Bang!

Digitaal gerestaureerd door het Zweeds Filminstituut in 2015.

Bronmateriaal: 35mm origineel negatief en 35 mm CRI-negatief

Geluid: 35 mm magnetisch (mono)

Strek, strek en strek.

Strek en uit.

En omlaag. Opnieuw. En strek.

Strek en strek. En uit en omlaag.

Dat is klaar.

Nu voorzichtig joggen.

Wat?

BLOEDNEUS

er leidt een pad naar de hemel waar ik woon

tussen witte luchten en groene velden

bij de weg staat een klein paardje dat trapt

het eet gras en groeit op tot een groot paard

Dit is radiokanaal 3 met Melodieën in het Zweeds.

ZWEEDS ESSAY HOE IK ZWEDEN WIL VERANDEREN

Ben je al klaar?

Is dat alles?

Als je het nog even probeert, lukt het je vast wel.

Hallo, Hinder. - Hoi.

Hoe gaat het met de muziek? - Wat?

Ik ben gewoon benieuwd hoe het met de muziek gaat.

Zit hier een systeem in? - Lang geleden, ja.

Dat zie ik. Wat een chaos. Ik begrijp het niet.

Ik zou de leerlingen graag vrij laten schilderen.

Op muziek. Met hun hele lichaam.

Maar...

Ik heb geen idee wat ze zou kunnen inspireren.

Je zou een Brandenbrug Concert kunnen proberen.

Of oude jazz. - Ja.

Wat... Het staat er niet.

'Dinah.' Het zou hier moeten... - Mag ik even storen?

Magnus, vrijdag is het schoolfeest. Kom je ook?

Ik kan niet anders, denk ik.

Zullen we Rosita vragen om je te komen helpen?

Ik zal erover denken. - Goed zo.

Sture? - Ja.

Loop je even mee naar zolder? - Goed.

Volgens mij was het begin jaren 30.

Was hij oud? - Nee, maar ook niet jong, beste Hinder.

Hij was jouw leeftijd. Middelbaar.

Ja, ze...

Ze zeiden dat hij zich had verdronken.

Ik kan je wel vertellen dat er hier gekke dingen gebeuren.

Ik zweer dat je hier midden in de nacht muziek kunt horen.

Midden in de nacht? Wat doe je hier midden in de nacht?

Verdorie, dat raam staat weer open.

Er waren eens duiven binnen gevlogen en toen sloeg het raam dicht.

Je kunt de geur nog ruiken.

Verdorie... - Mag ik dit meenemen?

Tuurlijk. Maar wat wil je ermee?

Wat is daar? - Het oksaal, denk ik.

Ik ben er nooit geweest.

Het heeft me nooit getrokken.

TOEN IK NOG EEN PUP WAS WAS ELKE DAG EEN BLIJE DAG

EN INEENS, BANG HET LEVEN IS EEN AFLOPENDE ZAAK

Wat ben jij nou aan het doen?

Hallo.

Nu begrijp ik het.

Hier wordt Magnus Einar Hinders 'Negende Symfonie' geboren.

Die met die hoge C die nooit eindigt.

Nooit eindigt?

Nooit.

Wat is dit? Ben je ook begonnen met schilderen?

Nee, dat hing vroeger boven m'n bed.

Dan lag ik te fantaseren over wat ik zou zien...

als ik boven op de heuvel zou komen.

Er was een prachtige sprookjeswereld met een zon die aan en uit kon...

met een knopje verstopt in een boomstam.

Na verloop van tijd besefte ik dat de zon gewoon een opgedroogde olieverfvlek was.

Ja, je hebt gelijk.

Welke conclusie heb je daaruit getrokken?

Als je geen sprookjeswereld verwacht aan de andere kant van de heuvel...

is het met je gedaan.

Het is als een zak die langzaam wordt dichtgetrokken...

en jij zit op de bodem en ziet steeds minder van de lucht.

Scheur er dan een gat in.

Nee, deze keer ga ik alles erbij betrekken.

Alles.

Dat zal je leuk vinden.

Om daar te liggen spartelen in je eigen sappen.

Wanneer moet dat stuk ingeleverd zijn?

Heb het er maar niet over. 15 mei.

Je wint vast. En dan kom je in de krant.

Het lichtje van de stad.

Ik denk nog steeds aan die tv-serie.

Ik noem het, Ben ik blij dat ik een Zweed ben?

Wat denk jij?

Geluid heeft iets raars.

Wat?

