ONE PIECE

Pero sabi mo five degrees starboard.

Oo, sa kabilang starboard, Kapitan Shit-tastic.

-Akala ko nakakatawa ang mga payaso. -Ano 'yon? Sabihin mo sa mukha ko.

Uy! Magandang umaga, champ.

Alam kong nakipagkasundo sa 'yo si Luffy na hanapin si Arlong, payaso,

pero kung niloloko mo kami…

Ano'ng gagawin mo? Buhusan ako ng dugo?

Teka! Ano?

Dahil ba sa sinabi ko? Paliguan mo lang ako ng dugo! Ang deal ay deal.

Gusto n'yo ang mapa. Ako, ang katawan ko.

Paano namin malalamang di ito patibong?

Zoro, kaibigan!

Dangal ng mga pirata. Di ba?

Sige na. Kakantahan ko kayo para magpalipas ng oras.

Oh, may isang babae Na kahel ang buhok

Ninakaw ang mapa ko At iniwan sa kung saan

Tunay na tuso at baluktot na dalaga

Pero di mo maitatanggi na may…

Aray! Diyos ko, ang ilong ko!

Ganito ba talaga katagal?

Dalawang minuto pa lang tayo dito. Maghintay ka.

May mga araw, kakagat sila oras na ibaba mo ang linya,

at minsan, umaabot ng ilang oras.

May mga araw na walang nahuhuli.

Pero di pangingisda ang pinag-uusapan, di ba?

Inaalala ko si Nami.

Di pipiliin ng isang maganda't talentadong babae na kumampi kay Arlong.

-Kailangang iligtas si Nami. -Iba ang sinasabi ng tattoo niya.

Wala sa tattoo ang buong kuwento. Tulad ng ibang babae, misteryoso siya.

-Namili si Nami. -Di mo alam kung bakit.

Ang gusto ko lang sa 'yo ay dinner specials. Di mo kilala si Nami.

-Mukhang ikaw rin. -Sigurado akong may dahilan si Nami.

Kahit ano pang piliin niya…

Kailangan kong marinig mula sa kanya.

Lupa!

-Mahuhuli kita. -Hindi!

Mas mabilis ako sa 'yo.

Snap.

Nami, ikaw na.

Nami.

Nami.

Nami.

Ang taya mo.

Limang daan.

Ang tagal naman.

Nag-iisip ako.

Ano'ng problema? Di ka na makabilang nang lagpas sa lima?

Taya ko lahat.

Taya ko lahat.

Straight.

Sampu lahat.

Queen full house.

Sinungaling ka,

at mandaraya ka.

Alam mong di kami nagsisinungaling tungkol sa pera sa crew na 'to.

Tapos na ang laro. Nami, gusto kang makausap ni Arlong.

'Sensiya na boys.

Babalik ako mamaya para sa natitirang Berry n'yo.

Maghilamos na kayo para sa hapunan.

May lumang biskwit sila sa panaderya. Kalahating presyo, ganoon din ang lasa.

-Ano 'yan? -Wala.

Saan mo nakuha ito?

Saan mo nakuha ang libro?

Kinuha ko sa bookstore.

Bakit mo ginawa 'yon?

Dahil gusto ko.

-Ayusin mo. -Okay, wala akong pera.

Ano? Di naman ako nanakit.

Sinaktan mo ang mga taong ninakawan mo.

-At ang sarili mo. -Hindi, wala silang alam.

Ayaw kong kumain ng dalanghita araw-araw. Ayaw kong isuot ang pinaglumaan ni Nojiko.

Ayaw kong maging mahirap!

Di tayo mayaman, pero may bubungan tayo at mahal natin ang isa't isa.

-Kaya tayo isang pamilya. -Hindi! Di tayo tunay na pamilya.

Hindi ko kapatid si Nojiko. At hindi kita nanay!

May pagkain sa kalan para sa 'yo.

Di ako nagugutom.

Noong araw na natagpuan ko kayo ni Nojiko,

ipinadala ang unit ko para sagupain ang grupo ng mga pirata sa Oykot Kingdom.

Pero nagkahiwalay kami.

Nang matapos, sugatan ako at gutom na gutom.

Akala ko mamamatay na ako.

Nang makita ko kayo…

alam kong kailangan kong mabuhay.

Para maalagaan ko kayo.

Paano mo nalaman?

Alam ko lang.

Iyon ang tamang gawin.

Alam kong gagawin mo rin ang tama.

Maraming alaala sa kwartong ito.

Pero ikaw…

Dapat maging proud ka.

Ano'ng dapat kong ipagmalaki?

Masyado mong minamaliit ang sarili mo, Nami.

Salamat sa iyo, alam namin ang bawat base ng Marine at kuta ng mga pirata

mula rito hanggang Goa Kingdom.

-Pero wala ni isa ang akin. -Totoo.

Pero mahalagang miyembro ka pa rin ng crew na ito, Nami.

Oo, ayos tayong team.

