Spider-Man: Homecoming

Nic już nie jest takie jak kiedyś.

Spójrz na ten rysunek.

Kosmici.

Wielkie zielone potwory rozwalają budynki.

Jako dzieciak rysowałem kowbojów i Indian.

Mówi się "rdzenni Amerykanie". Nieważne.

A tak w ogóle...

niezły ten rysunek, co?

No tak.

Dzieciak ma przyszłość przed sobą.

No cóż...

Pożyjemy, zobaczymy.

Nie!

Nie można tego piłować.

To kosmiczne cholerstwo jest twarde.

Działa na nie tylko to, co z kosmosu.

- Widzisz? - Dobra.

Hej!

Miło, że wpadłeś. Już popołudnie.

- Budzik nie zadzwonił. - Tak, jasne. Budzik.

Idź spakować te płyty pancerne, jak prosiłem.

To ważne zlecenie.

Proszę o uwagę!

Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym nr 396-B

mamy wyłączne prawo do prac na terenie pobojowiska.

Przejmujemy to wszystko. Dziękuję.

Wy, czyli kto?

Wykwalifikowany personel.

Podpisałem kontrakt z miastem. Mam to zabezpieczyć.

Przykro mi, ale przejmujemy wszelkie prace związane z odzyskiem materiału.

Jeśli nie odda pan pozyskanych materiałów,

odpowie pan przed sądem.

Proszę pani, ale...

niech mnie pani posłucha.

Widzi pani?

Kupiłem do tej roboty ciężarówki.

Zatrudniłem nową ekipę.

Ci ludzie mają rodziny. Ja mam rodzinę.

Wszystko zastawiłem. Mogę stracić dom.

Przykro mi. Nie mogę panu pomóc.

Może na drugi raz lepiej tak się nie zapędzać.

Co powiedziałeś?

Tak.

Ma rację. Zapędziłem się.

Odłóżcie broń.

Wszelkie skargi może pan zgłosić moim przełożonym.

Przełożonym? A kim oni są, do diabła?

Wspólne przedsięwzięcie Stark Industries i rządu federalnego -

Departament Kontroli Zniszczeń będzie pozyskiwać

i przechowywać materiały obcego pochodzenia.

Gnojki winne tego bałaganu teraz sprzątają go za kasę.

Mają układy.

Eksperci szacują, że około 1500 ton obcego materiału

znajduje się w Nowym Jorku i okolicach.

Szefie!

Mamy jeszcze jeden transport z wczoraj. Powinniśmy go zwrócić.

Ja tego nie odwiozę.

Można zrobić niezłe cacka z tego kosmicznego złomu.

Powiem wam tak:

zatrzymajmy to.

Świat się zmienia.

Czas, byśmy też się zmienili.

8 LAT PÓŹNIEJ

No i proszę, Mason.

Dobrze nam idzie.

FILM PETERA PARKERA

Nowy Jork. Queens.

To bezwzględna dzielnica, ale to jednak dom.

Z kim rozmawiasz?

Z nikim. Kręcę wideo z podróży.

- Nie możesz tego nikomu pokazać. - Wiem.

To po co taka narracja?

- Dla zabawy. - "Zabawa".

Skąd ta ksywka: "Happy"?

No chodź. Nie będę ci nosił walizki.

Powinienem skorzystać z toalety?

Jest na pokładzie.

Nie ma pilota? Ekstra!

- Tu chcesz siedzieć? - Tak.

Pierwszy raz lecisz prywatnym samolotem?

Pierwszy raz w ogóle lecę.

Czy ten dźwięk jest normalny?

Nikt mi nie powiedział, dlaczego jestem w Berlinie, ani co mam robić.

Tylko coś o tym, że Kapitan Ameryka zwariował.

- Twój pokój. - Jesteśmy sąsiadami?

Razem nie mieszkamy. Przebierz się.

Peter, dasz radę.

- Co to za strój, do diabła? - Mój kostium.

- Gdzie walizka? - Jaka walizka?

Co? Myślałem, że to szafa.

- To też mój pokój? - Idź.

Mój pokój jest większy niż...

O, znalazłem walizkę.

"Nieznaczny upgrade".

O rany!

Włóż go.

Największy czad w życiu!

- Idziemy! - Nie rozumiem.

To dla mnie? Happy, czekaj!

Ale odlot!

Patrzcie na to! Na te oczy!

- Najlepszy dzień mojego życia! - Idziemy.

Kapitan Ameryka, Iron Man, Czarna Wdowa. A ten nowy to kto?

- Siusiumajtek! - Woła mnie! Muszę lecieć.

Hejka.

To było szalone.

