Come to the Stable

ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ

Ιορδανία, Γαλιλαία, Ναζαρέτ, Βηθλεέμ.

Νομίζω ότι φτάσαμε στο τέλος του ταξιδιού.

-Ο Θεός είναι καλός. -Ναι, έλα από 'δώ.

Από 'κεί! Κοίτα!

Ο στάβλος. Τι ωραία!

-Επιτέλους φτάσαμε. -Όντως;

Γουίλι, άσε τον Τζόνι. Κοίτα να μην στις...

Μην τον χτυπήσεις κε Μάθιους, δε θα άντεχα να...

Εννοώ, περίμενε.

Θα πρέπει να πει τους ύμνους, να τον σηκώσει και να τον κρατήσει.

Τον θέλει για έμπνευση, μας το είπε.

Να τον σηκώσει και να τον κρατήσει.

Δε χρειάζεται να τραγουδήσεις άλλο, Τζόνι.

Νομίζω αρκετά για σήμερα. Υποθέτω ότι όλοι έχετε κουραστεί.

Αν δείχνεις τόση υπομονή, πολλές φορές σου κόβει τα φτερά.

-Πρέπει να κατέβω! -Δις Ποτς, να βάλω κι εγώ τα φτερά;

-Όχι, δε μπορείς. -Κοίτα, Γουίλι...

Έλα να σε κατεβάσω.

Τράβα να φτιάξεις φαγητό, μαζεύουμε εμείς τα ζώα. Γουίλι, την αγελάδα.

Τζον; Τζόνι;

Νομίζω τα ζώα δε θέλουν ν' αφήσουν αυτό το ωραίο, ζεστό δωμάτιο.

Σε καλό σας, με ξαφνιάσατε!

Είναι αλήθεια ότι έχω μπροστά μου δυο καλόγριες;

-Ακριβώς! -Αλήθεια είναι λοιπόν.

-Αξιαγάπητο! Χαίρω πολύ. -Κι εμείς.

Είστε η δις Εμίλια Ποτς, που φτιάχνει τις όμορφες αγιογραφίες;

Ευχαριστώ, ναι, εγώ είμαι.

Από 'δώ η Αδερφή Σχολαστική κι εγώ είμαι η Αδερφή Μαργαρίτα.

Τι ωραία!

-Μα τι κάνω; Δε θα περάσετε; -Ευχαριστούμε.

-Ελπίζω να μην ενοχλούμε; -Ασφαλώς κι όχι!

Να σας συστήσω την ομάδα μου.

-Ο κος και η κα Μάθιους. -Χαίρω πολύ.

-Τα λατρευτά παιδιά τους. -Τζόνι, τραγούδησες υπέροχα!

Είναι οι καλοί μου γείτονες από δίπλα.

-Και ο Γουίλι; Τι κάνεις, Γουίλι; -Είναι τα μοντέλα μου.

Λοιπόν, καθίστε Αδερφές.

Καλύτερα να φύγουμε εμείς δις Ποτς, έχω και φαγητό να φτιάξω.

-Ναι, και να κοιμηθούν τα μικρά. -Καληνύχτα.

-Καληνύχτα, Αδερφές. -Καληνύχτα, κε Μάθιους.

Θα πάρω τα παιδιά, πάρε εσύ τα πρόβατα, Τζιν. Καληνύχτα.

Τι αξιοθαύμαστη οικογένεια!

Κι είναι και πολλοί... Πέντε.

Καθίστε, Αδερφές. Έχει καρέκλες.

Θέλετε να 'ρθείτε από δώ; Θα πιείτε τσάι;

Θα το θέλαμε, αν δε σας κάνει κόπος.

Κανένας κόπος! Είχα τσάι, κάπου εδώ.

Ξέρετε, ήταν στάβλος παλιά.

Μετά ένας νεαρός τον νοίκιασε και το μετέτρεψε σε στούντιο.

Αλλά αδίκως, γιατί ήταν πολύ κακός καλλιτέχνης.

Σκέφτομαι να τον γυρίσω σε στάβλο ξανά.

