Last Tango in Paris (Ultimo tango a Parigi)

Klere Jezus.

APPARTEMENT TE HUUR

Mag ik 'n muntje? - Einde van de bar, linksaf.

Mama, met Jeanne. Ik ga naar 'n appartement kijken in Passy.

Daarna pik ik Tom op aan 't station. Ik heb 't hem beloofd. Tot straks.

Kusjes.

Ik kom voor 't appartement.

Ik heb uw affiche gezien. - Affiche? Hoezo, affiche?

Altijd hetzelfde. Niemand vertelt mij ooit wat.

Mag ik 't zien? - Wilt u 't huren?

Dat weet ik nog niet.

Ze verhuren er maar op los, en ik ben altijd de laatste die 't weet.

Vindt u dat soms normaal?

Als u in uw eentje wilt gaan, doet u dat dan maar. Ik ben bang van de spinnen.

De sleutel is verdwenen.

Er gebeuren hier vreemde dingen.

Ze drinken elke dag zes flessen.

Wacht. Ga nou niet.

Ik zoek de reservesleutel.

Hier.

U bent een jong ding, hè?

Laat me los.

Ze is geschift.

Wie bent u?

Ik schrik van u. Hoe komt u hier?

Door de deur.

Ja, die heb ik open laten staan.

Ik heb u niet horen binnenkomen.

Ik was er al.

Pardon?

Hebt u dan de sleutel genomen?

De conciërge deed moeilijk.

Fascinerend, die oude huizen.

Een Leunstoel zou hier niet misstaan.

Ik wil de Leunstoel voor 't raam.

Bent u Amerikaan?

U hebt 'n Amerikaans accent.

Gaat u 't huren? - U?

Weet ik niet.

Wat doet u?

Neem ik op?

Er is niemand. Er woont hier niemand.

Ik weet het niet.

U huurt het dus? U hebt beslist?

Ik had al beslist, maar nu weet ik 't niet meer.

Vindt u 't leuk?

Vindt u 't leuk? - Ik moet er even over nadenken.

Doe het dan vlug.

Ik dacht dat u weg was.

Voorzichtig. - Zien ze ons voor iemand anders aan?

Dit is 'n film. We zitten in 'n film.

Als ik je omhels, is het misschien cinema.

Als ik je haar streel, is het misschien cinema.

Wat is er aan de hand? Ken je die lui?

Het is 'n lang verhaal. Het heet 'Portret van 'n meisje'.

De tv is geïnteresseerd. En jij bent het meisje.

Ben je nou helemaal? Je had 't me eerst kunnen vragen.

Ja, maar ik wou beginnen met het meisje...

dat haar verloofde van de trein komt halen.

Deze mensen zijn m'n crew.

Je hebt me gekust, en je wist dat ze aan 't filmen waren.

Je bent 'n Smeerlap. Vuile schoft.

Welnee. Het is 'n liefdesverhaal.

Jeannot, wat heb je zo allemaal gedaan terwijl ik weg was?

Ik heb de hele tijd aan jou gedacht en ik heb gehuild.

Liefje, ik kan niet leven zonder jou.

Magnifiek. Cut. Geniaal.

Ik zou 't allang schoongemaakt hebben, maar het mocht niet van de politie.

Het was geen zelfmoord volgens hen.

Te veel bloed.

Die grapjassen wilden dat ik alles naspeelde.

Ze heeft dit gedaan.

Ze heeft dat gedaan.

Toen trok ze 't gordijn open.

Ik heb alles nagespeeld.

De gasten hebben niet geslapen. Overal politie in 't hotel.

En maar grappen over het bloed.

Allemaal spionnen.

Of ze depri was. Of ze gelukkig was. Of ze ruzie had met haar man.

Hoelang was ze al getrouwd? Waarom heeft ze geen kinderen?

Smeerlappen.

En ze zeiden meteen 'je' tegen me.

Ze zeiden: 'Wispelturige vent, je baas.'

'Weet je dat ie bokser was?'

Wat dan nog?

'Een flop.'

'Daarna was hij acteur...

bongospeler...

revolutionair in Zuid-Amerika...

journalist in Japan.'

'Op een dag belandt ie in Tahiti.'

'Hij zwerft er wat rond.'

'Hij leert er Frans spreken.'

'Ten slotte komt hij naar Parijs.'

'En hier ontmoet hij een rijke vrouw.'

'Ze trouwen en...'

'En daarna?'

'Niets.'

