Hippo vs Croc

Water en land...

een ideale leefomgeving in Afrika voor twee zeer dodelijke diersoorten.

Krokodillen hebben 68 tanden.

Geen dier ter wereld heeft meer bijtkracht.

Nijlpaarden hebben vlijmscherpe slagtanden...

die je doormidden kunnen snijden.

Ze hebben allebei het instinct van een killer.

Geen van beide wil z'n macht in de rivier aangetast zien.

En als de natuur een draai aan het lot geeft...

dan slaat tolerantie om in geweld.

Nijlpaard versus krokodil.

Welke van de twee is de ultieme gladiator van Afrika?

Dit is de dodelijkste maand hier in de Luangwa-vallei.

Het seizoen van extremen.

Het paradijs gaat veranderen in het vagevuur.

Deze krokodil staat voor een strijd die ze wellicht niet gaat overleven.

Ze is niet alleen.

Dacht je dat nijlpaarden schattig en komisch waren? Mooi niet.

Om tussen krokodillen te leven...

moet je de gemeenste uit de hele omgeving zijn.

Krokodillen zijn de dodelijkste zoetwaterroofdieren ter wereld.

Ze hoeven niks te delen.

Maar dit is de baas van de buurt.

Zo'n 2,5 ton aan razernij, die door testosteron gevoed wordt.

Wellicht is dit het agressiefste dier ter wereld.

Zet ze samen in de ring en je hebt een waar titanengevecht.

1,05 METER 1,5 METER

Ze verschillen enorm van elkaar.

Maar ze zijn allebei toegerust om te vechten, en om te doden.

En deze strijd zal het uiterste van ze vergen.

Ze maken allebei kans om de titel te pakken.

Ze zijn allebei zeer goed aangepast.

Toch zitten er zwakke plekken in hun pantser.

Maar ze hebben hetzelfde doel:

Voortplanten en overleven.

Het spel is op de wagen.

Deze weelderige omgeving gaat veranderen...

in een extreme mix van smulpartij en hongersnood.

Vele zullen ten prooi vallen aan de dodelijkste vijand van de rivier:

Bloedhitte.

De temperatuur loopt op tot 38 graden en hoger.

Hun leefomgeving keert zich tegen hen.

Zes maanden geen regen eist z'n tol.

De krokodillen houden zich met de volgende generatie bezig.

Voor andere biedt deze tijd volop kansen.

Voor de baas van de buurt en z'n kudde is het een tijd van onrust.

Z'n territorium wordt steeds kleiner.

Voor beide gladiatoren is dit het begin van een lange mars:

Het volgen van het overgebleven water.

Ze dienen zich aan te passen, anders leggen ze het loodje.

Nijlpaarden eten zo'n 35 kg gras per nacht.

Maar er is steeds minder vegetatie.

Er vallen steeds meer doden.

Maar die vormen voedzaam eten, als je het kan verteren.

Krokodillen hebben het allertaaiste spijsverteringsstelsel.

Elke hap die ze naar binnen werken wordt gebruikt.

Ze kunnen tot een jaar lang zonder eten.

Het is tijd om eten in te slaan.

Krokodillen kunnen niet kauwen.

Hun kaken en tanden zijn ontworpen om vlees los te scheuren.

De grootste krokodillen zijn het eerst aan de beurt...

en krijgen dus de lekkerste stukjes.

Een krokodil van 5,5 meter heeft een bijtkracht van 350 kg per cm2.

Een val van 2,5 ton die dichtslaat.

Krachtige spieren houden de kaken dicht.

68 tanden doorboren het vlees en grijpen zich erin vast.

Dan begint hij om z'n lengteas te tollen.

Door die spierkracht, samen met de scherpte van z'n tanden...

kan hij vlees van het karkas scheuren.

Die beweging staat bekend als de 'death roll'.

Weinig dieren hebben sterkere kaken.

Z'n stofwisseling is bestand tegen droogte.

De krokodil lijkt de grote favoriet om deze strijd te gaan winnen.

Het nijlpaard lijkt de outsider voor de titel.

Maar om te doorgronden hoe onze gladiatoren echt in elkaar zitten...

moeten we dieper in hun wereld duiken.

Nijlpaarden en krokodillen hebben zowel land als water nodig.

Een rivieroever is kapitale grond.

Meestentijds leven ze in een overvloedig waterrijk wonderland.

Hun vel alleen al kan zo'n 450 kg wegen.

Nijlpaarden brengen 16 uur per dag in het water door.

Vanwege hun vochthuishouding. Dat is best logisch.

Hun nauwste verwant is namelijk de walvis.

55 miljoen jaar geleden splitsten beide diersoorten zich af...

van een landdier dat dol op water was.

De ene tak ging de oceaan in en evolueerde in de walvis.

De andere tak bleef aan land...

en evolueerde in het logge nijlpaard, dat wij zo goed kennen.

Ze kunnen wel 5 minuten onder water blijven.

Ze halen over de rivierbodem een snelheid van wel 8 km per uur.

Er leven al veel langer krokodillen op aarde.

In ruim 70 miljoen jaar zijn ze nauwelijks veranderd.

