Baby Sharks

Haaien zijn grote, snelle en woeste roofdieren.

Maar in hun eerste levensjaar zijn ze verrassend kwetsbaar.

Om te overleven kunnen ze op het droge lopen, in rivieren leven...

en zelfs hun broers en zussen opeten.

Allemaal in de strijd om een babyhaai te worden.

Haaien zijn geduchte jagers die zich in 450 miljoen jaar hebben ontwikkeld.

Ze zijn de meest gevreesde wezens in onze oceanen.

Witte haaien die drie meter de lucht in kunnen springen.

De makreelhaai haalt snelheden van meer dan 72 km/uur.

Maar babyhaaien beginnen niet zo.

Ze zijn een doelwit voor roofdieren, waaronder andere haaien.

Zo'n 80 procent van sommige haaiensoorten wordt niet volwassen.

Volwassen haaien besteden geen tijd aan het verzorgen van hun baby's.

Een babyhaai staat gewoon mee op hun menu.

Daarom trekken sommige drachtige haaien, zoals deze...

naar ondiep water om te baren, waar grote roofdieren niet kunnen komen.

Waar haaien precies geboren worden, is nog steeds een mysterie.

Dus deze beelden van de geboorte van een haai zijn zeldzaam.

Na de geboorte blijven veel haaien in de veilige ondiepe wateren.

In gebieden die kwekerijen worden genoemd. Zoals deze...

in het tropische eiland Orpheus, op het Groot Barrièrerif.

Het rif herbergt meer dan 1600 vissoorten, 82 daarvan zijn haaien.

Deze zwartpunthaai is een paar dagen geleden geboren...

vlak bij de mangroves langs de kust.

De bovengrondse wortels beschermen jonge zwartpunthaaien...

en veel andere kleine dieren.

Met een lengte van ongeveer 51 cm...

is deze jonge zwartpunthaai een kwart van de lengte van een volwassene.

Zwartpunthaaien kunnen vanaf hun geboorte zwemmen.

Ze zwemmen tussen de wortels van deze natuurlijke speelplaats.

Maar er is geen tijd om te spelen als je een hongerige babyhaai bent.

Gelukkig liet z'n moeder hem een afscheidscadeau na.

Zwartpunthaaien, zoals veel babyhaaien...

worden geboren met extra vet in hun lever.

Dat geeft ze genoeg energie om hun omgeving te verkennen...

terwijl ze leren jagen op voedsel.

In de ondiepe baai kunnen ze een grotere maaltijd vinden.

Met drie maanden is hij nog vrij klein, maar over een jaar...

zal hij twee keer zo lang zijn.

Dat is vier keer de groeisnelheid van een menselijke baby.

Wat hij mist aan grootte, maakt hij goed met snelheid.

Zwartpunthaaien jagen met sprintjes dan zes meter per seconde.

De eerste 15 maanden jaagt hij op kleine vissen, krabben en octopussen.

Tot hij groot genoeg is om het rif te verkennen met de volwassenen.

Verder zuidwaarts, in koelere wateren...

bevalt een grotere haai met een slechte reputatie vlak voor onze deur.

In riviermondingen waar zoet water de zee ontmoet...

vind je stierhaaien.

Stierhaaien zijn dodelijk en het meest veelzijdig van alle haaien.

Het is de enige haaiensoort die in zout en zoet water kan zwemmen.

Met speciale klieren bij hun staart...

kunnen ze het zoutgehalte in hun enorme lijf reguleren.

Dat betekent dat ze dicht bij ons kunnen zwemmen...

langs stranden en rivieren, waardoor ze vaker mensen tegenkomen...

dan om het even welke andere haaiensoort.

Maar waarom in zoet water zwemmen als de oceaan zo groot is?

Eén reden is om hun baby's de beste overlevingskansen te geven.

Stierhaaien kiezen voor ondiepe riviermondingen...

om jongen te baren.

Ver van waar andere haaiensoorten kunnen komen.

Een pasgeboren stierhaai is zo lang als een mensenarm.

Minder dan een meter.

