Deliria AKA Stage Fright (Deliria)

Hey schatje, weet je hoe laat het is?

Oh, donder ook maar op!

- Hey, wat was dat? - Wat gebeurde er?

Ik hoorde een schreeuw!

De moordenaar! Hij sloeg weer toe!

Nog een slachtoffer van de moordenaar!

Stoppen!

Blijkbaar begreep je niet wat ik bedoelde.

Een hoer. Je wordt verondersteld een hoer te zijn!

Is dat teveel?

- Maar Peter, ik... - Seks. S. E. K. S.

Weet je wat dat is?

Eerlijk gezegd, Collins, ziet het er voor mij goed uit.

Je hebt de erotische invalshoek zo ver mogelijk uitgedrukt.

"De erotische invalshoek"?

Noem jij dat erotisch?

Meneer Ferrari, waar bent je al die jaren geweest?

Als ik de kostuumontwerper te pakken krijg, duw ik dit door zijn strot!

Je moet het altijd dragen, het doet wonderen.

En de katjes?

En wat maakt het uit of het slachtoffer de moordenaar verleidt?

Oké, het heeft er niets mee te maken.

Maar kun je je het effect op het publiek voorstellen?

Het slachtoffer verkracht haar eigen moordenaar.

Dit zal sensationeel zijn.

- Betty! - Wat is er?

Mijn rits zit weer vast.

Alweer?

Ik bescherm mijn investeerders, niet jouw kostbare carrière!

Een volkomen hopeloos geval.

- Hoe gaat het met je enkel? - Hij vermoordt mij.

- Zo moet je niet werken. - Vertel dat maar aan mijn huisbaas.

Mocht je het vergeten zijn, de première is over een week.

En zoals je kunt zien, stinken deze mensen letterlijk.

Of je laat de beslissingen nu aan mij over, of je...

Het spijt me.

Mark!

Haal die verdomde kat hier weg.

En roep Sybil het podium op.

Sybil!

Sybil, je moet op.

Ja?

Wat?

Hij is positief.

Nou, wat zal het zijn?

Moet ik doorgaan of moeten we allemaal naar huis?

Dit lijkt een misverstand te zijn. Ik bekritiseer je werk niet,

ik wil dat je één ding onthoudt: Er...

Er mensen zijn die backstage de kontjes van de danseressen vastgrijpen,

en er mensen zijn die deze kontjes graag op het podium zien.

Ik vermoord de kostuumontwerper, dat zweer ik bij God.

Maak je niet druk. Je kunt altijd nog chili serveren bij Mexico Joe's.

Ohja?

En jij kunt altijd nog je reet verkopen in het herentoilet!

Dominique. Dominique!

Oké, kom op! Weer aan het werk!

Laten we veranderen van scène.

Is alles klaar? Mark!

Alicia, doe het goed.

Ik wil niet meer naar dat gedoe kijken.

- Waar is Sybil? - Ze komt er aan.

Wauw, hij is heel streng tegen je.

- Het is positief, Danny. - Jesus.

Geen zorgen. Het is tenslotte niet de eerste keer...

- Sybil. - Kom op!

Oké, we praten later.

- Betty, heb je mijn tas gezien? - Nee. Waar heb je hem neergezet?

Geen idee.

Al mijn geld zit erin, en mijn horloge.

Oké, ik zal in de kleedkamer kijken.

- Alles goed, Alicia? - Ja, bedankt. Alles goed.

Als ik op wat voor manier dan ook kan helpen...

Hoe zit het met een voorschot voor de repetitieperiode? Ik ben blut.

Dat is goed, maar til je arm aan het eind op, oké?

En vasthouden. Goed.

Dat is prima.

Oké, laten we de verkrachtingsscène eens doornemen.

Haal Laurel.

Mevrouw Laurel?

Mevrouw Laurel?

Mevrouw Laurel!

Is onze Assepoester klaar voor haar scène?

Of heeft ze meer tijd nodig om op te warmen?

Brett, je bent een verdomde klootzak!

Het ding dat wij een roos noemen...

Oké, laten we beginnen. Muziek!

Oh God, ik kan mijn horloge niet vinden.

Hier is het.

Wauw, je moet wel gek zijn om hem zo te laten rondslingeren.

Je hebt gelijk. Zonder deze baan zou ik hem moeten verpatsen.

Geen zorgen, liefje. Het is gewoon je moeder.

Wat leest onze stralende naïeve persoon?

- Stanislavski. - Mogen de goden ons beschermen!

Het is fantastisch als een acteur zich voorbereidt.

Laat het mij weten als je bij het stuk bent over genoeg geld verdienen

over het lichaam en de geest.

Dat is de informatie die ik nodig heb.

Kijk naar Laurel. Ze is het perfecte voorbeeld van method-acting.

Ze voelt echt alles...

Ga zo door, lieverd!

Er is een ziekenhuis vijf minuten hier vandaan. Kom op.

Oh, Betty, die klootzak zal mij nooit laten gaan.

Als je enkel erger wordt, zit je zonder werk.

