ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
เวสฮอลิวู้ด แคลิฟอเนียร์ 1979
มาหาฉันสิ
อ้อมกอดนี้จะมอบความอุ่นใจ
คุ้มครองเธอจากภัยพายุร้าย
ฉันไม่ถนัดที่จะเสแสร้ง
เหตุใดเธอถึงไม่เข้าใจ
ว่าฉันรักเธอ...
ฉันรักเธอ
ฉันขาดเธอไม่ได้
ฉันต้องการเธอ
ฉันรักเธอ...
ฉันรักเธอ...
ฉันขาดเธอไม่ได้
ฉันต้องการเธอ
มาหาฉันสิ
โอ้ ที่รัก
ฉันเป็นชายผู้โดดเดี่ยว
ในโลกแห่งความฝัน
มีทุกอย่างครบครัน
ยกเว้นสิ่งเดียวที่ต้องการ
มาหาฉันสิ
ความรักนี้จะไม่มีวันสิ้นสุด
รักที่มอบแด่เธอเพียงคนเดียว
พวกหล่อนเห็นหนุ่มหล่อนั่งเหงาอยู่ที่บาร์มั้ย
ไม่เห็นได้ไง ก็เจ๊เล่นให้ท่ายังกับกะหรี่ชั้นต่ำ
อีนี่ ฉันชั้นต่ำก็จริง แต่ไม่ใช่กะหรี่ย่ะ
พินอคคิโอ รู้ใช่มั้ยว่าโกหกแล้วจะเป็นยังไง
พอได้แล้ว
เข้ามา
เขาชื่ออะไร เขาชื่ออะไร
หวัดดีจ้ะ
ครั้งแรกเหรอ
ใช่
แต่งงานหรือยัง
หย่าแล้ว
คุณรู้ว่าตัวเองเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอน ม. 4 พ่อบังคับให้ฉันเล่นฟุตบอล
โค้ชจับฉันลงตำแหน่งเซนเตอร์ คอยส่งบอล
ดอนนี วอลช์ เป็นควอเตอร์แบค
ตอนเขาเดินมาจับก้นฉันเพื่อรอรับลูก
ฉันรู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์
หลังจากนั้นทุกอย่างก็กู่ไม่กลับ
เวรแล้ว
ไม่ต้องกลัว หมุนกระจกลง ฉันจัดการเอง
แอบมาสนุกกันเหรอ
เปล่านะ คุณตำรวจ เราแค่คุยกันเรื่องฟุตบอล
เชื่อตายล่ะ
จริงๆ และดูท่าคุณก็น่าจะเคย เล่นบอล มาบ้าง
- เฮ้ย! - ยกมือขึ้น
- เราเปล่าทำอะไร! - ทำไมต้องโกรธด้วย
- คุยกันดีๆ ก่อนมั้ย - ฉันจะนับถึงสาม 1...
- ตำรวจกร่างปืนโต - 2...
หุบปากแล้วทำตามที่เขาสั่ง! ยกมือขึ้น!
- 3! - เดี๋ยวๆ...
ถ้าคุณยิง คุณจะโดนข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา
ผมเป็นอัยการ ลูกขุนจะเอาผิดคุณใน 5 วินาที
และตลอด 50 ปีข้างหน้า คุณจะได้เล่นเกมส์...
ตำรวจจับผู้ร้ายกับนักโทษในคุกทุกคืน
สำนักอัยการ คงอยากรู้เรื่องเจ้าหน้าที่ในสังกัด
แอบมาเล่นจ้ำจี้กลางลานจอดรถ
และฝ่ายกิจการภายใน ก็คงอยากได้ยินเรื่อง
ตำรวจชักปืนข่มขู่ประชาชนที่ไม่มีอาวุธ
เรามาลืมเรื่องเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ นี้กัน
เห็นด้วยมั้ย
อย่าให้ฉันเห็นแกในลานจอดรถนี้อีก
โอเค
บ้าหรือไง
- มันไม่ขำสักนิด - ใช่
ขำจะตาย
ชักปืนข่มขู่ประชาชนที่ไม่มีอาวุธ
ให้ตายสิ นึกว่าเขาจะฆ่าพวกเราแล้ว
ให้ตายสิ! คุณชื่ออะไร
พอล ไฟลเกอร์ คุณล่ะ?
