ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
พร้อมนะครับ
ครับ ลองแบบนี้ก่อน
กระจายเสียงจากสตูดิโอดับเบิลยูเอ็นวายเอช นิวยอร์กซิตี
ผมเกเบรียล นูน และนี่คือรายการ "ก่อนนอนกับนูน"
ในฐานะนักเล่า
ผมใช้เวลาหลายปีไปกับการหมกตัวอยู่กับนวนิยาย
เหมือนกับนกแม็กพาย
ผมมักจะช่วงชิงสิ่งของที่เปล่งประกายมา และปฏิเสธสิ่งอื่นๆ
เวลาเราเล่าเรื่อง ข้อเท็จจริงนั้นมักจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ
แต่ครั้งนี้ผมต้องระมัดระวัง
ผมจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในแบบที่ผมจำได้
แล้วหลังจากนั้น ผมอยากให้คุณเชื่อมัน
ซึ่งมันคงเป็นเรื่องยาก
เรื่องเล่านี้มีชื่อว่า "ผู้ฟังยามราตรีกาล"
เรื่องเกิดขึ้นในสัปดาห์ที่เลวร้ายที่สุดที่
เจสย้ายออกไปจากบ้าน บอกว่าแค่ชั่วคราวเท่านั้น
ผมระทมทุกข์ ไม่มีสิ่งใดที่เข้าท่าอีกต่อไป
ผมพยายามอ่านเรื่องราวที่น่าขันของตัวเอง
สิ่งที่สร้างอาชีพให้ผม
เรื่องราวอันอ่อนไหว เกี่ยวกับวันครบรอบแปดปีของเรา
แต่กลับรู้สึกจอมปลอนสิ้นดี
- หยุด - ผมไม่สามารถพูดอะไรแทนเราได้
มันไม่ได้ผลหรอก
ก็ไม่ได้แย่นะคะ
เสียงฟังดูไม่เหมือนผมเลย
เสียงอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว เดี๋ยวฉันลองปรับใหม่
ไม่ๆ เสียงมันปลอม
ฟังนะ เกเบรียล เราจะเอาใหม่ไม่ได้แล้ว
เล่นอันเก่าไปก็พอครับ
ผม...ผมทำไม่ได้ ขอโทษครับ ผมทำไม่ได้
เฮ้
มาทำไมที่นี่
กะว่าจะได้เลี้ยงเหล้าคุณ
เกิดอะไรขึ้นในนั้นน่ะ
เสียงมีปัญหาน่ะ
ฟังนะ ผมจะพังอยู่รอมร่อแล้ว
- แน่ใจนะครับว่าไม่อยากไป - แน่ใจครับ
มันไม่ใช่เรื่องของผม แต่ว่าทางช่องเป็นกังวลน่ะ
คุณติดพวกเขาอยู่ตั้งห้ารายการ
ผมไม่อยากคุยเรื่องนั้นครับ
- ผมเป็นห่วงคุณนะ เกบ - ผมไม่เป็นไร จริงๆ นะ
โอเค ฟังนะครับ
- เอานี่ไปด้วยเถอะ - โอ้ ไม่นะ ไม่เอาน่า แอช
ไม่ต้องห่วง คุณไม่ต้องเขียนคำโฆษณาสั้นๆ
- ขอบคุณนะ - ผมแค่อยากให้คุณอ่านมัน
เราจะตีพิมพ์มันไตรมาสหน้า
"บันทึกแห่งความหวังอันเยี่ยมยอด และความกล้าหาญ"
ขอเถอะ ต้องมีสุคนธบำบัดด้วยรึเปล่าเนี่ย
เอาไปเถอะครับ
อ่านจบแล้ว คุณจะเกิดคำถามขึ้นในใจจริงๆ นะ
- เข้มแข็งไว้ โอเคมั้ยครับ - ครับ
ไว้เจอกัน
พระเจ้า! คุณทำผมกลัวนะ
- ผมแค่มาหยิบของหน่อยน่ะ - ไม่มีปัญหา
พาลูซิเฟอร์มาด้วยเหรอ
ลูเชียนต่างหาก เพื่อนกันเฉยๆ
ที่รัก ผมบอกแล้วไง ผมแค่ต้องการพื้นที่ส่วนตัว
โอเค
ไว้เจอกัน
- ไม่ ฮิวโก้ เข้าไป - ฮิวโก้ ฮิวโก้!
