ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Waar is Minorca?
Waar is de Slag bij Chesapeake?
Als Sophia Cracroft een wachtkamer had...
zou jij je nederlagen dan tentoonspreiden?
Het zal je wellicht verrassen, maar...
het troost me enorm dat je oom bij Francis is.
Vanmiddag maken we onze lijst.
We bezoeken eenieder die ons bezorgd heeft geschreven.
Ter voorbereiding. We kunnen veel organiseren.
En we moeten naar Chester Place voor een bezoek aan de familie Dickens.
Charles schreef me tweemaal.
Hij kan onze grootste bondgenoot worden.
Liefje.
Liefje, wat is er?
Niks.
Je wangen zijn erg nat voor niks.
Weten ze niet dat we ze horen?
Ik heb een grote fout begaan, tante.
Ik heb de dagen afgeteld sinds u bericht stuurde...
aan de walvisvaarders.
Ik verwachtte al een reactie.
O ja, twee reacties zelfs. Maar de schepen zijn niet gezien.
Hoe ver noordelijk kwamen uw brieven? Weet u dat?
Pond Inlet, als u dat wat zegt.
Lady Jane vermoedde Byloteiland.
Ik dacht dat dat optimistisch was.
Toch niet zozeer, blijkt nu.
Lieve dames, aan al het mogelijke wordt gedacht...
maar ter herinnering...
we zien officieel geen reden tot paniek.
We vertrouwen volkomen in het commando van uw man...
Is dat wel terecht?
We weten hier allemaal dat John niet uw eerste keuze was...
als expeditieleider.
Of uw tweede. - Ik zie niet...
Of zelfs uw derde.
We kennen John.
Hij is even geweldig als feilbaar.
Ik heb liever dat we hem nu helpen en later prijzen...
als hij echt ergens ingevroren is geraakt.
Wij vinden dat u, heren...
meer moet doen dan denken.
U moet een plan uitvoeren. Nu.
Ze kan geen groter gelijk hebben.
Er is geen grond om iets op te baseren.
Het is nogal een boude beslissing, niet?
Riskeren we nu onnodig verlies van geld...
of later van manschappen?
Bedankt, Sir John.
Heren...
velen van u waren in Londen...
toen het vorige maand licht sneeuwde.
Op een avond ben ik na het diner onze tuin in gestapt.
Ik droeg geen jas en zelfs geen shawl...
en ging in de sneeuw staan om te zien hoe lang ik dat verdroeg.
Lady Jane, er is proviand voor twee jaar.
Na een uur en een kwartier wilde ik wanhopig graag naar binnen.
Maar ik bedwong mezelf.
Ik deed zelfs m'n schoenen uit en stond in die natte sneeuw.
Nog twee minuten.
Twee minuten, meer lukte niet.
Onze mannen zitten in die onnavoelbare temperaturen...
al meer dan een miljoen minuten.
Niemand overtuigt mij dat optimisme...
of vertrouwen warm genoeg is.
Kou is relatief aan iemands ervaringen.
Nogmaals, mevrouw... - Dat lijkt mij het probleem.
Heren, de meesten van u schreven memoires. Die heb ik gelezen.
De verleden tijd is een stevig iets.
Verdiend, maar wel met de aanname dat men het heeft overleefd.
De tegenwoordige tijd is heel wat anders.
En daarom kom ik u nu vragen...
wat uw plan is, en wanneer dat in werking gaat.
Lady Jane.
Ik heb vele vrienden op die schepen, zoals u weet.
De meesten van ons hebben dat, en het is in onze gedachten...
evenzeer als in de uwe.
Ik beloof u dat als we in 1850 nog niks hebben gehoord...
ik zelf op zoek zal gaan.
Dan doen wij het wel.
Denk je in. Wat ons land niet doet.
Een schip bekostigen, bedoelt u?
Vergeleken bij wat je oom en Francis...
en de rest van zijn bemanning doormaken...
is hun sherry neerzetten en een cheque ondertekenen niets.
Hij heeft ons nodig, Sophia. Ik voel het.
Alsof hij het ons hier staat te vragen.
Excuseert u mij, meneer.
Luitenant Little vraagt...
of u de officiersvergadering uitstelt.
Hoe laat is het?
Een voor vier, meneer.
