ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
แอลเอๆ เมืองใหญแห่งฝันจ้า ที่รัก
มีทั้งฮอลลีวูด เบลแอร์ หาดซิลิคอนและเบเวอร์ลี ฮิลส์
ใช่ไหมล่ะ เป็นสี่ย่านที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศ
แล้วก็...
ย่านเซาธ์เซ็นทรัล
เอาจริงๆ เลยนะ คุณคิดยังไง เมื่อได้ยินคำว่า "เซาธ์เซ็นทรัล"
พวกนักเลง ยา ปืน
ถ้างั้นพวกคนรวยผิวขาว มาทำบ้าอะไรกันที่นี่ล่ะ
คืองี้นะ
จุดที่ห่างจากมหาวิทยาลัย ที่แพงที่สุดในประเทศไปหกช่วงถนน
เป็นที่ตั้งของย่านที่ยากจนที่สุดในประเทศย่านหนึ่ง
เจ้านี่ก็โตมาจากย่านนี้นั่นแหละ
เรามีธุรกิจของครอบครัว
เน้นเรื่อง "ครอบครัว" มากกว่าเรื่อง "ธุรกิจ"
เพราะเราเจ๊งตลอด
เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว พ่อกับลุงผมก่อตั้งยิมนี้ขึ้นมา...
เพื่อไม่ให้ลูกหลานไปเป็นนักเลง และให้อยู่ในสายตา
และเป็นตัวอย่างที่ดีให้พวกเขา
แล้วก็โดนจับคดีปล้นธนาคาร
ผมเชื่อว่ามันคือการเย้ยหยัน
พ่อทิ้งผมกับแม่ให้ดูแลธุรกิจที่นี่เอาเอง
แม่ทำความดีให้ชุมชนนี้ไว้มากมาย
(โรเบอร์ตา กูดโลว์ รางวัลผู้นำด้านการบริการ)
แต่การทำความดีมันกินไม่ได้
และธนาคารก็จะมาปิดกิจการของเรา
หลายปีที่ผ่านมา เราลักลอบหาเงินจากทางอื่นด้วย
ก็เป็นตอนที่จูซ เพื่อนผมเข้ามามีเอี่ยว
เราเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ยังตัวกะเปี๊ยก
ตอนนี้จูซเป็นคนหาของ อยากได้อะไร เขาหาให้ได้หมด
ไม่ต้องไปถามถึงวิธีการล่ะ
นายขำทำไม นายขำทำไม
แต่โชคดี
ที่อลิเซีย แฟนผมคอยทำให้เรา ไม่ออกนอกลู่นอกทางอยู่เสมอ
คือว่า เธอยังไม่รู้ตัวว่าเธอเป็นแฟนผมแล้วน่ะ
เธอปิ๊งผมหัวปักหัวปำเลย แบบว่าปิ๊งเป็นบ้าเลยล่ะ
เธอบอกว่าเธอรอคนที่ใช่
แต่ถ้าไม่ใช่ผมแล้วละก็ ทำไมต้องอ่อยมากมายขนาดนี้
ดูเธอสิ ดูสายตาที่เธอมองสิ ซูมเข้าไปเลย
ดูสิ เห็นใช่ไหม
และนั่นก็เป็นช่วงชีวิตในย่านนั้น
คือว่าเราก็ไม่ได้มีมากมายอะไร แต่ถ้าผมยังดำเนินกิจการยิมต่อไปได้
ผมก็สามารถดูแลครอบครัวเล็กๆ ของผมได้
จริงๆ นะ เรื่องมันก็มีแค่นั้น
เปล่าซะหน่อย ผมล้อเล่นน่ะ
มันคือเรื่องเงินล้วนๆ เข้าใจไหม
ฉันจะอัดแกให้เละเลย
