de dood, zei Machine.

Je bent niet eens blij om me te zien, ondankbare rotzak.

Ik hoop niet dat u naar een diepere betekenis gaat zoeken.

Want die zit er niet in.

Jij moet die New Yorker zijn.

Mike Donaldson, People Magazine. Bent u de fotograaf?

Homer Gamache. Ik zal er wat moois van maken.

En jij bent Thad Beaumont. Jou ken ik wel. Dat jij een beroemdheid bent, zeg.

George Stark is een beroemdheid. - Dat gaat veranderen.

Uitstappen, jongens. Thad, neem jij m'n tas mee?

Daar gaan we. Ik neem de tas met luiers wel mee.

Wat hebben jullie hier een prachtig zomerhuis, zeg.

Als Thad lesgeeft, kunnen we hier nooit heen.

Trudy, fijn dat je er bent.

Ze hebben toch geen foto's van de kleintjes genomen?

Voor je het weet, worden ze ontvoerd. - Ze maken geen foto's van de kleintjes.

Daar zorg ik wel voor. Ze maken er wel een bende van.

Kom, wij gaan naar boven.

Ik ben bezig met een fotoserie. Misschien interesseert het je.

Foto's van teddyberen in lijkkisten.

Het moet een boek worden.

Het volmaakte commentaar op de Amerikaanse manier van doodgaan.

Al die poespas eromheen. Ik heb de pest aan begrafenissen.

Ik zal ze je laten zien als ik er klaar mee ben. Wie weet.

Misschien wil jij de tekst wel schrijven.

Beetje weinig uitzicht.

Anders zou ik de hele dag naar het meer zitten staren.

Hier is George Stark geboren. In deze kamer.

Mooie typemachine. - Die had ik als jongen al.

Ik gebruik hem nog steeds. George niet.

Hij houdt niet van typemachines. Hij gebruikt er zo eentje.

Al vanaf de eerste dag.

Meen je dat nou? - Reken maar. Het is de waarheid.

Was het moeilijk om George te laten beginnen?

Ik zat hier op een avond en nam zo'n potlood in handen.

Voor ik het wist, had ik zestien pagina's geschreven.

Het was alsof George wakker werd en begon te praten.

Vergeef me de opmerking, maar dit gedrag vertoont veel overeenkomsten...

met de symptomen van schizofrenie.