Saint Maud

« مـاود قـدیـسـه »

‫ بار الهی، در مسیر شغل جدیدم ‫ مرا از گزند بلاها در امان بدار

‫ فکر کنم فردا باید ‫ ساعت ۶ بیدار بشم

‫ معده‌دردم هنوز ادامه داره

‫ و قاعدگى‌ هم مزید بر علت شده

‫ دو تا ایبوپروفن و شیر منیزی خوردم

‫ از بی‌صبریم درگذر

‫ اما امیدوارم به‌زودی ‫ از نقشه‌ات برای من، پرده برداری

‫ فکرِ اینکه حتماً ‫ نقشۀ بزرگتری برای من داری،

‫ از سرم بیرون نمیره

‫ نه اینکه گِلِه یا شکایتی داشته باشم

‫ آمین

‫- سلام. تو ماود هستی؟ ‫- بله. سلام

‫خب، تمام چیزهایی که لازم هست رو نوشتم گذاشتم رو میز آشپزخونه

‫فردا یکی از دوست‌هاش بهش سر می‌زنه

‫نذار لب به الکل بزنه

‫اخیراً دکتر براش آمپول ویتامین ب۱۲ نوشته

‫پس هر شب قبل از شام، ‫یه آمپول بهش بزن

‫اتاق‌خوابت طبقۀ بالا سمت چپه. ‫خانم‌خانم‌ها اونجاست، داره چرت می‌زنه

‫چطور آدمیه؟

‫یه نمه لاشیه. خوش بگذره

‫ آماندا کول

‫ ۴۹ ساله

‫حسش می‌کنید؟

‫ لنفوم طناب نخاعی مرحلۀ چهارم

‫آره

‫آره، آره

‫ به جرئت می‌تونم بگم ‫ به‌زودی اینو می‌بینید

‫- احساسش می‌کنی؟ ‫- آره

‫- تموم شد؟ ‫- اوهوم

‫کِی شام میل می‌کنید؟

‫ساعت ۸

‫یه لیست خرید روی میز توی هاله

‫خودم می‌تونم

‫قبل از اینکه بیام اینجا، ‫درموردش تحقیق کردم

‫ رقاص، طراح رقص‌، ‫ یه شهرت نصفه و نیمه هم داره

‫ همونطور که در جریانید، من خیلی ‫ وقتم رو صرف قشر به‌ظاهر خلاق نمی‌کنم

‫چون فقط به فکر خودشون و کارهاشونن

‫اونجا داری چی درست می‌کنی؟

‫اسپاگتی‌ بولونیایی‌ و نان سیر

‫فوق‌العاده‌ست

‫- گرم یا سرد نیست؟ ‫- نه، خوبه

‫سلام

‫- قدیسه‌ت کیه؟ ‫- مریمِ مَجدَلیه

‫نمی‌دونستم گردن‌بندش رو هم درست می‌کنن

‫اینترنتی سفارشش دادم

‫از پرستار قبلی خوشگل‌تری

« آماندا کول »

« آناتومیِ رقص » « بدن، صحنه‌ی نمایش »

‫هِی

‫به‌نظرت چطوره؟

‫خوبه

‫- تو باید مری باشی ‫- نه، ماود هستم

‫امیدوارم ننداخته باشنت بیرون؛ ‫اینطور که نیست؟

‫- نه. دارم میرم یکی از دوست‌هام رو ببینم ‫- خوبه

‫پس، بدرود

‫ باید بهش می‌گفتم که ‫ مشکلی ندارم تو اتاق خودم بمونم

‫ حتماً خجالت کِشیده

‫- لطفاً میشه یه خرده بهم کمک کنی؟ ‫- شرمنده، رفیق؛ چیزی ندارم

‫پس، گورت رو گُم کن

‫ببخشید، خانم

‫لطفاً میشه یه خرده بهم کمک کنید؟

‫ممنون، عزیزم

‫هوا... یه کم سرده، مگه نه؟

‫خداوند پشت و پناهت باشه؛ ‫و هرگز بیهوه درد نکِشی

‫- چی؟ ‫- هیچی

‫خدا پشت و پناه خودت، جانم

‫ چرا یکی مثل اون باید ‫ سر از همچین شهری در بیاره؟

‫ این آشغال‌دونی مثل من ‫ برای اون هم جذابیتی نداره

‫سلام؟

‫چی شده؟

‫برگرد لندن

‫نباید خودت رو اینجا حبس کنی. ‫نباید تنها باشی

‫چه دردی به تخته خورده که ‫برات مهم شده؟

‫بدخلقی نکن. به طرز خطرناکی ‫داری شبیه نورما دزموند میشی ‫(اشاره به فیلم سانست بلوار)

‫کون لقت!

‫بی‌شعور احمق

‫- سلام ‫- سلام!

‫شرمنده که زود بهت زنگ زدیم برگردی

‫زنیکۀ خرفت قبلاً مشروب‌خوارِ قهاری بود

‫حتی منم به گرد پاش نمی‌رسیدم

‫الان شرایط تغییر کرده

‫آره

صد البته

‫می‌خوای... کاری بکنم؟

‫نه

‫- خوب میشه؟ ‫- احمق نباش، ریچارد

‫آره، خب... مراقب خودت باش، عزیزم

‫عوضیِ پُرافاده

‫باید وقتی که همه‌ش ‫تو کَفِ کُسَم بود می‌دیدیش

‫الان مو کاشته. دیدی؟

‫- نه ‫- نه

‫خب...

