Dead Snow (Død snø) (Død snø)

Dodelijke sneeuw

Erlend, moet dat nou?

Daar word ik gek van, hoor.

Waarom zeur je zo? - Zo mensen, luister goed.

Je gelooft je oren niet.

Een gozer ging in het hooggebergte skiën.

Toen hij op zo'n top stond, riep hij z'n hond.

Maar in plaats van z'n hond kwam er een lawine zijn kant op.

Idioot. - Ja, niet echt slim.

Twee dagen later werd hij gevonden.

Hij had een tunnel gegraven, maar helaas naar beneden.

Zo vreemd is dat niet.

Als zo'n lawine over je heen raast...

raak je gedesoriënteerd en weet je niet meer wat boven of onder is.

Velen graven de verkeerde kant op.

Je kijkt naar boven en gaat graven. - Je moet spugen.

Wat? - Heb je niet in het leger gezeten?

Jawel, hoor. - Ik niet.

Als een lawine je verrast...

moet je spugen om te weten welke kant je op moet graven.

Eerst sneeuw en dan ook nog spog? - Wat mag spog zijn?

Hij bedoelt dus snot. - Snot.

Ik krijg een cola van je. - Spugen dus na een lawine.

Let er dan op waarheen het spuug drijft...

en die kant moet je dan op graven.

Dat herinner ik me niet meer.

Ik weet alleen nog maar m'n dienstnummer. 69.

69. En Martin, wat zeg je ervan? - Nee, bedankt. Geen interesse.

Hè, wat jammer nou. Ik had eigenlijk ook Hanna's nichtje in gedachten.

Chris? - Zij, ja. Is ze nog vrijgezel?

Ja, dat wel.

Ik ken haar niet, maar wat ik zoal van Hanna hoorde...

is ze nog vrijgezel.

Zou ze er ook voor te porren zijn als ik haar via de achterdeur neem?

Alleen als je spuugt.

Waar is Sara nu? - Geen flauw idee.

Ze komt vast pas vannacht of morgen.

Ik snap niet wat ze nou alleen op die berg moet.

Vertel me 's iets over de jongens die er zullen zijn.

Martin is de schattigste van allemaal. Die is voor mij.

Wat doet Martin eigenlijk? Gaat hij nog studeren?

Geen idee. Hij weet het zelf niet eens.

Het is niet handig als je als arts geen bloed kunt zien.

Nee, echt niet.

Wil hij echt arts worden, terwijl hij geen bloed kan zien?

Dat lieg je. - Nee dat lieg ik niet.

En dan heb je ook nog Vegard, de vriend van Sara.

En Erlend natuurlijk.

De grootste filmfreak aller tijden.

En Roy, met afstand de geilste gast van het hele melkwegstelsel.

Die mag jij hebben. Hij is vrijgezel. - O ja? En bedankt.

Ja.

Hoe voelt dat nou om altijd op de tweede plaats te komen?

Au.

Dat inhalen verliep niet gladjes. - Eindelijk zijn we er.

Volg het spoor van de sneeuwscooter. Over drie kwartier zijn jullie er.

Dan is jullie bagage er al en is het lekker warm in de hut.

We kunnen hier niet meer bellen, hè?

Nee, er is geen bereik.

En als we nu willen gaan hijgen? - Bel dan maar de alarmlijn.

Fijne reis.

Sneeuw. Overal sneeuw, voor zover het oog reikt.

Sneeuw, overal sneeuw.

Wat ver, zeg.

Wacht, een kwisje.

In welke film zijn een stel vrienden onderweg naar een hut...

als hun mobieltjes niet blijken te werken? - Friday the 13th.

Die hadden ze niet bij zich, maar er was ook geen bereik.

Het werk van de duivel. - Ja, dat klopt.

Veel fans vinden deel twee maar een slap aftreksel van deel één.

Stop, nieuwe regel.

Je mag een uur niet over films praten. - Goed voorstel.

Zet je schrap. Het is voor je eigen bestwil, Erlend.

Wil je soms een klap voor je kanis?

Je gedraagt je als een volslagen debiel.

Ik heb er nog eentje. Hoe zit het met The Horror Party?

Die rolprent uit de jaren '80? Die staat toch te boek als een klassieker?

Niet waar? - Ja. Ja, natuurlijk.

Kom mee.

Hé.

Het zweet loopt over m'n rug. - Wat is het hier prachtig.

Ontzettend mooi. - En wat doen we nu?

Films kijken? - Laten we eerst maar 's uitpakken.

Ik heb een beter idee.

En daar gaan we.

Je bent dood, hufter.

Dan nu de linkervoet op groen. - Prima.

Voltreffer.

Waarom spelen we dit spelletje eigenlijk?

Omdat Hollywood ons al jaren wijsmaakt dat het leuk is.

De rechtervoet op rood.

Dit is met afstand het saaiste spelletje ter wereld.

Meen je dat? Doe je het?

Oké, mooi. - Oké.

Pijn gedaan?

Ik ken een narcosetechniek uit de middeleeuwen. Ga liggen.

