ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
ตั้งแต่ที่เรา...
เธอเป็นคนเดียว ที่ฉันเคย...
ขอโทษที มันแปลกๆ นะ ฉัน-ฉันไม่ค่อยพูดอะไรแบบนี้
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะพังทลาย
ฉันคิดถึงเธอ ตลอดเวลาเลยนะ นิกกี้
ฉันพยายามจะไม่...
...เธออยู่ในทุกเพลง ที่ฉันฟังเลย
เธอเป็นคนเดียว ที่ใจดีกับฉัน
ตอนที่ฉันย้ายมาที่นี่
และตอนแรก ฉันก็นึกว่าเธอ...
ก็นะ ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง
แล้วหลังจากที่นาน่าจากไป เธอก็เป็นคนเดียวที่โทรมา
ทั้งที่ฉันไม่มีอะไร จะพูดเลย
แล้วเราก็นั่งเงียบๆ กันอยู่แบบนั้น
ฉันเลยบอกตัวเองตลอดว่า "อย่าบอกเธอเลย
เธอดีเกินไป
แล้วเธอจะ... เธอจะเสียเธอไปนะ"
แต่บางทีเธอก็น่าจะรู้ไว้...
...ว่าฉันเลือกเธอ เหนือสิ่งอื่นใด
โถ่
-นั่นแหละทั้งหมดเลย -ไม่ ไม่ หยุดเลย
-โอเค นั่นมันเลี่ยนสุดๆ -พระช่วย ฉันว่าแล้วเชียว
-มากเกินไปหน่อย -ฉะ-ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันว่ามันก็น่ารักดีนะ
-ฉันว่ามันน่าขนลุก -ฉะ-ฉันน่าจะ...
-โอเค คราวนี้ฉันอยากให้เธอ... -ไม่ ฉัน...
ฉันไม่ทำอีกแล้วเพื่อน
-นั่นมันน่าอายชะมัด -ใช่ๆ
นั่นมันทำเอา... นั่นทำเอาฉันสติหลุดเลย
โอเคไหม? นิกกี้คงได้อ้วกแตกแน่
นายบอกให้ฉันเปิดใจ ออกมาไง
รู้ไหมว่าฉันรู้สึกเปราะบาง ขนาดไหนเมื่อกี้?
ฉันประเมินนายต่ำไปหน่อย
ถ้าลองหาของขวัญดีๆ ให้เธอล่ะ? -ไม่ ไม่
-เดี๋ยวลองดู -หะ-ห้ามซื้ออะไรให้เธอทั้งนั้น
เพื่อน นายต้องทำตัวให้น้อยๆ...
ให้น้อยกว่านี้หน่อยกับนิกกี้ โอเคไหม?
เธอไม่ชอบอะไรแบบนั้นหรอก จริงๆ นะ
ดอกไม้ ขนมที่เธอเคยบอกว่าชอบ?
โอเค
ขอบใจนะ
อะไรนะ?
ขอบใจนะ
อยากให้ฉันไปหรือยัง?
-ใช่ ถ้า-ถ้าอยากให้ไปนะ ใช่ -อ๋อ ใช่ โอเค ได้เลย
ฉันขอโทษที่... ขอโทษที่ทำให้เธอต้องทำแบบนั้น
ไม่ ไม่เป็นไรหรอก เธอไม่เป็นไรหรอก
-ไม่ มันแค่... -ถือว่าพักเบรกสนุกๆ แล้วกัน
-แค่แกล้งทำเป็นว่า... -นายทำดีแล้วล่ะ
โอ้พระช่วย เพื่อน มันน่าอายมากเลย
เราออกไปได้ไหม?
ใช่ ก็นะ โชคดีที่ฉันทำไปแล้ว นั่นมัน... มันแย่มาก
ขอบใจนะสำหรับเรื่องนั้น
นายเคยจีบ นิกกี้จริงๆ จังๆ บ้างไหม?
ลองชวนไปเดตดูสิ
-ชวนไปเดต? -ลองแหย่เธอสิ
-ลองแกล้งกวนประสาทเธอ -แกล้งกวนประสาทเธอเนี่ยนะ?
แบบหยอกๆ น่ะ ใช่ แต่ลองพูดถึงนิกกี้จอมเพี้ยนดู
จะให้ฉันเรียกเธอว่า นิกกี้จอมเพี้ยนเนี่ยนะ?
