True Confession

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

Ο Τόνι Κράουτς της κας Ζίμερμαν.

Ο ξάδερφος της γυναίκας του κου Ζίμερμαν Τόνι Κράουτς.

Τόνι Κράουτς. Της γυναίκας του κου Ζίμερμαν ο ξάδερφος.

Το πατρικό όνομα της κυρίας Ζίμερμαν είναι Ντέρφι.

Τόνι Κράουτς.

Τόνι Κράουτς, ο ξάδελφος της γυναίκας του κου Ζίμερμαν.

Τα βερεσέδια στον χασάπη, τα βερεσέδια στον χασάπη.

- Γραφείο του Κένεθ Μπάρτλετ. - Γεια σου Κεν, βρήκα μία!

- Έχω υπόθεση για σένα. - Ναι; Ποιος είναι; Τι είναι;

Ξέρεις το χασάπικο του Ζίμερμαν, δύο μαγαζιά προς τα 'δώ απ' τη γωνία;

Τον Ζίμερμαν που θα μας κάνει μήνυση αν δεν πληρώσουμε;

Δεν είναι ο κος Ζίμερμαν, αλλά ο ξάδελφος της γυναίκας του Ζίμερμαν.

- Μα τι έγινε; - Αυτό σου εξηγώ!

Ο Τόνι Κράουτς έχει πρόβλημα, κατηγο- ρείται ότι έκλεψε φορτίο με χοιρομέρια.

Η κα Ζίμερμαν ξέρει ότι είσαι δικηγόρος και πιστεύει ότι ίσως,

αν πάρεις την υπόθεση του Τόνι Κράουτς, θα πατσίσουμε το κρέας.

- Δεν είναι υπέροχο; - Και δεν το έκανε, έτσι;

Δεν έκλεψε όντως το φορτίο με τα χοιρομέρια, σωστά;

Ξέχασα να ρωτήσω, αλλά μάλλον δεν το έκανε, Κεν. Ναι, σίγουρα δεν τα έκλεψε!

Και να το έκανε, θα πάρεις την υπόθεση.

Δε γίνεται να εκπροσωπείς μόνο όσους δεν είναι ένοχοι, δε βγαίνουμε!

Αν δεν το έκανε, θα τον εκπροσωπήσω.

Αλλά αν... αν είναι ένοχος, δεν ασχολούμαι, το ξέρεις αυτό.

Είναι καθ' οδόν για το γραφείο σου, η κα Ζίμερμαν μόλις τον ενημέρωσε.

Αν αθωώσεις τον Τόνι Κράουτς,

η κα Ζίμερμαν έχει κι άλλο ξάδελφο, ξαδέλφη βασικά, που θέλει διαζύγιο!

Κεν, είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που είχες ποτέ!

Θα μου πεις μετά πώς πήγε; Θα μου πεις αμέσως μόλις μιλήσεις με τον Κράουτς;

Φυσικά, θα σε πάρω. Θα σ' ενημερώσω τι έγινε. Ελπίζω σε καλή τύχη.

Και σε παρακαλώ, θα πάρεις την υπόθεση, ακόμα κι αν...

Εννοώ, θα μ' ενημερώσεις αμέσως;

Ναι, κι εγώ σ' αγαπώ.

Αντίο, γλυκέ μου. Καλή τύχη.

- Τι... τι κάνεις; - Είμαι ο Τόνι Κράουτς.

Ναι. Η σύζυγός μου, η κα Μπάρτλετ, τηλεφώνησε ότι έρχεσαι και...

- Δε μπορούν ν' αποδείξουν τίποτα. - Ωραία.

Φυσικά, όταν... όταν ένας άνθρωπος είναι αθώος...

Κύριε Κράουτς,

το ομολογώ ευθαρσώς, απέχω πολύ απ' το να είμαι εξέχων δικηγόρος,

μα έχω ορισμένες αρχές κι έναν κώδικα πρακτικής, στα οποία εμμένω αυστηρά.

- Να, είμαι κολλημένος με την τιμιότητα. - Κανένα πρόβλημα.

Εννοώ δηλαδή ότι πρέπει εξαρχής να ξέρω αν έκλεψες τα χοιρομέρια ή όχι.

