Spartacus

We zullen Romeins bloed zien op de verdomde sneeuw!

Ik laat mijn volk niet de dood in marcheren.

En ik zal niet sterven met een Romeins zwaard in mijn rug.

Ik heb je gewaarschuwd om van mannen als mij weg te blijven.

Je hebt pijn en verlies meegemaakt.

Iets wat voor velen van ons geld.

Onder het commando van Tiberius.

Een jongen die zijn zijn zwaard verliest.

Hier staan we, en jij staat onder mijn commando.

Ik moet in Sinuessa blijven?

In deze villa.

Onder commando van Tiberius.

Ik weet hoeveel hij om je geeft.

Ze was wanhopig op zoek om met je vader te spreken.

Wat was de reden daarvoor?

Dat is het mysterie.

Werd mijn slaaf terug begeleid naar Sinuessa?

Ze heeft zich aangesloten bij de rebellen.

De rebellen hebben de muur aangevallen.

We moeten ons terug trekken!

De machtige Crassus vlucht voor ons!

Hij zal terugkeren.

Spartacus!

De Romeinen vallen opnieuw aan op de achterste positie!

Crixus!

Is dit alles wat Rome ons vandaag kan bieden?!

Ik heb mijn buik nog niet vol van bloed!

Crassus valt twee keer op een dag aan.

Maar met een handvol mensen.

Hij wil tijd winnen voor zijn legioenen

er is een te smalle kloof tussen ons,

wetende dat we zullen vertragen om

de zwakken onder ons te beschermen.

Een strategie die standvatigheid vereist.

Vertel je goden, dat Crixus op hen piest.

Crixus.

Ik zou hem willen spreken, terwijl hij nog leeft.

Hoeveel dagen marscheren heeft Crassus nodig om bij ons te komen?

Kloten lul, vuile slaaf!

Zorg dat hij mee werkt.

Vier dagen!

Vier dagen!

Vier dagen.

Alsjeblieft.

Verzamel je wapens, en we marcheren verder.

Ik gaf wat u vroeg!

Ik smeek u, spaar mijn leven!

U smeekt bij de verkeerde man.

Drie dagen geleden gedood, nu rottend en stinkend.

We verloren een dag op Spartacus.

Halt!

Is het een wonder?

De mannen hebben nauwelijks rust gehad sinds de Melia bergrug.

En dat zullen ze ook deze nacht niet krijgen.

Geef het tweede legioen het bevel de rust te stoppen,

en laat ze voorwaarts marcheren in volledige aantallen.

U zet ze sterk onder druk.

Er is nu geen tijd voor zwakte.

Ik heb het over conflicten in de toekomst.

Maar een legioen op de rand van de afgrond

is ziek bij de gedachte aan Spartacus en zijn leger.

Ieder binnen de geledingen die geen gelijke tred kan houden

word ter plekke gedood.

Was de slachting niet afschrikwekkend genoeg...

Ik zal hem niet laten ontsnappen uit onze verdomde greep!

Commandant.

Senator Metellus vraagt ​​om een onderhoud.

Metellus?

U hebt me naar Rome gezonden om te vertellen

over de onvermijdelijke val van Spartacus bij Melia bergrug,

alleen volgens recent nieuws ben ik een dwaas!

Ik vind uw toon onplezierig.

Zoals ik van veel van uw mislukte campagnes vind.

Spartacus, ziet zijn einde tegemoet.

Ga terug naar Rome en vertel deze boodschap.

Ik ben een senator van de Republiek!

En geen loopjongen voor jou

met nog meer nieuws over ingebeelde overwinningen.

U doet wat ik nodig acht.

Of bent u onze afspraak vergeten?

De belofte van een villa in Sinuessa

en munt van de belastingen!

Geassocieerd worden met de naam Crassus

bezoedeld alleen die van mij.

Niets is veranderd.

Ik zal Spartacus vernietigen

samen met zijn opstand,

zoals ik heb beloofd.

Verheven woorden voor een man waarvan de meest trouwe slaaf

is gevlucht naar de opstandige koning...

Houd u buiten de ruzie.

U bent gek geworden!

Ik zorg dat de Senaat u zal verbannen

voor het aanvallen van een geëerd lid...

Jij...zal doen wat ik verdomme beveel!

Marcus.