เอาให้อวัยวะแกย้ายที่เลยทีเดียว
อยากตายสภาพนั้นใช่ไหม
นี่เซาธ์เซ็นทรัลนะหนู คิดดูให้ดีแล้วกัน
แกไม่ได้มาเล่นๆ นะ นี่คือของจริง
เริ่มกันเลย
ฉันคลั่งแล้ว ฉันคลั่งแล้ว
วันนี้แกจะต้องตาย
ขออภัยที่หยาบคายนะพวก
แต่นี่เป็นวิธีการพูดจารุนแรง ที่จะได้ยินบนท้องถนน
ฉันสอนวิธีการต่อสู้ให้เธอได้แหงอยู่แล้ว
ปล่อยหมัดเข้าไป หนึ่ง สอง สาม สี่
แต่มันจะช่วยเรื่องอะไรล่ะ
คุณสมบัติเด่นที่ฉันนำมาสอนพวกเธอได้
นั่นคือ บางทีอาวุธที่ดีที่สุด ก็คือคำพูดของเธอเอง
เราจะวางหมัดลง แล้วใช้คำพูดแทน
ใช้คำพูดเหรอ นี่เป็นวิชาศิลปะการต่อสู้นะ
ฉะนั้นเลิกตอแหลได้แล้ว และต่อสู้ซะที
เอาละ ดูเจ้านี่สิ
นั่นล่ะ เรจจี้
-อย่าอารมณ์ไปหน่อยเลย -คุณกลัวที่จะต่อยเหรอไง
เยี่ยมเลย รู้นะว่ากำลังทำอะไรอยู่
คำพูดของเขายั่วยุฉันไม่ได้หรอก
เพราะว่าฉันทำให้สถานการณ์มันเบาลง
ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ใกล้ชิดกับแต๋ว จนกระทั่งอายุสิบขวบ
แต๋วคืออะไร
ฟังนะ ฉันจะพูดให้ฟังอีกครั้ง ครั้งเดียวเท่านั้นนะ
เธอเอาก้นจุ๋มจิ๋มของเธอไปนั่งในมุมนั้นไป
แล้วฉันจะนับถึงสาม
-หนึ่ง... -สาม
เธอต่อยเข้าจู๋ฉันนะ! เอาละ ฟังนะ...
ใจเย็น!
ฉันขอสั่งให้ทุกคนนั่งลง
นั่งลงและฟังฉัน แล้ว...
นี่!
มันเป็นอุบัติเหตุนะ ทุกคนเห็นว่ามันเป็นอุบัติเหตุใช่ไหม
เธอ เธอ เธอ ดูท่าทางเธอจะผายปอดเป็นนะ
เร็วเข้า ยัยผิวขาว เอาเลย เสกให้ดูหน่อย เร็ว เร็ว เร็ว
-ดูชีพจรเขาซิ -เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นน่ะ เดล
ฟังนะ พวกเธอต้องห้ามปริปาก อยู่เฉยๆ ล่ะ
ไง อลิเซีย เรากำลังสรุปเรื่อง การคลี่คลายสถานการณ์
เขาไม่เป็นอะไรหรอก และนั่นเป็นวิธีเลี่ยงการเข้าปะทะ
ให้ตายสิ
ระวังเด็กผมมหยิกไว้ด้วยนะ ร้ายกาจจริงๆ
ไม่ตลกเลยนะ เดล
ฉันขอให้เธอเฝ้านักเรียนให้ฉันสิบนาที
เขาเริ่มก่อน นี่!
นั่นเป็นเรื่องไร้สาระที่งี่เง่าที่สุด ที่ได้ยินมาวันนี้เลย
รวมถึงจูซด้วย
ตามที่สัญญาไง ฉันหารองเท้ารุ่นจอร์แดน มาให้เธอได้แล้วนะ
และตามข้อมูลของรองเท้า
ก่อนหน้านี้มีคนใส่รองเท้ารุ่นนี้สองคนเอง
เธอรู้ตัวว่าเป็นผู้ใหญ่ที่นี่แล้วใช่ไหม
เมื่อไหร่จะทำตัวเป็นผู้ใหญ่ซักที
เดล!