นายก็รู้ว่าเธอเซนซิทีฟ เรื่องนั้น
ก็พูดแบบ "เฮ้ จำตอนที่ เธอเคยโดนแกล้งได้ไหม?
ที่ทุกคนเรียกเธอว่า นิกกี้จอมเพี้ยนไง?"
เธอคงจะแบบ "โอ้พระช่วย
โอ้ ไม่นะแบร์ นั่นมัน... นั่นมันนานมาแล้วนะ
อย่าเลย ได้โปรด"
แล้วนั่นจะทำให้เธอ รู้สึกหวั่นไหวเหรอ?
แค่พูดว่า
"นิกกี้ ไว้ไปหาอะไรดื่มกันสักวันไหม"
ฉันก็ไปดื่มกับเธอ อยู่บ่อยๆ นี่นา
เธอก็ชวนนายตลอดอยู่แล้วนี่
-ใช่ นั่นแหละ -ฉันขอร้องพวกนายไม่ให้มา
งานตอบคำถามสักคืนได้ไหม
นาย-นายจะไปชวนเธอเดต ในงานตอบคำถามไม่ได้นะแบร์
ไม่ได้ ฉัน-ฉันไม่ยอมให้นายทำหรอก
มันเป็นช่วงเวลาที่ เป็นธรรมชาติจะตาย
ฉันชอบคืนตอบคำถามนะ
มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันมี
ฉันตื่นมาทุกวันพุธ
ใจเต้นตุบๆ เพราะคิดถึงงานตอบคำถามนี่แหละ
ให้ตายสิ ฉันยังลืมไม่ได้เลย ว่าเมื่อกี้ฉันดูงี่เง่าแค่ไหน
นาย-นายจะมาเปลี่ยน กิจกรรมรวมตัวประจำสัปดาห์
ที่ใช้ความสามัคคีและไหวพริบ ให้กลายเป็น... ของนาย...
คำขอไปงานพรอมที่สายไปเจ็ดปีได้ยังไง แบร์
งั้นจะให้ฉันถามตอนไหนล่ะ?
เวลาอื่นที่ไม่ใช่ตอนนี้
นายมีเวลาเหลือเฟือ
ถ้าเธอสำคัญกับนายขนาดนั้น--
และฉันรู้ว่าเธอสำคัญ-- ก็รอสิ
ทำในเวลาที่เหมาะสม
โอเค
โอเค ฉันจะรอ
-ฉันจะทำมันให้ดี -พูดตามฉันนะ
นายมีเวลาเหลือเฟือ
โอ้ ไม่นะ
แซนดี้?
แซนดี้?
โอ้ ไม่นะ
แซนดี้?
ไม่
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
โอ้ ไม่นะ ไม่ ไม่ ไม่!
ให้ตายสิ
เธอเข้าไปอยู่ในนั้นได้ยังไง?
โถ่เอ๊ย
ทำไมเธอถึงไม่...
แค่นี้...
-เฮ้ -ว้าว นายโชคดีจัง
วันนี้ยุ่งมากเลย
อ๋อ
ฉันต้องการวันหยุดดีๆ สักวันน่ะ
อ๋อ ใช่ แน่นอนสิ
เธอทำงานหนักมากเลยนะ
รู้อยู่แล้วน่า
อ๋อ เอ่อ เย็นนี้เธอจะ มาถึงกี่โมงเหรอ?
ฉันอยากรีบไปจองที่ก่อน
อ๋อ
เอ่อ ฉัน...
ฉันว่าคืนนี้ฉันคง ไปไม่ได้หรอก จริงๆ นะ
โถ่ แบร์ ไม่นะ
ฉันอยากเจอเธอคืนนี้จัง
เราต้องการสมองของเธอนะ
เราต้องชนะพวกแร็กแท็กส์ให้ได้สัปดาห์นี้
เอ่อ ก็นะ ฉันหมายถึง...
ฉัน...
ฉะ-ฉันไม่... ฉันไม่คิดว่าฉันจะไปได้คืนนี้
ฉันกำลังจัดการธุระส่วนตัวอยู่น่ะ
ฉันกะว่าจะบอกอะไรเธอสักหน่อย
อะไรเหรอ?
ฉันหมายถึง ฉันควรจะ บอกเธอตอนนี้เลยไหม?
ได้สิ
อะไรเหรอ?
คือฉันกำลังจะลาออกน่ะ
จริงเหรอ?
