Coriolanus

วิกฤตการณ์ขาดอาหารในกรุงโรม

ผู้คนนับพันรอคอยอาหาร

วุฒิสภาประกาศภาวะฉุกเฉิน

นายพลมาร์เชียส สละสิทธิส่วนบุคคล

สถานที่ที่เรียกตนเองว่าโรม

ก่อนจะเดินหน้าต่อ ฟังผมหน่อย

พวกคุณยินดีตายมากกว่าอดอยากใช่มั้ย

ยินดี

อย่างแรก คุณรู้ว่าไคอัส มาร์เชียส คือศัตรูประชาชน

- เรารู้ - ให้เราฆ่าเขาเถอะ

แล้วเราจะได้ในสิ่งที่ควรได้

พวกเราถูกมองว่าเป็นพลเมืองยากจน เครื่องมือของชนชั้นสูง

ความอดอยากปากแห้งที่เราเผชิญ

ความทุกข์ ความทรมานของเรา คือผลประโยชน์ของพวกเขา

ให้เราแก้แค้นด้วยมีดไม้ ก่อนกลายเป็นอันธพาล

ไม่ต้องพูดแล้ว ไปกันเถอะ

ใจเย็นก่อน นั่นใครน่ะ

เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ของฉัน

สว.มีนีเนียสผู้ทรงเกียรติ คนที่รักประชาชนเสมอ

ขอให้สหายทุกท่านทราบ ความดูแลอันเอื้อเฟื้อจากชนชั้นสูง

ก็เพื่อความต้องการของท่าน และความทุกข์ทรมานกับความอัตคัต

ท่านอาจโจมตีสวรรค์ด้วยไม้เท้า

และยกมันขึ้นต่อต้านกรุงโรม

ให้เราอดอยาก แต่โกดังของพวกมันเต็มไปด้วยเมล็ดพืช

คลังเมล็ดพันธุ์พืช กรุงโรม

“ ขนมปัง ”

“ ขนมปัง ”

“ ขนมปัง ”

“ ขนมปัง ”

“ ขนมปัง ”

หยุด

หยุด หยุด

มีอะไรหรือ พวกอันธพาล

พูดสะกิดแผลคนจน จนต้องลุกฮือเลยหรือ

เราเคยได้รับถ้อยคำที่ดีจากคุณ

คนที่มอบถ้อยคำดีๆ ให้คุณ ซ่อนความเกลียดชังไว้ใต้กิริยาสอพลอ

ต้องการอะไรหรือ พวกคนขลาด สันติหรือสงคราม

อย่างแรกทำให้ตระหนก อย่างหลังทำให้ภาคภูมิ

คนที่คุณไว้ใจ ควรนำสิงโต กระต่ายป่า

หมาจิ้งจอก ห่าน มาให้

ผู้ที่คู่ควรความยิ่งใหญ่ ควรค่าความเกลียดชังของคุณ

แขวนคอเขา เชื่อใจเขา

พวกท่านเปลี่ยนใจตลอดเวลา

เคยยกยอว่าเขาสูงศักดิ์ เวลานี้กลับเกลียดชัง

จากเคยดีกลายเป็นชั่ว

สิ่งที่เกิดขึ้นในหลายแห่งของเมืองนี้

พวกท่านต่อต้าน สว. ผู้ทรงเกียรติ แล้วใครกันที่ปกครอง

และดูแลปากท้องพวกคุณ

ไป...