Ang tagal mong nawala, naisip ko na baka hindi ka na bumalik.

Siyempre bumalik ako.

May kasunduan tayo, di ba?

Oo. May isang salita ako.

Ganyan nga.

Malapit nang mamuno ang mga fishmen sa East Blue.

At pagkatapos ay sa Grand Line at iba pang dagat pagkatapos no'n.

Baka may masabi ang Marines diyan.

Ang marines ay nababayaran.

At kapag wala na silang silbi, dinudurog sila.

Tingin mo ang pagpatay sa mga tao ang sagot sa lahat.

Hindi lahat.

Kapag ang isang hayop ay naging masyado nang mabangis,

dapat na itong paamuhin.

Wag kang mag-alala. Di ko kakalimutan ang lahat ng ginawa mo.

May espesyal na lugar ka sa imperyo ko.

Dapat lang.

Hay, Nami.

Sobrang na-miss kita.

May trabaho ako para sa 'yo.

May isang nayon na huli na sa pagbabayad ng buwis.

Alin?

Coco Village.

Di ako welcome doon. Di mo ba puwedeng ipadala si Kuroobi o si Chu?

Hindi. Kailangan ang tao para sa trabahong ito.

Sarado kami para sa pagsasaayos.

Kailangan naming makausap ang may-ari.

Abala ang chef sa…

Paumanhin. Oo naman. Tatawagin ko siya.

-Ang ganda rito. -Oo.

Laging kumakain dito ang tatay ko noon.

Di niya ako isinasama, pero...

Ang Marines at isang Vice-Admiral pa talaga.

Huli na kayo sa kasiyahan.

Lagi kong iniisip kung ano na'ng nangyari kay Red Leg Zeff.

-Sir, kilala mo ba ang lalaking ito? -Sa reputasyon lang.

Kapitan ng Cook Pirates.

Tapos na ang mga araw na iyon.

Retirado na ako. Chef na ako ngayon.

At ang pinamumunuan ko na lang ay ang restaurant na ito.

Di ikaw ang ipinunta namin, Red Leg.

Kailangan namin ng impormasyon tungkol sa batang pirata na kagagaling dito.

Ang pangalan niya ay Luffy.

-Di kita matutulungan. -Di puwede? O ayaw mo?

Masuwerte na ako kung maaalala ko ang regulars ko.

Matatandaan mo ang isang 'to. Straw hat.

Madaldal.

Wala akong maalala.

Gusto mo ba ng libreng pagkain?

May isang dosena ako ng T-bone steak at sirang cooler.

Sayang naman kung masisira lang iyon.

Di kami naparito para kumain. Narito kami…

'Yong steak…

Medium rare?

Mas rare kaysa medium.

Ngayon ko lang nakita 'yan.

Ano kaya ang may gawa nito?

Baka dapat bumalik ako, siguraduhing ayos ang Merry.

Gawa 'to ni Arlong.

Hoy, sumbrerong pangit! Magkasundo tayo na masamang isda si Arlong.

Bakit di n'yo pa bawiin ang katawan ko?

-Tumahimik ka. -O ano? Ipagluluto mo ako ng soufflé?

-Kung hawakan mo muna siya? -Baguhan ang magdadala ng ulo ng payaso.

Mga kasama! Pakiusap!

Pakiusap.

Wala na tayong oras at nabitin na naman tayo ngayong buwan.

Sapat na ba?

-May oras pa ba tayo? -Wala na.

Wala na.

-Nami. -Si Nami.

Ang kapal ng mukha mong magpakita dito.

May ibibigay ka ba sa akin?

May ibibigay ka ba sa akin?

PANGKASAYSAYANG ATLAS NG EAST BLUE

Pasensiya na at kinuha ko ang map book.

-At nangangako kang di ka na magnanakaw? -Pangako.

-Nakakrus ba ang mga daliri mo? -Siguro.

Di ka masamang bata, Nami.

Gumawa ka lang ng masama.

Sa susunod, puntahan mo muna ako.

Baka puwede ka naming utus-utusan.

Salamat, Mr. Genzo.

-Tama ang ginawa mo, Nami. -Tulong!

Tulong!

-Mga pirata! Inaatake nila ang nayon! -Ano'ng nangyayari?

May mga pirata!

Mga mamamayan ng Coco Village!

Akin ang nayong ito!

Takbo!

Kinulang kayo.

Nami, pakiusap.

Ito lang ang mayroon kami.

-Kinuha na lahat ni Arlong. -Gumawa kayo ng paraan.

Luffy?

-Ano'ng ginagawa mo rito? -'Yan din ang tanong ko.

-Dito ako nabibilang. -Di ako naniniwala.

-Di ikaw ito. -Hindi. Di ito ang gusto mong maging ako.

Nami…

kung kailangan mo ng tulong…

Hindi. Di ko kayo kailangan.

Gusto ni Arlong ang mapa, at niloko kita para kunin ito para sa akin.