Φυσικά και δεν έκλεψα τα χοιρομέρια!

Ωραία, αυτό καλύπτει τα πάντα. Θα χαρώ να σ' εκπροσωπήσω και...

σίγουρα θ' αποδείξουμε την αθωότητά σου στο δικαστήριο.

Και λίγα λες, έχω άλλοθι. Πολλά άλλοθι.

Ωραία!

Τώρα, κύριε Κράουτς, πριν πάμε στα γεγονότα,

νομίζω ότι πρέπει να τα ξεκαθαρίσουμε όλα.

Χαίρομαι πολύ που θα σ' εκπροσωπώ και... ζητώ αμοιβή εκατό δολάρια.

Κανένα πρόβλημα.

- Πολύ ωραία, κε Κράουτς! - Φυσικά θα πρέπει να περιμένεις.

- Να περιμένω; - Ναι, για τα φράγκα.

Μέχρι να πουλήσω δηλαδή τα χοιρομέρια.

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΝ ΜΠΑΡΤΛΕΤ

Η

Εμπρός; Εμπρός; Κεν, Κεν, τι έγινε;

- Έκλεψε τα χοιρομέρια. - Ναι, και τι έγινε;

- Τον απέρριψες; - Κατά μια έννοια. Εννοώ, τον σούταρα.

Τον σούταρες;

Κεν, δεν σημαίνει τίποτα για σένα...

ότι σούταρες τον ξάδερφο της γυναίκας του χασάπη;

Πού θα παίρνουμε κρέας τώρα;

Και πού θα βρούμε λεφτά για ψώνια, αν δε δέχεσαι καμία υπόθεση;

Έλεν, πώς μπορείς να μιλάς έτσι, ενώ μόλις σου είπα ότι είναι ένοχος;

Δε με νοιάζει αν είναι ένοχος ή όχι. Κάποιος θα τον εκπροσωπήσει.

- Ποιοι είμαστε εμείς... - Έλεν, άκου. Σ' αγαπώ.

Αλλά δε θα τσακωθώ μαζί σου για κάποιον,

που λέει θα με πληρώσει από τα λεφτά που θα πάρει απ' τα χοιρομέρια.

Εντάξει. Κι εγώ σ' αγαπώ.

Τα λέμε το βράδυ. Αντίο.

Γεια σας; Τον κο Κρέιλερ, παρακαλώ.

Η Έλεν Μπάρτλετ.

Ναι. Γεια σας, κύριε Κρέιλερ. Ναι, ναι, το σκέφτηκα.

Δεν βλέπω κανένα λόγο να μην πάρω τη δουλειά.

Ευχαριστώ, είναι πολύ ευγενική εκ μέρους σας η προσφορά.

Βεβαίως, κύριε Κρέιλερ. Αύριο το πρωί;

Ευχαριστώ.

Καλησπέρα, το γραφείο του κου Ντάβενπορτ.

- Έλεν! - Ντέιζι, θέλω να έρθεις αμέσως.

Ναι, πρέπει να σε δω.

Και τι νομίζεις ότι είμαι; Δε μπορώ να φύγω απ' το γραφείο ενώ δουλεύω.

- Τι τρέχει; - Δε μπορώ να σου πω στο τηλέφωνο!

- Έλα από 'δώ! - Στο είπα, δε μπορώ να φύγω!

Εν τω μεταξύ, έχω ραντεβού μετά. Τι έπαθες;

Αν δε μου το πεις στο τηλέφωνο, δε θα το μάθω, πάει και τέλειωσε.

Πρέπει να μείνω εδώ να τελειώσω κάτι γράμματα και να μαζέψω το γραφείο.

Δε θα έρθεις; Ντέιζι, τότε θα πρέπει να σου πω.

Πήγα στο ντουλάπι και ήμουν ζαλισμένη. Πήρα το λάθος μπουκάλι και...

Ντέιζι!

Το λάθος μπουκάλι; Έλεν!

Εμπρός; Εμπρός; Έλεν!

Δηλητηριάστηκε!

Πού είναι; Έλεν!

Πώς νιώθεις; Ποιο ήταν; Ποιο μπουκάλι;

Είπα...

Πάλι ψέματα είπες! Δεν πήρες δηλητήριο.

