Freddie Mercury: The Final Act

Freddie otworzył całe swoje serce i dał nam wszystko, co miał.

Ile jeszcze?

Pięć minut? Pięć sekund.

On żył dla muzyki, kochał swoją muzykę.

Gotowi?

W 1986 roku Queen zagrało na żywo dla ponad miliona ludzi.

Trasa z 1986 była dla nas naprawdę ważna.

Wszystkie wspomnienia z nią związane są wspaniałe.

Zespół miał w planach również dwa koncerty na stadionie Wembley w Londynie.

To była największa trasa naszego życia,

a Freddie powiedział:

"Nie mogę już więcej tego robić"... A naszą reakcją było: "Och."

W tamtym momencie nie chciał już więcej grać na żywo,

co oznaczało, że coś musi być nie tak.

Mama odwiedzała go częściej niż tata.

Któregoś dnia zadzwoniła do mnie i powiedziała: "Chyba powinnaś zadzwonić do swojego brata,

ponieważ on jest bardzo, bardzo chory."

Zapytałam go: "To nie jest AIDS, prawda?"

A on zdecydowanie zaprzeczył.

Ale ja wiedziałam...

Ostatnio krąży wiele plotek.

Plotki dotyczą tego, że się rozpadniemy. Co myślicie?

One płyną prosto stąd!

Zapomnijcie o nich.

Będziemy razem aż do usranej śmierci. Jestem tego pewien.

Po wielu miesiącach spekulacji,

Freddie Mercury potwierdził w ubiegły weekend, że chorował na AIDS.

Zmarł wczorajszej nocy w wieku 45 lat.

Pierwsze zgony na AIDS zostały odnotowane w 1981 roku.

Do roku 1991, AIDS stało się globalną pandemią z ponad 10 milionami zakażeń.

Większość zarażonych osób umrze.

Nowa, śmiertelna choroba - AIDS - dotarła do Wielkiej Brytanii...

Sąd nad homoseksualistami...

...zabójcza plaga spuszczona na ludzkość przez rozgniewanego Boga...

Ludzie mówili tak: "Cóż, wiecie, on był gejem...

"Zasłużył sobie. Prowadził przecież

taki rozwiązły tryb życia. Tak musiało się stać."

A my myśleliśmy: "Boże, ludzie, nie macie o tym żadnego pojęcia."

Byliśmy wściekli i musieliśmy bronić naszego przyjaciela.

Naszego najlepszego przyjaciela.

Pamiętam, że pomyślałem sobie: "Możemy coś z tym zrobić."

72,000 ludzi na stadionie, dziesiątki tysięcy nadal przybywają.

I pół miliarda na całym świecie przed telewizorami,

za pośrednictwem satelit.

Dobry wieczór, Wembley i świecie!

W 1992 roku, Queen powrócili na stadion Wembley, aby podnieść świadomość dotyczącą AIDS

i złożyć hołd swojemu przyjacielowi.

FREDDIE MERCURY - OSTATNI AKT

Wywiad z Freddiem Mercurym, przeprowadzony przez Davida Wigga

i nagrany w Wielkiej Brytanii.

Przede wszystkim, jaka będzie przyszłość zespołu?

Przeprowadziłem kiedyś kilka wywiadów z The Beatles,

byłem wówczas w Chelsea,

a Kenny Everett akurat jadł obiad z Freddiem.

Kiedy mijałem stolik, przy którym siedzieli, Freddie powiedział, "Och, tak przy okazji,

"naprawdę podobały mi się twoje wywiady z The Beatles."

Powiedziałem: "Dziękuję."

A on na to: "Ze mną jeszcze nie robiłeś wywiadu!"

Odpowiedziałem: "Cóż...

"gdybyś tylko tego chciał, byłbym oczywiście zachwycony!"

"Dobrze, to przyjedź w przyszłym tygodniu do Manchesteru, gramy tam koncert

"i spotkam się z tobą po koncercie."

On był bardzo... Freddie był bardzo spontaniczny.

Podejmował natychmiastowe decyzje.

Od samego początku się dogadaliśmy.

A co jeśli chodzi o ciebie? Wróciłeś, żeby zamieszkać tu na dobre?

-Tak. Zdecydowanie. -Próbowałeś także mieszkać w Nowym Jorku, prawda?

