The Perfect Neighbor

Deze film bestaat voornamelijk uit beelden van de bodycams van de politie...

over een periode van twee jaar.

29-68. Code 2.

Eenheid noordoost, herhaal.

Met 911. - Er is iemand neergeschoten.

Jongens, hier komen. Kom hier.

Hier komen.

Is ze echt neergeschoten? - Ja.

Waarom heeft ze dat gedaan?

Hé, wakker worden.

Oké, ze komen zo snel mogelijk.

Hier. Hierzo.

Medische hulp.

Ze ligt op de grond.

Zone 1. Marion.

Marion-Ashland 2.

Wacht.

O, mijn god.

Ik pak de voorzijde.

De sheriff. Kom naar buiten met je handen omhoog.

Hier de sheriff van Marion County. Kom naar buiten.

Maandag 5 juni 2023. We zijn op de plaats van het incident.

Ik kijk even rond.

Ik loop om het huis. - Oké.

De sheriff.

De sheriff.

Goedemorgen. Ik ben van de recherche.

We doen onderzoek naar het incident van vrijdagavond.

Kan ik even gaan zitten? - Ik pak wel een stoel.

Hoelang woont u hier al? - Drie jaar.

Woont zij hier ook zolang?

Nee, ze kwam na ons. Twee jaar geleden.

Als ik me niet vergis. - Dat is prima, ongeveer twee jaar.

Maar voor zover ik weet, hebben alle kinderen hier...

problemen met haar.

In welke klas zit je? - Groep 7.

Oké, dus je gaat naar groep 8?

Ik wil even kijken of je weet wat waarheid is en wat gelogen.

Als een klein meisje hier alle muren rood verft...

en dan zegt dat ze het niet gedaan heeft, wat is dat dan?

Een leugen. - Oké. En als ze dan zou zeggen:

'Dat heb ik gedaan.' Is dat dan de waarheid?

Ja, meneer. - Oké.

Zullen we dan alleen de waarheid spreken?

Ja.

Heb je die mevrouw eerder gezien?

Meerdere keren. - Oké.

Ze wil niet dat kinderen spelen bij...

haar voor de deur, op het veldje.

Want...

ze denkt dat het van haar is.

Weet je nog wat ze nog meer heeft gezegd?

Dat ze de politie ging bellen. Omdat wij daar aan het spelen waren.

We zijn ter plekke.

Wat is er loos?

Die vrouw die daar staat te bellen, heeft een bord tegen me aangegooid.

Haar kinderen lieten hier hun hond uit. Maar er staat 'niet betreden'.

Ze laten die hond altijd hier poepen.

Op de stoep, overal. Ik zei: 'Hou die hond eens bij je.'

Toen ik er een foto van wilde maken, begon ze tegen mij.

Ze pakte dat bord en gooide het tegen m'n been.

Uw naam? - Susan Lorincz.

Hoe spel je uw achternaam? - L-O-R-I-N-C-Z.

Wat was het voor bord? - Moet ik het pakken?

Kijk. Dat gooide ze naar me.

Dat bord had de huisbaas hier opgehangen.

Ik wilde dit appartement kopen, maar nu hoef ik het niet meer.

Ik zie daar een grijns. Wist u het al?

Dat ze de politie had gebeld? - Ja, ik zie u grijnzen.

Ja, want dit is...

Ik ben iemand die zelden naar buiten komt...

en dingen roept. Maar vandaag vond ik dat ik...

Voordat zij hier kwam wonen...

speelden de kinderen daar altijd, op dat veldje.

Maar zij zei meteen: 'Wegwezen, dit is privéterrein.'

'Helemaal niet', zei ik.

'Je hebt er niets over te zeggen, het is niet van jou.

Ze mogen daar gewoon de hond uitlaten en spelen.'

'Altijd hetzelfde met zwarte mensen', zei ze.

Boeien.

Ze hield dat bord vlak voor me.

Het viel op de grond en ik raapte het snel op...

en toen heb ik het achter haar aan geslingerd.

En ik zei: 'Zo'n bord kan ik ook kopen.'

Zij zegt dat u het naar haar gooide.

Ja, ik ga niet liegen. - En dat u haar raakte.

Dat niet. Zeker niet opzettelijk.

Heb je al je informatie of moet ik...

Kan ik even met u praten?

Met mij? - Ja.

Hebt u wat gezien? - Nee, ik kom net naar buiten.

Heeft uw dochter iets gezegd?

Nou, ze vertelde me dat ze ruzie hadden.

En dat zij toen een bord pakte.

Ze raapte het op...

en gooide dat achter haar aan.

Maar ze raakte die vrouw niet. Dat was alles.

Maar die vrouw... Ik heb niks gezien.

Ze doet altijd vervelend tegen de kinderen.