เลิกทำพนักงานแม่ท้อง และไปซ่อมแอร์ได้แล้ว
ไม่มีใครพยายามทำเธอท้องซะหน่อย แม่
อย่ามายุ่งนะ
ทำไม่สำเร็จไม่ได้แปลว่าไม่ได้พยายามทำนะ
ดูเครื่องนั่นสิ เดี๋ยวก็ตกลงมาใส่หัวคนตายพอดี
แม่ต้องโทรหาช่างนี่ ความผิดของแม่เองนะ
จะบอกให้นะ แม่คงมึนน่ะ
ให้แม่ไปดูกองทุนสำรองก่อนนะ แม่จะได้จ่ายค่าไอ้บ้านี่ได้
แม่ยกนิ้วกลางใส่ลูกตัวเองไม่ได้นะ
ทำไมจะไม่ได้ ก็แม่ลองยกอีกสองนิ้วไปแล้ว
นิ้วแรก เดล ลุกจากเตียง และไปโรงเรียนก่อนจะต้องซ้ำชั้น
นิ้วที่สอง แม่จะไม่พูดซ้ำแล้วนะ
เลิกดูดยาและเลิกเล่นวีดีโอเกมได้แล้ว
ไม่ได้ผล แม่ก็เลยต้องลองนิ้วที่สาม
แล้วดูซิว่าเป็นยังไง
โทรศัพท์ใช้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ยิมเดร เดลพูดสายครับ
คุณได้รับสายจากทัณฑสถานฟอลซัม
สายนี้มีการจับเวลาและตรวจสอบ
เดล
-นี่พ่อเอง -พ่อโทรมาที่นี่ทำไม
แกเพิ่งพูดว่า "ที่นี่ยิมเดร" ใช่ไหม
แกคิดว่าเดรเป็นใครกันวะ
ฉันไงเล่า ไอ้มืด ฉันเอง ฉันอยากจะโทรเมื่อไหร่ก็ได้ที่ฉันพอใจ
นี่ พ่อรู้ว่าแกลำบากมากมาย แต่ฟังนะ
พ่ออาจจะมีทางช่วยแกได้
เราก็อยู่ได้โดยที่พ่อไม่ช่วยมาตลอด
-พ่อรู้นะ ลูก -คุณเหลือเวลาหนึ่งนาที
ระบบอัตโนมัติบ้านี่เอ๊ย
นี่ พ่อไม่มีเวลาหยอดคำหวานหรอกนะ
พ่อรู้ว่าแกโกรธพ่อต่างๆ นานา แต่ฟังนะ
พ่อเป็นห่วงแกกับแม่ของแก
พ่อแนะนำเป็นอย่างยิ่งเลยนะว่า ถ้าแกยังอยากทำธุรกิจนี้ต่อไป
แกต้องย้ายก้นแกมาที่นี่
แล้วมาเจอพ่อก่อนทุกอย่างจะโคตรสายเกินไป
ลูกพ่อ
มาหาพ่อจริงๆ ด้วย
ฟังนะพ่อ นี่เป็นเรื่องธุรกิจ อย่าแกล้งทำเป็นเรื่องอื่นเลย
พ่อบอกว่าช่วยผมได้ ผมก็มาฟังวิธีการ
รู้ไหม แกฉลาดนะเนี่ย
-เหมือนพ่อเลย -ผมไม่มีอะไรเหมือนพ่อ
ก็ได้ ทีนี้ฟังนะ ตอนนี้พ่อรู้แล้ว ว่าพ่อไม่ได้อยู่ในชีวิตของแก
แต่พ่อก็อยากชดเชยให้ เข้าใจไหม
พ่อจะชดเชยให้
กล่องค่อนข้างเล็ก ที่เก็บวัยเยาว์ของผมไว้ทั้งหมดนี่ พ่อ
เป็นของขวัญที่ให้จากใจเลยนะ