Ga terug naar Rome.

Vertel je hier ook maar iets van

dan besteed ik een fortuin om je te doden

in de duisternis van de nacht.

Zet hem op zijn paard.

En het tweede legioen gaat richting Spartacus.

Vertel ze klaar te staan voor het gewenste moment.

We moeten niet onoplettend worden.

Ik ben er geen voorstander van om te vluchten als konijnen

bij de gedachtte aan de voetstappen van de jager.

Ik ook niet.

Toch moeten we Crassus voor blijven

totdat we talrijker zijn.

Een wijs pad.

Hoewel een geplaveid pad met Romeinse

hoofden mijn verdomde voorkeur heeft.

We zullen zelf ons hoofd verliezen,

als we niet voorzichtig zijn.

Iets wat je vroeger nooit zou zeggen.

Ik spreek nu meer met de gedachten over de zwakkeren onder ons.

En toch verbruiken zij net zo veel als

een man met een zwaard of een speer.

Hij heeft het hierin niet fout.

De voorraden zijn bijna op.

Binnenkort zal er weer honger zijn, die elke stap weegt.

Gannicus.

Ga met Lugo op verkenning.

Ik wil weten als er een gelegenheid

is om graan of vlees te verkrijgen.

We kunnen niet eeuwig blijven vluchten.

Binnenkort zullen we weer moeten vechten.

Op een dag.

Je weet dat hij gelijk heeft.

Niets is zeker, in tijden van oorlog.

Is het mogelijk?

Om opnieuw uit de klauwen van Crassus te ontsnappen?

Ik wil je niet door hen gevangen zien.

Ik heb meer dan nodig,

en wil delen.

Als je het goed vind...?

Verdomme!

Zie vuur als het leven.

En weet dat mijn ogen jou in de gaten houden.

Zijn blik is vijandig.

Blijf jezelf bewijzen tegen de Romeinen,

en hij zal bij draaien.

De man hoeft daar niet bang voor te zijn.

Maar op het gebied van de liefde,

is zijn bezorgdheid gegrond.

Houd daar over op.

En spreek niet meer over dat onderwerp.

Als je onbezorgd had gelachen om mijn woorden,

zou ik hebben geweten dat mijn gevoelens misplaatst zijn.

Maar je reageerd,

door het toestaan van gevoelens.

Je vergist je in je eigen gevoelens.

En als ik voorbij kom glanzen je ogen heb ik het mis?

Of de zucht naar mijn lippen als ik nader?

Ik vreesde de nacht te moeten doorbrengen onder open hemel.

Dank.

Een kleine moeite.

Klein?

Het was maar voor korte tijd dat u vreugde had aan mijn lijden.

Denk niet dat ik daar niet aan denk.

Waarom helpt u mij dan?

Ik doe dat namens Spartacus.

Het verbijstert mij verdomme ook,

maar hij heeft een bepaalde genegenheid naar u toe.

I-ik heb er geen woorden voor...

Ik hoef ze ook niet te horen.

Spartacus heeft veel opgeofferd in zijn leven.

Hij verdient een paar kleine mate aan geluk in ruil.

Zoals zo velen verschuldigd zijn.

Excuses.

Ik heb hulp nodig.

Je moet persen.

Zo hard als je kunt.

Nog een keer.

Dat kan ik niet.

Kalmeer jezelf.

En volg de instructies.

De brenger van regen...

Als je wilt blijven leven, pers. Nu.

een mes. Snel.

Je bent gezegend met een zoon.

Kijk naar zijn lul.

hij bengeld als Jupiter zelf!

Ik bid dat hij hem gebruikt waar hij voor is.

Hij had het geluk met die geschoolde handen

die hem op deze wereld brachten.

Heb je dit eerder gedaan?

Vele malen, voor de slaven van mijn meester.

Ik vraag me af of ik hem misschien ken.

Hoe heette hij?

Pompo.

Een fokker van dieren in de omgeving van Campania...

Ze spreekt over Pompo.

Toch haar tekenen op haar arm zeggen

dat ze een andere meester had.

Je was slaaf van Marcus Crassus zelf?

Dat was ik.

Nog een spion, gezonden om te infiltreren.

Wat voor soort spion helpt bij de geboorte van een kind?

Èèn die gestuurd is door de man die probeert