Though I Am an Inept Villainess (ふつつかな悪女ではございますが ～雛宮蝶鼠とりかえ伝～)

(ฉู-หนวี่ตระกูลจู จูฮุ่ยเยว่ )

หายใจ ไม่ออกเลย

ไข้ก็ไม่ได้สูงผิดไปจากทุกทีนะเจ้าคะ

ท่านหลิงหลิน ทรมานขนาดนั้นเลยหรือเจ้าคะ

ผู้หญิงคนนั้น

นางทำตัวปกติ

ทั้งที่ไข้สูงเช่นนี้หรอกเหรอ

หวงหลิงหลินไม่เคยขาดพิธีเลยสักครั้ง

กระทั่งจูกุ้ยเฟย

ก็ยังชมนางไม่ขาดปาก

ไม่เคยบอกเลยว่านางอ่อนแอสักครั้ง

ต้องหายา

ยาอยู่ไหนกันเหรอ

อยู่ไหนกันล่ะ

ยาอยู่ไหน

จะพิลึกไปแล้ว

ทั้งที่สลับตัวกันอยู่

เหตุใดข้ายังน่าสมเพชอยู่ล่ะ

ขอล่ะช่วยที

ช่วยข้าด้วย หวงหลิงหลิน

(นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ)

) ลี่ลี่ มาช้าจังเลยแฮะ...

