A Deadly American Marriage

8 NOVEMBER

Het is vandaag donderdag 6 augustus 2015.

Ik ga Sarah Corbett interviewen.

Sarah, weet je waarom je hier vandaag bent?

Ja.

Vertel eens. - Omdat m'n vader is overleden.

Oké.

Ga maar even zitten.

Jack, mijn naam is Brandy. En ik ga vandaag met je praten.

Je vader is dood, zei je. Hoe heet hij? - Jason Paul Corbett. C-O-R-B-E-T-T.

En hoe heet je moeder?

Molly Martens.

En hoe heet je opa?

Hij heet Tom Martens.

En hoe noem jij hem?

Ik noem hem opa Tom. - Opa Tom. Oké.

2 AUGUSTUS

ACHT JAAR EERDER

Davidson County 911. Wat is het adres van uw noodgeval?

Ik ben Tom Martens. Ik ben in Panther Creek Court.

En we hebben hulp nodig.

Oké. Wat is er aan de hand?

De man van m'n dochter, m'n schoonzoon...

kreeg ruzie met m'n dochter.

Ik kwam tussenbeide en ik heb hem op z'n hoofd geslagen.

Waarmee? - Met een honkbalknuppel.

Met een honkbalknuppel? - Ja, mevrouw.

Help.

Is hij bij bewustzijn? - Nee.

Ademt hij nog?

Ik weet het niet zeker.

Ik lag diep in slaap toen de telefoon ging.

Als om drie uur 's nachts de telefoon gaat, is het nooit goed.

Dus ik stap uit bed, ga de deur uit...

en ga naar Meadowlands in North Carolina.

Ik ga het huis in, kijk in de slaapkamer...

en het is afschuwwekkend.

Een van de bloedigste plaatsen delict die ik heb gezien.

De vrouwelijke bewoner vertelt me dat ze Molly Corbett heet.

En dat het slachtoffer haar man is, Jason Corbett.

De kantoorruimtes zijn erg koud.

Oké. Vertel me wat er vanavond is gebeurd.

We hadden ruzie.

Wie vocht er? - Mijn man.

Mijn dochter had een nachtmerrie.

Zij of ik maakte hem wakker, dus hij werd boos.

Hij wurgde me.

Hoe deed hij dat?

Eerst drukte hij hier heel hard met zijn hand.

Hij liet even los en ik begon heel hard te schreeuwen.

En dan herinner ik me niks meer tot m'n vader binnenkwam.

Oké.

Ik hoorde geruzie en gebons op de verdieping boven me.

En het klonk niet goed.

Ik pakte de knuppel en rende naar boven.

Ik doe de slaapkamerdeur open...

en hij heeft Molly zo bij de keel.

Hij ziet me aankomen...

en hij gaat zo rond de keel.

Ik zei: 'Laat haar los.'

'Ik ga haar vermoorden.' 'Laat haar gaan.'

Hij begint haar naar de slaapkamer te slepen, naar de badkamer.

En ik sla hem.

Met de honkbalknuppel.

En hij grijpt de knuppel.

Jason had de honkbalknuppel.

En hij probeerde mijn vader te slaan.

Ik denk dat hij miste en...

Ik...

Ik sloeg hem op z'n hoofd. - Waarmee?

Met een baksteen op m'n nachtkastje.

Oké.

Ik sloeg hem op z'n hoofd of z'n schouder.

Hoe vaak heb je Jason geslagen?

Dat weet ik niet.

Je weet het niet meer.

Ik weet het niet.

Geen idee hoe vaak ik hem heb geslagen of hoe vaak hij mij heeft geduwd.

Ik heb geen idee...

want het was een gevecht.

Deze twee mensen vertellen ons dat ze voor hun leven vochten.

Haar man heeft vreselijke verwondingen.

Maar zij hebben zo te zien geen verwondingen.

In North Carolina heb je het recht om jezelf te verdedigen.

Maar zijn zij de slachtoffers of is hij het slachtoffer?

Je weet dat je man z'n verwondingen niet heeft overleefd, toch?

Ik dacht al van niet.

Nee, hij heeft het niet overleefd.

Hoelang waren jullie samen?

Ongeveer zeven jaar.

Mijn kinderen zijn niet mijn biologische kinderen.

Het zijn de kinderen van zijn eerste vrouw, die is overleden.

Wil je dat we de familie van je man bellen?

O, God.

Wat als ik bang ben voor zijn familie?

Ik ben bang dat ze de kinderen willen afpakken.

Zijn jullie voor de wet getrouwd? - Ja.

Heb je de kinderen geadopteerd? - Nee.

Dan is dat een reële mogelijkheid.

IERLAND

1 DAG NA JASONS DOOD

Mijn broer werd gebeld met het bericht dat Jason dood was.

Hij en Molly hadden ruzie gehad.

Ze duwde hem. Hij viel, stootte zijn hoofd en stierf.

Dus ik belde meteen Molly.

En er werd toen niet opgenomen.

