Violette & Francois (Violette et François)

...meer dan genoeg. - Alles ging goed.

O. - Wat is er gebeurd?

Ze zegt dat ze een briefje op tafel liet.

Dat is geen reden om... - Hebt u het gedaan?

Waarom vraagt u dat? - U moest ze leveren.

Voor wie? Sinds wanneer? - Voor mevr Madeliot.

Ik liet u een briefje achter. - Ik heb niets gezien.

Dat was donderdag... - Wat?

Rustig. - Ik heb niets gezien.

Ik ben niet verantwoordelijk voor uw fouten.

Zo erg is het toch niet.

Luister... - Ik zeg, ik heb niets gezien.

Rustig.

Nee. - Wie denkt u dat ik ben?

Ik zie waar dit heengaat.

Ik heb u wel door. - Luister.

Ik geloof mevr Madeliot. - In de wandelgangen.

Ik werk niet voor u. - Ik werk.

Dus dat... maar... - Waarom geeft u mij taken?

Ze werkt hier al 17 jaar.

U bent hier om te werken. - Maar niet voor haar.

Ik heb niets met haar te maken.

Ze zit hier al 17 jaar.

Ik ben nooit gevraagd geld te pakken...

dat niet op mijn bureau lag.

Maar ze zei van wel.

Dit is absurd.

Luister...

Hier.

Hier, schatje.

Nog meer?

Hier, Paul.

Eet.

François?

Hallo?

Ben jij dat, Violette?

Met je moeder.

Kom op.

Nog een keer.

Bij jou alles oké? - Bij mij? Waar is dat?

En Violette? - Ik heb haar sinds laatst niet gezien.

BROODJES

Waar zijn ze?

KANTOOR

Momentje.

Het zit vast...

Kom binnen.

Smeerlap.

Ik zal ook eens een keer weglopen.

Wacht maar. - Waarom zou je weggaan?

Ik noemde je nooit een homo voor iedereen.

Ik was boos. Had maar niet...

Wat?

Ga maar. Ik hou je niet tegen.

Waar was je? - Bij Claude en Sami.

Shit. O nee.

Sorry, schatje.

Kom hier.

Hier, geef hem aan mij.

Wat is hij gegroeid. - In twee dagen?

Nietwaar, Popaul? - Noem hem niet zo.

Weet je wie ik zag? Je vriendin die basketbalt.

Wie? Janine?

Heb je haar geneukt? - Ja, in de metro.

Gelukkig was er nog een bankje vrij.

Kijk, hier is je eendje.

Hier, je eendje.

Wil je je eendje niet?

Dan ga ik met de mijne spelen.

Ik heb een vraag.

Hoe was het? - Wat? Nu net?

Ik weet niet.

Wat? Was je er niet bij?

Jawel, grapjas. Maar wat moet ik zeggen?

Bravo? - Dat mag.

Mijn complimenten, het was geweldig. - Dat mag ook.

Oké...

Ik ben mijn baan bij de bank kwijt.

Zo'n leuke baan. Jammer.

Wat heb je gedaan?

Ik gaf de onderdirecteur een mep.

Echt? Hoe?

Wat? - Hoe?

Zo. - Au.

Oké.

Wat kan je nog meer naast mannen meppen?

O.

Dames en heren, deze kant op.

Hierheen, alstublieft. - Oké.

Heb je doorgetrokken? - Nee.

Je vraagt er om, hé?

De huiskamer.

Kijk.

De metro is vlakbij...

Met een groot terras... - Prachtig.

Ik koop het.

Deze kant op.

Wow.

Wat een uitzicht...

Dit is... - Ik ben verkocht.

Waarom verkoopt u dit? - Wel...

Die mensen waren hier voor u.

Dat boeit me niet.

U zei dat wij voor gingen.

Ze is niet goed snik.

Wat is er mis met jou?

Kijk...

Het zwembad.

De afvalkoker.

De keuken.

Wat geweldig...

Bedankt.

Smeerlap.

Zo komt mijn vastgoed carrière niet van de grond.

Er zijn twee soorten mannen: die zonder jou leven en ik.

Ik heb pech. - Rustig.

Meneer, ik... Hier.

Ben je boos?

Bij Claude en Sami kwamen de Tyrion broers langs.

We spraken over de krant die we willen oprichten.

Ze zeiden dat dat kon.

Waar kijk je naar?

Een rode jurk.

In een vitrine die ik zo zou breken.

Volgens mij hebben ze een Belg gevonden. Nee, twee Belgen.

Boeit dat je niet?

Jawel. Maar wat doen we hier?

Eerst zit je in vastgoed, dan begin je een krant?

Ik heb nog niks gedaan, ik vertel je over de onderhandelingen.

Als je die jurk wil, koop ik die voor je. - Met welk geld? En waarom?

Dat zou me niet blij maken. - Oké.

François? - Wat?

We begrijpen elkaar niet meer.

Jawel.

Zie? - Nee.

BAKKER

Goedemorgen, Mej. Stella. En bedankt voor de...

Wat wilt u? - Ik ben hier voor mijn baby.

Voor de baby. - Voor de baby.

Bedankt. - Hij is voor u.

Wat zei ik?

Ik zei het. - Hou op.

Wat een idioot, zoals zijn hele generatie.

Je hebt het steeds over mijn dochter.

Het is elke zondag hetzelfde.

Hij gaat te ver.

Ze zijn jong.

KANTOOR

François?

STUDIO'S

Kijk naar mama. Kom, we gaan eten.

Die draagzak is ook niet alles.

Weten je vrienden dat we de sleutel in de gleuf laten?

Hoezo? - De doos is leeg.

De deur was open. - Hoeveel zat daar in?

Mijn ontslagpremie van de bank...

en wat je me gaf toen je de projector verkocht.

Dat zijn niet mijn vrienden.

Niet zijn vrienden? - Hier.

Hier is de jurk.

Heb je die gekocht? - Nee, gepakt.

Heb je die gepakt? - Ja. Pas maar.

Kom hier, Popaul.

Ik ging naar die winkel.

De vrouw was er niet en ze hingen daar.

Shit.

Die in de vitrine?

Nee, dezelfde hingen binnen.

Kwamen ze niet achter je aangerend?

Nee.

Zeiden ze niks? - Nee.

Dat is warm.

Het komt eraan.

Meneer.

Kom.

Kijk hoe mooi je moeder is.

Kom, aan tafel.

Een servet.

Het komt eraan.

Schatje.

Wil je ook? - Graag.

Wat hebben we te eten? - Niks.

Ik heb geen geld meer. - Oké.

Best lekker.

Mag ik proeven? - Ja.

Er is toch niks anders. - Hier.

Het is te groot voor jou.

Kijk.

Raak me niet zo aan. Zal ik hetzelfde bij jou doen?

Het is genoeg geweest.

Hier. - Shit.

Kom, we gaan kijken.

Ik ben het beu. - Kijk hoe mooi dit is.

Ik ben erg deftig.

Ik ben alleen op een ordinair persoon gestuit.

Ben je klaar?

Heb je werk gezocht? - Ja, maar ik heb niks gevonden.

Zo simpel is dat niet. - Ik weet het.

Weet je wie ik zag? - Wie?

Een ex van jou.