Let Her Cry (ඇගේ ඇස අග)

Nic nie może się równać z fizyczną siłą poniżonej kobiety.

Nie fizyczną tylko psychiczną.

Siła psychiczna pomaga znieść ból rodzenia.

Potrafi unieść wielką górę i rzucić nią o ziemię.

A ja nic nie widziałam.

Słoń by nie uniósł tego świecznika,

ja na pewno nie dałabym rady.

Gdyby nie ten mnich, ona by go zabiła.

Nic nie słyszałam.

Niesłychane,

gdzie ludzie przychodzą rozwiązywać swoje problemy.

Do rozwiązania problemu potrzebne jest nie miejsce, tylko okazja.

W ogóle nie zrozumiałam, o co tam chodziło.

Za młoda jesteś, żeby to zrozumieć.

To kiedy to zrozumiem?

Jak wyjdziesz za mąż i zostaniesz matką.

Dlaczego się śmiejesz?

Bez powodu.

Bez powodu?

To nie są żarty.

Czasem wszystko wygląda na żart.

Co to miało być?

Sarkazm?

Skądże znowu.

Dlaczego się śmiejesz?

Bez powodu.

Po co śmiać się bez powodu?

Skoro można płakać bez powodu, to śmiać się chyba też można.

Dlaczego pani płacze?

Smutno mi się zrobiło.

To powód do płaczu?

Pozwól jej płakać.

Cześć.

Cześć.

Wyglądasz na zmęczonego.

Masz pogniecioną koszulę.

Czy nasz syn dzwonił?

Leci ze znajomymi do San Francisco.

Ta dziewczyna znowu dzwoniła.

Powiedziała, że u niej byłeś.

Dlaczego dzwoniłaś do domu?

Chciałam sprawdzić, czy dojechałeś.

Mogłaś zadzwonić na komórkę.

Miałeś wyłączoną.

Nie. Mam dość pieniędzy.

To czego chcesz?

Porozmawiać.

Proszę.

Siadajcie.

To jest nienormalne.

A co mam robić, jak nie mogę się opanować?

Tak.

Rozumiem, że to poważna sytuacja.

To wszystko się nie liczy. Pragnę cię! To wszystko.

Cześć.

Cześć.

Był tłok na plaży?

Powiedziała, że pojechaliście na plażę.

O co ci w ogóle chodzi?

Mnie?

Nie wiem, co robić z tą dziewczyną.

Jest inteligentna.

Wszyscy mamy osobowość mnogą.

Weszliśmy w okres,

w którym ludzie zaczęli szukać innych osobowości.

„Kim jestem? Jakie jest moje miejsce w społeczeństwie?"

Problemy z osobowością wynikają z zaburzonego poczucia własnej wartości.

Szukamy zaczepienia w ludziach, którzy są tacy jak my.

Panie profesorze, nie było jej dziś na wykładach.

Proszę pani,

pan profesor musi mnie widywać.

Ma wewnętrzny przymus.

Jak mnie nie ma na Uniwersytecie, przyjeżdża tu do mnie.

Czeka niecierpliwie, aż wyjdę z pokoju.

Nie umie długo czekać.

Brak mu cierpliwości.

Nie mówię tego, żeby sprawić pani przykrość.

Chcę tylko spokoju.

On zna każdy zakamarek mojego ciała.

Kiedy mnie dotyka,

nie wiem, czego szuka.

I nie chcę wiedzieć.

Chyba szuka czegoś, co ja mam, a pani nie.

Chcę nadal być dla niego obiektem pożądania.

Gotowa jestem nawet poświęcić życie.

On wyruszył w podróż po moim życiu.

Dobrze mi z tym.

Prawdopodobnie uważa pani, że on robi coś złego.

Ja tak nie sądzę.

Bo niby dlaczego?

Szuka utraconej żądzy u kogoś innego.

To chyba nic złego.