De invloed ervan, bedoel ik.

Ik heb een opname van m'n vaders stem.

Hij is ruim drie jaar geleden overleden.

Ik kan er nog steeds niet naar luisteren.

Nee...

Ik droomde laatst dat m'n vader me riep...

vanaf een andere verdieping in huis.

Ik had z'n stem gedroomd.

Dat betekende meer dan wanneer ik z'n gezicht zou dromen.

Verdorie...

Als je een geluid kon produceren dat mensen zo diep zou raken...

Magnus? - Ja.

Heb je mijn stem ooit opgenomen? Ik bedoel...

zonder dat ik het wist?

Nee.

Mooi.

Dat moet je ook nooit doen.

Er leidt een pad naar de hemel waar ik woon

tussen witte luchten en groene velden

bij de weg staat een klein paardje dat trapt

het eet gras en groeit op tot een groot paard

de dag breekt aan en bloemen en bijen ontwaken

en het licht plant bomen en rozenstruiken

daar gaat mijn paardje met z'n natte flanken

het neuriet een goedemorgenmelodie

als het middaguur aanbreekt

en de zon brandt de haver prachtig goud

gaat daar mijn paardje en eet het de vlierbloesem

het kust het en denkt dat het God is

in de avond wordt het door een boerenknecht gehaald

het krijgt een klopje op z'n snuit terwijl hij praat

als ze samen tussen de lage heuvels lopen

waar de rivier klinkt als een gouden snaar

maar de avond trekt vanuit het westen binnen

met dauw op z'n huid en zilverblauwe teugels

mijn kleine paardje loopt daar te dromen

daarom hou ik zo van mijn paardje

Bedankt, allemaal.

Bedankt. Omdat dit een Franse avond is...

wilden we eerst nog even iets typisch Frans spelen.

Hier is een tango.

Wil je het zien? - Ja.

Zullen we dansen? - Nee.

Als iemand je fantastisch vindt

wat anders is je dag dan

het is alsof je problemen verdwijnen

als een veertje op je pad

als iemand je fantastisch vindt

je dat met een lieve lach vertelt

wat zijn de steentjes waar je op stapt dan

net als een wei onder je voeten

en hoe je de morgen begroet

je zwiert vrolijk voort

's avonds ben je misschien wat moe

maar je hart zingt nog steeds

als iemand je fantastisch vindt

is de liefde erg nabij

nog iets dat nog fantastischer is

dat al je dromen doet uitkomen

dat al je dromen doet uitkomen

Eén ding...

Ja, op deze pagina.

Mag ik dit wat sneller spelen? - Ja, dat is goed.

Fijn.

Vanaf het begin.

Ik heb vroeger pianogespeeld.

Waarom moeten alle straten eenrichtingsverkeer zijn?

Vind je het niet erg dat ik er was?

Nee, waarom? Het was leuk.

Je zei dat ik mocht komen als ik er zin in had.

Vanavond had ik er zin in.

Nee, bedankt.

Ik moet nog wat experimenten voorbereiden voor morgen.

O ja?

Bedankt voor de lift.

En bedankt voor de muziek.

Hallo.

Kijk niet zo verschrikt.

Ik ga je niet opeten.

In elk geval niet vandaag.

Zal ik weggaan? - Nee, je bent er nu toch al.

Je ziet er sterk en gezond uit. - Ja.

Wil je iets? Koffie?

Nee, bedankt.

Ik ga zo. Ik kwam alleen...

voor het bonnetje van de stofzuiger.

En ik kom wat spullen halen.

Dan laat ik je verder met rust.

Niet doen. - Wat?

Een rondje om mee heen lopen. Dat brengt ongeluk.

Ja.

Nou...

Het kan je allemaal niet zoveel schelen, hè?

"Plafondläufer."

"An die Spiegelbahn durch den Luftdruck angepresst".

Met luchtdruk aan de spiegel vast.

Droom je daarvan?

Dat moet voor een kunstenaar fantastisch zijn.

Om de zwaartekracht te trotseren terwijl je jezelf in de spiegel ziet.

Heb je een sigaret?

Nou? - Nee.

Dus hier zit je dan.

Te bouwen in je jongenskamer.

In de hoop dat je moeder komt en je toejuicht.

Laat m'n spullen met rust.

Je begrijpt er toch niks van. Je doet er toch flauw over.

"Laat m'n spullen met rust."

Hoe kan ik het begrijpen als je het nooit hebt uitgelegd?

Waar wacht je op, Magnus?