Vanaf hun geboorte kunnen ze in zoet en zout water leven.

Maar bij eb kan een babyhaai vast komen te zitten.

En dat is heel gevaarlijk.

Ondanks de veiligheid van de rivieren...

liggen er roofdieren op de loer...

en jonge stierhaaien kunnen zich niet verdedigen.

Aan de oostkust van Australië vormen krokodillen geen bedreiging.

Maar jonge stierhaaien hebben te maken met andere problemen...

zoals vervuiling en verlies van habitat.

Daarom is dr. Amy Smoothey hier om ze in de gaten te houden.

Deze haaien zijn kwetsbaar in de beginfase.

We moeten hun gedrag begrijpen...

om meer te weten te komen over hun leefgebied...

zodat we kunnen begrijpen waar ze heen gaan, wanneer...

en hoe we hun habitat kunnen beschermen.

Om jonge stierhaaien te vangen en te merken...

hebben Amy en visser Troy Bellen...

al vroeg hun lijnen uitgegooid, wanneer de haaien het actiefst zijn.

Drachtige wijfjes komen hier laat in de lente bevallen.

We weten niet hoeveel haaien er in het estuarium zitten.

Maar we weten wel dat hier jongen worden geboren.

En het is een kwekerij voor stierhaaien.

Wanneer de zon opkomt, controleren Troy en Amy de lijnen.

Ja, we hebben er een. Een kleine stierhaai.

Hallo.

Het is een mannetje.

Je ziet dat het litteken van de navel...

nog steeds open is. Het begint net te sluiten.

Dus deze haai is een paar weken geleden geboren.

Wat een mooie vis. Een mannelijke stierhaai. Geweldig.

Veel mensen denken dat stierhaaien grote menseneters zijn.

Maar dat is niet zo. Het is een toproofdier...

dat heel belangrijk is voor het evenwicht in het ecosysteem.

Hij is 81 centimeter lang of 2,8 voet.

Als je de haai op z'n rug legt, wordt hij tonisch immobiel.

Zo is het makkelijker voor dr. Smoothey om te opereren.

Ik ga nu een kleine incisie in de buik maken.

Ik breng de akoestische zender in.

In tegenstelling tot een vinchip wordt deze chip intern ingebracht.

Dan kunnen we de haai identificeren...

als hij binnen de 500 meter van een luisterstation zwemt.

Satellietzenders ontvangen alleen data als er een haai opduikt.

Maar met de akoestische zender kan Amy de haaien volgen...

met een ontvanger onder water...

die wel tien jaar meegaat. Uit vorige onderzoeken is gebleken...

dat jonge stierhaaien heel actief zijn in mondingen.

Ze leggen wel 97 kilometer stroomopwaarts af.

Je bent een belangrijk toproofdier...

en hopelijk zie ik je ooit in de haven van Sydney.

Door groeiende stierhaaien te volgen...

kunnen we hopelijk begrijpen hoe ze hun omgeving gebruiken...

en hoe stierhaaien en mensen beter naast elkaar kunnen bestaan.

Zodra hij vijf is...

kan deze haai kan een bedreiging vormen voor kleinere babyhaaien.

Gelukkig is hij dan groot genoeg om in de zee te jagen.

Verder naar het noorden, aan de oostkust...

krijgen baby's van een andere haai...

te maken met kannibalisme in de baarmoeder.

De zandtijgerhaai ziet er erg gevaarlijk uit.

Ze kunnen wel drie meter lang worden en meer dan 135 kilo wegen.

Deze volwassenen zijn groot en intimiderend.

Gelukkig zijn zandtijgerhaaien heel gedwee tegenover mensen.

Ze worden vaak de labradors van de zee genoemd.

Zandtijgerhaaien werpen maar één keer om de twee jaar.

En ze krijgen nooit meer dan twee jongen tegelijk.

Van alle haaiensoorten maken zij de minste jongen.

Dat maakt hen erg kwetsbaar en hun jongen bijzonder waardevol.

