Take Your Pills: Xanax

EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE

WAAROM BEN IK ALTIJD ZO ANGSTIG?

IS ER IETS WAT HELPT TEGEN ANGST?

ONTSNAP AAN DE ANGSTVAL HOE TECHNOLOGIE ANGST VEROORZAAKT

ONTSNAP AAN DE ANGSTVAL

MILLENNIALS ZIJN DE MEEST ANGSTIGE GENERATIE

HOE TECHNOLOGIE ANGST VEROORZAAKT

MAAKT JE TELEFOON JE ANGSTIG OF DEPRESSIEF?

Hé, hoe gaat het? Ben je nog steeds...

TANDARTS VANDAAG OM 13.00 UUR

HERINNERING VOER KAT

VERKIEZINGSUITSLAG

HEB JE JE NOTIFICATIES AAN STAAN?

VERGADERING MET ELLIOT MANDER

Hoe ga je om met stress?

We hebben een pil die het binnen vijf minuten oplost.

Wat doet het precies met je?

Het haalt de scherpe kantjes eraf.

Ik heb mijn Xanax altijd bij me. Hij zit nu in mijn tas.

Ik wist dat ik die magische pil had. Ik had een systeem bedacht dat werkte.

Het snelste wat je kunt doen als iemand zegt:

'Ik ben gestrest. Ik slaap slecht.'...

is zeggen: 'Neem deze pil om te slapen.

Dit houdt je kalm. Tot ziens.'

Gebruik van Xanax is enorm toegenomen.

De afgelopen 20 jaar is het aantal recepten enorm gestegen.

Ongeveer één op de acht Amerikaanse volwassenen gebruikt ze.

Dat zijn veel recepten.

Het was er eigenlijk altijd al. Je kunt altijd een vriend vragen:

'Gebruik je Xanax, of ken je iemand die het gebruikt?'

Is het omdat we als natie angstiger zijn?

Zijn we ons er bewuster van? Of is het omdat er meer beschikbaar is?

Angst is een alarm dat zegt dat er iets mis is.

Er is iets heel erg mis.

We geven onze hersenen en lichamen nooit rust.

We zijn continu aan het werk.

Een halve Xanax is voor mij ideaal.

Dat is hoe rustig anderen op mij overkomen.

Wacht even. Xanax-tijd.

Een pil is een heel eenvoudige oplossing...

waarvoor we een hele infrastructuur hebben gecreëerd om hem te promoten.

Artsen waarschuwen dat ze verslavender en gevaarlijker zijn dan men denkt.

De eerste keer dat ik het nam...

zei ik: 'Ik begrijp waarom mensen hieraan verslaafd raken.

Ik moet hier echt voorzichtig mee zijn.'

Met wat ik nu weet...

zou ik er nooit aan begonnen zijn.

Nooit.

Je gaat naar een arts en denkt geholpen te worden.

Als je problemen je niet bang maken, wacht tot je onze oplossingen ziet.

We zitten vast in een oud patroon.

We fixen iets wat kapot is...

in plaats van veerkracht op te bouwen.

Een van de unieke kenmerken van het moderne leven...

HOOGLERAAR VERSLAVINGSZORG

is hoeveel van ons leven we in ons hoofd doorbrengen.

Onze levens spelen zich nu grotendeels af...

in de ruimte tussen onze oren.

We vluchten niet meer voor tijgers. Ergens zou dat veel eenvoudiger zijn.

En wat was 2000 jaar geleden het belangrijkste vervoermiddel?

Angst. Een dier gromde en beet in je been. Dan rende je anderhalve km per minuut.

Dus angst... - Angst hield je in beweging.

Oké. - Het hield je op de been.

Als we gespannen zijn, gebeurt in ons lichaam hetzelfde...

als wanneer we bang zijn.

Vrijwel elk brein van mensen, primaten en zoogdieren...

en zelfs reptielen heeft een angstcentrum, de amygdalae.

Mensen hebben er twee. Ze zijn symmetrisch...

amandelvormig, en liggen in het midden.

De amygdalae geven een signaal af als er iets is om bang voor te zijn.