Je kan zeggen dat ze evolutionair gezien de jackpot hebben gewonnen.

Ze zijn zo goed aangepast dat ze de dinosaurussen overleefd hebben.

Ze werden de meest geavanceerde reptielen ter wereld.

Hij is een meesterlijke combinatie van vorm en functie.

Z'n lijf bestaat voor bijna de helft uit een gespierde staart.

Daarmee haalt hij in het water een snelheid van ruim 30 km per uur.

Hij heeft 2 paar longen. Die werken als ballasttanks.

Hij kan ermee dalen en stijgen.

Het is alsof hij duikflessen heeft.

Hij kan tot wel twee uur onder water blijven.

Voor de jonge dochter van de baas is het een linke omgeving.

Ook zij brengt veel tijd onder water door.

Maar ze kan haar adem nog maar 40 seconden inhouden.

Ze bevindt zich in een cocon van beelden en geluiden.

Net als walvissen communiceren ze middels geklik en gefluit.

Moeder en kind krijgen een sterke band, die jaren blijft bestaan.

Zelfs de baas van de buurt speelt daarin een rol.

Hij is haar lijfwacht.

De eerste paar weken moet ze zorgen dat ze zich verdekt opstelt.

Ze drinkt hier zelfs bij haar moeder.

Ze klapt haar oren terug en sluit haar neusgaten, tegen het water.

Acht maanden lang blijft ze moedermelk drinken.

In de zware tijden die haar wachten heeft ze haar moeder nodig.

Het wordt steeds drukker in de poel.

Voedsel en water worden schaars. Hun energieniveau daalt.

Een gevaarlijke tijd om je leefomgeving te delen...

met een superroofdier.

De rivier Luangwa is van levensbelang voor het nijlpaard...

de krokodil, en voor een andere bewoner die hier al tijden leeft.

Doordat de rivier inkrimpt, gaan hun territoria elkaar overlappen.

Inwoners van het dorp verderop zijn ook afhankelijk van de rivier.

Maar je in dit water begeven is een levensgevaarlijke bezigheid.

Hier heerst het nijlpaard.

Een nijlpaard kan een kano doormidden bijten.

Maar ze eten hun slachtoffer niet op.

Nijlpaarden doden slechts om hun territorium te verdedigen.

Gedreven door veel testosteron...

zijn mannetjesnijlpaarden buitengewoon opvliegend.

De kudde is al verhuisd.

Om te overleven moeten ze zich ook blijven verplaatsen.

Vandaag laten ze deze plek achter zich.

Ze zoeken een nieuwe waterpoel, verder stroomafwaarts.

Nijlpaarden leven in gemeenschappen.

Geen enkel nijlpaard wil achterblijven.

Als hij voluit gaat, haalt een nijlpaard bijna 50 km per uur.

Dat is sneller dan zesvoudig olympisch kampioen Usain Bolt.

Gestaag marcheren ze stroomafwaarts.

Maar voor de baas en de kudde is er nauwelijks nog rivier.

De overgebleven poelen zijn tjokvol.

Zoals gewoonlijk pieken de testosteronniveaus.

Maar dat is niet het enige wat nijlpaarden zo dodelijk maakt.

Het is tijd om de zware wapens tevoorschijn te halen.

De binnenkant van z'n bek is als een arsenaal aan wapens.

Z'n vier slagtanden zijn dik en puntig.

Steeds als hij z'n bek sluit, schuren ze langs elkaar.

Daardoor blijven de randen vlijmscherp.

Z'n onderste slagtanden kunnen 45 cm lang worden en 6 kg wegen.

De snijtanden zijn kleiner maar kunnen flink wat schade aanrichten.

De onderste groeien horizontaal en kunnen wel 15 cm lang worden.

Ze kunnen hun tegenstander ermee steken, alsof het dolken zijn.

Ze hebben die tanden niet nodig voor het gras eten.

Hun bek is een speciaal ontworpen arsenaal aan ivoor.

Dat opvliegende karakter en die tanden als dolken...

maken een nijlpaard tot een ultieme vechtmachine.

Hij kan een krokodil doormidden bijten.

De strijd kan beginnen.

Zoals elke ware gladiator heeft ook de krokodil een harnas.

Z'n huid is een netwerk van schubben die gemaakt zijn van hoornstof.

Waar ook onze nagels uit bestaan.

Elke schub heeft een piepkleine zwarte sensor.

Die maakt een schub op z'n kaak 10 keer gevoeliger dan een vingertop.

Ondanks dat geschubde harnas kan hij goed voelen.

Hij voelt elke rimpeling om hem heen.

Hij heeft ook een uniek masker, voorzien van afsluitbare neusgaten.

Z'n patroon is willekeurig en wordt veroorzaakt door barsten.

Net zoals dat ontstaat als modder opdroogt.

Alleen ontstaan de barsten niet door inkrimping.

Als de embryo-schedel groeit...

rekt de huid op de kop uit tot hij barst en scheurt.

Zo krijgt elke krokodil een ander patroon aan schubben op z'n kop.

Op z'n rug zijn de schubben geprononceerder.