กลับบ้านไปซะ

พวกเศษคน

- กลับ - เดินหน้า

กลับ

ปัญหาโวลเซียน ข้อพิพาทพรมแดนโวลเซียนปะทุ

ทัลลัส ออฟิดิอุส ขู่โวลเซียนบุกโรม

กองบัญชาการโวลเซียน แอนเทียม

- ได้โปรด... - รู้จักผมรึยัง

ผมรู้จักคุณดี

ผมคิดว่าคุณชื่อออฟิดิอุส

ถูกต้อง

- ผมเป็นคนโรมัน - ข่าวคราวที่โรมเป็นอย่างไรบ้าง

ข่าวคราวที่โรมเป็นอย่างไรบ้าง

เกิดจลาจลประหลาดที่โรมได้พักหนึ่งแล้ว

- ผู้คนต่อต้าน สว. - พักหนึ่งงั้นเหรอ แล้วจบรึยัง

เปลวเพลิงใหญ่มอดลงแล้ว

แต่สะเก็ดไฟเล็ก ๆ จะทำให้เพลิงปะทุอีกครั้ง

คุณหมดประโยชน์ต่อผมแล้ว

ข่าวคือชาวโวลเซียนตั้งกองทัพ

พวกเขามีผู้นำคือ ทัลลัส ออฟิดิอุส ที่พวกคุณต้องจัดการ

ผมบาปที่ริษยาความยิ่งใหญ่ของเขา

และผมยังเป็นคนเดิม ผมต้องการตัวเขา

พวกคุณเคยต้อสู้กันเหรอ

เขาเป็นสิงโตที่ผมภูมิใจจะล่า

ไททัส ลาทิอุส คุณจะได้เห็นผมเผชิญหน้ากับทัลลัสอีกครั้ง

ลงมือเลย

ออฟิดิอุส ดังนั้นคุณคิดว่า

ชาวโรมเข้าถึงที่ปรึกษาของเรา

- และรู้ความเคลื่อนไหวของเรา - ท่านไม่คิดเช่นนั้นหรือ

ยังไม่ถึงสี่วันจากที่ผมได้ข่าว

ถ้าค้นพบ เราจะไม่บรรลุเป้าหมาย

และมีข่าวลือว่ามาร์เชียส ศัตรูเก่าของคุณเป็นผู้นำภารกิจนี้

ถ้าเราได้ปะทะกับไคอัส มาร์เชียส เราสัญญากันไว้ว่าจะสู้กัน

จนกว่าอีกฝ่ายจะต้านไม่ไหว

ถ้าผมได้พบเขาตัวต่อตัวอีกครั้ง

ไม่เขาก็ผมที่ต้องแพ้พ่าย

เมืองคอริโอลิสแห่งโวลเซียน

ได้ยินไหม

พวกมันดูถูกเรากว่าที่คิด

คนที่ถอนตัว ผมจะส่งตัวให้โวลเซียนจะได้รู้ว่าผมเอาจริง

ไป

เร็วสิ

ถอยไป

พลเมืองคอริโอลิสเปิดทางและยอมแพ้

แก่การโจมตีของไททัสและมาร์เชียส

เราได้ยินเสียงเคลื่อนทัพของพวกเขา และกองทัพเราก็เข้าไป

ยังสนามเพลาะของฝ่ายนั้น

ที่รัก แม่ขอให้ร้องเพลง

หรือแสดงท่าทียินดีกว่านี้

หากเขาเป็นสามีแม่

แม่จะปลื้มใจกับภารกิจของเขา

อันนำมาซึ่งเกียรติยศ มากกว่าอ้อมกอด

แสดงความรักบนเตียงนอน

ก่อนนี้เขาเป็นเพียงทารก และลูกชายคนเดียวของแม่

การก้าวมาถึงจุดนี้ถือเป็นเกียรติยิ่งนัก

แม่ยินดีให้เขาเผชิญอันตรายเพื่อกิตติศัพท์

สงครามอันโหดร้ายที่แม่ส่งเขาไป

เขาจะภาคภูมิเมื่อกลับมา

หากเขาตายในหน้าที่ล่ะคะ

เช่นนั้น

ก็จะเป็นข่าวดีของลูกชายแม่

ฟังนะ

หากมีลูกชายสักหนึ่งโหล

แม่ขอเลือกให้สิบเอ็ดคนตาย อย่างมีเกียรติเพื่อประเทศชาติ

ดีกว่าคนเดียวที่มัวเมาไร้ความสามารถ

ขอสวรรค์คุ้มครองเขา มิให้พ่ายแพ้แก่ออฟิดิอุส

เขาจะต้องทำให้ออฟิดิอุสก้มหัว และเหยียบเขาที่คอ

แม่คิดว่าได้ยินเสียงเคลื่อนพลของสามีเธอที่นี่

แม่ได้ยินเขาย่างสามขุม

และป่าวร้องว่า

“ เข้ามาสิ ไอ้พวกขี้ขลาด ”

“ พวกแกกลัวตัวสั่น ทั้งที่เกิดในโรม ”

