Beyond Suspicion (Insoupçonnable)

Ja.

Henri, neemt u Lise tot uw echtgenote,

belooft u haar trouw in voorspoed en tegenspoed,

en zult u haar heel uw leven liefhebben?

Ja.

Ik ga nu Samuel verzoeken, getuige en broer van de bruid,

naderbij te komen om het huwelijksregister te tekenen.

HENRI EN LISE

Mijn dochter, Claire.

Ze was mooi.

Mooi, en nog zo jong.

Ik wil graag iedereen voor uw komst vanavond bedanken,

om blijk te geven van uw genegenheid, uw vriendschap voor Henri.

En omdat ik de gelegenheid heb, wil ik mijn beste partner zeggen,

en toevallig ook mijn broer...

dat ik die genegenheid en vriendschap deel.

Geluk en een lang leven.

Dank u.

Dank je, Clément.

U naast me te voelen is belangrijk,

net zoals de steun die u me afgelopen vier jaar gaf.

Trouw op momenten van blijdschap en verdriet.

Zoals u allen weet,

heb ik lang gedacht dat ik er nooit overheen zou komen.

Ik had er de kracht niet voor, noch de wens.

En toen...

heb ik Lise ontmoet.

Toeval?

Voorzienigheid?

Het lot.

Ik wil ook graag Antoine Vasseur bedanken, Claire's vader.

Omdat hij accepteerde vandaag mijn getuige te zijn.

Voor mij is dat vitaal.

U weet, Antoine, dat Claire...

op een bepaalde manier nog steeds bij me is.

Ik begin geen nieuw leven zoals men zegt,

maar ik zet mijn leven voort.

Gewoon.

Waar komt dat meisje vandaan?

Geen flauw idee.

Is ze studente?

Die leeftijd heeft ze wel.

Henri heeft er geen moeite mee.

Hij ziet er prima uit. - Hopelijk blijft dat zo.

Het is nogal snel gegaan.

Hou op je zorgen te maken.

Hoe ontmoetten ze elkaar?

We bespraken het mysterie van jullie ontmoeting.

Ah. Och... - Kent u de 'Diamant'?

Nee.

Dat is een club voor rijke... heren.

Ze drinken daar wat. En praten met meisjes,

die ze laten geloven dat ze geweldig zijn,

nog steeds aantrekkelijk en dat ze graag verder zouden willen gaan.

Voor veel geld gaan ze met hen naar bed.

Maar met Henri ging dat niet zo.

Dat is ons mysterie.

Niets verliep zoals voorzien.

Dat is zo. Niets verliep zoals voorzien.

Een waar sprookje.

Dat is opbeurend. Het kan dus gebeuren.

En gaat het sprookje verder?

Venetië. We vertrekken morgen.

Lise?

Hou op.

Lise?

Ik zal je schrijven.

Ik zal je elke dag schrijven.

Ik beloof het je.

DRIE MAANDEN EERDER

Het geheel beslaat 800 m².

Vijf slaapkamers met elk hun eigen badkamer.

Maar de echte luxe, als ik dat zo mag zeggen, is dit.

Magnifiek.

De jacuzzi bevindt hier hiernaast.

Perfect, dit is precies wat ik zocht.

Ruim, rustig en licht.

Het is een woning van standing.

En kijk, Genève ligt aan uw voeten.

Zo'n uitzicht is onbetaalbaar.

Bij wijze van spreken.

Ik open een kantoor in Eaux-Vives.

Dit is the place to be. - Jazeker.

Het bevalt me. Kan ik terugkomen met mijn vrouw?

Geen probleem, Mr Clairman. Ik sta geheel tot uw beschikking

U kunt tevens alles op onze site terugvinden.

Dank u.

Goed, ik verzoek u de keuken te komen ontdekken.

Natuurlijk. Ik kom eraan.

Ik wil dat het verandert.

Het gaat veranderen, Lise.

Hou je nog van me als ik oud en lelijk ben?

Vast niet.

Ik haat je.

Van een Rus gepikt.

Niet gek.

Waarheen wenst mevrouw te gaan?

Het casino?

Faites vos jeux.

Als we winnen gaan we naar de States.

Zet in op de 11.

Of naar Mexico.

Australië. - Alle drie.

Rien ne va plus.

Acht. Impair verliest.

Laat maar. Ze laten wie zij willen winnen.

Nee, nog een keertje.

Kom mee. - Nee, ik heb een voorgevoel.

Hier.

Denk aan de States. Toe dan.

Faites vos jeux.

Mag ik bij u komen zitten?

Het is al gebeurd, toch?

Waarom?

U bereidt een reis voor, heb ik begrepen.

U moet inzetten.

Speelt u vaak?

Slechts als ik geluk denk te hebben.

Rien ne va plus.

Eenentwintig. Rood impair wint.

We delen. - Geen sprake van.

Mevrouw.

Dank u.

Kijk eens. Dankzij meneer.

Meneer...? - Henri Schaeffer.

Sam, mijn broer.

Aangenaam.

Faites vos jeux.

Ik wacht buiten op je.

En u? - Ja?

Hoe heet u?

Lise.

Lise.

Rien ne va plus.

Staar me toch niet zo aan. - Neem me niet kwalijk.

U zou wantrouwender moeten zijn. - O ja?

Faites vos jeux.

Spelen we nog een keer?

Een andere keer?

Ik breng u naar huis.

Nee.

Kijk.

Genève ligt aan onze voeten.

Vergeef je me?

Nee.

Ik beschouw je inderdaad als mijn broer.

Mijn broertje.

Dat gebruik je als het je goed uitkomt.

Lise?

Ik ga hier wat drinken.

Je weet dat ik daar niet van hou.

Waarom niet? - Ik hou er gewoon niet van.

Omdat je dan je gang niet kunt gaan, hè?

LE DIAMANT - PRIVÉ CLUB

Fijne avond.

Goedenavond.

Wenst u een tafel? - Ja.

Loop maar mee.

Dank u.

Ik breng u zo champagne.

Aha.

Teleurgesteld?

Iets te zware make-up.

Nutteloos potsierlijke kledij.

Belachelijke pruik.

Dat is mijn werkkleding.

We gaan ergens anders heen.

Ik werk tot drie uur.

Prima.

Ik zal wachten.

Samen met u, aan deze tafel.

Ik heb al heel lang geen vrouw aangeraakt.

Bent u niet getrouwd?

De meeste mannen hier wel.

Ze zoeken een extraatje, geen ontmoeting.

Ik kwam hier voor u. Ik zoek niets.

Mijn vrouw is vier jaar geleden overleden.

Het spijt me.

Dat hoeft niet, hoor. Integendeel.

Wie is die kerel? - Welke?

Die vent van het casino. Wie is dat?

Henri.

Noem je hem Henri?

Veel mensen noemen hem zo, dat is zijn voornaam.

Jouw voornaam is Sam, die van hem Henri.

Oké, stop maar.

Ik stop ermee zodra jij me uit deze situatie haalt.

We hebben ons er altijd uit gered.

Lise. Hallo, met Henri.

Henri Schaeffer.

We hebben net afscheid genomen en ik bel u al op.

Ik...

Ik vond het erg fijn om met u te praten.

Het klinkt raar, maar dat was me al heel lang niet overkomen.

Ik...

Ik weet niet hoe ik het moet zeggen...

Eigenlijk wel,

ik weet precies hoe het te zeggen:

ik denk aan u, Lise.

Ik denk aan u.