ആദ്യത്തെ 187 വരികൾ.
29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1945 "ΜΕΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ"
Οι πύλες ανοίγουν!
Είχα πάψει ακόμα και να φαντάζομαι ότι θα έβγαινα απ' αυτό το μέρος.
Φαντάζει σαν ψέμα.
Ότι φεύγουμε.
Μπορεί ακόμη να αλλάξουν γνώμη.
Ο Ταγματάρχης Μπόουεν είναι ικανός για ένα τέτοιο βάναυσο αστείο.
Φυσικά δεν είναι εδώ για να μας ξεπροβοδίσει.
Ίσως ο Ταγματάρχης ένιωσε ντροπή...
επιτέλους,
κι έκρυψε σ' αυτήν το πρόσωπό του.
Λοιπόν, ακούστε με λίγο.
Εκ μέρους του Ταγματάρχη Μπόουεν θα πω δυο λόγια πριν αποχωριστούμε.
Σήμερα,
με διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου,
σας επαναπατρίζουμε στην αμερικανική κοινωνία.
Μην ξεχνάτε όμως,
φεύγετε από εδώ φέροντας μια βαριά ευθύνη
προς το έθνος που σας έδωσε στέγη αυτούς τους δύσκολους καιρούς
και προς τους νόμους
τους οποίους πρέπει να υπακούτε.
Είμαστε μια χώρα ακόμα σε πόλεμο
και περιμένουμε να δείξετε την πίστη σας.
Να πάτε στο καλό.
Πάρε, ότοσαν.
Σάντουιτς, πέντε σεντς.
Είναι ό, τι πιο νόστιμο έχω φάει ποτέ μου.
Μια οικογένεια ήταν πίσω μας στη γραμμή.
Η κόρη έλεγε "Θέλω να πάω σπίτι!". Ξανά και ξανά.
Η μητέρα της απάντησε "Εκεί πάμε τώρα".
Αλλά το κοριτσάκι μόνο το στρατόπεδο έχει γνωρίσει.
Δεν έχει δει ποτέ το σπίτι τους στο Φρέσνο.
Φοβάται να πάει εκεί.
Το σπίτι μας θα θέλει επισκευή.
Κυρίως η στέγη.
Το κατάστρωμα στο σκάφος μου είχε καταστραφεί όταν φύγαμε.
Φαντάσου πώς θα είναι τώρα.
Χωρίς συντήρηση, όλα διαλύονται.
Ίσως ο Τσέστερ μας περιμένει εκεί.
Θα μπορεί να μας βοηθήσει.
Άφαντος εδώ και μήνες.
Επιβιβαστείτε!
Μπορεί να μη μάθουμε ποτέ τι απέγινε.
Έτσι το θέλησε.
Χωρίς συντήρηση, όλα διαλύονται.
Έλα, φάε. Είναι η τελευταία μας στάση πριν φτάσουμε.
ΝΗΣΟΣ ΤΕΡΜΙΝΑΛ ΣΑΝ ΠΕΝΤΡΟ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Πέρασε τόσος καιρός.
Τόσος πολύς καιρός.
Αναρωτιέμαι τι να έχει αλλάξει.
Στα αριστερά. Ο δρόμος μας.
Πού πήγαν όλα;
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
THE TERROR ΟΝΕΙΔΟΣ
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
ΧΑΝΚΟΚ ΠΑΡΚ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Καλημέρα, Χένρι.
Άλλη μια όμορφη μέρα, δεν είναι;
Ναι, κύριε Ντιλέινι.
Άκου, δεν θέλω να σου κάνω υποδείξεις,
αλλά οι λαντάνες πρέπει να 'ναι τουλάχιστον μισό μέτρο μακριά.
Ξέρω, κάνεις ό, τι μπορείς, αλλά...
Θα προσπαθήσω ακόμα περισσότερο.
Ήθελα να σε ρωτήσω...
βρήκατε μέρος για να μείνετε;
Γιατί η Μίνι κι εγώ αγοράσαμε ενοικιαζόμενα ακίνητα
στο Λάιμερτ Παρκ.
Είναι άνετα, καλοδιατηρημένα.
Βρήκαμε ένα πολύ ωραίο μέρος.
Είμαστε πολύ άνετα.
Ωραία.
Μισό μέτρο μακριά, ναι;
Ναι, μισό μέτρο.
Θα τις βγάλω και θα τις ξαναφυτέψω.
Έτσι μπράβο.
Γιούκο-σαν,
έπρεπε να είχα έρθει εδώ χρόνια πριν.
Για να σε τιμήσω.
Αν το είχα κάνει, ίσως να γλυτώναμε από τόση δυστυχία.
Και τώρα έφυγες.
Ή τουλάχιστον έτσι λένε.
Γι' αυτό γύρισες πίσω με αυτόν τον τρόπο;
Για να μας το θυμίσεις;
Για να το θυμίσεις σ' εμένα;
Θα σε ευχαριστούσε αν έπεφτα κι εγώ από τη γέφυρα;
Θα σε ικανοποιούσε αυτό;
Όλοι πιστεύουν ότι έφυγες,
αλλά εγώ ξέρω πως όχι.
Κρύβεσαι.
Περιμένεις.
Είσαι υπομονετική και πανούργα όπως πάντα.