Een van de belangrijkste broedplaatsen voor de zandtijgerhaai is hier...

vlak bij Rainbow Beach in Queensland, Australië.

Een plek die Wolf Rock heet.

Vulkanische pieken doemen op uit de zanderige bodem.

Zo ontstaat een beschutte oase in een blauwe woestijn.

Het is een hotspot voor vissen, roggen en schildpadden.

Met zo veel haaienvoer is het een perfecte plek voor zandtijgerhaaien.

Na het paren komen ze hier met honderden samen.

De vrouwtjes blijven hier enkele maanden...

terwijl hun jongen zich ontwikkelen.

Zandtijgerhaaien hebben twee baarmoeders...

en produceren honderden eitjes in 12 maanden tijd.

Er zullen zes embryo's in elke baarmoeder groeien...

waar het leven al een strijd is.

In elke baarmoeder zitten meerdere hongerige haaien.

Hun enige voedsel: eieren en hun broers en zussen.

Oudere baby's hebben een voordeel.

Met hun grotere formaat kunnen ze hun kleinere broertjes en zusjes aan.

Slechts één haai in elke baarmoeder zal overleven.

Haaien eten haaien, al voor hun geboorte.

De vrouwtjes blijven eitjes produceren...

om het grootste embryo in elke baarmoeder te voeden.

Maar het formaat van het embryo is niet het enige voordeel.

Het zijn de agressiefste zandtijgerbaby's...

die meer kans maken geboren te worden.

Dat kenmerk wordt doorgegeven door de mannetjes...

die zich vastbijten in het vrouwtje om met haar te paren.

Het is een gewelddadige affaire.

En de vrouwtjes dragen er de littekens van.

De agressiefste mannetjes paren met de meeste vrouwtjes.

Dit geeft hun nakomelingen een genetisch voordeel voor succes.

Na een paar maanden zit er nog maar één dominante babyhaai...

in elke baarmoeder.

Zoals deze.

Net als bij menselijke zwangerschappen...

kun je de babyhaai in de buik van de moeder zien bewegen.

Na 12 maanden wordt ze geboren.

Klaar om nog meer te eten dan enkel broers en zussen.

Aan de andere kant van de wereld is het november aan de kust van Cape Cod.

In deze periode lijkt het noorden van de Atlantische Oceaan...

een onwaarschijnlijk toevluchtsoord voor een onbekend roofdier:

De porbeagle-haai.

Ondanks hun indrukwekkende kracht en snelheid...

krijgen porbeagle-haaien veel minder aandacht dan hun neefjes:

De witte haai...

en de makreelhaai.

Hoewel hier drachtige porbeagles zijn, worden ze zelden gezien.

Wetenschappers zijn hun vele mysteries nog steeds aan het ontrafelen.

We proberen de porbeagle-haai te vangen.

We noemen hem ook wel de fantoomhaai.

Omdat nog niet veel mensen een porbeagle hebben gezien.

Ze zijn lastig te vangen en ze leven in kouder water.

Promovendus Brooke Anderson...

is hier om vrouwelijke porbeagles te bestuderen...

als onderdeel van het onderzoek van dr. James Sulikowski.

Ze geloven dat de vrouwtjes in dit koude water blijven om te bevallen.

De vraag is 'waarom'.

Alle andere haaien trekken in de winter naar het zuiden.

Het waait hard, het is koud, het is ruw weer en deze haai leeft hier.

Het is de enige haai die hier het hele jaar blijft.

De porbeagle-haai is uniek vanwege z'n endothermie.

Hij kan z'n lichaamstemperatuur warmer houden...

dan de watertemperatuur.

We denken dat ze deze plek gebruiken tijdens de zwangerschap...

om de concurrentie te reduceren en deze unieke habitat te gebruiken...

waarin andere soorten niet kunnen overleven.

Maar hoe vang je een fantoomhaai?

Als de haai onder ons door zwemt...

pakken we hem bij de staart vast. - Ja, dat lukt wel.

Als we een porbeagle vangen, brengen we een satellietzender aan.

We gaan ook kijken of ze drachtig is.