A Hidden Life

Myślałem, że mogę uwić gniazdo wysoko...

wśród drzew.

Odlecieć jak ptaki...

w góry.

Film oparto na prawdziwych wydarzeniach.

Podczas II wojny światowej każdy powołany do służby austriacki żołnierz

musiał złożyć przysięgę wierności Hitlerowi.

ST. RADEGUND, AUSTRIA, ROK 1939

-Ziemniaki. -Ziemniaki.

Już mamy tak dużo.

Pamiętasz, jak się poznaliśmy?

Byłaś nieśmiała, jak teraz.

Pamiętam.

Ten motocykl.

Odświętna sukienka.

Spojrzałeś na mnie...

i już wiedziałam.

Życie było wtedy proste.

Zdawało się, że zło nie dotrze do naszej doliny.

Żyliśmy nad chmurami.

Zamieszkała z nami moja siostra.

Podobasz mu się.

Mieliśmy dom.

Twoją matkę.

Rodzinę.

Naszą wieś.

Radegund.

OBÓZ WOJSKOWY ENNS, ROK 1940

Kochana Fani,

twój Franz pozdrawia cię ze szkolenia.

W tym tygodniu było łatwo.

Rano jeździliśmy na motocyklach.

Dla mnie to jak zabawa.

Witajcie, góry!

Chciałbym znów usłyszeć, jak śpiewasz.

Witaj, słońce!

Wyglądam naszego spotkania.

Mam tu kolegę.

Nazywa się Waldland.

-Jak ty to robisz? -Wiesz... Dwa miesiące ćwiczeń.

Jest prostolinijny.

Chciałbym być myszką w polu

Wciąż uśmiechnięty.

Biegałbym tam sobie

Czasem chciałbym być

Jak mały ptaszek

Kochany mężu,

podobno Francja się poddała.

Odsyłają rolników do domu.

Przynajmniej na razie.

Czy to prawda?

Moja siostra jest sama.

Oby poznała kogoś takiego jak ty.

Przydałbyś się nam.

Ułożyłbyś cielaka.

Żniwa coraz bliżej.

Spaliłyśmy chwasty.

Kupiłam od Mossbauera kilka prosiąt.

Czterotygodniowych.

Pozdrawiam cię serdecznie.

Twoja kochająca żona,

Fani.

Żono moja...

co się stało z naszym krajem?

Z ukochaną ziemią?

-Gdzie dzieci? -W domu.

Tata was złapie!

Resie!

O co chodzi?

Dostałem powołanie.

Myśleliśmy, że nastanie pokój,

a wojna wciąż trwa.

Dlaczego?

Wierzycie w to, o co walczymy?

Nie bardzo.

Zrobił to, co musiał.

Nie mógł patrzeć na upadek narodu.

Zanim przyszedł, wszystko się waliło.

Jak Babilon!

Czciliśmy obcych bogów.

Spiłeś się.

Nie! I nie jestem twoim znajomkiem, tylko sołtysem!

Tamci nam każą...

szanować inne rasy.

Zwyrodniałe.

Tak podłe, że same sobą nie umieją gardzić!

Posypują ziemię solą.

Zmieniają świat w targowisko!

Obcy zalewają nasze ulice.

Imigranci, dbający nie o przeszłość, tylko co by zagrabić.

Tak się dzieje, gdy umiera świat.

Ludzie trwają.

Ale utracili sens życia.

Ich życie przepadło, stracili cel.

Maska opadła.

Boję się o rodzinę.

Matka jest stara.

Tak.

Oby wkrótce umarła.

Nie widzą, że to czyste zło?

Przywykliśmy do tego.

Zbrodnia.

Bezwstyd.

Bądź ostrożny.

Nie mogę iść, jeśli dostanę powołanie.

Mordujemy niewinnych.

Najeżdżamy inne kraje, rabujemy słabych.

Księża nazywają ich bohaterami, świętymi.

Żołnierzy, którzy to robią.

A może to tamci są bohaterami?

Ci, którzy bronią swoich domów.

Rozmawiałeś z kimś o tym?

-Z żoną? -Nie.

Z rodziną?

Nie sądzisz,

że powinieneś mieć na uwadze konsekwencje swoich czynów?

Dla nich?

Rozstrzelaliby cię.

Tak.

Twoje poświęcenie nikomu nie przyniosłoby korzyści.

Pomówię o tej sprawie z biskupem.

Jest mądrzejszy.

Dziękuję.

Dziękuję.

Ostatnio jesteś nieswój.

Co się dzieje?

Dzień dobry.

Zbieramy datki na fundusz wojenny.

Rozumiem.

Przykro mi...

Mówiłem, że nie mamy co dać.

Ja...

Proszę...

Nie.

Życzę dobrego dnia.

Odmówiłeś datku

na rzecz funduszu weteranów?

Ich rodzin?

Słyszałem, że nie chcesz

przyjąć zasiłku rodzinnego

ani innych zapomóg przyznanych przez państwo.

Dlaczego?

Franz? Odpowiedz.

Nie bądź taki ponury.

Tak!

Nikt inny nie odmówił.

Proszę.

Dziękuję.

Musimy być silni.

Zdecydowani.

Czerpać naukę od kowala.

Nieważne, jak mocno bije młot.

Kowadło nie może...

nie musi oddawać ciosu.

Kowadło jest trwalsze od młota.

A to, co jest kute na kowadle,

przyjmuje kształt...

nie tylko od młota, lecz i od kowadła.

Proszę.

Ekscelencjo...

Dziękuję za to spotkanie.

Bóg dał nam wolną wolę,

więc odpowiadamy za nasze czyny

i zaniedbania.

Prawda?

A gdy nasi przywódcy nie są dobrzy...

Jeśli są źli.

Co mamy robić?

Chcę ocalić życie, ale nie dzięki kłamstwu.

Masz obowiązek wobec ojczyzny.

Tak ci mówi Kościół.

Czy znasz słowa...

apostoła?

"Każdy niech będzie poddany władzom,

sprawującym rządy".

Słyszysz te dzwony?

Przetapiają je.

Na pociski.

Chyba się bał, że jestem szpiegiem.

Nie ośmielą się zdeklarować. To zbyt ryzykowne.

Nie wińmy biskupa, że ich poparł.

Miał nadzieję, że tak...

zapewni Kościołowi łagodniejsze traktowanie przez władze.

Ale i tak wysyłają księży do obozów koncentracyjnych.

Zakazują procesji.

Nie mamy nic do gadania.

Co możemy zrobić?

My...

mali i nieważni.

Podaj kawałek węgla.

Węgla?

Tylko jeden.

-Jeden? -Tak.

Dziękuję.

Maluję grobowce proroków.

Żeby patrzący z tych ław mogli marzyć.

Spoglądają w górę i wyobrażają sobie, że gdyby żyli w czasach Chrystusa,

nie robiliby tego, co inni.

Ale mordowaliby tych, których dzisiaj czczą.

Maluję te cierpienia, ale sam nie cierpię.