The House on Skull Mountain

Amen.

Amen.

Vader.

Je moet me helpen.

Pauline. - Toma.

Breng me mijn brievenkist.

Ja.

Vader, bewaar deze.

Geef ze aan niemand anders.

Verzend ze voor mij.

Vanzelfsprekend, Mrs. Christophe.

Dank je, vader. Ze kan tot rust komen nu.

Blijf bij haar, Thomas. Ik ken de weg.

Kan ik verder nog iets doen?

Bid voor haar. -Zal ik doen.

De brieven? Vraagt ze hen om te komen?

Ja.

Wat zal er gebeuren?

Misschien komen ze niet.

Maar wat als ze dat wel doen?

Dan sterft Pauline gelukkig.

Amen.

Amen.

Amen.

Goedemorgen, Miss, uh- -Christophe.

Lorena Christophe.

Hopelijk stoor ik niet. -Waarom zeg je dat?

Het lijkt zo intiem.

Oude mensen hebben amper vrienden, Miss Christophe.

Wij wisten helemaal niet dat er familieleden bestonden.

Het overvalt mij ook. Had ik dit maar eerder geweten.

Ik had nooit iets als dit verwacht.

Heel wat oude families in deze streek bezitten privé kerkhoven.

Neen, ik bedoel dat ik nooit eerder glasscherven op een graf zag.

Is dat een plaatselijk gebruik? -Zeg maar plaatselijk schandaal.

Het glas hoort boze geesten af te weren.

Zodat ze de ziel van de overledene niet kunnen stelen.

Je bent toch niet bijgelovig? -Uiteraard niet.

Bedek het.

Als er iets is, aarzel niet om te bellen.

Dank je.

Welkom op Skull Mountain, Miss Christophe. -Dank je.

Ik ben Thomas. Heb je bagage?

Ja, in de koffer. -Mag ik de sleutels?

Thomas, van wie is die wagen? - Jouw neef, Phillippe Wilette.

Hij arriveerde daarnet.

Dank je. Ik wil hem graag ontmoeten.

Hij is binnen.

Alles kits, liefje?

Jij bent precies wat we hier nodig hebben.

Je gevoel voor humor is al zo ontwikkeld als je rijgedrag.

Neef Phillippe. -Neef?

Dus, jij hoort bij de familie.

Lorena. Lorena Christophe.

Wat doe je zo, Lorena? - Een begrafenis.

Van onze overgrootmoeder.

En haast die van mijzelf.

Was jij dat? Spijt me enorm, Lorena.

Jouw slag mag nog net

in botswagentjes rijden op een kermis.

Je maakt jezelf van streek vanwege de begrafenis.

Wat zonde. Je was er niet.

Ik ga niet naar begrafenissen, zie je,

ik kan niet tegen huilende vrouwen.

Helemaal niet als ze mooi zijn. En jij bent mooi, mama.

Jij doet alsof dit een grote grap is.

Jouw overgrootmoeder is dood.

En niemand rouwt om haar. Wat scheelt er met jou?

Wat haalt dit boven? Snap je?

Ik heb de oude meid nooit ontmoet.

Ze betekende niets voor me.

Niets? -Niets.

Wat zoek je dan hier? Waarom kwam je hier?

Waarom niet? De reis was gratis.

Thomas zegt dat we neef en nicht zijn.

Weet je, ze was mijn oma, snap je.

Ik kende enkel haar naam.

Zonder een gezicht erbij, is dat niets.

Ik heb haar nooit gezien.

Ik evenmin.

Wat is er?

Louette?

Ik zag rook en bloed.

Wat zeg je toch? -Het graf. Pauline's graf.

Een raaf vloog over en dropte een wanga.

En de kist begon te roken.

Een wanga voorspelt iemand's dood.

Het was voor mij, Toma.

Een bericht vanuit het graf, Louette?

Ik zag het. Het was bloed.

Die oude dame had meer kracht dan wij konden dromen.

Pauline is dood, Louette.

En de doden bezitten geen macht.

Enkel de levenden hebben macht.

Maar ik zag het. -Wellicht, ja.

Maar we hebben gasten, die mogen we niet verwaarlozen.

Ik bracht de bagage naar boven. Toon jij hen de kamers.

Wat denk je?

Excuseer me. -Ja?

Ik zal jullie de kamers tonen.

Is er een wake of zo? Hoe lang moeten we wachten?

Op wat? -Het testament.

Na de begrafenis lezen ze toch altijd het testament

Louette, maakt je kennis met Lorena? - Hallo.

Hoe zit dat, Louette? Lezen ze het testament voor?

Mr. Ledoux arriveert vanavond. Hij is de Advokaat van de familie.