Για να κάνω το χώρο μου λίγο πιο αυθεντικό, ξέρετε.

Πού έχω όμως τον βραστήρα;

Αυτός είναι ίσως;

Αυτός είναι, πόσο έξυπνη είστε! Και τώρα, νερό.

Έχει ήδη μέσα.

Θα φτιάξω εγώ.

Και... φλυτζάνια... Ναι.

-Επιτρέψτε μου, δις Ποτς. -Ευχαριστώ!

Δεν είμαστε άνετα; Τα σουπλά είναι... Όχι, δεν είναι.

Έχετε αυτοκίνητο να σας περιμένει; Ίσως κι ο οδηγός να θέλει.

Όχι, δε μας περιμένει κανείς. Ήρθαμε με τα πόδια από το σταθμό των τρένων.

-Από τη Βηθλεέμ; -Ναι!

Κι είναι τόσο υπέροχη νύχτα!

-Νιώσαμε καλύτερα το προσκύνημα. -Το προσκύνημα;

-Στον στάβλο. -Κατάλαβα!

Πείτε μου Αδερφές, ανήκετε σε κάποιο τάγμα στην πόλη;

-Δε νομίζω ότι αναγνωρίζω τις... -Όχι, δις Ποτς, είμαστε από Γαλλία.

Ανήκουμε στο Τάγμα του Ιερού Μόχθου.

Το πλοίο μας έφτασε μόλις χτες, είδαμε και το Άγαλμα της Ελευθερίας!

Από τη Γαλλία! Είσαι Γαλλίδα, εσύ όμως δε μπορεί να είσαι!

Όχι, όχι, γεννήθηκα στο Σικάγο.

Πήγα όμως σχολείο στη Γαλλία κι εκεί έδωσα τους όρκους.

-Και τώρα θα επισκεφθείς το Σικάγο; -Όχι!

Δεν ήρθαμε γι' αυτό εδώ, ήρθαμε να χτίσουμε ένα νοσοκομείο.

Εδώ; Στη Βηθλεέμ;

Βλέπετε, στη διάρκεια του πολέμου δουλεύαμε σε νοσοκομείο παίδων.

Βρισκόταν στην κορυφή λόφου, εκεί από όπου πέρασε μια αμερικανική μεραρχία.

Οι ναζί το χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο.

Αναπόφευκτα λοιπόν το νοσοκομείο έγινε στόχος.

Διώξαμε λοιπόν τα περισσότερα παιδιά.

Υπήρχαν όμως πάνω από εκατό που δε γινόταν να μετακινηθούν.

Όλα σε κρίσιμη κατάσταση.

Τότε έδωσα όρκο στον Θεό.

Αν με βοηθούσε με τον Αμερικανό Στρατηγό και σωζόταν το νοσοκομείο,

τότε θα επέστρεφα πίσω μια μέρα και θα έχτιζα το ίδιο νοσοκομείο.

Τι συγκινητικό! Και τι συναρπαστικό!

Θεέ μου, τι έγινε μετά; Συνεχίστε.

-Τα καταφέρατε; -Ναι, ναι! Τα καταφέραμε.

Τρεις μέρες μετά, όταν η πολιορκία τελείωσε,

τα πάντα στο χωριό είχαν ισοπεδωθεί.

Το νοσοκομείο όμως ήταν ακόμα όρθιο.

Άρα, ο Θεός κράτησε τη συμφωνία και τώρα θέλω να την κρατήσω κι εγώ.

Η Αδερφή Σχολαστική υποσχέθηκε να με βοηθήσει.

Είναι θρασύ εκ μέρους μας, το ξέρουμε,

γιατί το καθήκον είναι ιερό και σε αντιδιαστολή η ανταμοιβή τόσο μικρή.

Πείτε μου, Αδερφές.

Γιατί επιλέξατε τη μικρή μας κοινότητα για το νοσοκομείο σας;

Σ' αυτό φρόντισε η Θεία Πρόνοια.

Λάβαμε μια καρτ ποστάλ.

Εμφάνιζε πάνω της τον πίνακά σας με τον στάβλο.