Wat ben je van plan? - Doe je handen over elkaar.

Ja, zo. - Je zit op m'n handen.

Dat hoort ook zo. Doe je ogen dicht. - Nee.

Oogjes dicht. - Nee. Hé.

Bedankt. - Ben je gek? Wat flik je me nou?

Ontspan je maar. Rustig, heel rustig.

Ontspannen. - Wat doe je nou? Zeg, hou 's op.

Vooruit. - Martin, hou op. Hou daarmee op.

Martin. - Ja?

Hou op. - Hé.

Het was maar een geintje. - Ik heb last van claustrofobie, idioot.

Verdomme, ik krijg amper lucht.

Het spijt me. Hier. - Nee.

Kom op. Vooruit.

Au.

En hoe werkt dat dan? - Pils, alsjeblieft.

Wat? - Pils, haal even wat pils.

Pils, pils, pils, pils. - Ho ho ho ho.

Au.

Lekker, bier.

Hallo?

Hallo?

Verdomme.

Ik zag iets. - Pardon?

Er loopt iemand buiten rond.

Dat zal Sara wel zijn.

Zij was het niet. - Was het geen eland?

Doe normaal, ik zie heus wel het verschil tussen een mens en een eland.

Ik zie niemand.

Vegard heeft gelijk. Er is niks te zien.

Het was vast een dier.

Vrouwen zijn zo snel bang.

Is er nog een kopje koffie voor me?

Wie heeft die gezet?

Is biologisch.

Was hij lekker? - Nee, niet echt.

Wat komen zulke nette jongeren hier nou doen?

Een weekendje weg. - Is die hut van jou?

Nee, van m'n vriendin.

Ik snap het. En wie is de gelukkige?

Ze is er nog niet. Ze komt al skiënd over de bergtoppen.

Skiën? Over die bergen? - Ja, ze is iets sportiever dan wij.

Jeetje.

Is dat gebied daar dan gevaarlijk? - Ik zal je één ding vertellen:

Het gebied zelf is niet echt het probleem.

Ik vermoed dat jullie niet op de hoogte zijn...

van de geschiedenis van dit gebied.

Je had je moeten inlezen voor je hiernaartoe kwam.

Er zijn dingen gebeurd waar de bewoners liever niet over praten.

In de Tweede Wereldoorlog...

was de regio rond Oksfjord van groot belang voor de Duitsers.

De haven van de stad was cruciaal voor de Duitse oorlogsschepen.

Van daaruit konden ze de handel...

tussen Rusland en Engeland verstoren.

'Einsatz'.

'Einsatz' was de codenaam van de daar gelegerde eenheid.

Op veel plaatsen kon men het goed vinden met de Duitsers.

Ze leefden vreedzaam samen, maar hier was dat onmogelijk.

En dat was de schuld van één man. Oberst Herzog.

Hij maakte het de inwoners tot een hel.

De mensen werden gefolterd en geslagen, dag in dag uit.

Geloof me, dat waren geen mensen. Het was hels gebroed.

Tegen het eind van de oorlog gingen hij en z'n manschappen te ver.

Toen bleek...

dat de oorlog verloren was en de Russen in aantocht waren...

drongen de Duitsers elk huis in Oksfjord binnen...

en namen alles mee.

Goud, zilver... Alles wat waardevol was.

Wie zich verzette, kreeg een kogel in z'n kop.

Het duurde niet lang voor ze een verrassing te verwerken kregen.

De inwoners hadden hun buik vol van de Duitsers.

In het geheim kwamen ze bij elkaar.

De angst, het verdriet, de pijn.

Alles wat ze in drie jaar te verduren hadden gehad, kwam eruit.

Ze verzamelden alles wat als wapen kon dienen.

Ze pakten hun zeisen, hun messen, hun spades en hun bijlen.

Alles waar je iemand mee kon doden.

En na het invallen van de duisternis trokken ze ten aanval.

De 300 soldaten hadden geen schijn van kans en dat wisten ze. Velen stierven.

Desondanks wist de grootste duivel...

Oberst Herzog, met een van z'n trouwste vazallen te ontkomen.

Ze vluchtten de bergen in en namen alle gestolen spullen mee.

De hebberige schoften.

De inwoners achtervolgden de Duitsers, maar ze raakten het spoor bijster.

Hier in de bergen.

Vermoedelijk zijn ze bevroren.

Daarom moet je goed opletten wat je doet.

Hier ligt ergens iets.

Iets wat je liever niet wilt wekken.

We moeten voorkomen dat het kwaad weer tot leven komt.

Ik moest maar weer 's opstappen.

Vergeet niet wat ik gezegd heb.

We studeren geneeskunde. We redden ons wel.

We hebben nog niet geleerd hoe je het kwaad bestrijdt.

Dat komt pas volgend semester aan bod.

Wat doe je als je je eigen ingewanden in je handen hebt? Nou?

Of als ze je armen uitrukken? Wat dan?

Nou, enig idee?

Bedankt voor de koffie.

Sara?

Sara?

Sara?

Sara?

Sara?