Dolphins Up Close with Bertie Gregory

Vooruit, vooruit.

Er vliegen veel pijlstormvogels voor ons...

en de rest snelt allemaal die kant op.

Waanzinnig.

Hij gaat nog vrij snel.

De roofdieren hebben de bal nog niet gestabiliseerd.

We hebben pijlstormvogels, dolfijnen en een walvis.

Dat is bizar.

Oké, we gaan. Vooruit, vooruit.

Vooruit, duiken.

AZOREN

De Azoren.

Een afgelegen eilandengroep, 1448 km ten westen van Portugal.

De afgelopen tien jaar...

ben ik geobsedeerd geraakt door in de oceaan zoeken...

naar roofdieren die samenkomen.

Dit wordt een aasbal genoemd.

Die trekt roofdieren aan die je anders nooit samen zou zien.

Ze jagen allemaal tegelijk op dezelfde prooien.

Aan het eind van elke zomer...

trekt een explosie van voedsel allerlei zeeroofdieren aan.

Plaatselijke dolfijnen krijgen gezelschap van migrerende dolfijnen.

En van walvissen en haaien.

Wellicht de meest diverse groep roofdieren die ik gefilmd heb.

We hebben niet lang om dit oceaanspektakel vast te leggen.

Veel van de figuranten zijn op grote oceaanmigraties...

en dit is het korte moment dat ze in de Azoren samenkomen.

We hebben maar vijf weken tot de seizoenswisseling.

Dan trekken veel dolfijnen en andere roofdieren verder.

Het wordt lastig om een roofdierensamenkomst te vinden...

want het beslaat een enorm gebied.

Met meer dan 250.000 vierkante kilometer aan beschermde wateren...

hebben we lokale kennis nodig.

Ik werk samen met een bemanning die de wateren beter kent dan wie ook.

Kapitein Paulo Gaspar is geboren en getogen in de Azoren.

Hij zeilt en duikt hier al zijn hele leven.

De tweede in rang is Marianna Antunes...

een ervaren schipper en zeebioloog.

We doorzoeken een groot deel van de oceaan.

Hoe vinden we de actie?

Je zoekt pijlstormvogels. Die impliceren activiteit.

Als je hun richting volgt, zie je een aasbal.

Kuhls pijlstormvogels zijn experts in het jagen op scholen vis.

Over hoeveel pijlstormvogels hebben we het?

Twee- of drieduizend tegelijk en veel lawaai.

Als de aasbal enorm is, dan...

Ja.

Er zijn hier nu bijna een half miljoen pijlstormvogels voor het broedseizoen.

We hoeven niet lang te wachten tot ze ons de eerste aanwijzing geven.

Er gaan veel pijlstormvogels die kant op.

Dat is een goed teken dat er actie is.

We moeten de snelle boot in. Kom op.

Oké. Ik heb hem. Ja. - Kom op.

Ik heb een groot vlot en...

ik dacht dat ze op het oppervlak rustten...

maar je hoort ze kibbelen.

Ik pak m'n snorkelspullen en drijf erheen...

om te zien wat er onder water gebeurt.

Ali, kun je me de camera geven als ik erin ben? Bedankt.

Onder water zie ik wat er op het menu staat.

Honderden horsmakrelen dicht bij elkaar...

in een kleine, compacte, wervelende bol.

Het is een aasbal.

Die ontstaat als vissen worden aangevallen.

Echte bonito's vallen van onderen aan.

En pijlstormvogels van bovenaf.

Het is indrukwekkend.

Maar ik weet dat deze gebeurtenissen op veel grotere schaal plaatsvinden.

Pijlstormvogels zijn zo gracieus onder water.

Het zijn net engelen die in de diepte duiken.

En wat we daar zagen...

is een miniatuurversie van wat we zoeken.

Om een enorme aasbal te vinden, moeten we lang op het water zijn.

Dus de komende vijf weken...

is dit schip ons thuis- en filmplatform.

Ik word vergezeld door vriend en cinematograaf Jeff Hester.

Het is lekker vroeg.

De zon komt net op achter die prachtige vulkaan.

We scannen de horizon...

want 's ochtends vroeg en aan het eind van de middag...

is de beste tijd voor aasballen.

Er zwemt een grote school dolfijnen voor de boeg.

Ze komen nu deze kant op.

Hoeveel meter? - Tweehonderd.

Oké. - Wauw.

Net als de pijlstormvogels zijn dolfijnen altijd op zoek naar vis.

Ze kunnen ons naar een aasbal leiden.

Wauw. Ik zie een grote groep gevlekte dolfijnen.

Dit is een heel goed teken.

Een dolfijn zien is altijd goed.

Elk jaar migreren duizenden dolfijnen naar de Azoren...

gelokt door de seizoenstoename van het aantal vissen.

Die dolfijnen zwemmen hier nu en gebruiken echolocatie.

Dat is hun sonar om prooien te vinden.

We blijven bij ze. Hopelijk leiden ze ons naar actie.

Dat is heel interessant. Alle dolfijnen zijn verdwenen.

Ze zijn allemaal de diepte in gegaan.

Dan hebben ze vast prooien gevonden...

die ze naar de oppervlakte willen drijven.

Het kan dus spannend worden.

