Marty Supreme

Mevrouw Mariann. -Heeft u maat 41?

Ja, u heeft geluk. -Gelukkig.

Laatste paar. Laat die mooie voeten eens zien.

Is de rechtervoet in orde?

Zo, ja. Steek hem er maar in.

Ze zitten te strak. -Oké.

Is dit maat 41? -Ja, dit is maat 41.

Heeft u een maat groter?

Nee, daarom ben ik geen fan van Kerrybrooke...

ze vallen namelijk erg klein.

Ze zitten te strak. -Oké, doe ze uit. Maak je geen zorgen.

Heb je Vitality geprobeerd? -Nee.

Ik kom zo bij je.

Pardon. Sorry.

Ik kocht hier een paar schoenen van hem, met de bril.

Marty. -Ja?

Deze mevrouw zegt dat ze schoenen bij je heeft gekocht.

Jij had die bruine Mary Janes, toch?

Ja, klopt. Ze zitten heerlijk. Ik heb ze meteen aangehouden.

Oké. -Dus ik heb mijn oude hier laten staan.

Oké. Hoe zagen ze eruit?

Tweekleurige pumps, met vleugeltip.

Lloyd, heb jij haar schoenen gezien? -Nee.

Heb je ze misschien in een doos gedaan...

van de andere schoenen die ik paste en ze weer hebt teruggezet?

Oké. Goed.

Vind je het goed als mijn collega je even helpt?

Lloyd. Kun je Mariann helpen?

Zeker.

Ja, we controleren de kelder. Kom.

Dank je. Pardon.

Lloyd helpt je. Haal de Vitality-schoenen.

Ik denk over de prijs.

Ik kom zo bij je. Laat me hier afronden.

Oké, dank u.

Wat? -Stil.

Marty. -Verdomme.

Ik wil je iets laten zien. Kom hier.

Buk even.

Waarom moet ik bukken?

Hoe gaat het? -Marty, kijk wat ik voor je heb.

Wat is dit?

Kijk maar.

Waar kijk ik naar?

Draai het om.

Manager? -Ja.

Kom op, Murray.

Wat je ook doet, zeg dit niet tegen Lloyd.

Luister, ik ben duidelijk geweest.

Ik wil niet respectloos zijn. Je hebt hier iets moois opgebouwd.

Ik wil dit nu niet bespreken.

Wacht. Laat me iets zeggen.

Het was goed voor me om dit van dichtbij te zien.

Maar ik ben geen schoenenverkoper.

Ik wil dit niet bespreken. -Ik wel.

Ik kom niet meer terug.

Kunnen we afrekenen? Ik moet mijn vliegticket kopen.

Later pas.

Ik wilde in mijn pauze naar het reisbureau.

Je komt na je pauze niet terug.

Denk je dat echt?

Ja. -Denk je dat ik gewoon wegblijf?

We rekenen af aan het einde.

Is dat alles? -Ja, dat is alles. Dag.

Ik hou van je.

Kom op. -Wacht op mij.

Ik stond op het punt... Ik stond op het punt naar je toe te komen.

Nee, Ira is ziek thuis.

Ik kan niet ziek worden. -Wat?

Ik heb de kampioenschappen.

Nee, het is voedselvergiftiging.

Ik wou dat ik je in mijn bagage kon verstoppen.

Ik wil zo graag met je mee.

Backhand, backhand, backhand.

Forehand, forehand, forehand.

Backhand, backhand, backhand.

Forehand, forehand.

Backhand, backhand.

En lob.

Marty! -Wat?

Telefoon! -Zeg dat ik 20 min. weg ben!

Ik ben je boodschapper niet! Neem de telefoon op!

Wally, trek dat witte shirt uit.

Ik kan de witte bal niet volgen.

Doe normaal. Je bent geen vampier.

Ik hou van je.

Hallo?

Met Judy.

Hoi, Judy.

Je moeder is erg ziek. -Echt?

Ja. Ze ziet grauw en praat wartaal.

Ze vraagt naar je. Kom naar huis.

Klinkt ernstig. Bel dan een ambulance.

Wie gaat er met haar mee?

Geen idee. Ga jij maar, je bent zo betrokken.

Momentje.

Hij trapt er niet in.

Zeg dat ik niet meer adem!

Dat is belachelijk. Dat zeg ik niet.

Zeg dat je me naar het ziekenhuis brengt.

Prima. Dan ga ik met haar naar de eerste hulp...

en zit ik daar uren te wachten.