"ชาลส์ ดิกคินส์เขียนพีต โลแกนด์ขึ้น"
"เขาอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น ตอนที่พ่อแม่ส่งตัวเขาให้ไปทำน้ำยาขัดรองเท้าบูท"
"ในโรงงานที่อยู่ใกล้กับท่าเรือ"
"มันทำลายเขาไปตลอดกาล และทำให้เขากลายมาเป็นนักเขียน"
"ผมเชื่อว่าเราต่างมี โรงงานยาขัดสีดำนั่นในใจอยู่ทุกคน"
"บางอย่างที่น่ากลัว"
"ที่ทำให้เราสูญเสียจิตใจตอนเด็ก ดั่งเช่นเวลาเราเสียฟันน้ำนมไป"
ของผมเกิดขึ้นในห้องใต้ดิน ณ มิลวอกี
ที่จริงๆ แล้วควรถูกดัดแปลง ให้เป็นห้องเด็กเล่นของผม
ไม่เคยมีใครสงสัยเลยว่า ทำไมพ่อถึงทำให้มันเป็นห้องเก็บเสียง
ผมรู้เรื่องเกมของเขาทุกเกม ตอนที่ผมอายุเจ็ดขวบ
พอผมอายุ 11 มีผู้ใหญ่คนอื่นๆ มากับพ่อด้วย
ผมสงสัยว่าแม่ผมรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน
แล้วคืนนึง ผมก็ได้ยินเสียงแม่อยู่ในห้องเด็กเล่นนั่น กำลังกระซิบกระซาบ
บอกให้ใครบางคนหลีกไปให้พ้นทาง
ผมถึงได้รู้ว่าเธออยู่ที่นั่นมาโดยตลอด
"เพราะแบบนั้นถึงต้องมีผ้าปิดตา เพื่อปิดบังตัวตนของผม"
"พวกเขาจะได้ขายเทปนั่นบนอินเทอร์เน็ตได้"
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณเลยครับ
หวัดดีครับ นี่พีต โลแกนด์นะครับ
คนที่เขียนหนังสือเล่มนั้นใช่มั้ย
แอช ให้เบอร์ของคุณมา ผมแค่อยากจะ...
เขาบอกว่าถ้าผมพูดนานเกินไปคุณอาจจะ...
โอเคครับ
บาย
- ซุ่มจู่โจมเหรอ - นี่เป็นคำที่ดีที่สุดแล้ว
ผมคิดว่ามันจะช่วยทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นซะอีก
ให้สิ่งที่ทำให้คุณเลิกสนใจเรื่องตัวเองได้บ้าง
ฟังนะครับ จากที่ผมรู้สึก ผมว่าผมคงพูดอะไรผิดไป
คุณไม่ได้พูดอะไรผิดหรอกน่า คุณชอบหนังสือมั้ย
- เนื้อหาค่อนข้างเถื่อนอยู่นะ - ครับ
แต่มีพลังมากเลย
เขาเป็นเด็กที่กล้าหาญ เขาอายุเท่าไหร่นะ
14 ครับ
พระเจ้า
คุณไปได้มาจากไหนกัน
ได้มาแบบไม่ได้ข้อผูกมัดอะไรเลย ไม่มีตัวแทน ไม่มีอะไรจริงๆ
- ดอนน่าเมลมาหาเราเลยครับ - ใครนะครับ
โอ้ โทษที เธอเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่รับเขามาเลี้ยงน่ะ
เขาให้เธอเขียนเพื่อเป็นการบำบัดน่ะ
คงต้องตามแก้หัวหมุนเลยสินะ
- ก็นะ... - อะไรครับ
ผมไม่อยากจะขัดคุณนะ
แต่มันเป็นต้นฉบับที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้มาเลย
ให้ตายสิ
คืองี้ครับ ผมคงไม่พูดแบบนี้แน่ ถ้าผมไม่ได้รู้สึกถึงความเกี่ยวโยงจริงๆ จังๆ
จำห้องใต้ดินที่เขาเขียนได้มั้ยครับ
ครับ
เขาได้ฟังรายการหลังจากที่คนเหล่านั้นไปแล้ว
- พระเจ้า - เขาอยากให้ผมมอบมันให้คุณ
เจส
ทำอะไรของคุณน่ะ
หวัดดีค่ะ
ฉันจัดการเรื่องหนังสือให้คุณไม่ได้ ถ้าคุณไม่เอาสมุดใบสั่งจ่ายมาให้
ที่นี่เละเทะชะมัด
อีกอย่าง ฉันชอบซักผ้าน่ะ มันทำให้ฉันมีความสุข
ไฟดับอีกแล้ว
คงมีอะไรทำกล่องฟิวส์ของคุณพัง แล้วก็พ่อคุณโทรมาค่ะ
คุณไม่ได้รับใช่มั้ย
ฉันต้องรับค่ะ เขาเอาแต่พูดว่า...
