Martyrs

Staat hij aan? - Wanneer u wilt.

We bevinden ons middenin de industriële site van Chamfors.

Hier werd het kind teruggevonden.

Gebouw 1.

We hebben de goedkeuring gekregen om deze film te maken.

Als medisch archief ten voordele...

van de pediatrische afdeling van het ziekenhuis.

Ziezo.

Ze leefde daar.

Ze werd niet verkracht, dat is zeker.

Het lijkt eerder op een klassieke mishandeling.

Ondervoeding, uitdroging, lichte onderkoeling.

Het gat laat aan de persoon toe z'n behoeften te doen zonder recht te staan.

De ontsteking aan de polsen bewijst dat ze geboeid was.

Hoe is ze hier uitgeraakt?

Lucie vertelt niets over wat ze meemaakte.

Wat is dat? Fruitsap? - Ja.

Is het voor haar? - Ja.

Je bent een echte moeder. - Ze heeft niemand meer.

Maak je geen zorgen, Anna, die heren...

zijn heel lief. - Oké.

Weet je waarom we die film tonen?

Ja.

Waarom hebben we je nodig? - Omdat...

jullie die mensen willen pakken...

die Lucie pijn hebben gedaan. - Ja, Anna.

Lucie wil dat ook. Ze zegt dat ze moeten gepakt worden.

Wat zei ze nog? Je praat uren met haar...

Ze heeft schrik.

Vertelt ze je dingen? - Ze heeft schrik.

Wat herinnert ze zich?

Ze weet niet wie het is.

Soms denkt ze zich iets te herinneren, soms ook niet.

Wat denk jij? Denk jij dat ze het zich zal herinneren?

Het was donker en ze zag het niet goed. Ze herinnert het zich niet.

Binnen.

Lucie Jurin is niet gekomen.

Lucie?

Anna...

zeg het niet, hè?

Doe dat niet. - Ik ben het niet...

ik ben het niet...

ik ben het niet.

Kalm.

Wil je komen?

Anna?

15 JAAR LATER

Geef hier.

Geef hier.

Stop, allebei.

Verdomme.

Je zal zien hoe slecht ze schrijft.

Stop, zei ik. - Jij bent de ergste.

Raak me niet aan. Trouwens, het gaat je niet aan.

Wat weet jij ervan? Jij weet niet wat liefde is.

Je hebt geen vriendje.

En? Eten we of eten we niet? - Ja, ja.

Je werkt op mijn zenuwen.

Ik haat je.

KAMPIOENE 100 M VLINDERSLAG

En jij praat er zo over?

Hoe moet ik er over praten? - Slimmerd...

Een zondagochtend. Sprak je erover met je moeder?

Ja. - En wat zegt ze erover?

Dat ze problemen had met de druk.

Als ze werkt, is ze niet tevreden. - Ben jij tevreden?

Ik amuseer me. - Ik amuseer me.

Klaar. - Fijn.

Hier.

Cadeau.

Verdomme, Gabrielle. - Walgelijk.

In de hoofdleiding?

Daar is je douche die niet hard genoeg loopt.

Walgelijk. - Vooruit. We gaan eten.

Ja, ik doe je walgen, maar nu kunnen we de tuin terug gebruiken.

Heeft Antoine gesproken over zijn grote projecten?

Ik vroeg wat jij erover dacht.

Nee, je vroeg je af of ze pisnijdig was. - Begin niet. Het gaat je niet aan.

Het is mijn broer. - Je broer is een dromer.

Hè, Antoine?

Een school waar je zoveel moet betalen, kan je niet verlaten na 3 maanden.

Zeker niet als je vooraf betaalt. - Ziezo.

Stop, jij. - Ze schept op sinds dat krantenartikel.

Ga je het iedere keer doen? - Wat?

Zelfs voor je einddiploma moesten we een privé-school betalen.

Met moeite dan nog. - Ik haalde mijn diploma.

Een geluk. Weet je hoeveel dat gekost heeft?

Je geld, voor de trimesters. Om te horen dat het je niets kon schelen.

Echt, Antoine, is het niet moeilijk om zo vervelend te doen?

Die school... Dat is niet hetzelfde.

Ik wilde iets doen dat ik graag deed.