ข้าจะ

เอาปิ่นปักผม ไปคืนท่านหย่าหรงก่อนนะเจ้าคะ

ไม่ต้องหรอก ลี่ลี่

เดี๋ยวเรื่องนี้ข้าจะเป็นคนไปสะสางเอง

ได้โปรดให้ข้าไปเถอะเจ้าค่ะ

สีหน้าท่านตอนนี้

เหมือนตอนล้างบาง พวกแมลงในโรงเก็บของจนเกลี้ยงเลย

หน้าตาน่ากลัวสุด ๆ

งั้น

ไป ไปก่อนนะเจ้าคะ

ไปดีมาดีนะ

แต่ถึงอย่างนั้น

ก็ไม่อยากเชื่อเลยว่าท่านชิงเจีย แห่งตระกูลจินจะเป็นคนสั่งให้แกล้ง

นึกมาตลอดว่าเป็นผู้ทระนงในศักดิ์ศรี และเที่ยงธรรมแท้ ๆ

บางทีที่ผ่านมา เรามัวแต่พยายามจะประคองร่างตนเองไว้

จนไม่เคยได้เปิดใจ ทำความรู้จักกับทุกคนเลยจริง ๆ ก็ได้นะ

แต่พอเทียบกันแล้ว

ร่างของท่านฮุ่ยเยว่นี่สิ

ไม่ต้องฝืนก็ไม่เห็นเป็นลม

ตื่นเต้นสักกี่รอบก็ไม่หอบ

แข็งแรงจนน่าอิจฉาจริง ๆ

ไม่ได้นะ

ถ้าฮองเฮาทรงเห็นเราในสภาพนี้

ต้องเอือมระอาเป็นแน่

วันที่เรามาที่ฉูกงครั้งแรก

ท่านสลักคำสอนในใจเราแล้วไม่ใช่เหรอ

หลิงหลินเอ๋ย

สิ่งที่ข้าคาดหวัง จากฉู-หนวี่มีเพียงอย่างเดียว

จงจำใส่ใจเอาไว้ให้ดี

เพราะฝ่าบาทเลือกเรา

ให้มาเป็นฉู-หนวี่ก็เพราะเห็นว่า

เรามีใจเด็ดเดี่ยวเท่านั้นเอง

ต้องตั้งสติให้มั่น

เพราะนี่คือร่างของท่านฮุ่ยเยว่

ถึงอย่างไรตัวเราก็คือ

หวงหลิงหลินยังไงล่ะ

หวงหลิงหลิน

ท่านฮุ่ยเยว่ใช่ไหมเจ้าคะ

ก็ใช่น่ะสิ

ดูท่าทางทรมานจังเลยนะเจ้าคะ

ไข้มัน

ไม่ยอมลดเลย

หายใจ ก็ไม่ออก

รีบ หาทางทำอะไรสักอย่างสิ

หายใจ

หายใจไม่ออกแบบไหนเจ้าคะ

ไม่ออกก็คือไม่ออกสิ

จะสูดเข้าเท่าไร

ก็ยังอึดอัด

ท่านกำลังหายใจเกินอยู่น่ะเจ้าค่ะ

ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ ท่านฮุ่ยเยว่

ตอนนี้ท่านแค่หายใจออกได้ไม่ดีเท่านั้น

หายใจออกไม่ได้ ข้าบอกว่า

หายใจเข้าไม่ได้ต่างหาก

ร่างกายของท่านกำลังเข้าใจผิดว่า ยังหายใจออกไม่หมดเจ้าค่ะ

เอาล่ะท่านฮุ่ยเยว่

ใช้มือทั้งสองข้างปิดปากไว้

ทั้งที่หายใจไม่ออก

ยังจะให้ปิดปากอีกเหรอ

ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ

ท่านยังพูดได้ขนาดนี้แปลว่ายังไหว

เอาล่ะ ปิดปากเอาไว้

ดีเจ้าค่ะ

แล้วค่อยๆ เป่าลมหายใจออก

จนกว่าข้าจะบอกให้หยุดนะเจ้าคะ

ค่อย ๆ นะ

หายใจออก

ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ

ถูกต้อง

สูดเข้า

แล้วค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกอีก

รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยังเจ้าคะ

ถ้าดีขึ้นแล้ว

จากนี้ท่านช่วยไปเอายาที่ช่องเลขเก้า

กับช่องเลขสิบห้า ที่อยู่ซ้ายบนของตู้ยาผสมกัน

แล้วทานเข้านะเจ้าคะ

นี่เจ้า มีร่างกายแบบไหนกันแน่

เป็นไปไม่ได้หรอก

อ่อนแอถึงขนาดนี้

ไม่เคยมีช่วงไหนที่แข็งแรงเลยสักนิด

ผิดปกติเกินไปแล้ว

ขอโทษด้วยนะเจ้าคะ

เพราะมันเป็นชีวิตประจำวันของข้า

ข้าก็เลยชินเสียแล้ว

เอ่อคือ

เราเลิกสลับร่าง

กันได้แล้วหรือยังเจ้าคะ

ข้าไม่อยากให้ท่านฮุ่ยเยว่

ต้องมาลำบากกับร่างนี้ ไปมากกว่านี้แล้วน่ะเจ้าค่ะ

จะล้อกันเล่นหรือไง ทำมาเป็นหวังดี