Altijd... - Die mevrouw?

Ze is altijd die kinderen aan het filmen. Altijd schelden.

Maar ik heb dus niks gezien. - Oké, prima.

Hoe spreek je je voornaam uit? - Ajike...

Ik ben hulpsheriff...

Hoe gaat ie?

Weer een dag, hè?

Oké, bel me maar.

Mevrouw? Hebt u iets gezien?

Ze heeft die vrouw niet aangeraakt.

Ze trok dat ding uit de grond, meer niet. - Welk ding?

Dat bord met 'verboden toegang'. - Tegen haar been.

Nee, ze gooide 'm helemaal niet tegen haar been.

Dat zegt London. - Ze gooide het achter haar aan.

Hij praat met mij. Ze gooide het weg, maar die vrouw stond daar.

Ze heeft die vrouw met geen vinger aangeraakt.

Ze zei alleen dat ze de kids met rust moest laten.

Want ze gaat altijd tegen ze tekeer. - Oké, prima.

Ga er maar niet meer naartoe.

Het is alleen maar omdat ik een zwarte vrouw ben.

Dit is niet jouw terrein. Jij bepaalt niet...

Hoe vaker ze het zegt, hoe minder vaak de kinderen daar komen.

Wat betekent dat?

Niet erheen gaan.

Prima, wat van haar is, is van haar.

Het is niet van haar. Ze is een huurder, net als u.

Als hier iemand komt, en wij zien het...

is het een overtreding. De volgende keer sluiten we ze op.

Oké?

Zo werkt dat. - Ik bedoel...

U hebt net zoveel rechten als zij.

Zorg ervoor dat die kinderen daar niet komen.

Dat bord hangt er niet voor niets.

Zo werkt het gewoon. Oké?

Absoluut.

Oké...

Geen probleem.

Ik snap hoe je je voelt. Daarom heb ik een huis.

Dit is ons laatste jaar.

Laten we het hopen.

Zaak gesloten.

Ik maak wel een notitie, maar we kunnen nu niemand oppakken.

Oké...

Maar ze gooide wel dat bord naar me...

Er is niemand die zegt dat ie het gezien heeft.

We hebben dus geen onafhankelijke getuigen.

Slim hoor.

Klaar? - Heel erg bedankt.

Graag gedaan.

Wilt u nog wat weten? - Nee, ik ga een stukje lopen.

Sorry, hij is nog ene baby.

Ik wil hem aaien. - Ik hou van baby's met een vacht.

Hoe heet ie? Hoe heet die baby? - Cash.

Cash Money.

We vragen de mensen of ze iets gezien hebben...

Iets dat de betrokkenen deden.

Ik weet alleen maar dat die vrouw...

Die zwarte mevrouw?

Ze is altijd bij haar kinderen.

Ze vormt geen enkele bedreiging. Totaal niet.

Ze heeft een peuter, van twee of drie jaar.

Ze zit altijd binnen met hem.

Die andere twee, twee jongens en een meisje...

die spelen altijd buiten.

Ik heb nog nooit iets negatiefs over haar gehoord.

Ajike kan je echt een moeder noemen.

Ze was manager bij een McDonald's.

Ze paste haar rooster aan.

'Nee, die dag kan ik niet. Die dag ook niet.'

Om er te zijn voor haar kinderen.

Ze deed alles om ze naar een goede school te sturen.

Footballtraining, turnen, dansen, alles.

Ze vertelde me over een witte vrouw aan de overkant...

die altijd tegen de kinderen tekeer ging, en ze uitschold.

Waarom komen ze op mijn terrein? Dit is niet hun woning.

Als de mensen niet klagen, kan ik ze niet wegsturen.

Dan stuur ik ze wel een dwangbevel.

Ik vraag het mijn advocaat.

Volgens het vastgoedrecht...

Daar gaan wij niet over.

Heb je het recht op rust op je terrein.

Want dat staat in de wet.

Dat zijn civiele zaken, daar doen wij niks mee.

Die kinderen horen hier gewoon niet.

Oké.

Ze rennen en schreeuwen. Die ouders letten niet op ze.

Ik snap het, maar ik zie liever kinderen die schreeuwen...

omdat ze lekker aan het spelen zijn.

In plaats van auto's stelen of mensen beroven.

We gaan het zien.

Oké, nog een fijne avond.

Ja... - Wat een klote...

Ik ben de eigenaar van de woning ernaast. Appartement 3.

Oké.

Ik heb dat bord geplaatst. 'Niet op het gras.'

Hebt u dat gedaan? - Ja.

Ik heb tegen haar gezegd dat ik niet meer kon doen.

Het gaat om een klein strookje.

Het grote stuk grond is van iemand anders.

En dat is waar ze spelen.

Ik heb last van de kinderen van de buren.