Oké, Jeff.

Klaar? Daar gaan we. - We zijn klaar.

Terwijl we op de snelle boot gaan, komen de dolfijnen boven.

Moet je ze zien.

Ze racen met snelheden van bijna 65 kilometer per uur.

Ze zitten duidelijk achter iets aan.

Er vliegen overal pijlstormvogels rond.

Dit ziet er heel goed uit.

We wachten tot de pijlstormvogels het water in duiken.

Dan is het voedsel aan de oppervlakte.

Dit is een goede concentratie.

De anderen lijken naar hen toe te gaan.

Deze vreetfestijnen kunnen net zo snel verdwijnen als ze ontstaan.

Dit zou het kunnen zijn.

We moeten snel onze positie innemen.

De vogels zien er goed uit, Paulo. - Ik zie het.

Oké. We gaan. Vooruit.

De dolfijnen werken samen en coördineren met hun stemmen.

Ze willen de school naar het oppervlak leiden...

en dan in een strakke formatie dwingen.

Duizenden horsmakrelen zwemmen voor hun leven.

De dolfijnen lijken moe te worden.

Ze hebben moeite met de vis.

De horsmakrelen winnen deze ronde.

Deze kant.

Het is een bloedbad. Het is niet helemaal gelukt.

Er waren veel vissen...

maar er waren niet genoeg roofdieren.

Niet genoeg dolfijnen, dus...

Ja, het is nu donker en de actie lijkt voorbij.

We proberen het een andere keer opnieuw.

Het is veelbelovend om pijlstormvogels en dolfijnen samen te zien jagen...

maar zelfs in een natuurgebied als de Azoren...

is de natuur nog onvoorspelbaar.

Om de gewenste samenkomst te vinden, heb ik meer ogen nodig die zoeken.

Landinwaarts biedt de geschiedenis een interessant perspectief.

Het voedzame water van de Azoren...

trekt een derde van alle walvissen- en dolfijnsoorten aan.

Een overvloed die in het verleden tragische gevolgen had.

Eeuwenlang waren deze eilanden een centrum voor de walvisjacht.

Dieren werden gedood om olie te maken voor lampen, kaarsen en cosmetica.

Het vlees was ook een lokale voedselbron.

Het is bizar...

dat er tot eind jaren '80 op de Azoren op walvissen werd gejaagd.

Het verbod is zo recent dat het mogelijk is...

om een ex-walvisvaarder te ontmoeten.

Hij spot nog steeds walvissen, maar met een ander doel.

Daniel.

Goedemorgen. Goedemorgen.

Hij staat bekend als een 'vigia', iemand die op wacht staat.

Daniel Martiniano spotte walvissen voor de jacht.

Nu spot hij ze voor de groeiende walvisspotindustrie.

Dank je wel. Wauw. Waanzinnig uitzicht.

Hier spot ik de walvissen.

Ik zoek de uitademing.

Daar zit een walvis. - Mag ik eens?

Als iemand een walvis bij een aasbal kan vinden, is het Daniel wel.

Hoe ver denk je dat je een walvis kunt zien vanaf hier?

Als het weer goed is...

is het gemiddelde zo'n 20 tot 19 kilometer.

Hoe was het verbod voor jou en de gemeenschap...

omdat het een inkomstenbron was?

Walvisspotten is beter dan de walvisjacht.

Walvisspotten levert meer op.

Ik verdien nu meer in een maand dan toen in een heel jaar.

Wauw. Dus je besefte dat walvissen levend meer waard waren dan dood?

Natuurlijk. - Ja.

Walvissen zijn mijn meiden. Mijn meiden.

Daniels passie voor walvissen is duidelijk...

maar z'n talent komt voort uit z'n tijd als jager.

Dit ben ik. - Ben jij dat?

Een leven lang op zee walvissen zoeken.

Het zijn enorm grote, sterke dieren. Hoe is het om op ze te jagen?

Een potvis weegt meer dan 40 ton. En een boot weegt een ton.

Het was gevaarlijk, we moesten voorzichtig zijn.

Ik moet je iets laten zien. - Oké.

De culturele verbanden met de walvisjacht gaan diep.

Het is pijnlijk om te bedenken dat elk jaar...

honderden walvissen hun leven verloren door wapens zoals deze.

Heel scherp.

Gelukkig is het nu een herinnering. - Niet meer.

Sommige dingen moeten stoppen.

Daniels reis weerspiegelt de verandering in deze regio.

Heel erg bedankt.

Van jagen op walvissen naar ze toejuichen.

Het is inspirerend om te zien hoe gemeenschappen zich aanpassen...

met hoe we de natuur behandelen.

Daniël en andere 'vigias' willen ons helpen...

door waarnemingen te delen die op een aasbal kunnen wijzen.

Hoeveel zijn er?

Ik hoorde de 'vigia' aan de telefoon baleia, baleia zeggen.

M'n Portugees is slecht, maar dat is walvis.

Bedankt.

Hé, Bertie. - Wat hebben we?

Potvissen. Ja. - Potvissen?

Kom op.

Ze zijn gezien op een favoriete voederplek niet ver van hier.

Baleia.

Op zo'n 200, 300 meter, denk ik.

Ja, heel dichtbij. - Ja.