-Tak. To prawda. Kocham Nowy Jork, mój Boże... jest wspaniały,

ale kiedy pomyślałem sobie, że mógłbym tam zamieszkać... Ojej...

Nie można żyć w Nowym Jorku w takim tempie, w jakim się przez niego przejeżdża.

Byłbym martwy w przeciągu tygodnia...

Życie jest po to, aby żyć, tak właśnie mówił Freddie.

Witajcie, chłopaki i dziewczyny.

Miło jest być w Japonii.

Dziękuję wam bardzo za przyjęcie

i za wspaniałe powitanie.

To ode mnie i od chłopaków z Queen, bardzo wam dziękujemy.

Sayonara.

Początkowo, byłem z Freddiem bardzo blisko i kiedy byliśmy w trasie,

często dzieliłem z nim pokój.

Nie ma więc zbyt wielu rzeczy, których bym o nim nie wiedział.

On był bardzo nieśmiały. Bardzo niepewny samego siebie,

i niepewny własnej seksualności... To z pewnością.

Myślę, że był taki okres, kiedy czuł, że moglibyśmy tego nie pochwalać,

i że reszta świata też mogłaby tego nie pochwalać,

więc wydaje mi się, że z tym walczył.

Wiem, że tak było.

Ale w końcu udało mu się zebrać na odwagę

i mógł być całkowicie taki jak chciał.

Nie chciał prowadzić wielkich dyskusji

na temat swojego prywatnego życia, naprawdę.

Ale kiedy zechciał mi o tym opowiedzieć, powiedział:

"To kim naprawdę jestem, jest w naszych piosenkach."

Był bardzo seksualnym zwierzęciem.

Kiedy ono z niego wychodziło, robił się dziki. Robił się dziki.

Ale najważniejszy u Freddiego był sposób,

w jaki wyrażał sam siebie, musicie sobie to uzmysłowić,

on zawsze szukał kogoś, kogo mógłby kochać.

Współczesna medycyna wychodzi na przeciw różnym chorobom,

ale współczesny styl życia z pewnością tworzy kolejne problemy.

Nicholas Bulley badał to zjawisko,

a zwłaszcza rozprzestrzenianie się niedawno poznanej, zabójczej choroby zwanej AIDS.

Czy ta choroba jest już plagą?

AIDS jest naprawdę bardzo niebezpieczną

nową chorobą i okazuje się,

że ostatecznie prowadzi do śmierci.

Po raz pierwszy zetknąłem się z AIDS pod koniec 1981 roku.

Wcześniej, kilka razy byłem w Brazylii. Pracowałem tam dla angielskiego

profesora medycyny mieszkającego w Brasilii,

który opisywał te nadzwyczajne przypadki

zaobserwowane w Nowym Jorku. Bardzo niezwykłe przypadłości homoseksualnych mężczyzn.

Powiedział: "Posłuchaj, jeśli mam rację, to ta infekcja

już pojawiła się w Londynie."

Później, pod koniec 1982,

pojawił się pierwszy pacjent z AIDS, jak teraz nazywamy tą chorobę.

Przez cały czas zwiększała się liczba młodych gejów

dotknięta tą poważną chorobą.

Opuściłem właśnie siły powietrzne. Miałem 20... prawie 21 lat.

Poznałem Paula, swojego chłopaka,

i wprowadziliśmy się do Clapham Junction.

Chodziłem do The Coleherne do takiego baru,

a Freddiemu podobały się... Skóry i pióra, tak go nazywałem!

Nie byłem wielkim fanem Queen.

Muzyka rockowa nie była moją ulubioną, ale oczywiście wiedziałem kim on był.

Przedstawiam wam, Freddiego... Niezły start! ...Mercury'ego!

Panie i panowie...

Freddie zaczął spotykać się z Kenny Everettem.

Byli wspaniałymi przyjaciółmi, często chodzili na drinka

do różnych gejowskich barów w Earl's Court.

Rób swoje, Freddie!

Otworzyło mi to oczy, byłem w końcu młodym człowiekiem w Londynie.

Tam było mnóstwo seksualnej energii.

The Coleherne miało swoją reputacje, ciemne zaułki

i tego typu rzeczy... To wszystko było dla mnie nowe.

