Never Let Me Go

ครั้งหนึ่งของชีวิต...ขอรักเธอ

ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ในวงการแพทย์ เกิดขึ้นในปี 1952

แพทย์สามารถรักษาโรค ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีทางรักษาได้

ปี 1967 อายุขัยเฉลี่ยของคนเกิน 100 ปี

ฉันชื่อแคธี่เอช

อายุ 28 ปี

ฉันเป็นผู้ดูแลมานานเก้าปี

และฉันก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่มีบกพร่อง

คนไข้ของฉันเข้มแข็งกว่าที่ฉันคิดเสมอ

และน้อยคนนักที่จะขวัญหนีดีฝ่อ

ถึงแม้ว่าเวลาแห่งการบริจาค ของพวกเขาจะคืบใกล้เข้ามาแล้วก็ตาม

ฉันไม่ได้ยกยอว่าตัวเองเก่ง

แต่ฉันรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก ในสิ่งที่พวกเราทำ

ผู้ดูแลและผู้อุทิศตน ได้ให้อะไรกับโลกนี้ไว้มากมาย

ถึงยังไงก็ตาม เราไม่ใช่เครื่องจักร

ท้ายสุดแล้ว ก็อดเหนื่อยหน่ายอ่อนล้าไม่ได้

เพราะเหตุนี้ฉันถึงไม่ใช้เวลาส่วนใหญ่คิดถึงอนาคต

แต่มองย้อนกลับไป

สมัยอยู่ที่เดอะ คอทเทจส์และเฮลแชม

ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเราที่นั่น

ตัวฉัน

ทอมมี่

และรูธ

เฮลแชม ปี 1978

เมื่อพวกเราแยกย้ายกันไปไกลห่าง

พวกเราทุกคนที่ร้องเพลงในวันนี้

เมื่อมองย้อนกลับไปแล้วเผลอไผลลืมมัน

เราในครั้งนั้นเรียนและเล่นเช่นใด

โอ้ วันเวลาดีๆ เหล่านั้นนำมนต์ขลังมาจากแดนไกล

วันที่เต็มตื้นไอแดดอุ่น กรุ่นกลิ่นฝน

ที่แสนรื่นรมย์ ยามเราบากบั่นและหายใจหอบแรง

เสียงกังวาลก้องจากดินแดนแห่งจินตนา ขอเฮลแชมของข้า จงยั่งยืน

- อรุณสวัสดิ์นักเรียนทุกคน - อรุณสวัสดิ์คุณครูเอมิลี่

มีคนแจ้งให้ครูทราบว่า พบซากบุหรี่ที่สูบแล้วสามมวน

ถูกซ่อนไว้หลังกระถางในสวนดอกไม้

ครูรู้ว่านักเรียนเคยเห็น

ผู้ดูแลและพนักงานส่งของบางคนสูบบุหรี่

แต่ครูต้องขอย้ำอีกครั้งว่า มันจะแย่ยิ่งกว่าแย่

กว่าใครๆ ทั้งหมดสำหรับนักเรียน ของเฮลแชมที่ริจะสูบบุหรี่

นักเรียนเฮลแชมทุกคนเป็นคนพิเศษ

ดูแลรักษาตัวเองอย่างดี มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง

คือสิ่งสำคัญยิ่งยวด

นักเรียนทุกคนเข้าใจแจ่มแจ้งใช่ไหม

เข้าใจค่ะ คุณครูเอมิลี่

สักวันหนึ่ง ฉันจะมีม้าห้าตัว

ฉันไม่รู้หรอกว่าจะตั้งชื่อพวกมันว่าอะไร รู้แต่ว่าฉันอยากมีม้าห้าตัว

ม้าตัวที่เก่งที่สุดจะให้ชื่อว่าธันเดอร์

มันจะเป็นม้าพยศ เธอก็เลยขี่มันไม่ได้

เธอขี่

เจ้าแบรมเบลได้นะ

ขอแค่อย่าใช้แส่ตีเฆี่ยนมันก็พอ

สวยจังเลย

งั้นฉันสวมให้เธอ

ดูสิ นั่นใครที่อยู่กับคุณครูเอมิลี่

- เธอว่าใช่ครูผู้ปกครองคนใหม่หรือเปล่า - คุณครูลูซี่

ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ

เราไม่มีครูผู้ปกครองมานานมากแล้ว

อาร์เธอร์ อาร์เธอร์

รับนะ ทอมมี่

ทำไมทอมมี่ไม่ไปเอาลูกบอลล่ะจ๊ะ

คุณครูลูซี่ถามว่าอะไรนะคะ

ทำไมทอมมี่ไม่ไปเก็บลูกบอลล่ะจ๊ะ

มันกระดอนข้ามรั้วออกไป ไม่น่าจะไกลจากเขามากนักครูว่า

รั้วกั้นเขตแดนของเฮลแชม

เราไม่ออกไปนอกเขตค่ะ คุณครูลูซี่

มันอันตรายเกินไป

อันตรายเหรอ

เคยมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งทะเลาะกับเพื่อนๆ ของเขา