Waarom laat je ons al die trappen beklimmen?

We nemen toch gewoon de lift? -Dat is de lift van Miss Pauline.

Ik denk niet dat ze bezwaar zal maken.

Buiten dienst sinds ze bedlegerig werd.

Ik haat die venijnige weetal.

Dames en heren, we naderen Atlanta Hartsfield International Airport.

Doof alle sigaretten

en controleer of jullie gordels goed zitten.

Excuseer me, Miss Johnson.

Spijt me u te storen, wilt u uw gordel vastmaken.

We gaan zo landen.

Miss Johnson, voelt u zich in orde?

Bent u oké?

Ja, ja, het gaat.

Kan ik van dienst zijn, mijnheer?

Man, doe dat niet, ja?

Iemand zo besluipen. Ik kon je K.O. meppen.

Ben je goed?

Zal ik wat zeggen?

Jij mag er wezen, weet je?

Je oogt best lekker.

Bevalt het je hier, baby? Skull Mountain?

Wat valt er hier te beleven? Een graf openen of zo wat?

Ik denk dat een fijn snolle...

...jongedame als jij hier eenzaam kan worden.

Ik zal je wat vertellen.

Een man wil graag lachende snoetjes zien, snap je?

Denk daar over na, hoor je?

Hallo.

Miss Johnson, uw neef, Mr. Phillippe Wilette.

Miss Harriet Johnson. -Hoe gaat ie, Harriet?

Hoe je van de stek? -Stek?

De keet. Het huis?

Ja, heel fraai. -Ja, ja.

Hoe is het... -De begrafenis was vanmiddag.

Het is nog gaande, weet je wel?

Ze is nu bij de Heer.

Zal ik u de kamer wijzen? -Ja, dank je.

Miss Pauline's Advokaat zal hier spoedig zijn.

Phillippe, ik fris me even op. Ik spreek je straks.

Ja, ja, in orde.

Hallo.

Ik ben Lorena Christophe. -Harriet Johnson.

We zijn dus verwant. -Inderdaad.

Mijn vlucht was verlaat. Ik wilde me wat opfrissen.

Thomas. Geef je haar de kamer naast me?

Jullie hoeven voor mij geen extra moeite te doen.

Het is Miss Pauline's slaapkamer. Die blijft op slot nu.

We kunnen later bijpraten, ja?

Goed, haast je bij ons. -Doe ik.

Excuses. Ben ik laattijdig?

U bent Miss Johnson? -Ja.

Neem alstublieft plaats. -Dank je.

Ik ben Mr. Ledoux, Miss Pauline's Advokaat.

Ik veronderstel dat jullie dokter Cunningham niet kennen?

Wie? -Dokter Andrew Cunningham.

Wie mag dat verdomd wezen?

Luister, man, om hoeveel mensen draait het?

Er zijn er vier: Miss Christophe, u zelf,

Miss Johnson en dokter Cunningham.

In elk geval, Miss Christophe liet een brief...

om voor te lezen na de begrafenis.

Niemand maalt om een brief, lees het testament.

Ik lees de brief voor.

"Mijn liefste kinderen:

"Ik dank jullie voor jullie komst.

"Jullie kennen elkaar niet, maar ik wist wie jullie waren.

"Jullie zijn de Christophes.

"Jullie zijn geen gewoon geslacht, maar een trotse en sterke lijn...

"rijk aan geschiedenis, zeer bezield.

"Deze dingen moeten jullie weten.

"De Christophe nalatenschap is van onschatbare waarde.

"Maar kan niet worden gegeven. Jullie moeten op zoek gaan.

"Mijn vijanden zijn verslagen.

"Die van jullie mogelijk slapend.

"Er loeren vele gevaren.

"Jullie vormen een nieuw begin...

"en dat vergt tijd.

"Het zal niet vergeefs blijken, want bloed roept om bloed...

en zal niet genegeerd worden."

Getekend, Pauline Christophe.

Ik laat de brief achter voor dokter Cunningham.

Als jullie hem die willen geven wanneer hij arriveert,

zou ik dat waarderen. -Uiteraard, Mr. Ledoux.

Verwittig mij wanneer dokter Cunningham arriveert...

en dan keer ik terug om het testament te lezen.

Neen, neen. Wacht even, man.

Hoe weten wij of die gast komt opdagen?

Hij kan wel dood zijn, weet je?

We kunnen niet eeuwig wachten.

Wat Phillippe bedoelt, Mr. Ledoux, is dat wij allen een baan hebben.

We kunnen niet blijven voor onbepaalde duur.

Dat begrijp ik. Ik keer binnen een week terug.

Indien dokter Cunningham niet aanwezig is...