We vragen het aan Willy, hij laat ons via de zijdeur naar buiten.

Kom, laten we gaan.

Willy!

Verdomme!

Willy, laat ons alsjeblieft via de nooduitgang naar buiten gaan.

- Je weet dat meneer Collins niet... - Willy, dit is een noodgeval.

Vooruit.

- Daar ben je, Lucifer! - Willy, laten ons eerst naar buiten.

Doe hem op slot als je terugkomt en leg de sleutel terug op de plank.

Oke. Bedankt.

Wat is er, Betty?

De kat. Hij liep langs mij heen.

- Ben je bijgelovig? - Een beetje, denk ik.

Waarom doet Peter zo gemeen tegen je?

Omdat hij zijn therapeut in Londen niet meer ziet.

Kom op. Hij is gek. Hij verlangt gewoon naar je lichaam,

- dus laat hem nog wat langer friemelen. - Te laat.

Hij wil een herhaling.

Maar ik zal hem niet delen met zijn kleine vriendjes.

Jack.

Etenstijd.

Wat maakt je hongerig?

Betty, dit is een psychiatrisch ziekenhuis.

Psychiaters zijn toch ook artsen?

Zeg tegen Alice dat ze klaar moet zijn. We gaan door met haar volgende scène.

Oké.

Een momentje, lieverd. Jij hebt mij waarschijnlijk niet begrepen.

Dit is een psychiatrisch ziekenhuis, geen EHBO-post.

Zelfs als dat Liza Minelli was, zou ze gek moeten zijn

om hier binnen te komen, en als je het niet erg vindt,

Rij onmiddellijk met je auto weg, hij blokkeert de voordeur.

- Kom op, dit is zinloos. Laten we gaan. - Slimme beslissing.

Weet je wat? Ze zijn echt gemeen.

Sheila, wie zijn deze lieve dames?

- Oh, dokter... - Laat mij het uitleggen...

- Maak je geen zorgen... - Dit is een noodgeval.

Oké, meisjes. Het is oké, het is oké.

We repeteren momenteel voor een show, zij is danseres

en verstuikte haar enkel. Zou u er naar willen kijken?

- Wat voor soort show is het? - Een soort intellectuele musical.

Interessant. Theater fascineert mij...

Het is geen fluitje van een cent. Eén verkeerde stap en het is met je gedaan.

Ik begrijp het.

Maar het podium is magisch. Als je vooraan staat, heb je het gehaald.

Je gaat op en neer, als een achtbaan.

Je houdt je stevig vast en hoopt dat je het op een dag zult redden.

Het is als een ziekte, helemaal gek.

Het lijkt erop dat je toch aan het juiste adres bent.

Sorry mevrouw. Je kunt hier niet blijven.

Ali, wat doe je? De dokter wacht!

Ik kom.

Maar wie gaf haar toestemming om te gaan?

Niemand verlaat de studio zonder het mij te vragen.

De jongedame voelde zich niet lekker, en ik dacht...

- Dat maakt mij niets uit! - Het spijt me, Peter.

Ze moet langs mij heen zijn geglipt.

En wat denk jij wat jouw taak hier is?

Ik zag net een metalen deur met tralies.

Wie zit daarbinnen?

Irving Wallace.

Irving Wallace? De acteur die amok maakte?

Precies die. Hij is hier terwijl de rechtbank zijn zaak behandelt.

Ik heb nog nooit van hem gehoord. Wat heeft hij gedaan?

Dat stond in alle kranten.

Vreselijke dingen. Hij vermoordde mensen en hakte ze in stukken.

- Hij heeft twaalf mensen vermoord. - Het waren er zelfs zestien.

- Waarom? - Wie weet, hij praat niet veel.

Dat zou de pijn drie tot vier uur moeten verlichten,

maar je moet zoveel mogelijk rustig aan doen.

- Bedankt, dokter. - Nou, de show moet doorgaan.

- Tot ziens. - Tot ziens.

Hij is erg knap.

Soms denk ik dat ik in de verkeerde branche zit.

Kijk, dat moet Irving Wallace daar zijn.

Kom op, Betty. We snel zijn, anders vermoordt Peter ons.

- Wat is er, doet het nog steeds pijn? - Nee, het is al veel beter.

- Ik zat net te denken... - Waarover?

Over die man. Wallace.

Zijn laatste slachtoffer was een zestienjarig meisje,

hij spijkerde haar vast op de vloer en hakte haar vervolgens in stukken.

Dat wil ik niet horen. Dat is vreselijk!

Ik laat de deur open, maar schiet op.

Nou, kijk eens wie daar is... Waar ben je verdomme geweest?

- Ben ik opgeroepen? - Met elke denkbare naam.

Oh verdomme...

Laten we het nog een keer doen. Zonder muziek.

Hoofden omhoog houden.

Klaar?

Eén, twee, en...

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, stop!

We hebben een bezoeker.

Ben je iets vergeten?

Het spijt mij heel erg, Peter.

Ik dacht...

Je dacht dat bepaalde regels niet voor jou gelden.

Ik raakte gewond.

Oh, het spijt me daarvan...