Ik zeg: 'Mag ik nu schoonmaken?'

'Nee, niets aanraken.'

'Denk je nou echt dat je bazin zelfmoord gepleegd heeft?'

Toen begon hij me te betasten.

Draai de kraan dicht. - Ze zijn vast met de sectie bezig.

Waarom draai je de kraan niet dicht? -Ze wilden dat ik je scheermes teruggaf.

Het is 't mijne niet.

Ze hebben 't niet meer nodig. Het onderzoek is gesloten.

Ja, ze heeft in haar polsen gesneden. En haar keel.

Waar zet ik 'm neer?

Kunt u niet bellen? - De deur was open. Hier dan maar.

Voor de open haard.

Opgepast, mevrouw. - Daar.

Dat ging maar net. Waar wilt u de tafel?

Weet ik veel. Hij beslist wel.

Zwaar tweepersoons bed. - Veel te groot.

Je man heeft geen benul. Eén uur is wat weinig, hoor.

Wat 'n puinhoop.

Bedankt.

Ik wil de stoel voor 't raam.

Zo.

Maar ik kwam alleen de sleutel terugbrengen.

Jouw sleutel.

De sleutel kan me gestolen worden. Doe je mantel uit.

Doe je mantel uit en help me.

Neem die stoelen en volg mij.

Zet maar aan de andere kant.

En dit hier.

Ziezo.

Je verliest geen tijd, hè?

Luister, meneer. Ik moet gaan, hoor.

Meneer, ik moet gaan.

Het bed is te groot.

Hoe heet je?

Ik heb geen naam.

Wil je de mijne weten? - Nee, ik wil 'm niet weten.

Je hebt geen naam, en ik evenmin. Ik wil geen namen.

Je bent geschift.

Misschien, maar ik wil niets weten over jou.

Niet je adres, noch je verleden. Helemaal niets. Begrepen?

Je maakt me bang.

Wij gaan elkaar hier treffen zonder ons zorgen te maken over de buitenwereld.

Waarom?

Omdat...

namen hier niet belangrijk zijn.

Snap je?

We vergeten alles wat we weten.

Wie we kennen, wat we doen, waar we wonen...

We vergeten alles. Alles.

Dat lukt me nooit.

Jou wel?

Ik weet het niet.

Ben je bang?

Kom.

Ik dacht wel datje er zou zijn. - Ik verwachtte u pas later.

Ik heb de eerste trein genomen.

Paul, dit is afschuwelijk.

Papa ligt in bed met astma.

Hij mocht niet meekomen van de dokter.

Het is beter zo.

Ik ben sterker dan hij.

Wat... Wat zoekt u?

Een verklaring. Een brief... iets.

U zult niets vinden. Helemaal niets.

Het kan niet dat m'n Rosa...

Niets voor haar moeder. Geen woord...

U zult niets vinden.

Zelfs niet voor jou. Haar man.

U hebt rust nodig.

Kamer 12 is vrij.

Met 'n scheermes nog wel.

Hoe laat was het?

Geen idee. 's Avonds.

En daarna?

Daarna... Ik heb 't u al gezegd aan de telefoon. Ik heb haar gevonden...

Ik heb de ambulance gebeld.

Na je telefoontje zijn papa en ik de hele nacht opgebleven.

We hebben over jou en Rosa gepraat.

Papa praatte heel stilletjes.

Alsof het bij ons was gebeurd.

Waar is het gebeurd? - In een van de kamers.

Heeft ze geleden?

Vraag dat aan de dokters die de sectie verrichten.

Ik heb thuis rouwkaarten.

Ik heel wat sterfgevallen meegemaakt.

Ik denk aan alles.

Ik heb 'n mooie kamer vol bloemen voor haar klaargemaakt.

De rouwprentjes, de kleren, de ouders, de bloemen.

Het zit allemaal in uw koffer.

U hebt niets vergeten.

Ik wil geen priesters over de vloer. - Maar...

Maar Paul... - Is dat duidelijk?

Ik wil 'n katholieke begrafenis.

Rosa was ongelovig.

Niemand in dit huis gelooft in uw klote-God.

Niet schreeuwen, Paul. Zeg dat niet.

Zelfmoord is taboe.

De kerk wil geen zelfmoorden, of wel?

Ze zullen haar vergiffenis schenken.

Vergiffenis, een mooie kerkdienst. Meer vraag ik niet, Paul.

Begrijp je? Voor m'n kleine Rosa.

Waarom heeft ze 't gedaan?