Proszę pani,

jeśli się pani nie zdenerwuje, to coś jeszcze wyznam.

Chciałabym mieć dziecko z pani mężem.

Proszę pani?

Proszę pani?

Proszę pani?

Cześć.

Cześć.

Co?

Głowa mnie boli.

To przez pogodę. Idź spać, to ci przejdzie.

O co chodzi?

Ale co?

Nigdy tu nie wchodzisz.

Nie zamykasz na klucz.

Bo nigdy nie wchodzisz, jak tu jestem.

Muszę zwymiotować.

Może masz grypę.

Nie.

Mam niedobry posmak w ustach.

Idź spać.

Dlaczego chcesz, żebym poszła spać?

Dokąd szłaś?

Na zajęcia.

Jakie masz dziś wykłady?

Żadnych dziś nie mam.

No i?

W nosie mam wykłady.

Co za grę prowadzisz?

Sama tego nie rozumiem.

Pomagałem ci, bo uznałem, że jesteś zdolna.

Pomagałem w nauce.

Nie oczekiwałem niczego w zamian.

Wiem.

Zrobić herbaty?

Nie chcę twojej herbaty.

Po prostu odpowiedz i nie doprowadzaj mnie do szału.

Od teraz nie będę dla ciebie robił żadnych wyjątków.

Już nie potrzebuję pomocy.

Wystarczająco mi pomogłeś.

To czego chcesz?

Dwie łyżeczki cukru?

Nie słodzę.

To niebezpieczna gra.

Musisz ją przerwać.

Mam rodzinę.

A ty musisz mieć przyszłość.

PANI

Jak to się stało?

Tak po prostu.

Nasza córka jest w domu?

Nie będzie jej do wieczora.

Ma praktyki.

Jadłeś śniadanie?

Nie.

To ci coś szybko zrobię.

Nie, zjem cokolwiek. Tylko wezmę prysznic.

Halo?

Czy możemy porozmawiać, proszę pani?

Tak, możemy.

Boję się.

Kogo?

Siebie się boję.

Wiem, że pan profesor zaczął mi pomagać, bo jestem zdolna.

I miał dobre zamiary. Ale co ja mam zrobić?

Pokochałam go.

Miłością samobójczą.

Dlatego się boję.

Boję się, że przeze mnie może się coś pani stać.

O mnie się nie martw.

Lepiej znajdź odpowiedniego partnera,

zamiast niszczyć sobie życie bez powodu.

Wiem, że to co robię jest złe.

Ale nie da się myśleć logicznie, gdy człowiek się zakocha.

Wiem, że on mnie nie kocha. Ale dlaczego tu do mnie przyjeżdża?

To mu powiedz, żeby nie przyjeżdżał.

On chyba lubi moje ciało.

Proszę pani!

Halo?

Słucham. Mów.

Proszę pani,

nie chodzę na zajęcia, bo nie umiem się opanować.

Unikam go.

Ale on tak nie potrafi. Przyjeżdża do mnie.

Dziś też u mnie był.

Był dzisiaj?

Tak. Jeszcze tu jest.

Jest u ciebie?

Suka!

To prawda.

To wszystko przez to,

że w Kalamburam jest więcej samochodów niż ludzi.

Ile ci zajęło spotkanie z marketingiem?

Nie uwierzysz! Półtorej godziny.

Pojechałaś samochodem?

Tak.

Niesamowite! Aż trudno uwierzyć. Ale nie dlatego...

Przepraszam.

Przestań.

Nie bądź dzieckiem.

Proszę.

Dokąd się tak śpieszysz?

Powiedziałam jej, że może tu zostać i jeździć na uniwerek z tobą.

Źle to wygląda, jak jeździsz do niej jej pomagać.

Chodzisz na wykłady taty?

Przygotuj pokój brata dla naszego gościa.

Dziś nie mam wykładów.

To wysiadaj i idź, gdzie tam sobie chcesz.