Invasion

Η ανθρωπότητα κατατρόπωσε τον εχθρό.

Ο εχθρός συνθλίβεται

σε όλο τον κόσμο.

Και το μεγαλύτερο θαύμα απ' όλα

είναι ότι η Ιαπωνία κατάφερε αυτήν τη νίκη.

Η Ιαπωνία πρωτοστάτησε στην καταστροφή του εχθρού.

Στα γενέθλια της Χινάτα, της πήραμε...

Της πήραμε μια μαγνητική πυξίδα.

Μάλλον ήταν

τεσσάρων ετών.

Λάτρευε εκείνη την πυξίδα.

Ούτε που κοιτούσε τα άλλα της παιχνίδια.

Όταν την πηγαίναμε στο πάρκο,

έπαιρνε την πυξίδα της.

Η βελόνα έδειχνε τον Βορρά,

κι εκείνη πήγαινε προς τα κει.

Μια μικρή πυξίδα. Την κρατούσε στο χέρι της.

Ήθελε να ξέρει

τι ήταν αυτό που τραβούσε τη βελόνα.

Αυτό τραβούσε και τη Χινάτα.

Πάρε ανάσα. Κοίταξέ με. Κάσπαρ!

Όλα καλά, φίλε.

Γιατρέ!

Γιατρέ, εξετάστε τον.

-Κάντε ό,τι ξέρετε. -Τι συνέβη;

Να μη σταματήσει η καρδιά του.

Αναπνέει.

Προσοχή. Βάλτε τον μέσα.

Όλα θα πάνε καλά.

Εισβολή

Τι σημαίνει;

Τι σημαίνει αυτό;

-Τίποτα. -Άσε τα "τίποτα". Δοκίμασε πάλι.

-Δεν είναι δοκιμή... -Είπα να δοκιμάσεις ξανά.

-Δεν αντιδρά. -Γαμώτο!

Αναπνέει.

Εντάξει.

-Αναπνέει. Πάλι. -Εντάξει.

Έλα.

Επίπεδο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

Δεν αναπνέει πια, το μηχάνημα το κάνει.

Λυπάμαι.

Υπέστη σοβαρό τραύμα από τον φλοιό ως το στέλεχος.

Η καρδιά σταμάτησε, ο εγκέφαλος δεν οξυγονώνεται.

Πέθαναν πολλά κύτταρα.

Του εγκεφάλου μάς μοιάζουν.

Αν πεθάνουν, δεν επανέρχονται ποτέ.

Λυπάμαι.

Νέκρωσαν όλα.

-Άρα... -Είναι νεκρός.

Τρέξε, Ανίσα!

Τρέξε, Ανίσα!

Είδες πού πήγε ο μπαμπάκας;

Ο μπαμπάκας...

Τον πυροβόλησαν.

Πέθανε.

Πες το, λοιπόν.

Όχι.

Κρύβεται.

Αν περιμένουμε...

Όχι, γλυκιά μου.

Ο μπαμπάκας σου...

Ένας κακός τον πήρε.

Μαμά...

πες της.

Τι να μου πει;

Ο μπαμπάκας...

Τον αφήσαμε...

και τον σκότωσαν.

Αλλά η μαμά είναι εδώ.

Είμαι εδώ.

Ο μπαμπάκας πέθανε;

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΟΟΥΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΣΤΗ ΓΗ

Η ανθρωπότητα κατατρόπωσε τον εχθρό.

Ο εχθρός συνθλίβεται

σε όλο τον κόσμο.

Δεν μπορούν να παλέψουν πια

και πεθαίνουν στους δρόμους.

Και το μεγαλύτερο θαύμα απ' όλα

είναι ότι η Ιαπωνία κατάφερε αυτήν τη νίκη.

ΖΗΤΩ Η ΙΑΠΩΝΙΑ. ΓΙΟΡΤΗ. ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ!

Οι πολίτες του λαμπρού έθνους μας

ηγήθηκαν της ανθρωπότητας και κατατρόπωσαν τον εχθρό.

ΕΛΠΙΔΑ, ΟΝΕΙΡΑ, ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.

Οι ήρωές μας... θα είναι παντοτινά...

Πού πηγαίνεις; Το σκας;

Δεν έχεις οικογένεια ή κάποιον δικό σου, μικρή;

-Ναι. -Ναι; Ξέρουν πού είσαι;

Είδες τι έκανε εκείνος.

-Όχι, δεν το έκανε εκείνος. -Το είδες.

Τους σταμάτησε.

Οι πυρηνικές βόμβες τούς σταμάτησαν. Όχι οι μαλακίες των Τζεντάι.

-Και τι του συνέβη; Τι ήταν; -Επιληπτική κρίση!

Το είδες!

Άκου, είδα ότι είναι νεκρός. Εντάξει;

Ζει ακόμα. Κι εσύ...