Walczyłem z Kapitanem Ameryką, świsnąłem mu tarczę, rzuciłem w niego...

Co jest? Ale urósł. Muszę lecieć.

To było niesamowite! Pan Stark zawołał "Siusiumajtek",

a ja wskoczyłem i zwinąłem tarczę. I mówię: "Hej, co tam?".

Chwila!

Idę!

Hej.

Mamy tu cienkie ściany.

Prowadzisz vloga?

- Tak. - W porządku.

- Też bym to robił. - Zabroniłem mu.

Wszystko filmował. Wyczyszczę mu kartę pamięci.

Powinniśmy nagrać wideo. Alibi dla twojej cioci. Gotowy?

- Alibi? - Kręcimy? Wejdź w kadr.

Cześć, May, co masz na sobie? Mam nadzieję, że skąpe wdzianko.

Nie, to niestosowne. Jeszcze raz. Wytniesz to.

Trzy, dwa, jeden. Cześć, May.

O rany. Twój bratanek wspaniale się spisał

w ten weekend na seminarium dla stażystów Starka.

Wszyscy byli pod wrażeniem.

No co jest? Pas się kończy. Przepraszam.

Bo nie pojechałeś Queens Boulevard.

Happy liczy na awans, chce zarządzać finansami.

Był czołowym ochroniarzem, a przedtem szoferem.

To była poufna rozmowa.

Nie drwij sobie. Nie było mi łatwo...

- Ale serio, chrapał? - Dobra, dojechaliśmy.

- Dasz nam chwilę? - Mam wyjść?

Wyjmij walizkę z bagażnika.

Mogę zatrzymać kostium?

Właśnie o tym mówiłem.

Mam jedną prośbę. Happy będzie twoim łącznikiem.

Nie stresuj go. Nie rób głupstw.

Widziałem jego kardiogram.

- Dobrze? - Tak.

Nie rób niczego, co ja bym zrobił, a tym bardziej, czego bym nie zrobił.

Jest mała szara strefa - w niej będziesz działać.

- Czy to znaczy, że jestem Avengerem? - Nie.

- To ta? - Siódme piętro.

- Sam mogę zanieść. - Weźmiesz ją?

Wezmę.

Kiedy będzie następne "seminarium"?

- Kolejna misja? - Tak, misja, misje.

- Zadzwonimy do ciebie. - Ma pan mój numer?

Nie. Zadzwonimy,

czyli ktoś do ciebie zadzwoni. Dobrze?

Z pańskiej ekipy.

Nie chciałem cię objąć, tylko otwieram ci drzwi. To nie ten etap.

Cześć.

Zadzwonią do mnie.

DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ

Hej, Happy, tak tylko się melduję. Dziś kończę szkołę o 14:45

Gotów do akcji!

A tak w ogóle - tu Peter.

Parker.

Co tam, Penis Parker?

Dzień dobry, Liceum Midtown.

Nie zapomnijcie o biletach na zjazd absolwentów.

Już wiesz, z kim pójdziesz?

Dzięki, Jason, już jestem umówiona.

- OK. - Tak.

Do mojego gabinetu. Natychmiast.

Przyłącz się,

a razem złożymy z Lego nową Gwiazdę Śmierci.

- Co? - Ale nuda.

Ekstra. Ile klocków?

3803.

- Odjazd. - Wiem. Złożymy wieczorem?

Nie mogę. Mam staż u Starka.

- Staż u Starka. - Tak.

Zawsze masz ten staż.

Mam nadzieję, że dostanę u nich prawdziwą pracę.

Jak miło.

Będzie tak: "Dobrze ci wyszły te wyliczenia.

Masz tu złoty pieniążek".

- Nie wiem, jak jest w takich firmach. - Dokładnie tak.

W domu zbuduję szkielet Gwiazdy Śmierci

i przyjdę z nim do ciebie. Bo podstawa jest najtrudniejsza.

Górę machniemy w dwie godziny maks.

Świetnie.

Jak obliczymy przyśpieszenie liniowe

między punktami A i B?

Flash.

Przemnożymy sinus kąta przez grawitację i podzielimy przez masę.

Nie. Peter. Jesteś z nami?

Niesamowity Człowiek-Pająk ratuje dzieci!

Masa się upraszcza, więc tylko sinus razy grawitacja.

Flash, szybkość nie zawsze się liczy, jeśli nie masz racji.

Już nie żyjesz.

Dziś pomówimy o duńskim fizyku Nielsie Bohrze.

Płyn sieciowy Wersja 3.01

Na pewno was nie znudzą

jego odkrycia dotyczące fizyki kwantowej.

Liz ma nową bluzkę?