Από πίσω έγραφε τα πάντα για την Εμίλια Ποτς, την κυρία από τη Βηθλεέμ.

Αυτή που φτιάχνει τις αγιογραφίες.

Χαίρομαι πολύ που κάποιος σας την έστειλε.

Ήταν σαν το αστέρι της Βηθλεέμ για μας, που έδειχνε το δρόμο.

Και ο Επίσκοπος θα δουλεύει μαζί σας φυσικά!

Θα πρέπει να είναι πολύ ικανοποιημένος!

Δεν έχουμε δει τον Επίσκοπο ακόμα, μα σκεφτόμουν αύριο να τον καλέσω.

-Έτσι δεν είναι, Αδερφή; -Ναι.

Τώρα, θα θέλαμε να δούμε τους πίνακές σας.

-Ναι, σας παρακαλούμε. -Μα φυσικά!

Οι πίνακές μου, ναι. Λοιπόν...

Κοιτάξτε, δεν έχω και πολλούς εδώ.

Μερικά τοπία μόνο, απλά σκίτσα τα αποκαλώ.

Δεν πουλάω πολλούς απ' αυτούς, αλλά έχω κάτι καινούργιους εδώ.

Απλά θα πρέπει να τους κορνιζάρω και μ' αρέσουν πολύ.

Ενώ λοιπόν θα κοιτάτε, λέω να ξεκινήσω το βραδινό.

-Θα ήθελα πολύ να μείνετε για βραδινό! -Ευχαριστούμε!

-Νομίζω ότι έχει τρένο για... -Ναι, το ελέγξαμε στο σταθμό.

Φεύγει για το Σενς Πόιντ στις 8:50 το πρωί.

-Το πρωί; -Όχι, δις Ποτς!

Μη σας βάζουμε σε μπελάδες, μπορούμε να κοιμηθούμε οπουδήποτε.

Μα έχω μόνο ένα περισσευούμενο δωμάτιο στο σπίτι μου.

Μας φτάνει και μας περισσεύει!

Καλό κορίτσι, αγαπητή Αδερφή!

-Είναι πανέμορφο, έτσι; -Ναι, είναι υπέροχο!

Απλά ένας λόφος είναι.

Είναι ακριβώς απέναντι, για να πω την αλήθεια.

Αδερφή, είναι ακριβώς απέναντι!

Τι πανέμορφο μέρος!

Είναι όντως πανέμορφο!

Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο Αδερφή, θα το θάψουμε εδώ.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΔΑΣ

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και τους Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Ευσπλαχνικέ Άγιε Ιούδα, προστάτη και πολιούχε του Τάγματος Ιερού Μόχθου,

στην κορυφή του λόφου, Θεού θέλοντος, θα χτίσουμε το νοσοκομείο σου.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και τους Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Αρσέν, γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω!

Αρσέν, Αρσέν, κάτω! Πέσε κάτω!

Αρσέν; Πέσε κάτω μικρέ, πέσε κάτω μικρέ! Έλα τώρα!

Χίλια συγνώμη, πρέπει να σας τρόμαξε πολύ!

-Απλά είναι πολύ μεγάλος και φιλικός. -Ένα κουτάβι είναι!

-Ναι. -Να παίξει μαζί μας ήθελε!

Λόγω όμως της μη εμπειρίας του, ένιωσα σαν τους χριστιανούς στα λιοντάρια!

Μα γιατί τον λέτε όπως τον κακοποιό, είναι τόσο αξιολάτρευτος σκύλος!

Δεν τον ονόμασα εγώ, μ' αυτό το όνομα τον πήρα.

Γεννήθηκε στον πυροσβεστικό σταθμό της Βηθλεέμ.

Τον κέρδισα από τον Διοικητή Πυροσβεστικής σε στοίχημα.

Ναι Αδερφή, οι πυροσβεστικοί σταθμοί στις ΗΠΑ έχουν σκύλους για μασκότ.

Τα Δαλματίας.

-Μα αυτό δεν είναι Δαλματίας! -Μη σας ακούσει να το λέτε αυτό.