-มันคืออะไร -มันคือคุณโปเตโต้เฮดไงล่ะ
-คุณอะไรนะ -ดูสิ
พ่อรู้ว่าแกต้องชอบแน่ ดูสิ
ตรงนี้เป็นตาน้อยๆ แล้วก็มีจมูกน้อยๆ
มีหมากฝรั่งทำเป็นหนวด
นี่เป็นของฉลาดนะ เป็นของที่สอนอะไรให้แกได้
และมันก็มีอันนี้ด้วย
เผื่อว่าพ่อต้องจัดการพวกเวรสักคนสองคนในนี้
นี่ พ่อ ผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
แกแก่เกินเรียนแล้วเหรอไง
งั้นพ่อว่าแกแก่เกินที่จะเรียนรู้
วิธีแก้ปัญหาธนาคารของแกแล้วล่ะ
เอาละพ่อ จริงๆ ผมหมายถึงว่า "เยี่ยมไปเลย สุดยอดเลย" ต่างหาก
-ใช่น่ะสิ -ผมจะวางกลับลงไปในกล่องนะ
จะบอกให้นะ มานี่
มาสิ มานั่งตักพ่อ
-พ่อว่าไงนะ -มานั่งตักพ่อ ไอ้มืด
มานั่งตักพ่อ
-นั่งตักพ่อเหรอ -เออ
ย้ายก้นแกมานี่ นั่งลง
ตรงนี้ นั่งตรงนี้
พ่อไม่กัดแกหรอก พ่อเป็นพ่อแกนะ
ก็ได้
แต่ปีศาจจั๊กจี้ก็ไม่แน่...
พ่อ!
แกจำได้ไหม พ่อเคยจี๋แกตอนเด็กๆ น่ะ
อย่ามาทำเป็นไม่เคยโดนใครจี๋นะ
ก็นั่นมันตอนเด็ก ตอนนี้ผมโตแล้ว
ก็ได้ พ่อจี๋แกเพลินไปหน่อย
แต่พ่อก็พยายามที่จะชดเชยช่วงชีวิต 17 ปี ที่แกขาดพ่อไปให้
ทีนี้ฟังนะ แกรู้จักพ่อกับลุงลีออนของแก เข้ามาสิ
พ่อกับลุงลีออนของแกเข้าคุกมาเพราะปล้นธนาคาร
เข้าใจไหม
สิ่งที่แกอาจจะไม่รู้
ก็คือพวกตำรวจหาเงินไม่เจอ
พ่อวางแผนที่จะให้เงินนั้นกับแกและแม่ของแก ตอนพ่อออกไปได้
แต่ลุงลีออนจอมเพี้ยนของแกน่ะสิ ทำป่วน
และหนีคุกไปได้เมื่อสองคืนที่แล้ว
ฉะนั้นแกต้องออกไปเอาเงินนั้นมา
เดี๋ยวนะพ่อ... เงินเเยอะแค่ไหน
คุ้มกันระดับ 30 เตรียมพร้อมขนย้าย
หนึ่งล้านดอลลาร์
มันอยู่ชั้นใต้ดินของโรงเตี๊ยมนี้
เงินอยู่ในผนัง
ไม่!
แกเพิ่งเดินเข้ามาในนี้และทำเป็น ไม่รู้ว่าพ่อคือพ่อของแก
ทีนี้มาทำเป็น...
ตอแหลสิ้นดี
อะไรบ้าๆ พวกนั้น
ผมขอโทษ ขออภัยจริงๆ
ตอนนี้ทางเดียวที่แกจะได้เงินนั้น
คือแกต้องทำตามที่พ่อสั่ง
-รู้ไหมว่าคืออะไร -คืออะไร
ให้พ่อเล่านิทานก่อนนอนให้ฟังนะ
No comments yet. Be the first to leave one.