Beztroski seks... Nie pochwalałem tego.

Ale również nie ignorowałem.

Na całym świecie rośnie wartość dolara.

Stopy procentowe spadły o 40%.

Akce i obligacje poszybowały w górę.

Inflacja spadła o 59%.

Siła nabywcza rośnie.

Niektóre wskaźniki ekonomiczne idą w dół, podczas gdy inne rosną.

Czy prezydent zareagował w jakikolwiek sposób na informacje, że jest już ponad 600 przypadków AIDS?

To choroba zwaną Gejowską Plagą.

-Ja jej nie mam, a Ty? -Nie masz? Ulżyło mi, Larry.

A ty? Nie odpowiedziałeś na moje pytanie. Skąd wiesz?

Czyli mówiąc innymi słowami, Biały Dom uważa to za świetny dowcip?

To było ogromne wyzwanie, żeby skłonić rządy

do poważnego potraktowania skali tej choroby.

I oczywiście, pamiętam opinie o tym, że geje

nie byli wcale niewinnymi ofiarami - że sami to na siebie sprowadzili.

Wielebny Falwell, uważa pan, że AIDS to sąd boży

nad homoseksualną rozwiązłością?

Uważam, że Bóg nie ocenia ludzi. Bóg ocenia grzechy.

Uważam także, że AIDS -

ogólnie spowodowana homoseksualną rozwiązłością -

jest pogwałceniem boskich praw, jak również praw natury i przyzwoitości.

W wyniku tego, płacimy teraz cenę za pogwałcenie boskich praw.

Jeden z nowojorskich przyjaciół Freddiego,

pracował w szpitalu w St Vincent,

w którym leczono mnóstwo ludzi,

więc wiedziano, że pojawiło się coś

co może cię zabić.

Myślę, że jednak wszyscy myśleliśmy sobie tak:

"Miejmy nadzieję, że mnie to nie spotka.

"To po prostu nie może mnie spotkać."

W 1983, Paul i ja poddaliśmy się testom na choroby przenoszone drogą płciową.

Pobrali nam krew i kilka dni później przyszliśmy tam znowu

po odbiór wyników i wtedy usłyszeliśmy: "Och, tak przy okazji,

macie tą chorobę, którą wykryto w Nowym Jorku."

Cóż, ta przeklęta nowa choroba, AIDS, dotarła i do Wielkiej Brytanii.

Wkrótce po otrzymaniu diagnozy, ktoś się o tym dowiedział.

Mieszkaliśmy wtedy w Clapham Junction,

mieszkaliśmy na siódmym piętrze.

Nie byliśmy tam od jakoś bardzo dawna, ale postrzegaliśmy to miejsce jako...

To był nasz pierwszy, prawdziwy dom.

Ktoś nabazgrał na budynku drukowanymi literami

jakąś białą farbą,

napis brzmiący: "AIDS QUEERS"

a obok niego strzałkę,

idącą w górę przez siedem pięter. Dalej, strzałka docierała do części wspólnej

i wskazywała prosto na nasze drzwi.

Dowiedzieliśmy się o tym tylko dlatego, że nad ranem usłyszeliśmy jakieś hałasy.

Obudziły nas.

To była nasza sąsiadka z mieszkania obok.

Była już po 80-tce, ale próbowała to zetrzeć,

zanim to zobaczymy.

Kiedy byliśmy w trasie, często zapraszano nas do radia i do telewizji,

robiliśmy tam promocje i nie graliśmy żadnych koncertów,

co właściwie było trochę męczące, ponieważ koncerty zawsze były najlepsze.

Siedziałem w jednym studiu TV, ale nie powiem wam w którym,

i w którymś momencie powiedzieli: "No dobra, za chwilę puścimy wasze nowe video."

Włączyli to video, po czym nagle powiedzieli: "Cóż, zatrzymamy to w tym momencie

"i zmienimy temat."

Byli zupełnie bladzi.

Nie rozumieli, że to był pastisz opery mydlanej,

takiej jak Coronation Street. Nie mają takiego czegoś w Ameryce.

Nie dostrzegli tej śmiesznej strony.

A nawet gdyby ją dostrzegli, nie sądzę, żeby ją pochwalili.

Mówili tylko: "Nie możemy pokazywać czegoś takiego dzieciom".