Ik kan het niet bevatten. Ik kan het niet verwerken.

Ik kon het gewoon niet geloven.

Jason en ik waren heel close.

We hadden een grote familie.

We groeiden op in Janesboro in Limerick.

Jason, Wayne en ik zijn de drie jongsten.

Jason bleef altijd mijn beste vriend.

Toen ik het nieuws hoorde...

was mijn eerste zorg het welzijn van Jack en Sarah.

Dus binnen enkele uren was ik gepakt en op weg...

naar Amerika om erachter te komen wat er met Jason was gebeurd...

en te zorgen dat Jack en Sarah veilig zijn.

We wisten dat we zo snel mogelijk naar North Carolina moesten.

Wij werden genoemd als voogden in Jasons testament.

Ik ging recht naar Jasons advocatenkantoor...

haalde het testament op en vloog een paar uur later naar de VS.

We bespreken met de officier van justitie...

over hoe het onderzoek verder moet verlopen.

Wat me meteen opvalt...

is dat dit geen gewone zaak zal worden.

Ik ben een gepensioneerde FBI-agent.

Wat hebt u bij de FBI gedaan?

De eerste helft van m'n carrière werkte ik bij Misdaad.

De tweede helft bij Contraspionage.

Tom Martens is een gepensioneerde FBI-agent...

en is opgeleid en heeft andere agenten heeft opgeleid...

in de verhoorkunst.

We zouden nalatig zijn in onze plicht als we klakkeloos...

de woorden aannamen van iemand die een moord heeft begaan.

Misschien helpt het als ik maar meteen het verhaal vertel.

Oké.

Omdat het m'n gemoedstoestand aantoont. - Oké.

Ik zie hoe Tom probeert om het verhaal te sturen...

en de zaak te presenteren zoals hij wil.

Tom geeft op geen enkel moment toe dat hij Molly Jason überhaupt zag slaan.

Was er een moment waarop Molly Jason ook begon te slaan?

Toen ik de controle over de knuppel verloor en zij zich los wist te rukken...

leidde ze hem af, maar ik weet niet hoe.

Ik ben aan het worstelen. Ik weet niet.

Dat vinden we moeilijk te geloven.

Ik was op de avond van het incident in het huis...

en hoorde dat Molly's moeder in het souterrain was.

Dus ze legt een verklaring af.

Sharon Martens vertelt ons...

dat ze wakker werden van een herrie.

Ze hoort haar dochter gillen.

Haar man gaat uit bed...

en gaat naar boven om het tumult te stoppen...

en zij draait zich om en gaat weer slapen.

Ik ben verbijsterd.

Welke oma doet dat? Welke moeder doet dat?

Sharon Martens vertelt ons dat ze totaal niet reageerde...

op dit vreselijke, gewelddadige, explosieve incident...

direct boven haar, in een huis vol mensen van wie ze hield.

Het klopt gewoon niet.

We kijken ook naar de 911-oproep.

Drie, vier.

Een, twee, drie, vier. Goed. - Een, twee, drie...

Een, twee, drie, vier. Een...

De ambulancemedewerkers luisterden naar deze opname en zeiden:

'Ze zijn niet aan het reanimeren.' Het is te moeilijk.

Je kunt niet zo precies en ritmisch hardop tellen.

Een... Ik tel. Een, twee, drie, vier.

Ze zeiden ook dat Jasons lichaam koel aanvoelde.

Een van hen keek de ander zelfs aan en zei:

'Wanneer zeiden ze dat hij neerviel?' Dit is geen wetenschappelijk bewijs...

en er zijn genoeg variabelen voor hoe snel een lichaam afkoelt...

maar het was overtuigende informatie.

Het kan zijn dat de Martens dachten:

ik moet eerst even een geloofwaardig verhaal bedenken...

voor ik de politie bel.

We kwamen erachter dat Molly en Thomas Martens...

al een paar uur na Jasons dood weer thuis waren.

En op dat punt...

waren de kinderen onder de hoede van Molly Martens en haar familie.

Binnen 48 uur hadden de Martens een verzoek ingediend om de voogdij...

en adoptie van Jack en Sarah.

Ik vroeg of ik met ze kon praten door de telefoon...

of een bezoek onder toezicht kon krijgen of zo.

Ik wilde mijn armen om ze heen slaan. Ze hadden hun vader verloren.

Maar Molly stond het niet toe.

Er gebeurt van alles tegelijk, en alles komt in botsing.

En ik wilde m'n broer zien.

We spraken met de begrafenisondernemer om Jason te zien.

Hij bood zijn excuses aan, maar hij had de instructie gekregen...

om ons Jason niet te laten zien.

Ik geloof dat Molly Jasons lichaam wilde laten cremeren...

voordat ik aankwam.

Ik dacht: wat heb je gedaan?

Dan krijgen we de resultaten van de autopsie.

En de bevindingen van de autopsie...

zijn afschuwelijk.

Jason heeft schaafwonden op z'n voorhoofd...

onder zijn oog...