Αυτό! Απλά έπρεπε να σε δω, Ντέιζι.

Υποθέτω δε σου λέει τίποτα ότι παραλίγο να πάω από καρδιά μέχρι να 'ρθω εδώ.

Συγνώμη, αλλά πρέπει να με βοηθήσεις.

Τι 'ναι αυτή τη φορά; Πάλι κάποιο παραμυθάκι σου;

Όχι, ειλικρινά Ντέιζι. Ο Κεν δεν πάει καλά.

- Οι ιστορίες μου δεν πουλάνε, οπότε... - Φυσικά και δεν πουλάνε!

Όλοι οι χαρακτήρες που γράφεις είναι τρελοί, ποιος να τα πιστέψει;

Εγώ τα πιστεύω! Ζω κάθε ιστορία μαζί τους! Αυτοί οι εκδότες...

Αλλά όπως είπα, δεν τα πάμε καλά οικονομικά, οπότε βρήκα δουλειά.

- Όχι! - Ναι!

- Και τι λέει ο Κεν; - Δε θα πει τίποτα,

γιατί δε θα το μάθει.

Υπέροχα! Ότι πρέπει για έναν ευτυχισμένο γάμο!

Έχεις κρύο νερό;

Έλεν, αν νομίζεις ότι θα κρύψεις 6ήμερη δουλειά χωρίς να το μάθει ο Κεν...

- Πέντε ημέρες τη βδομάδα! - Εντάξει, πέντε.

- Και πάλι λέω... - Και 50 δολάρια τη βδομάδα.

Και τρεις ώρες την ημέρα. Και μάντεψε τι θα είμαι.

Όχι, ευχαριστώ.

Λοιπόν, είμαι προσωπική γραμματέας σε χρηματιστή.

- Μιλάς σοβαρά; - Και φυσικά!

Και τίνος ήρθε στο μυαλό να σου κάνει τέτοια πρόταση;

Ο κος Κρέιλερ, ο κος Ότο Κρέιλερ, παλιός φίλος του πατέρα μου.

Πέντε ημέρες τη βδομάδα, τρεις ώρες την ημέρα,

50 δολάρια τη βδομάδα, προσωπική γραμματέας σε χρηματιστή,

- κι ούτε στενογραφία δεν ξέρεις! - Μπορώ να μάθω!

Αυτό δεν είναι το μόνο που θα μάθεις!

- Έλεν, είσαι άκρως μουρλή, θεοπάλαβη! - Δεν είμαι!

Λοιπόν, το μόνο που θα πω είναι, χάρηκα που σε γνώρισα,

ήσουν ευτυχισμένα παντρεμένη και τα ξαναλέμε.

- Δε με χρειάζεσαι! - Σε χρειάζομαι!

Έχω αναστατωθεί κι ο Κεν θα το δει όταν θα μείνουμε μόνοι και θα ρωτά.

Ξέρεις πώς είναι οι δικηγόροι, όλο ερώτηση κι ανάκριση είναι.

Λοιπόν, και πάλι έχω ραντεβού, οπότε άσ' τον να σ' ανα...

- Γεια. - Γεια.

- Ποιος είναι αυτός; - Λοιπόν;

- Θα πληρώσω την άλλη βδομάδα. - Μη με κάνεις να γελάσω.

Μου χρωστάς 12 δολάρια και ήρθα για να πάρω τη γραφομηχανή.

- Βρε θρασύτατε, φύγε από 'δώ. - Μη με κάνεις να γελάσω.

- Τίποτα δε σε κάνει να γελάς. - Κοίτα, το εννοώ.

Θα σε πληρώσω την άλλη βδομάδα, αφήνεις σε παρακαλώ τη γραφομηχανή;

- Τη χρειάζομαι για τη δουλειά μου. - Όχι.

Αντίο, μωρό.

Αν η δουλειά σου δεν ήταν χάλια, δε θα χρωστούσες 12 δολ. στη γραφομηχανή.

Μην την ακουμπάς!

- Γιατί όχι; - Εντάξει, ορίστε.

Γιατί να με νοιάξει αυτό που θα σου συμβεί;

Είπα ορίστε και πάρ' την.