We hebben je niet gedwongen. - Nee, maar...

rechten, Dat is niets voor mij. - Je kan er overal mee terecht.

Daar gaat het niet om. Hij wil gaan samenwonen met zijn lief.

Rechten, Dat is niets voor mij. - Hoe dan ook, Antoine...

er is niets dat jij leuk vindt. Je wilde zelfs eens banketbakker worden.

Dat is kras.

Wie is die lastigaard?

Wees wat vriendelijker, Marie Belfond. - Het Is zondag.

En? Van wat moet je uitrusten op zondag?

Je week in de fabriek?

Blijf daar. Beweeg niet.

Beweeg niet.

Ga zitten.

Hoe oud ben je?

Achttien.

Weet je wat je ouders hebben gedaan?

Waarom deed je me dat aan?

Waarom deed je me dat aan?

Waarom?

Het zijn zij. - Lucie?

Het zijn zij, Anna. - Heb je ze gezien?

Ze zijn veranderd, maar zij zijn het. - Ben je zeker?

Ik zeg het je. - Lucie, het is 15 jaar geleden.

En je vindt ze terug in een krant? - Ik zeg het je.

We bellen de politie. - Doe geen moeite.

Wat? - Ik deed wat moest.

Wat heb je gedaan? - Wat moest.

Je moest ze observeren. Je was niet zeker. - Ik ben zeker.

Ik wist dat ik moest meegaan. - Waarom geloof je me niet?

Vanwaar bel je?

Vanuit het huis. - Van bij hen?

Ja. - Geef me het adres.

Lucie, geef me het adres.

Ik heb het gedaan...

Kijk...

ik heb het gedaan...

Ik ben het, Lucie. Ik ben het. Kalmeer. Ik ben het.

Ze is daar.

Ze is in het huis. - Ik weet het.

Ze deed me meer pijn dan vroeger.

Blijf hier.

Waar ga je naartoe?

Ik moet gaan kijken. - Ze is daar.

Ik moet gaan kijken. - Ze is in het huis.

Kijk me aan, ik moet gaan kijken. Wacht op mij.

Ze deed me meer pijn dan vroeger. - Ik kom, Lucie.

Wat ga ik doen?

Ik kom.

Ik heb geen patronen meer. - Dat is niet nodig.

Waarom gaan we niet weg? - Kom.

Ze gaat terugkomen.

Kom.

Je hebt me gebeld van hier. Iedereen zal weten dat wij het zijn.

Het laat me koud. - Ja.

Het laat me koud. - In de cel zitten. Het Laat je niet koud.

Wat gaan we doen? - Beweeg niet.

Dat doet pijn. - Sorry.

Wat gaan we doen, Anna?

Gaat het?

Doet het je walgen? Dat wat ik deed?

Ruik je die geur?

Die vieze geur?

Ik rook dat telkens ze zich over mij boog. Alle dagen.

Begrijp je dat?

Toen ze me sloeg, rook ik dat.

Kijk.

Zij zijn het.

Wat doe je?

Denk je dat ik me hieruit zal redden?

Ja. Ja.

Alsjeblieft, maak geen geluid.

Anna, wat doe je?

Gaat het? - Ja.

Ik heb geroepen. - Ik was daar.

Ik dacht dat ze teruggekomen was. - Nee.

Ben je klaar? We gaan weg.

We gaan het huis schoonmaken. - Gaan we dan weg?

Ga je aankleden.

Lucie.

Doe open, Anna. - Het Is gesloten, Lucie.

Doe open.

Snel.

Wat wil je?

Laat me met rust.

Ik heb ze gedood.

Zelfs de kinderen.

Zelfs de kinderen heb ik gedood.

Kalmeer. Kalmeer.

Blijf daar weg, hoer.

Ik ga je doden.

Sorry.

Het is mijn fout niet.

Waar ben je?

Anna, ik weet dat je daar bent. Doe open.

Ik kom.

Hoe heet je?

Gabrielle...

Ik kom, Lucie.

Je moet me helpen, Gabrielle.

Waarom heeft ze dat gedaan?

Ik denk dat ze ons heeft gehoord.

Het moet snel gaan.

Een ziekenwagen. - Ik kan niet.

Voor mijn kinderen...

Kom op.

Tot aan het bos. Nadien ben je alleen, oké?