Είναι πολύ περήφανος γι' αυτό. Ορίστε, βλέπετε τη βούλα εδώ;

-Μα ναι! -Είναι το Δαλματίας στο αίμα του.

-Μα είναι ουλή! -Το ξέρω,

αλλά έχει επηρεάσει το χαρακτήρα του, φεύγει σφεντόνα μόλις ακούσει σειρήνα!

Και τώρα αδερφές, αφού σας σύστησα τον σκύλο μου...

Συγνώμη, να συστηθούμε, η Αδερφή Σχολαστική κι εγώ η Αδερφή Μαργαρίτα.

Χαίρω πολύ, Αδερφές. Με λένε Μέισον, Μπομπ Μέισον.

Χαιρόμαστε πολύ, κε Μέισον. Είμαστε φιλοξενούμενες της δίδος Ποτς.

Της Εμίλια; Πολύ ωραία!

Νομίζω ότι θα νιώθει μοναξιά που μένει εκεί απόμερα.

Φροντίζει το μέρος μου.

Νιώθω όμως ένοχος, δεν πάω συχνά να την επισκεφτώ.

Μα είμαστε στο ακίνητό σας, σωστά κε Μέισον;

Όχι, όχι, όχι! Το μέρος μου είναι εκεί.

Σε ποιον ανήκει το ακίνητο που είμαστε τότε, κε Μέισον;

Από 'δώ περνάει ο δρόμος.

-Πολύ κρίμα. -Ναι, υποθέτω πως ναι.

Και πάλι, δεν ξέρω όλα τα καλά σημεία στη Νέα Αγγλία.

-Όχι, δε γίνεται. -Και τώρα Αδερφές,

δε θέλω να ακουστώ σαν θηροφύλακας, γιατί δύο κυρίες με τόσο...

ευγενικές προδιαθέσεις να αγναντεύουν το τοπίο στις 5 το πρωί;

Πάντα σηκωνόμαστε τόσο νωρίς κε Μέισον, το συνηθίζουμε.

Συγνώμη τώρα, πρέπει να πάμε για πρωινό.

-Να σας συνοδεύσω, αν θέλετε. -Βεβαίως.

Ευχαριστώ. Έλα, αγόρι.

Για σας είναι ώρα για πρωινό, για μένα ώρα για ύπνο.

Τις καλύτερες δουλειές τις κάνω μεταμεσονύχτια.

Γράφω μουσική, ποπ ως επί το πλείστον.

Έλα Αρσέν, τράβα να το πιάσεις!

Ναι, τζάιβ, σουίνγκ, τζαζ, τέτοια πράγματα.

-Τζαζ της μόδας! -Έτσι ακριβώς.

Αν και τελευταία προσπαθώ να ανέβω επίπεδο.

Πάντα πίστευα ότι η μουσική με ένταση γράφεται σε πολύβουες πόλεις.

Ναι, εκεί γράφεται η περισσότερη υποθέτω.

Αλλά εμένα μ' αρέσει η γαλήνη, η απομόνωση, η ησυχία.

Οι γραμματιζούμενοι φίλοι μου λένε ότι έχει σχέση με την ανασφάλειά μου.

Κε Μέισον, ο Θεός είναι η απάντηση στην ανασφάλεια.

Ναι, υποθέτω πως έτσι είναι.

-Σε ποιον ανήκει αυτή η γη, ξέρουμε; -Η γη;

Εννοείται το λόφο; Στον Λουίτζι Ρόσι.

-Στον Λουίτζι Ρόσι. Τον ξέρετε; -Όχι! Δε θα 'λεγα πως τον ξέρω.

Κάπου εδώ θα πρέπει ν' αποχωριστούμε. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, Αδερφές.

Δε νομίζω ότι θα σας ξαναδώ, αλλά εύχομαι την καλύτερη τύχη.

-Ευχαριστούμε πολύ. -Καληνύχτα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Έλα, μικρέ.

Πρωτοσύγκελε Τάλμποτ, είπατε στον Επίσκοπο ότι αν δεν κάνει γρήγορα,

θα κόψουν την υπέροχη φτελιά στην οδό Μέιπλ;