Τι εννοείς γι' αυτό που θα μου συμβεί;

Εννοούσα τον άντρα μου, εμπρός, πάρ' την. Ίσως να μη σε δει.

Ο άντρας σου; Δε φοβάμαι τον άντρα σου. Μην με κάνεις να γελάσω.

Το λες αυτό γιατί δεν ξέρεις τι έχει.

- Γιατί; Τι έχει; - Είναι τρελός.

- Έλεν! - Άσ' το Ντέιζι, καλό να το μάθει.

Μου λες ότι ο άντρας σου είναι κούκου;

Εντελώς κούκου.

Εντάξει, ο άντρας σου είναι μουρλός. Και λοιπόν;

- Είναι μέσα; - Όχι, το παλεύουμε τώρα με το μαλακό.

Τρελάθηκε από τότε που χάσαμε το μωρό μας.

Μα...

Συγνώμη, κυρία.

Το πρωτοκατάλαβα πριν μια βδομάδα.

Ήταν 2:00 το πρωί, ξύπνησα κι είδα ένα φως εδώ.

Οπότε σηκώθηκα κι ήρθα σιγά εδώ.

Και ήταν ο άντρας μου, ο ίδιος μου ο άντρας,

που χαμογελούσε στη γραφομηχανή και μίλαγε μωρουδίστικα και τη χτυπούσε.

- Τη χτυπούσε; - Κάπως έτσι.

Σου σπάραζε την καρδιά, συντρίμμια στην έκανε,

όταν συνειδητοποίησα τι ακριβώς συνέβαινε.

Πιστεύει ότι η γραφομηχανή είναι το μωρό μας, ο μικρός μας Χάρολντ.

Μα... μα είναι χαριτωμένο... χαριτωμένο όνομα... το Χάρολντ.

Πάρε τη γραφομηχανή, ίσως να μη σε δει καθώς έρχεται σπίτι.

Αν πέσεις πάνω του όμως, ίσως και να μη διαβείς την πόρτα ζωντανός.

Θυμάσαι τι είπε ο Κεν χθες βράδυ;

Εννοείς όταν οι τρεις μας είχαμε πέσει για ύπνο;

Όχι, για το μωρό. Στάθηκε εκεί ενώ το χτυπούσε, γύρισε προς εμάς κι είπε:

Ξέρετε πως αγαπώ το μωρό μου πιο πολύ κι απ' τη ζωή μου;

Και θα σκοτώσω τον πρώτο που θα πάει να του κάνει κακό.

Ακριβώς!

Μα ένας τέτοιος θα έπρεπε να είναι μέσα!

Ένας τέτοιος μπορεί να φέρει μπελάδες!

Δε γίνεται να την εξαφανίσουμε τόσο ξαφνικά, θα γίνει βίαιος!

Θα προσποιηθούμε μια Κυριακή ότι πάμε στη φάρμα του θείου του για φουντούκια.

Το καλύτερο για μένα είναι να πάρω αυτό το μωρό... τη γραφομηχανή αμέσως!

Όπως νομίζεις, με δική σου ευθύνη όμως!

Χαίρετε! Πώς είναι το μωρό μου;

Μωρό;

- Γεια σου, Ντέιζι. - Γεια σου, Κεν.

- Δεν ήξερα ότι έχουμε επισκέπτες. - Κεν, ο φίλος της Ντέιζι,

ο κος ΜακΝτούγκαλ. Από 'δώ ο άντρας μου, ο κος Μπάρτλετ.

Φίλος της Ντέιζι;

- Τι κάνετε; - Τι κάνετε;

- Χαίρομαι για τη γνωριμία. - Ο κος ΜακΝτούγκαλ έφευγε.

Έφερε από 'δώ τη Ντέιζι.

Ναι...

Τι στο καλό;

Η αγαπημένη μου.

- Ποιος την έβαλε εκεί; - Εγώ την έβαλα, είχε κουραστεί.

- Τι έκανε λέει; - Ναι, όπως είπε και η κυρία,

- ετοιμαζόμουν να φύγω. - Γιατί τόσο γρήγορα, καθίστε.

Πάω μέσα να φτιάξω μια παρτίδα δηλητήριο.

Δηλητήριο; Δε θα με δηλητηριάσει!