"แกอยู่มั้ย แกอยู่มั้ย"
"รับสิ ให้ตายเถอะ ฉันรู้ว่าแกอยู่นั่น"
เป็นคนแก่ที่น่ารักแบบแปลกๆ
ถ้าเขาเจอคุณ
เขาคงเรียกคุณว่า "นังเด็กเจ๊กหน้าสวย" ลับหลังคุณแน่
ก็ฉันเป็นนังเด็กเจ๊กหน้าสวยนี่
เขาอายุเท่าไหร่กันคะ เขาคงแก่มากแล้วแน่ๆ
ทำไมล่ะ เพราะผมแก่เหรอ
ฉันหวังว่าตอนที่ฉันอายุเท่าคุณ พ่อแม่ฉันคงไม่มายุ่งแล้วน่ะนะ
โชคดีแล้วกัน
พวกเขาถามถึงเจสด้วย
คุณยังไม่ได้บอกพวกเขาสินะ
ยัง เพราะเดี๋ยวเจสก็กลับมาแล้ว
นั่นสินะ
สวัสดีค่ะ กรุณาฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณ
หวัดดี พีต
นี่เกเบรียล นูนนะ
แอชเอาเบอร์ของเธอมาให้ฉันและ...
ฉันอ่านหนังสือเธอแล้ว
ฉันชอบมากเลยล่ะ
- หวัดดีครับ - หวัดดี
สาบานได้มั้ยว่านี่คือคุณจริงๆ
ทำไมจะต้องไม่ใช่ฉันจริงๆ ล่ะ
ไม่รู้สิครับ สิ่งที่คุณพูดมันไม่เหมือนกับเป็นคุณ
ตัวจริงฉันไม่ได้ดราม่าอะไรนักหรอก
เสียงคุณเหมือนคนอดหลับอดนอน
ก็ประมาณนั้นแหละ
ไม่ได้จะว่านะครับ
ผมแค่โคตรจะไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่านี่คือคุณ
เธอต้องเชื่อแบบโคตรๆ ได้แล้ว
ขอโทษครับ
แม่ใหม่ผมบอกว่าผมปากเสีย
จริงเหรอ เธอพูดถูกเผงเลย
ยังไงก็เถอะ ฉันประทับใจหนังสือของเธอมากเลย
ฉันอยากอวยพรให้เธอโชคดี
ตอนคริสต์มาสพวกคุณทำอะไรกัน
หมายความว่าไง
คุณกับเจสมีต้นไม้และของอื่นๆ รึเปล่า
โอ้ ไม่หรอก
เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับคริสต์มาสขนาดนั้น
ครับ ผมเข้าใจสิ่งที่คุณบอกเลย
เรามีแทงก์น้ำใหญ่ๆ ที่มีสนิมเขรอะตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม
พวกเขาเอาดาวมาแขวนทุกปีเลย
ดาวเหรอ ฟังดูดีนะ
ครับ
แต่ว่ามันไม่ได้หันหน้ามาทางนี้
มันก็แค่ช่วยให้รอยขีดเขียนบนแทงก์สว่างขึ้นมา
ฝั่งที่เหลือของเมืองได้ "เบธเลเฮม"
แต่เราได้แค่ "โรเบอร์ตา โบลว์ส"
สาบานเลยครับ ไอ้ตัวหนังสือใหญ่ๆ เก่าๆนั่น เขียนว่า"โรเบอร์ตา โบลว์ส"
ปีที่แล้วพวกเขาพยายามทาสีกลบ แต่มันก็โผล่ออกมาอีกแล้ว
หล่อนคงพลาดจริงๆ ล่ะ
เธอโอเคนะ
เวรเอ๊ย
พีต
เวร
ครับ ผมโอเค
ถ้าคุณจะเล่นมุกคุณต้องบอกผมก่อนนะ
- ดื่มซะ - โทษที
- อะไรเหรอ - ดอนน่ามาวุ่นวายน่ะครับ
ผมคงไม่ทนหรอก ถ้าเธอไม่น่ารักและถ้าผมไม่ได้ชอบสาวผมแดง
เขาน่ะครับ พูดอะไรหน่อย
- สวัสดีค่ะ เขา นี่ดอนน่า โลแกนด์นะ - สวัสดีครับ
ขอโทษที่ต้องพูดรวบรัดนะ
แต่อาการไอนี่เริ่มทำให้ฉันเป็นกังวล
ครับ ผมเข้าใจดี...
สวัสดีครับ
นี่ดอนน่านะคะ
เขานอนไปแล้ว
เราจะต้อง...
ระบายปอด
เขาบอกคุณเรื่องเอดส์รึเปล่าคะ
ครับ บอกแล้วครับ
ฟังนะครับ ทุกวันนี้มียามหัศจรรย์หลายตัวแล้วนะ
มันได้ผลกับเจสเป็นอย่างดี
ค่ะ เราลองยาหลายๆ ตัวแล้ว
แต่เขาเป็นซิฟิลิสตั้งแต่อายุแปดขวบ
ส่วนปอดของเขาก็เหมือนกับเนยแข็งสวิส
เขาเหลือเวลาอีกไม่มาก
No comments yet. Be the first to leave one.