ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Huilen.
Huilen.
Ik wil je zien huilen.
Doe ik niet. - Huilen.
Doe ik niet. - Huilen, jongen. Huilen.
Huilen.
Huilen.
Huil nou, Ney.
Je gaat niet huilen?
Je gaat niet huilen?
Ga je niet huilen?
Doe je kleren uit.
Wat is er, Antônio?
Antônio, hou op. Hou daarmee op.
Antônio, hou op. - Leer een man te zijn.
Antônio, hou op.
Je laat je zoon daar.
Naar binnen, jullie. Ga binnen.
Wat deed hij? - Maakt niet uit.
Zie je niet dat de buren kijken?
MILITAIR DORP
Laat die klootzak maar onder een vrachtwagen komen.
Wat zei je?
Zeg zoiets nooit meer, hoor je me?
En dan nu, hier is ze dan:
Onze Koningin van het Woud.
Ontvang haar met veel applaus.
Elvira Pagà.
Rechtstreeks vanuit de radiozaal naar u thuis.
Wat is dit voor schunnigheid?
Ik voed geen kinderen op als kunstenaars.
Dat is iets voor hoeren en 'flikkers'.
Een bouwvakker kan ook een 'flikker' zijn.
Wat?
Sta recht. Als een man.
Schouders naar achteren.
Kijk me aan.
Geen zoon van mij...
wordt ooit een kunstenaar.
Begrepen?
Vooruit.
Vijftienhonderd keer, tot het reservoir vol is.
Vooruit.
Zo, ja.
Harder.
Goed.
Ik begrijp het, meneer.
Ik begrijp het, luitenant. Ik begrijp het.
Maar ik diende dit land in een oorlog, weet u.
Met twee medailles voor de campagne in Italië.
En dus...
heb ik recht op een promotie.
Nee, ik begrijp het natuurlijk. Pardon.
Begrepen, meneer.
Jawel, dat is goed.
Dank u wel. Tot later.
Wat doe je nou?
Je verspilt water. Uit. - Ik ben het.
Ik ben het die de watertank vult. Ik mag dus verspillen.
Zet uit, Ney.
Hoor je niet wat je broer zegt?
Ben je doof?
Jij hebt er ook niks over te zeggen.
Ik breng je elke avond de emmer om je voeten te wassen.
Mam. Mam...
Wat is dit? Stop, en jij ook. Hou op.
Jij gaat nu m'n huis uit.
Genoeg.
Ik ga weg, pap.
Ik ga hier met plezier weg.
Omdat ik walg van jouw gezicht.
Hou op, Antônio.
Ney.
Ney... - Wat was er, Ney?
Ney...
Doe het niet, Ney.
Ney, je vader meent het niet.
Hij meent het echt wel.
Laat dit. Laat dit liggen.
Ik ga weg. - Nee.
Ik ga. - Nee.
Ik ga, mam.
Ik doe het.
Ik ga.
Ik ga niet alleen voor mezelf.
Ik ga ook voor jou.
Om te zien of je rust krijgt, in dit huis.
Je kunt nergens heen, Ney.
Ik vind wel een plek.
Dat lukt je niet.
Ga niet weg. Ney, alsjeblieft... Ney.
Weg, weg... En kom niet terug voor wat dan ook.
Ik wil geen 'flikker'-zoon in dit huis.
Ik ben geen 'flikker'.
Maar als ik er een word, pap...
dan zal heel Brazilië het weten.
Ney...
LUCHTMACHTBASIS VAN GALEàO
Gereed, peloton.
Eén, twee, drie, vier...
vijf, zes. Eén, twee, drie, vier.
Eén, twee, drie, vier. Eén, twee, drie, vier...
Kom op... - Vijf, zes, zeven, acht.
Kom op, harder. Harder.
Mooie kont, jongen.
Ga mee.
Kom.
Er waren wat problemen met de discipline...
Hij verraste me wel.
Hij is gedisciplineerd. Vroeg aanwezig, voert z'n taken uit.
Kortom, met honderd mannen zoals uw zoon...
zou m'n peloton perfect zijn.
Ik kwam kijken wat je uitspookt.
Ik moet naar Campo Grande waar je moeder me verwijt...
dat ik het fout had.
Ik zweer het.
Nee, ik salueerde voor hem.
Z'n wenkbrauw trilde gewoon, Cato.
Als een groen takje. Kijk, zo.
Het trilde zo. - Echt?
Zie je? Je kon je pa een lesje leren.
Niemand zei dat hij moest komen.
Is dit niet wat je wilde toen je hier begon?
Ik wilde weg uit dat huis.
Te veel ruzies.
Ik wilde mezelf bewijzen dat ik het alleen kan.
En je deed dat net op zijn gebied?
Je daagde hem uit, Ney.
Je ging over de frontlinie heen.
Wat kon ik doen? Me hier aansluiten...
of, geen idee, gaan trouwen.
Natuurlijk.
Je kon ook trouwen.
Goede reis.
Dank u, meneer.
Tot de volgende keer. - Jawel.
Niet te geloven dat je weggaat.
Ik ga mee met dit vliegtuig, op weg naar huis.
En jij?
Weet je waar je heen gaat?
Nee.
Ik ga alleen zeker niet terug naar huis.
Kom dan maar mee.
We nemen dit vliegtuig. Laten we naar Espírito Santo gaan.
Wat doen we daar dan?
Succes.
Dag.
BRASILIA
Goed.
Nu alleen de meisjes, graag.
Contraltos.
Goed?
Sorry.
Ga door.
Een zeldzame stem, zoals de castraten.
Ja, m'n stem is dun.
Ik weet het. - Nee.
Het is meer dan dat. Het is...
een heel bijzondere stem.
Hoe heet je?
Ney...
de Souza Pereira.
Nog een die in Brasilia terechtkwam.
Ik? - Ja, hoor.
En wat vind je ervan?
De hoofdstad van de hoop.
Leeg.
Voorlopig, toch?
Er is werk hier. De mensen zullen komen.
Je vriend heeft gelijk.
Er is veel ruimte.
Om gek van te worden.
Ben jij ook een zanger?
Ik?
Nee, ik...
doe ziekenhuiswerk.
Wat bescheiden.
Dit wezen hier... zingt het mooiste van het koor.
Ik wil graag een acteur zijn.
Dat is wat ik wil.
Je kunt acteren en zingen.
Zoals in de opera.
Dacht je daar ooit aan?
Ik mis het Palais Garnier.
Met elke week een andere opera.
Waar?
Eugênio was in Parijs.
Hij woonde daar.
Ja?
Waarom kwam je terug?
Omdat het...
de ware tragedie van de mens is...
om niet te weten hoe je liefhebt.
Wacht. Wacht...
Ik deed dit nog nooit eerder.
Vertrouw me.
Vertrouw me.
Trek het uit.
Trek uit.
Waarom nou?
No comments yet. Be the first to leave one.