Dat is de vecht- of vluchtreactie.

Het is ons sympathische zenuwstelsel dat ons voorbereidt op actie.

Ons bloed stroomt sneller, onze hartslag versnelt...

onze spieren worden geactiveerd.

Spanning is eigenlijk een vorm van energie.

En energie kan, mits goed gekanaliseerd, heel positief zijn.

Het geeft ons energie om iets te bereiken.

We worden slimmer, meer gefocust, gedrevener, ambitieuzer, hoopvoller...

als we een hoeveelheid spanning ervaren waarmee we om kunnen gaan.

Als ik aan angststoornissen denk...

denk ik dat dat mensen zijn die de neiging hebben...

om een adrenalinestoot te krijgen die verlammend voor hen is.

Dus het is cognitief verlammend of fysiek verlammend, of allebei.

Als ik een angstaanval heb, voel ik me warm en voel ik druk.

Ik heb het gevoel dat de lucht heel dik is en op me drukt...

als een hele hete, zware deken.

M'n hart ging tekeer.

M'n ademhaling werd sneller en het voelde alsof er een strakke band om m'n borst zat.

Het voelt alsof ik vaker moet ademen...

om genoeg zuurstof te krijgen om te overleven.

En ik kon niet op adem komen.

Je pupillen verwijden. Je begint te zweten.

Het bloed stroomt weg van je maag naar je ledematen.

Ik denk dan vaak: o, god, m'n maag doet pijn.

Wat gaat er gebeuren? Ga ik overgeven?

M'n spieren zijn zo gespannen dat ik alles aanspan.

Rationeel denk je: dit is belachelijk.

Er is niks mis. Maar we kunnen niet logisch nadenken.

Er verandert van alles. Het is meetbaar tot op moleculair niveau.

Dat is het fysieke niveau.

Dan is er een psychologisch niveau. Wat voel je? Vrees.

Spanning.

Angst. En dan nam ik een Xanax...

en drie of vier minuten later was het alsof ik weer normaal was.

Ik voelde het bijna met een soort klik gaan werken.

Daarom voelde het als een magisch elixer.

Ten eerste gaf het me de fysieke ontspanning...

die ik nodig had om mijn spieren te kunnen ontspannen.

Om m'n handen en m'n ademhaling te ontspannen.

Het nam de intense druk weg...

terwijl ik weer in balans probeerde te komen.

Ik had nog nooit zoiets gevoeld.

Het geeft je het vermogen om gewoon los te laten.

Om alle stress van alledag en alle zorgen los te laten.

Daarmee verdwijnt die zware last die je meedraagt.

Ik weet niet of iemand hier ooit Xanax heeft geprobeerd, maar het is fantastisch.

Heel ingetogen applaus voor Xanax.

Je krijgt niet echt 'woehoe', meer 'ja'.

Benzodiazepinen.

Dat is de medicijnklasse. Welke namen kennen mensen?

Valium. Xanax.

Klonopin. Ativan. Een van de eerste heette Librium.

Ze werken allemaal volgens hetzelfde mechanisme.

Ze versterken een neurotransmitter in de hersenen genaamd GABA.

Het is een verdovend middel.

Het vermindert de communicatie van de ene hersencel naar de andere.

Dus het kalmeert de hersenen.

Het zeg 'ssst'.

Het kalmeert al onze vecht-of-vluchtreacties.

Het vertraagt onze ademhaling en onze hartslag.

Het onderdrukt al die activaties.

Als we biologisch gekalmeerd zijn, voelen we ons ook emotioneel kalmer.

Ik kon helder denken. Mijn gedachten verliepen soepel.

Ik voelde me een betere versie van mezelf, en ik denk dat ik dat ook was.

Al in groep vier wist ik dat ik een nerveuze jongen was.

Ik wist dat ik een gevoelige maag had en dat vond ik niet leuk.

Al vroeg ontwikkelde ik een acute fobie, die m'n moeder ook had, voor braken...

wat een vreemde fobie is, maar niet echt zeldzaam, weten we nu.