‫همه فقط چیزهایی رو می‌بینن که می‌خوان

‫پیشم بمون

‫نمی‌خوام تنها باشم

‫چند وقته پرستاری؟

‫بیشتر از یه سال

‫قبلش چه کار می‌کردی؟

‫تو بیمارستان سنت افرا کار می‌کردم

‫جای وحشتناکیه

‫مرگ آدم‌های زیادی رو دیدی؟

‫آره

‫چی باعث شد از اونجا بری؟

‫نمی‌دونم؛ ‫فقط تنوع لازم داشتم

‫نمی‌دونم

‫یه سر داشتم و هزار سودا

‫ولی خدا اینو می‌خواست

‫از وقتی وارد زندگیم شد، ‫همه چیز عوض شد

‫پس تازگی‌ها آدم باایمانی شدی؟

‫وقتی دعا می‌کنی، ‫خدا بهت جواب میده؟

‫گاهی وقت‌ها حرف می‌زنه

‫صداش رو می‌شنوی؟

‫اکثراً...

‫انگار جسماً...

‫درون یا اطراف منه

‫اینطوری راهنماییم می‌کنه

‫مثلاً وقتی ازم راضیه، ‫اینو به شکل...

‫یه لرزش یا...

‫بعضاً یه تپش احساسش می‌کنم

‫و تمامش...

‫گرم و خوبه

‫و خدا اونجاست

‫دیگه حس می‌کنم هیچ‌چیز واقعی نیست

‫از وقتی برگشتم اینجا،

‫همه‌ش به آخرین لحظۀ عمرم فکر می‌کنم

‫و از خودم می‌پرسم:

‫«چه شکلیه؟

‫اون لحظه به چی نگاه می‌کنم؟

‫اون موقع کس دیگه‌ای هم اونجاست؟

‫بعد چی؟

‫هیچی؟»

‫بهم بگو در اشتباهم

بیشتر از این حرف‌هاست

‫فقط به بعد از مرگ محدود نمیشه

‫اون همه‌جا هست

‫شما رو می‌بینه

‫نمیذاره زمین بخورید

‫ناجیِ کوچک من

‫ ممنون، پدر

‫و دستتون رو بذارید روی...

‫...دست راست‌تون

‫و یک نیم‌دایره بالای سرتون بکِشید

‫ خب، سوء تفاهم نشه؛ ‫ مراقبت تسکینی کار شرافتمندانه‌ایه

‫ اما همیشم می‌دونستم که ‫ نقشۀ بزرگتری برای من داری

‫ خلاص‌شدن از شر پیر و پاتال‌ها ‫ و روبه‌موت‌ها که کاری نداره

‫ ولی نجات یک روح،

‫ کار راحتی نیست

‫ عطر حضورت زینت‌بخش فضاست

‫ و بیشتر از همیشه حس می‌کنم ‫ که وجودم از عشق تو لبریزه

‫اونقدر که به‌راحتی با دیگری قابل‌تقسیمه

‫اوه

‫می‌بینمت

‫بله؟

‫- سینتیا از این خونه رفته؟ ‫- آره، من ماودم

‫- کارول هستم ‫- الان برای سر زدن خیلی دیره

‫- الان... ‫- منتظرمه

‫خوابه

‫ماود؟

‫تو هم بیا پیشم

‫ وی ماه گذشته در یکی از مطب‌های قانونی ‫ مرگِ آسان سوئیس، به زندگیش پایان داد

‫ جان گفت آخرین آرزویش این است ‫ که مرگی آرام و بدون‌درد را

‫ در کنار خانواده‌اش تجربه کند

‫ممنون، جولیا

‫ جان قبل از مرگش نامه‌ای سرگشاده ‫ به نمایندگان مجلس انگلیس نوشت

‫ او می‌خواست همگی بدانند که...

‫خدای عزیز، آماندا اینجاست

‫خب، خودت می‌دونی دیگه

‫پروردگارا، ممنون که ما را دور هم جمع کردی

‫و بابت غذایی که ‫به ما عطا کرده‌ای تو را شکر می‌گوییم

‫بدنِ آماندا، که الان

‫درد داره، اما قبلاً

‫کارهای فوق‌العاده‌ای انجام داده را از بلا دور بدار

‫و از ذهنش، که در تاریکی ‫غرق شده است، محافظت بنما

‫و همانگونه که مرا یاری کردی، ‫از او دستگیری کن

‫آمین

‫اون اینجاست؟

‫منم حسش می‌کنم

‫قشنگ شدی

‫- نه! ‫- چرا

« ویلیام بلیک »

« تقدیم با عشق به ماود، ناجیِ من » « از طرف آماندا »

‫آهای

‫نه، امشب نمی‌تونم

‫می‌دونی کجا هستم

‫حالش خوبه

‫یه کم عجیبه، ولی...

‫هیس. باید برم

‫آره، باشه. خداحافظ

‫ماود، صورتت

‫لعنتی

‫لعنتی، ریخت رو لباسش

‫تُف

‫ماود، خودم می‌تونم پاکش کنم

‫- نذار خیلی مشروب بخوره ‫- نگران نباش، بیشتر برای خودمه

‫عزیزم، برگرد پیشم

‫بن‌مایۀ مذهبی نقش چشمگیری در

‫کُلِّ آثار بلیک داره؛

‫منظورم ردِّ یک دینِ سازمان‌یافته‌ست،

‫که به ادعای بلیک تحریف زننده‌ای ‫از زندگی معنوی واقعیه