ไอ้พวกใจเสาะ เกิดเป็นชายทั้งที

ให้ตายสิ มองออกไป เร็วเข้า

บุกเข้ายึดบ้านเมืองมัน

ไม่เช่นนั้น ฉันจะปล่อยศัตรู แล้วทำสงครามกับพวกนาย

หน้าผากเขาเปื้อนเลือด เขาเช็ดออกแล้วเดินหน้าต่อ

หน้าผากเปื้อนเลือด คุณพระ อย่ามีเลือดเลย

อย่าโง่น่า

นี่แหละคือลูกผู้ชายทรงเกียรติยิ่งกว่าถ้วยทอง

สว. มินีเนียสมาเยี่ยมค่ะ

บอกว่าเรายินดีต้อนรับ

ได้โปรด หนูขอตัวได้มั้ย

- ไม่ได้หรอก - สวัสดี สุภาพสตรีทั้งสอง

สบายดีหรือ ลูกชายตัวน้อยเป็นอย่างไรบ้าง

ขอบคุณค่ะ เราสบายดี

เขาชอบเล่นดาบเล่นปืน

- มากกว่าอ่านตำรา - ลูกพ่อแท้ ๆ เชียว

มาสิ บ่ายนี้คุณต้องเล่นบท แม่บ้านว่างงานกับผม

ไม่ได้ค่ะ ดิฉันไม่ออกไปข้างนอก

- ไม่ออกไปข้างนอกรึ - เธอควรไป

ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ

ดิฉันไม่ออกจากบ้านจนกว่าสามีจะกลับมา

ว้า คุณจำกัดตัวเองเกินไปแล้ว

- ดิฉันไปจากที่นี่ไม่ได้ - โอ้ เหมือนเพเนโลปี

ภรรยาในตำนานสินะ เธอนั่งปั่นด้ายช่วงที่อุลลิเซสไปรบ

แต่ทำเอาเมืองอิธากาเต็มไปด้วยมอด

มิได้ค่ะ ดิฉันขอตัวจริง ๆ

ไปกับผม แล้วผมจะบอกข่าวดีเรื่องสามีคุณ

มิได้ค่ะ ยังไม่น่ามีข่าวอะไรตอนนี้

- มีข่าวจากเขาเมื่อคืนนี้ - จริงหรือคะ

สามีคุณและไททัส ลาร์เชียสตรึงกำลังอยู่ หน้าเมืองคาริโอลิสของพวกโวลเซียน

พวกเขากำลังจะชนะและรีบปิดฉากสงคราม

นี่คือเรื่องจริง ด้วยเกียรติของผม ดังนั้นขอร้อง ออกไปกับเราเถิด

ขออภัยค่ะท่าน หลังจากนี้ดิฉันจะเชื่อฟังทุกอย่าง

ปล่อยเธอเถอะ แบบนี้จะทำเสียอารมณ์เปล่า ๆ

- มาร์เชียสเป็นอย่างไรบ้างนะ - ถูกฆ่าตายแน่ครับท่าน

เขาบุกเดี่ยวเพื่อคนทั้งประเทศ

คุณจากไปเสียแล้ว มาร์เชียส

นั่นใครน่ะ เหมือนได้รับบาดเจ็บ

โอ้พระเจ้า นั่นเสียงฝีเท้ามาร์เชียส

ผมมาช้าไปมั้ย

ใช่ ถ้าตัวคุณไม่โชกเลือดคนอื่น แต่เป็นเลือดตัวเอง

ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยซิ

หัวใจผมพองโตเหมือนวันแต่งงาน

นั่นคือคนที่ผมเกลียดเข้าไส้ ออฟิดิอุส โจมตีโรมของเขา

ช่างน่านับถือที่คุณหลั่งเลือด

ศึกที่เพิ่งผ่านพ้นหนักหนา เกินกว่าจะบุกเข้าไปอีก

คุณอย่าสรรเสริญผมเลย ผมยังไม่พอใจกับผลงาน

เลือดที่ไหลหลั่งเป็นเสมือนยา หาใช่อันตรายไม่

ผมจะออกไปสู้กับออฟิดิอุส

ผมอยากรู้ว่าใครในที่นี้

ที่อยากเห็นผมบุกลุยโจมตี

ถ้าใครกลัว ปลดเขาออกเสีย

ถ้าใครคิดว่าการตายอย่างกล้าหาญ สำคัญกว่ามีชีวิตอย่างน่าสมเพช

และรักชาติมากกว่าตนเอง

อย่าได้ครั่นคร้าม จำไว้

ชูมือแสดงจุดยืนและตามมาร์เชียสมา

ผมคนเดียวหรือ

จงเป็นอาวุธของผม

กล้าหาญมาก ไททัส

ถอยไป

มานี่ ๆ

ฉันจะไม่สู้กับใคร นอกจากนาย เพราะผมเกลียดนาย

เราต่างคนต่างเกลียด

ห้าครั้งแล้ว มาร์เชียส ที่ฉันสู้กับนาย

หลายครั้งที่นายชนะ

เช่นนั้น ฉันว่าเราน่าจะเจอกันบ่อยขึ้น เหมือนกินข้าว

ที่ซึ่งฉัน

ฉันจะแทงเขาด้วยดาบต่อดาบ

ไม่เช่นนั้นก็จัดการเขาด้วยเล่ห์กลหรือโทสะ

เขาคือปีศาจ

เห่อเหิม แต่ไม่เฉียบแหลม

ไม่ได้นอน ไม่มีที่พักพิง ไม่มีเสื้อผ้า เจ็บป่วย

ไม่มีเวลาสวดมนต์บูชา

เหล่านี้ยิ่งยกระดับอำนาจ และจารีตของพวกนั้น

สวนทางกับที่ฉันเกลียดมาร์เชียส

พบเขาที่ไหน อาจเป็นที่บ้าน

ที่พี่น้องฉันคอยคุ้มกัน

แม้จะเป็นที่นั่น ฉันก็จะล้างมืออันกราดเกรี้ยวในหัวใจเขา

ท่านมินีเนียส