รูดี้ ดอนนาเทลโล ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จัก คุณดอนนาเทลโล
เอาไงต่อดี
เขาหล่อซะด้วยสิ
ฉันพักอยู่ที่นี่แค่ชั่วคราวน่ะ จนกว่าบ้านที่มาลิบูจะแต่งเสร็จ
ไปนะ
เดี๋ยวก่อน...
นี่
โทรมานะ
แน่ใจเหรอว่าอยากให้โทรไป
เฮ้! นายต้องการอะไร
คุณมีลูกใช่มั้ย
ใช่ มีอะไรเหรอ
นี่คงเป็นของเขา
- น่าจะหรี่เสียงลงหน่อย - หา?
เพลงดังๆ ไม่ดีกับแก้วหูเด็ก
- เป็นกูรูด้านการเลี้ยงเด็กหรือไง - เปล่า แต่
งั้นก็อย่าเสือกเรื่องคนอื่น อีตุ๊ดหน้าปลวก
โย่!
ได้เวลาสนุกแล้ว!
ไปกันเร็ว!
เลยกำหนดมา 6 วันแล้ว
12 เหรียญเนี่ยนะ นี่เล่นตลกอยู่เหรอ
ช่วงฝืดเคืองน่ะ พรุ่งนี้มีจ่ายแน่ ฉันสัญญา
- พรุ่งนี้ไม่ใช่วันนี้ - พรุ่งนี้ไม่ใช่วันนี้เหรอ
นี่เรากำลังคุยปรัชญาอัตถิภาวนิยมหรือไง
ถ้าพรุ่งนี้ไม่จ่าย ฉันล็อกห้องแน่
แทนที่จะขูดรีดฉัน แกน่าจะเตือนไอ้ห้องนี้บ้าง
เล่นเปิดกระหน่ำทั้งวันทั้งคืน
อย่างน้อยก็บอกปิดประตูหน่อย!
พระเจ้า!
แม่คุณ ปิดประตูด้วย!
ให้ตายสิ!
แม่เธอหายไปทั้งคืนเลยเหรอ
ไม่เหรอ
ไม่รู้สินะว่าแม่อยู่ที่ไหน
พูดได้มั้ย
ค่อยยังชั่ว
เธอชื่ออะไร
มาร์โค
หวัดดี มาร์โค
ฉันชื่อรูดี้
ออฟฟิศ พอล ไฟลเกอร์ ค่ะ
ฮัลโหล ขอสาย พอล ไฟลเกอร์ ครับ
- ไม่ทราบใครเรียนสายคะ - รูดี้ ดอนนาเทลโล
รูดี้ ขอตังค์หน่อย
- ไว้ก่อน แลร์รี - แค่เศษเหรียญก็ได้
ไม่ทราบโทรมาเรื่องอะไรคะ
จะรู้ไปทำไม แค่ต่อสายให้พอลก็พอ
ฉันยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย
แลร์รี อย่าเพิ่งมาขอเงินตอนนี้
- ห้าบาทสิบบาทก็ได้ - แลร์รี!
ไอ้ฉิบหาย บอกว่าไม่ใช่ตอนนี้!
ไสหัวไปไกลๆ ไม่งั้นเจอตีนแน่!
- อีตุ๊ดบ้า! - ไอ้
ไม่มีอะไรนะ ไม่มีอะไร
ฮัลโหล? คุณดอนนาเทลโล?
ฮัลโหล ผมอยู่นี่
- คุณไฟล์เกอร์ไม่อยู่ในสายค่ะ - ไม่อยู่ในสายเหรอ
นี่อะไร เป็นรหัสว่าเขาอยู่ แต่ไม่อยากคุยด้วย?
ต้องการฝากข้อความไว้มั้ยคะ
ไม่ ฉันอยากคุยกับเขาไม่ใช่ฝากข้อความ
ถ้าคุณฝากข้อความไว้ ฉันยินดีจะส่งต่อให้เขา
หูหนวกรึไง ก็บอกว่าไม่อยากฝากข้อความ
ส่งมือมา
ผมมาหา พอล ไฟลเกอร์ รู้มั้ยเขาอยู่ที่ไหน
พอล! พอล ไฟลเกอร์! พอล
เฮ้! ขอโทษนะคะ
- คุณไฟลเกอร์ไม่อยู่ที่ออฟฟิศ - พอล!