Vanaf mijn zesde leefde ik in doodsangst daarvoor...

wat leidde tot fobieën voor ziektekiemen en voedsel en voedselvergiftiging.

De hoeveelheid tijd die ik besteed aan het scannen van m'n omgeving...

naar die specifieke bedreiging is eigenlijk krankzinnig.

Toen ik ouder werd, kreeg ik paniekaanvallen.

Hallo, welkom aan boord.

Vliegen veroorzaakt nog steeds enorme fysieke spanning.

Lokaliseer de dichtstbijzijnde uitgang.

Als ik in het openbaar moet spreken, voel ik een enorme fysieke spanning.

Gedurende mijn carrière als journalist, schrijver en redacteur...

moest ik vaker vliegen en in het openbaar spreken.

Als dertiger en veertiger publiceerde ik twee boeken die ik moest promoten...

en daardoor leerde ik mijn doseringen goed af te stemmen.

Ik was wel gespannen, maar niet meer zoals Cindy Brady in The Brady Bunch.

Als het rode lampje brandt, zijn we in alle woonkamers te zien.

Als het rode lampje op de camera aangaat, bevriest ze.

In 2014 publiceerde ik het boek Mijn tijdperk van de angst...

dat gaat over m'n angstproblemen. Ik dacht dat dat zou kunnen helpen.

Want dat zou de beste uitkomst zijn.

A, ik zou genezen zijn, en B, ik zou een nog grotere bestseller kunnen hebben.

Ik zou kunnen zeggen: 'Zo doe je het'. Maar het is: 'Ik ben nog steeds bang.'

Dat is niet zo'n bevredigend of nuttig einde.

Stel je voor dat je dagelijkse bezigheden belemmerd worden door angst.

Scott Stossel vecht al z'n hele leven tegen angst.

Auteur Scott Stossel is redacteur van The Atlantic en afgestudeerd aan Harvard.

Hij is getrouwd en heeft twee kinderen.

Op korte termijn maakte het mijn angst erger.

De hoeveelheid benzodiazepinen die ik consumeerde, ging omhoog.

Hoe gaan jij en 40 miljoen anderen met deze angst om?

Ik heb van alles geprobeerd. Ik neem medicijnen, en nogmaals...

dit gaf ik nooit toe omdat ik me schaamde.

Maar ik slik antidepressiva, benzodiazepines, dat zijn...

Zoals Xanax? - Xanax, een middel tegen angst.

Heb je genoeg meegenomen voor iedereen?

Ik heb wel wat. Wil je dat ik uitdeel?

Een van de dingen die ik probeerde uit te zoeken, was:

Is de bron van die angst een bepaalde genetische aanleg?

Is het een psychische wond van toen ik klein was?

Een groot deel van je basale temperament, hoe je op de wereld reageert...

is aangeboren.

Men heeft allerlei tweelingstudies gedaan.

Die laten zien dat dat een enorm effect heeft.

Hoe groot dat effect ook is, het is niet de enige factor...

want dan zou een identieke tweeling altijd hetzelfde angstniveau hebben...

en dat is helemaal niet zo.

Je levenservaringen hebben een enorme impact.

Snelle hiphoppassen. Ik wil dat die voeten bewegen.

Mijn eerste angstaanvallen kreeg ik toen ik op school zat.

Ik werd veel gepest.

Er zaten maar drie zwarte mensen op mijn basisschool.

Ik was altijd het enige zwarte kind in de klas...

en er werd veel gepest op basis van ras.

Ik was altijd bang voor de pauzes, want dan gebeurden de ergste dingen.

Ik ben opgegroeid in Zuid-Florida, en ik was van bescheiden komaf.

Mijn ouders hadden niet veel.

Na de middelbare school ging ik het leger in omdat ik wilde gaan studeren.

Ik moest het zelf betalen.

Ik heb zo'n 15 maanden in Irak gezeten.

Gelukkig verliep mijn uitzending grotendeels probleemloos.

Maar ik maakte wel seksueel geweld mee...

toen ik in het leger zat, en dat veroorzaakte...

veel van de problemen die ik daarna ervaarde.