Ανακάλυψες τι έκανα;
Γι' αυτό γύρισες πίσω;
Ανακάλυψες πως για όλα αυτά ευθύνομαι εγώ;
ΣΚΙΝΤ ΡΟΟΥ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Νακαγιάμα!
Χένρι Νακαγιάμα!
Τηλέφωνο!
Εμπρός;
Μπαμπά, εγώ είμαι. Μην το κλείσεις.
Είμαι ζωντανός.
Είμαι καλά.
Θα σας το είχα πει νωρίτερα...
Αλλά τώρα χρειάζεσαι κάτι.
Η Λους κι εγώ παντρευτήκαμε.
Θα αποκτήσουμε μωρό.
Νομίζαμε ότι ξεφορτωθήκαμε τη Γιούκο στο στρατόπεδο,
αλλά όχι.
ΑΓΚΟΥΑΓΙΟ, ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ
Είμαστε εκεί όπου μεγάλωσε η μαμά της Λους.
Η Γιούκο είναι εδώ, μπαμπά.
Περιμένει το μωρό μας.
Αυτό θέλει.
Θα γεννήσουμε σε μία εβδομάδα.
Κι αν η Λους και το μωρό τα καταφέρουν,
θα χρειαστούν τη βοήθειά σας.
Δεν μπορώ μόνος μου.
Μπαμπά;
Σίγουρα η γυναίκα μου θα επιμείνει να έρθουμε.
Λυπάμαι που παντρεύτηκες έναν ανόητο.
Η μόνη μου παρηγοριά είναι ότι δεν είναι αίμα μου.
Καλημέρα, Τζιρό.
Κοιμήθηκες αρκετά καλά.
Για ποιον είναι αυτό;
Ο Τάιζο είναι καλά;
Το πρωί, θα γεννηθεί ο μικρός Τάιζο
και θα τον φέρω πίσω, σου το υπόσχομαι.
Πού είμαστε;
Τζιρό...
Ηρέμησε. Σύντομα θα είμαστε όλοι μαζί.
Συγγνώμη για τις προφυλάξεις, πάτερ.
Δεν πειράζει. Το γιούρεϊ μιλάει μόνο μία γλώσσα.
Τι έξυπνος που είσαι.
Μαμά;
Νομίζω ότι θα του άρεσε να παίξει Γκο.
Σου φάνηκε έξυπνος;
Όταν τον είδες.
Ξέρω μόνο ότι χάθηκε εξαιτίας μου.
Την άφησα να πάρει τον αδελφό μου.
Συγγνώμη, Τσέστερ.
Η Λους θα γεννήσει το μωρό εδώ;
Εκτός κι αν αναγκαστούμε να φύγουμε.
Έχουμε εναλλακτικές.
Αλλά θέλουμε να πιστέψει ότι θα μείνουμε.
Και τι θα γίνει όταν γεννηθεί το μωρό;
Τότε θα φύγουμε.
Θα πηγαίνουμε από πόλη σε πόλη, από σπίτι σε σπίτι
μέχρι να μεγαλώσει και να βεβαιωθούμε ότι είναι ασφαλής.
Ο Θεός έφερε τη χαρά και το φως στον κόσμο
μέσα από τη γέννηση του Υιού της Παρθένου Μαρίας.
Είθε ο Κύριος να γεμίσει την καρδιά σου με την άγια χαρά Του
και να προφυλάξει το μωρό σου από κάθε κακό.
Γύρισε από τους νεκρούς.
Κάψαμε τη σορό της, αλλά αυτή επιμένει.
Η φυγή δεν είναι η λύση.
Αν έχεις καλύτερο σχέδιο, να το ακούσω.
Τι θα έλεγες να μην είχες υποβάλλει τη μητέρα σου στο μαρτύριο
ότι ήσουν νεκρός;
Τι θα έλεγες να μην αποφεύγεις όλα τα προβλήματά σου;
Τι θα έλεγες, για μια φορά,
να ζήταγες τη συμβουλή μου;
Ώστε έτσι;
Τι συμβουλή θα έδινες;
Θα σου είχα πει να αφήσεις το καημένο το κορίτσι ήσυχο.
Θα σου είχα πει, αν αγαπάς τη Λους,
να μην της δώσεις κι άλλον καημό.
Θα σου 'χα πει να αναλάβεις τις ευθύνες σου.
Όμως, τώρα είναι πολύ αργά.
Πάντα πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα.
Προσπαθείς να ξεγελάσεις έναν δαίμονα.
Αλλά ξέρεις ότι δεν θα τα καταφέρεις.
Οπότε τι μου κρύβεις;
Θα τα καταφέρεις, αγάπη μου.
Η Γιούκο!
Ο πατήρ Ισίντρο είναι.
Όχι.
Όλα καλά.
Γεια σας, πάτερ.
Εδώ φυλάω εγώ.
Πήγαινε!
Πάτερ, θέλετε να πείτε μια προσευχή;
Θα την ανακούφιζε, αν λέγατε.
Ο δαίμονας είναι μέσα στον ιερέα!
Το μωρό είναι δικό μου!
Πήγαινε! Σε χρειάζεται η Λους!
Είναι δικό μου!
Τάιζο!
No comments yet. Be the first to leave one.