We beginnen om vijf uur.
Laat ze die verjaardag vieren.
Het feest is om, meneer.
De eerste hondenwacht loopt al.
Weet jij de hoofdpunten...
van de vergadering?
Ik, meneer?
Jopson, jij hoort alles.
Mr Reid rapporteert geen verschil voor de Erebus.
Maar de boeg van de Terror is weer 23 cm gestegen.
Luitenant Little wil weten...
wanneer we de Terrors naar de Erebus gaan verhuizen.
Eerst op vrijwillige basis, zegt hij...
om het vlaggenschip niet te zwaar te belasten.
En luitenant Irving heeft wat klinkt...
als een dringend proviandrapport.
Waarover?
Het ingeblikte voedsel blijkt rot, meneer.
Er is een probleem met de soldeer op de blikken.
Een nieuw proces, schijnbaar.
Zie je wel?
Heb jij ooit overwogen...
een nieuwsman te worden?
Meneer. - Verdomme.
Controleer de achtersteven, snel.
Mr Armitage, rapporteer.
Hij ademt nog.
Kwam over de reling, meneer. - Mijn god.
We zagen het pas toen het weer dook.
Dat bevriest. Breng hem direct benedendeks.
Soldaat Hammond, neem de wacht.
Tillen.
Het was op het schip, Edward.
Het heeft Strong gepakt.
William Strong, meneer.
Hij is gepakt. We hoorden hulpgeroep op het ijs.
Toen zagen we dat Strong weg was.
Ga benedendeks. Jaag 30 man in de kleren.
Laat Mr Armitage de wapenkamer openen. Jachtgeweren.
Edgar. - Meneer.
Misschien wil het dat we het volgen.
Kapitein, mag ik mee?
Geen scheepsjongens, Evans. - Alstublieft.
Jij gaat met mij mee.
Is Strong je maat?
Hij is een steun voor ons jongens.
Je sjaal, Evans. Trek hem op.
Je voelt je neus niet bevriezen.
Evans, kom maar.
Evans.
Evans.
De laatste dit jaar.
Het lijkt een voorteken.
Toen ik omhoog klom...
dacht ik het al. Ik bemerkte het patroon.
Maar een dier kon niet zo...
Beweer je dat een beer jullie misleidde?
Ik zeg dat ik ons in tweetallen liet zoeken om meer grond te beslaan.
Dat deed ik.
En ik liet hem achter.
Ik nam hem alleen mee omdat hij bang was.
Nu je zoveel op je neemt, moet je misschien...
daarin minderen.
Neemt men z'n gewoontes niet mee op de Terror?
Pardon?
Laat maar.
Trek het je niet aan.
We gaan toch nergens heen.
Jij voert het commando.
Waarover?
Je weet dat we die route niet meer ontdekken.
Dat is aan een ander. - Dat weet je niet.
Als we in de lente nog drijven...
moeten we naar open water voor redding...
zelfs met luitenant Fairholme's hulp, mocht die op tijd zijn.
We hebben geen proviand voor ook maar één dag...
Wat doe jij hier, Francis?
Jij hebt hier nooit in geloofd.
Niemand stond onder bevel. We gaven ons op. Jij gaf je op.
Ik stond wel degelijk onder bevel.
Van wie? Niet de admiraliteit. Jij was niet Barrows keuze.
Bescherm Sir John...
en bewaak zijn beoordelingsvermogen.
Dat waren mijn bevelen.
Dat vroeg ze van me.
Lady Jane?
Nee.
Haar ben ik niks verschuldigd.
Sophia.
Miss Cracroft?
Miss Cracroft, die jou afwees?
Tweemaal, hoorde ik.
Bespraken jullie dat?
Ja.
Sir John besprak het met me.
Of nou, hij...
Het speet hem hoe het gegaan was.
Francis...
hij leed eronder.
Onder het idee van een derde poging, zeker.
Daarom ben je hier.
Jezus, Francis.
Spaar je medelijden.
Je zult al je medelijden nodig hebben...
voor wat gaat komen.
Z'n verwonding lijkt hem niet fataal te worden.
Laat ons dan direct de randen dichtbranden.
Of wilt u dat niet? We kunnen het bloeden stelpen.
No comments yet. Be the first to leave one.