ทำไมล่ะ?
ไม่รู้สิ
ใช่ เราค่อนข้างจะ ไม่มีเวลาแล้วนะแบร์ ดังนั้น เอ่อ...
นายรู้นะ
อาจจะอยากข้ามเรื่องที่นายกำลังทำอยู่ไปเลย
เธอพูดถูก
-คืนนี้แหละคือคืนที่ใช่ -ซวยแล้ว!
ให้ตายสิ!
เธอโอเคไหม?
ไม่ ฉันแค่ทำสร้อยคอคริสตัลตกลงไปในท่อระบายน้ำน่ะ
-ซวยแล้ว -อึ๋ย!
ขอโทษที
ทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นนะ?
เฮ้ เอ่อ เรากำลังจะปิดร้านแล้ว
มีอะไรให้ช่วย บอกได้นะ
อ๋อ โอ-โอเค
-ขอบคุณนะ -ใช่ ฉันรู้แล้ว
ไรอันก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน ฉันไม่ใช่คนเดียวนะ
โอ้ เธอ ไม่ใช่คนเดียวแน่นอน
-ฉันรู้ -เฮ้ เอ่อ ขอโทษที
ฉะ-ฉันต้องการความช่วยเหลือ
เอ่อ คุณมี สร้อยคอคริสตัลไหม?
มีสิ มานี่ เดี๋ยวฉันพาไปดู
ไม่นะ จริงๆ เพราะนั่นคือ สิ่งที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ไง
แบบว่า อะไรนะ? คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันเนี่ย?
โอ้พระช่วย นั่นมันบ้ามาก
-อะไรนะ? -เปล่า
เดี๋ยวแป๊บนะ
เอ่อ นี่คือทั้งหมดที่เรามี
ใช่ หินแต่ละก้อนมีพลังงาน เฉพาะตัวของมันเอง
แล้วแต่อะไรก็ว่าไป
อเมทิสต์มีไว้เพื่อ ความสงบ ความชัดเจน
ส่วนโรสควอตซ์ดึงดูดเรื่องความรัก และอะไรเทือกนั้น
อันไหนที่แบบ...ดีล่ะ
พลังงาน หรือแบบ พลังบวกน่ะ?
น่าจะเป็นซิทรินนะ
ฉันหมายถึง มันก็เหมือนแสงแดดในก้อนหินนั่นแหละ
โอเค ขอบใจนะ
ได้เลย มีอะไรให้ช่วยอีกบอกได้นะ
แสงแดดในก้อนหิน
ก็นะ ไม่ใช่หรอก เพราะเมื่อวานตอนมื้อเที่ยง
เบคก้าทำตัวแบบว่า... ใช่เลย
นิกกี้คงเกลียดเรื่องนั้นแน่
ไม่ นั่นแหละที่ฉันกำลังจะบอก
แล้วเธอยังพาไรอัน มาด้วยอีก?
ฉันแบบว่า "เธอทำอะไรของเธอเนี่ย?"
แบบ จริงดิ?
เธอรู้ว่าเราไม่ชอบเขาด้วยซ้ำ
น่ารำคาญชะมัด
ใช่
พูดจริงๆ นะ เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันบอกไป...
อะไรนะ ไม่มีคริสตัลเหรอ?
ฉันชอบอันนี้
ใช่ ก็นะ มันค่อนข้าง ฮิตตั้งแต่เราเอามาวางขาย
รู้ไหม ทุกคนอยากได้คำอธิษฐานทั้งนั้นแหละ
ก็นะ มันไม่ใช่ของฉันหรอก
โอเค อย่ากลับมาบ่นทีหลังแล้วกัน
มีคนมาบ่น เรื่องพวกนี้บ้างไหมหรือ...?
ก็นะ มันเหมือนของสะสม
บางคนก็ไม่เปิดมันหรอก แต่คนที่เปิดน่ะ
รู้ไหม ก็กลับมาบ่น
เพราะมันเป็นของหลอกลวงเหรอ?
เฮ้ เพื่อน เราไม่ใช่ นักต้มตุ๋นนะ โอเคไหม?
ไม่ ไม่ ฉันไม่ได้หมายความว่า คุณเป็นนักต้มตุ๋นหรอก
แต่แค่สงสัยว่า ทำไมพวกเขาถึงบ่นล่ะ?
เพราะพวกเขาโมโหไง
No comments yet. Be the first to leave one.