En jij komt hierheen om mijn man zijn medicijnen te geven...

en de hele nacht zijn voeten te masseren.

Zeg dat ik flauwgevallen ben.

Oh mijn god! Je moeder is net buiten bewustzijn geraakt.

Je moet nu naar huis komen.

Hallo?

Hoi. Geef me een momentje.

Ik heb het druk. Ik heb lunchpauze.

Ik hoor haar fluisteren. Ze staat gewoon naast je.

Ik word er gek van.

Met wie praat je?

Ik praat met niemand.

Judy heeft net de lijn vastgebonden voor een uur.

Ik heb wat bouillon voor je.

Het is ijskoud.

Ja, want de rij was erg lang in de winkel.

Dus dat is wat ze zullen zeggen als ik bel en het vraag?

Geloof je me niet? Noem je me een leugenaar?

Bel ze maar.

Je moet eerst Judy van de telefoon halen.

Hé, Judy, hang op.

Dit is een standaard IATT-goedgekeurde bal.

Volg de witte bal eens tegen wit.

Bijna onmogelijk, toch?

Je ogen bewegen amper.

Met een wit shirt zie je de bal niet.

Stel je een oranje bal voor, nog nooit bedacht.

Zie je? Je volgt 'm beter. Kijk naar zijn ogen.

Zie je het? -Ja, ik zie het.

Je kijkt al actiever.

Daar willen we naartoe. Nu moet je zwart dragen...

om die witte bal te zien.

Kijk, dat is Ted Bailey.

Wie is dat?

De nummer één van de wereld. Brits kampioen.

Ik heb 'm al verslagen.

Kijk nu dit.

Dat is Jack Kramer, toptennisser.

Wat is het verschil? -Helemaal in het wit.

Precies. Dat is mooi.

Dat is luxe. Dat is klasse. Dat verkoopt.

Zo'n bal op maat kost veel geld.

Natuurlijk op maat. Voor een uniek persoon.

De Marty Supreme-bal, geen standaardbal.

Maar wat gaat het kosten?

Kosten doen er niet toe. Niet op beknibbelen.

Het blijft beperkt, meneer Galanis.

Je moet geld uitgeven om geld te verdienen, toch?

Haal koffie voor me.

Nee, laat je secretaresse dat doen.

Nancy is druk. Jij gaat.

Pap, we praten hier zaken.

Ik ga geen koffie halen. -Haal die verdomde koffie!

Marty, ook koffie?

Nee, ik drink geen cafeïne.

Luister.

Ik waardeer dat je met mijn zoon omgaat.

Hij is beperkt.

Hij is dertig en woont thuis.

Heeft weinig bereikt.

En hij snapt niks van zaken. Niet van kosten.

Met respect, dat zie ik anders.

Kijk naar uw succes.

Dat zit in je DNA, dat heb je doorgegeven aan Dion.

Hij is alleen nog niet wakker.

Ik zou hier niet staan...

als ik er niet volledig in geloofde.

Ik respecteer uw geld enorm.

Deze sport vult stadions in het buitenland.

Het is een kwestie van tijd voor dat hier ook gebeurt...

en ik op een Wheaties-doos sta.

Ik ken deze business niet.

Precies. Daarom moet je me vertrouwen.

Volgende week win ik als eerste Amerikaan de British Open.

Dan word ik nummer één voor het WK.

Life en Look gaan erover schrijven. Ze moeten wel.

De redacteur van Look magazine, hij houdt van me. Iedereen.

Ik ben dé man om het gezicht van de sport te worden in de VS.

Lloyd!

Ik sluit af.

Ja, dat zie ik. Ik ben hier voor mijn oom.

Hij vertrok.

Vertrokken? Wat bedoel je? Voor vandaag?

Hij moest je moeder naar het ziekenhuis brengen.

In hemelsnaam. Ze is niet ziek.

Lloyd, hij is me geld schuldig. We zouden het vandaag regelen.

Misschien als je niet vijf uur zou lunchen...

zou je hem gesproken hebben. -Hou je mond.

Hallo.

Je klinkt al veel beter, hè? Dat is snel.

Ik red het wel, en niet dankzij jou!

Genoeg, mam. Ben je bij Murray? Eerlijk.

Nee. Hij is volgens mij al weg voor z'n trip, oké?

Zijn trip? Welke trip?

Hij neemt Esther mee naar Kutchers voor het weekend.

Maar hij was gebleven als ik erom had gevraagd.

Je bent niet ziek, mam. Hij zou me mijn geld geven voor mijn vlucht.

Dat weet ik echt niet, lieverd.