แล้วก็วิ่งออกไปนอกเขตโรงเรียน

อีกสองวันให้หลังมีคนไปเจอเขาถูกรัดตรึงไว้กับต้นไม้

มือและเท้าถูกตัดทิ้งด้วยค่ะ

ตายสนิท

และยังมีเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งปีนข้ามรั้วออกไป

ตรงรั้วประตูใหญ่

และพอเธออยากกลับเข้ามา ก็ไม่มีใครอนุญาตให้เธอเข้า

เธอก็เลยหิวตายอยู่ข้างนอกนั่น

ตรงรั้วประตูเลยค่ะ

- ใครเล่าเรื่องพรรค์นี้ให้หนูๆ ฟังจ๊ะ - เขาก็รู้กันทั้งนั้นแหละค่ะ

- แล้วพวกหนูรู้ได้ยังไงว่าเป็นเรื่องจริง - จริงแน่นอนค่ะ

จะมีใครที่ไหนสร้างเรื่องน่ากลัวๆ อย่างนี้ขึ้นมา

ทอมมี่ เธอทำอะไรอยู่น่ะ

วาดรูปอะไรเนี่ย

ฉันว่าต้องเป็นรูปหมาแน่ๆ รูปหมาใช่ไหม ทอมมี่

ไม่ใช่รูปหมาหรอก ดวงตาของมันเล็กเกิน

ฉันว่าต้องเป็นหนูมากกว่า

- ถูกต้อง ใช่แล้วทอมมี่วาดภาพหนู - ยังวาดไม่เสร็จ

เออ จริง นายยังไม่ได้วาดหนวด

เธอว่าภาพหนูของทอมมี่ จะได้รับคัดเลือกไปวางที่หอศิลป์ไหม

มันไม่ใช่หนู

รูปช้างต่างหาก

เด็กๆ กลับไปวาดรูปต่อได้แล้ว

เขาใส่เสื้อโปโลตัวโปรดด้วย

เขาไม่สงสัยอะไรเลยจริงๆ

ดูเหมือนไม่มีใครเอานายเลย ทอมมี่

เขาทำอะไรของเขาเนี่ย

ความผิดของเขาเองแท้ๆ

นี่ถ้าเขารู้จักทำตัวเจ๋งๆ หน่อย ก็จะไม่มีใครกล้าแกล้งเขาหรอก

- ฉันเกลียดพวกนายทุกคน - แคธ... ไม่เอา อย่าไป

เธอไม่ควรจะ...

แคธี่ เอช

ไปทำอะไรมาถึงเป็นรอยแบบนี้

หนูจำไม่ได้ค่ะ

หมอคะ

ไม่เป็นอะไรหรอก ช้ำนิดเดียว

สวัสดีจ้ะ

แคธี่ แคธี่ เอชค่ะ

จ้ะ แคธี่

เข้ามาสิ

มีอะไรให้ครูช่วยจ๊ะ

คือว่า

หนูสงสัยในสิ่งที่ครูพูดกับทอมมี่

ตอนอยู่นอกสนามนะค่ะ

อ๋อ จ้ะ

ครูพูดว่าอะไรน้า

จำได้ว่าครูพยายามกล่อมให้เขาใจเย็นลง

เพราะเหมือนเขาอารมณ์เสียอยู่

เขาบอกครูว่าเขาถูกล้อเรื่อง เล่นกีฬากับงานศิลปะอยู่บ่อยๆ

ครูเลยบอกเขาว่าไม่ต้องไปหงุดหงิดกับเรื่องพวกนี้

เด็กคนอื่นๆ แหย่เขา เพราะอยากเห็นเขาโกรธโวยวาย

และถ้าเกิดว่าเขาไม่เก่ง ด้านกีฬาหรือศิลปะแล้วล่ะก็

มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร

ขอบคุณค่ะ

แคธี่

- เธอไม่ไปนั่งกับพวกผู้หญิงเหรอ - ฉันเพิ่งดูชัดๆ เต็มตา

และแน่ใจว่า ฉันไม่ได้นั่งอยู่กับพวกผู้หญิงชัวร์

ฉันนั่งอยู่กับเธอนี่ไง

ฉันอยากบอกเธอว่า

ฉันขอโทษด้วยนะ

ไม่ได้ตั้งใจทำเธอเจ็บ

ฉันไม่เคยคิดทำร้ายผู้หญิงเลย

โดยเฉพาะเธอ

มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง

ทอมมี่ กินผักให้หมดด้วยจ้ะ

ฉันจะไม่โมโหแบบนั้นอีกแล้ว

เพราะว่าสิ่งที่คุณครูลูซี่บอกเธอ เรื่องความคิดสร้างสรรค์เหรอ

- เธอรู้เรื่องนั้นได้ยังไง - ก็สอดรู้สอดเห็นไง

เธอคงไม่ได้หมายความว่า ความคิดสร้างสรรค์ไม่สำคัญหรอกว่าไหม

ฉันหมายถึง แล้วหอศิลป์ล่ะ

ถ้าความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่สิ่งสำคัญ แล้วจะมีหอศิลป์ไว้ทำไมล่ะ