Δεν θα καθίσω να βλέπω.

Το έχω ξανακάνει.

Δεν θα καθίσω να βλέπω.

Κρατούσα...

Κρατούσα το χέρι του όταν τον αποσυνέδεσαν.

Όταν το έκαναν...

δεν γινόταν να τον σώσω.

Δεν θα τον σώσω.

Εντάξει;

Προσπάθησες.

Έχεις οικογένεια εδώ;

Η μαμά μου δουλεύει εδώ.

-Καλύτερα να πας να τη βρεις. -Καλά είμαι.

Φύγε.

Περίμενε.

Αυτό είναι δικό μου.

Αυτά είναι δικά σου.

Αν πιστεύεις ότι δεν το έκανε εκείνος...

κοίτα αυτά.

Πάρ' τα!

Ναι!

"ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ"

Στρατιώτη! Είσαι ήρωας, γαμώτο!

Έλα να βγάλουμε φωτογραφία.

Δεν έχω κινητό. Θα μας βγάλεις μία;

Έχουμε έναν ήρωα εδώ, έτσι;

Ναι!

Για να τη δω.

Εντάξει. Για να δω.

Ναι!

Φύγε!

Φύγε απ' τη μέση!

Ναι.

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ

Τρεβάντε Κολ, Ειδικές Επιχειρήσεις, Ομάδα Σάξο.

Θέλω να επιστρέψω με κάποια πτήση στις ΗΠΑ.

Μάλιστα.

Ναι, εντάξει.

Γαμώτο.

Δεν έπρεπε να βγούμε από τον δρόμο.

Ξέρω τι πρέπει να κάνουμε.

Υπάρχουν τρόφιμα και στρατιώτες και...

Κόσμος.

Ο κόσμος μπορεί να μας βοηθήσει.

Πού στο καλό πάμε;

Μαμά.

Πεινάω.

Κι εγώ πεινάω, γλυκιά μου.

Δεν είναι κανείς εδώ.

Είναι πάρα πολύ μεγάλο.

Είναι ζεστό.

Θα μεγαλώσεις.

Μας έρχονται πλάνα από όλο τον κόσμο.

Μας έρχονται συνεχώς νέα βίντεο.

Στιγμές γιορτής και επανένωσης,

ο κόσμος βγαίνει πάλι έξω

καθώς ο εξωγήινος εχθρός κατατροπώθηκε σχεδόν σε μια νύχτα,

σχεδόν τόσο γρήγορα όσο έφτασε.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ

Όλοι πια κοιτούν τον ουρανό και βλέπουν τη νίκη.

Αυτός είναι ο κόσμος σήμερα.

-Υπάρχουν εορτασμοί... -Τι θα κάνουμε;

Τι θα κάνουμε;

-Μπορούμε να γυρίσουμε στο σπίτι. -Όχι.

Μα, μπορούμε. Δες όλο τον κόσμο.

Γιατί είμαστε εδώ;

Τι κάνουμε εδώ;

Επιζούμε.

Γιατί;

Μαμάκα;

-Τι είναι αυτό; -Τηλεόραση.

Τι δείχνει;

Τίποτα.

Μιλάτε για τον μπαμπάκα;

-Όχι. Μιλάμε για... -Την επιβίωση.

Η μαμά μού λέει γιατί κρυβόμαστε από τον κόσμο.

Γιατί κρυβόμαστε;

Επειδή, κάποιες φορές, όταν όλα μοιάζουν ήσυχα, ωραία κι ασφαλή,

και νιώθεις σίγουρος,

τότε...

Έχουμε μια φωνή μέσα μας.

Είναι πάντα εκεί.

Κάποιες φορές είναι πολύ σιγανή, αλλά πρέπει να την ακούμε.

Μόνο αυτήν τη φωνή μπορείς να εμπιστεύεσαι.

Και η δική μου φωνή λέει

"Όχι ακόμα".

Καταλαβαίνεις;

Τώρα θα ζούμε εδώ;

Όχι, δεν θα ζούμε εδώ.

Μπορούμε να κοιμηθούμε εδώ απόψε.

Και πού θα ζούμε;

Πουθενά.

Επειδή δεν είναι ασφαλές.

Επειδή το λέει η φωνή της μαμάς.

Θες να πας κάπου αλλού χωρίς εμένα;

Δεν θα σας αφήσω. Ποτέ.

Ούτε εσείς θα με αφήσετε.

Δεν θα φύγετε ποτέ από κοντά μου. Δεν θα το επιτρέψω.

Όπου κι αν είμαστε μαζί, εκεί είναι το σπίτι μας.

Απόψε, αυτό εδώ είναι το σπίτι μας. Εντάξει;

Πάρε αυτά.

Στρώσε ένα κρεβάτι.

Δεν τον αναζήτησες.

Δεν τον είδα.