ทั้งที่จริงก็แค่อยากให้ตัวเองได้เปรียบ

ไม่ใช่อย่างนั้นนะเจ้าคะ

ถึงก่อนหน้านี้ ฉันจะยังเสวยสุขได้ไม่เต็มที่เลยก็เถอะ

แต่ตอนนี้

ทุกคนต่างก็ประจบประแจงข้า ในฐานะหลิงหลิน

แบบนี้ดีที่สุดแล้ว

กระทั่งจินชิงเจียผู้ยโส

ยังส่งกระถางกำยานมาเยี่ยมข้าเลย

ท่านชิงเจีย หรือเจ้าคะ

คือว่า ถ้าเป็นไปได้

ของชิ้นนั้น บางทีไม่ควรรับมาง่าย ๆ นะเจ้าคะ

พูดแก้เก้อสินะ

น่าสมเพชจริง ๆ

เจ้าก็ทำได้แค่อิจฉาข้า

ในตอนนี้ต่อไป ในฐานะฮุ่ยเยว่

หนูท่อไร้ค่า ที่ไร้ซึ่งความงาม

ความสามารถ และไร้ผู้ใดเหลียวแล

เอาแต่กล่าวว่าไร้ ๆ อยู่นั่นแหละ

ท่านฮุ่ยเยว่น่ะ

มีร่างกายที่แข็งแกร่งมาก ไม่ใช่หรือเจ้าคะ

หา แล้วมันจะมีค่าอะไรล่ะ

ไอ้ร่างนั้นน่ะ

ไม่เคยมีพรสวรรค์ที่เหมาะ เป็นฉู-หนวี่เลย

ไร้ความงาม ไร้วาสนา

ไร้ชายใดจะมาเหลียวแล

ไร้เพื่อนที่ไว้ใจได้

หรือพ่อแม่ที่คอยปกป้อง

ถูกต้อง

พ่อแม่ของข้าน่ะ

ไม่เคยมอบสิ่ง สำคัญอะไรสักอย่างให้ข้าเลยสักนิด

แต่พวกท่าน

ก็ได้มอบชื่อที่งดงาม ให้ท่านแล้วมิใช่เหรอเจ้าคะ

ท่านฮุ่ยเยว่เนี่ย

ตอนคืนเทศกาลฉี่เฉียว

ท่านอธิษฐานอะไรกับดวงดาวหรือเจ้าคะ

ส่วนตัวข้า ก็อธิษฐานเอาไว้สองข้อ

ข้อแรกก็แน่นอน

ว่าขอให้สุขภาพแข็งแรงขึ้นบ้าง น่ะเจ้าค่ะ

เพราะทุกวันที่ผ่านมา

ข้าก็อธิษฐานเช่นนี้มาตลอดอยู่แล้ว

ก็ไม่เห็นแปลก

ที่จริงแล้ว แต่ก่อนข้าไม่ค่อยเชื่อ

เรื่องการอธิษฐานหรอกเจ้าค่ะ

แต่พอได้สลับร่างและมีร่างกาย ที่แข็งแรงเช่นนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่า

ดาวหางดวงนั้น

ก็อาจมีพลัง ที่ช่วยสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ

แล้วเรื่องนั้น

มันเกี่ยวอะไรกับชื่อของข้าล่ะ

ตัวอักษร "ฮุ่ย (慧)" ในชื่อของท่านเขียนด้วยคำว่า

"หัวใจของดาวหาง" ไม่ใช่หรือเจ้าคะ

ช่างเป็นชื่อที่ยิ่งใหญ่

และงดงามเสียเหลือเกิน

ข้าน่ะ ซาบซึ้งในตัวท่านจริง ๆ นะ

เพราะสำหรับข้าแล้ว

ท่านต่างหาก คือดาวหางของข้า

อะไรกัน

พูดอะไรของเจ้า จะบ้าไปใหญ่แล้ว

คนอย่างข้า จะเป็นดาวได้ไง

ท่านฮุ่ยเยว่...

เรามาพบกันตัวต่อตัว

แล้วพูดคุยกันสักครั้งได้ไหมเจ้าคะ

ท่านเคยบอกว่า

สลับร่างกันเพื่อแก้ความไม่เป็นธรรม

ที่เห็นว่าข้าได้ทุกอย่าง

แต่สำหรับข้าแล้ว

ตั้งแต่สลับร่างมา

ก็มีแต่ความทรงจำดี ๆ เต็มไปหมด

ถ้าเราได้คุยกันดี ๆ...

บางที อาจมีสายลม แห่งการเปลี่ยนแปลงพัดผ่านก็ได้

ไม่เอาล่ะ

ไว้พอร่างกายข้าหายดีเมื่อไร

เจ้าก็หมดประโยชน์กับข้าแล้ว

ท่านฮุ่ยเยว่

คำพูดสวยหรู ที่ว่าการเป็นฮุ่ยเยว่แล้วมีความสุขน่ะ

ข้าจะคอยดูว่าเจ้า

จะพูดแบบนั้นได้อีกนานแค่ไหน

ท่านฮุ่ยเยว่

ได้โปรดรอก่อน

ท่านฮุ่ยเยว่

ลี่ลี่

นี่ท่านกำลัง

รอข้าอยู่เหรอเจ้าคะ

พอท่านรู้ว่าข้ากลับมา

ก็รีบดับไฟทันทีเลยใช่ไหมเจ้าคะ

ปิดไม่มิดหรอกนะ

ยินดีต้อนรับกลับนะ

คืนปิ่นปักผม ได้เรียบร้อยหรือเปล่าเจ้าคะ

คือว่า ไม่ว่าจะรอนานแค่ไหน นางก็ไม่มาตามที่นัดเลย