ไม่รู้สิ

...โดยการยกหลังของเธอให้งอขึ้น หรืออาจจะใช้หมอนหนุนช่วย

ผู้หญิงสามารถจัดวางตัวเอง...

- อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณผู้หญิง - อรุณสวัสดิ์ค่ะ

รับอะไรดีคะ

ฉันขอชาใส่นมและน้ำตาลค่ะ

ชาแก้วเดียวนะคะ

ทอมมี่

ขอชาหนึ่งแก้วใส่นมและน้ำตาลด้วยครับ

ไม่ไหว ทอมมี่

ครูอยากได้ยินเธอสั่งเครื่องดื่มที่เธอชอบ

อย่าเอาแต่พูดตามที่เธอได้ยินคนอื่นสั่ง

มีเครื่องดื่มอื่นอะไรบ้างที่มีขายในร้านกาแฟ

น้ำเปล่าครับ

- มีกาแฟ - กาแฟครับ

กาแฟก็กาแฟ

กาแฟก็กาแฟ

ขอกาแฟใส่นมและน้ำตาลแก้วหนึ่งครับ

ขอบใจนะ

ฉันว่าลอร่าชอบอาร์เธอร์

สาวๆ ไม่ว่าคนไหนก็ชอบอาร์เธอร์ทั้งนั้น ว่าไหม

คงงั้นมั้ง

แต่เธอไม่ชอบเขา

เขาไม่ใช่สเป็คฉัน

ฉันว่าลอร์ร่ากับอาเธอร์ต้องเป็น คู่แรกของรุ่นที่มีเซ็กส์กัน

เพราะถ้าอาเธอร์อยากมี ลอร่าห์ก็คงยอมเขา

ฉันก็คิดว่ายังงั้น

ทอมมี่เปลี่ยนไป

เปลี่ยนไปยังไง

ก็เปลี่ยนไป

แค่นั้นแหละ

แล้วภาพนี้ล่ะ แมดเดลลีน เคนเป็นคนวาด

ภาพนี้แสดงให้เห็นมากกว่า ความสามารถด้านเทคนิค

มันบ่งให้เห็นถึงความคิดส่วนลึกในตัวเด็ก

ซึ่งเป็นแบบนี้เปี๊ยบ ที่มาเรีย-คลอด์ต้องการไปวางที่หอศิลป์

ใช่ ฉันเห็นด้วยค่ะ

เอาสองภาพนี้ไว้ด้วยกัน

มาดาม กำลังมา

อรุณสวัสดิ์เด็กๆ

สวัสดีค่ะ คุณครูเอมิลี่

มีหลายเรื่องที่จะแจ้งให้ทราบวันนี้

เรื่องแรกคือมิตรรักของพวกเรา มาดามมาเรีย-คลอด์อยู่ที่นี่กับพวกเรา

เธอมาชมงานศิลปะ และบทกวีของพวกเธออย่างถี่ถ้วนเช่นทุกครั้ง

และจะเลือกผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพื่อไปวางแสดงในหอศิลป์ของเธอ

พวกเราจะให้การเคารพนบนอบ

และดูแลต้อนรับเธออย่างสมเกียรติ

เรื่องที่สองที่จะแจ้งให้ทราบ เป็นข่าวดีสำหรับนักเรียนทุกๆ คน

ที่ได้มุมานะเก็บสะสมเหรียญมาโดยตลอด

หลังเสร็จเรียนในวันพรุ่งนี้ จะมีการจัดจำหน่าย

ของจะถูกจัดส่งถึงที่นี่ตอนเช้า

และคนขับรถตู้ได้แจ้งให้ครูทราบว่า

ในกล่องพวกนั้นจะมีของมากมาย

มีของเยอะแยะจริงๆ หรือคะ

ใช่สิ สาวน้อย เยอะแยะเลย

เฮ้

เธอไม่ไปซื้อเหรอ

ถ้าเธอใช้เหรียญไปหมดแล้ว เอาเหรียญฉันไปซื้อก็ได้นะ

ฉันยังมีเหรียญอยู่ แค่รอให้ คนต่อแถวซื้อสั้นลงก่อน

ฉันคิดว่าคงยังเหลือของดีๆ ไว้บ้าง

เป็นอะไรไป แคธ