คุณถ้ายังไม่หยุด ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
- เชิญเลยจ้ะ แม่แก้มแดง - ไม่เป็นไร โมนิก้า
ผมจัดการเอง เข้ามาสิ ไม่มีอะไรแล้ว
ขอบคุณ
ทำอะไรของคุณ จู่ๆ ก็บุกเข้ามาเหมือนคนบ้า
ถ้านายรับสาย ฉันคงไม่บุกเข้ามาเหมือนคนบ้า!
นี่มันที่ทำงานผมนะ รูดี้
เด็กนี่อยู่ข้างห้อง ถูกทิ้งไว้คนเดียว แม่เขาหายไปทั้งคืนและยังไม่กลับมา
- จะให้ผมทำยังไง - นายเป็นทนายนี่
ไม่รู้สิ บอกฉันทีว่าควรทำอย่างไร
- อยากให้ผมแนะนำเหรอ - ใช่
- โทรหาสังคมสงเคราะห์ - แล้วส่งเขาไปบ้านเด็กกำพร้า?
ไม่รู้เหรอว่าที่นั่นเลวร้ายแค่ไหน
คุณอยากให้ผมแนะนำ นั่นล่ะคำแนะนำของผม
นายนี่มันทนายตัวอย่างจริงๆ... ไปกันเถอะ
บ้าชะมัด!
รูดี้
เดี๋ยวก่อน!
เฮ้ รูดี้
ต้องการเงินหรือเปล่า
ขอเดานะ
และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน... ห้ามฉันมาที่ออฟฟิศนายอีกใช่มั้ย
นายนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ
- เกิดอะไรขึ้น - นั่นไง เด็กคนนั้นแหละ
- คุณเป็นใคร - ผมเป็นเพื่อนบ้าน
เด็กไปอยู่กับนายได้ไง
แค่ช่วยดูแลเขาจนกว่าแม่เขาจะกลับมา
แม่เขาไม่กลับมาแล้ว มานี่มา
- ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาผม - ได้ค่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - แม่เขาถูกตำรวจจับเมื่อคืน
มาเถอะ รีบเก็บของแล้วไปจากที่นี่กัน
มีกระเป๋ามั้ย เสื้อผ้าอยู่ไหน
เร็วเข้าๆ เธอเก็บเสื้อผ้าไว้ที่ไหน
ในนี้เหรอ เสื้อผ้าเธออยู่ไหน
- แค่นี้เหรอ - อือ
ทั้งหมดแค่นี้นะ เธอไม่มีกระเป๋าเหรอ
โอเค
เรียบร้อย ไปกันได้แล้ว!
เร็วเข้า! เร็วเข้า!
เฮ้ ไม่ต้องผลักเขาก็ได้
- คุณคะ กรุณาถอยไป - คุณชื่ออะไร
ขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย กรุณาถอยไปค่ะ
ผมจะไม่ไปไหนจนกว่าจะรู้ชื่อคุณ
ฉันชื่อมาติเนซ ฉันอยู่สังคมสงเคราะห์ มีปัญหาเหรอคะ
- มีแน่ คุณมาติเนซ - โอเค นี่นามบัตรฉัน เชิญโทรไปได้เลย
- ขอบคุณ - ขอบคุณ ไปกันเถอะ
ผมมีเพื่อนเป็นอัยการ คุณมาติเนซ
- รับรองเราได้เจอกันแน่ - พูดจบยัง?
จบแล้ว
มาร์โค!
รอก่อน
โอเค โอเค ไปกันเถอะ
ชีวิตต้องเดินต่อ
ไม่ว่าจะเจอเรื่องให้ท้อแค่ไหน
ถ้าเธอไม่ต้องการความรักจากฉัน
ก็บอกลากันได้เลย
ไปได้เลย ไปได้เลย
ชีวิตเป็นเหมือนละคร
No comments yet. Be the first to leave one.