Moana

Υποτιτλισμός: CRETA STAR

Στην αρχή υπήρχε ο ωκεανός.

Ώσπου εμφανίστηκε η μητέρα γη μας,

Τε-Φίτι.

Η καρδιά της είχε τη δύναμη να δημιουργεί ζωή.

Και η Τε-Φίτι τη μοιράστηκε με τον κόσμο.

Όμως κάποιος θέλησε να κλέψει την καρδιά της.

Γιατί πίστευε πως αν την αποκτούσε,

η δύναμη της δημιουργίας θα γινόταν δική του.

Και μια μέρα,

ο πιο τολμηρός θαλασσοπόρος απέπλευσε,

διασχίζοντας τον απέραντο ωκεανό για να την κλέψει.

Ήταν ένας ημίθεος του ανέμου και της θάλασσας,

ένας πολεμιστής,

ένας καυχησιάρης,

μεταμορφωτής,

που μπορούσε να αλλάζει μορφή με το μαγικό του αγκίστρι.

Και το όνομά του ήταν Μάουι.

Είχε ήδη αρχίσει να τα σπάει πριν φτάσουμε, έτσι δεν είναι;

Αλλά χωρίς την καρδιά της,

η Τε-Φίτι καταστράφηκε και γέννησε ένα τρομερό πλάσμα.

Ύστερα προσπάθησε να δραπετεύσει,

αλλά τον σταμάτησε ένα άλλο πλάσμα,

που επίσης κυνηγούσε την καρδιά. Η Τε-Κα.

Το δαιμόνιο της γης και της φωτιάς.

Τότε εκτοξεύτηκε από τον ουρανό,

και χάθηκε χωρίς ίχνος,

μαζί με το μαγικό του αγκίστρι,

και η καρδιά της Τε-Φίτι χάθηκε στα βάθη της θάλασσας.

Όπου ακόμη και τώρα, χίλια χρόνια μετά,

οι δαίμονες του βυθού εξακολουθούν να κυνηγούν την καρδιά.

Κρυμμένοι στο σκοτάδι που εξαπλώνεται,

ρουφώντας τη ζωή από νησί σε νησί,

μέχρι να μας καταπιεί όλους

το αδηφάγο στόμα του θανάτου.

Μια μέρα η καρδιά θα βρεθεί

από κάποιον

που θα περάσει πέρα από τον ύφαλό μας,

θα βρει τον Μάουι,

και θα τον οδηγήσει πέρα από τον μεγάλο ωκεανό,

για να αποκαταστήσει την καρδιά της Τε-Φίτι,

και να μας σώσει όλους.

Ω! Ω! Ω! Ω!

Ευχαριστώ, γιαγιά.

-Μπαμπά. -Ορίστε.

Όπως όλοι γνωρίζετε,

κανείς δεν επιτρέπεται να περάσει τον ύφαλο.

Εδώ είστε ασφαλείς.

Δεν υπάρχουν σκοτάδι ούτε τέρατα.

Τέρατα!

Σας είπα, δεν υπάρχουν τέρατα.

Όσο μένετε σε αυτό το νησί,

θα είστε ασφαλείς.

Ο θρύλος είναι αληθινός, παιδί μου.

Ηρέμησε, θα σε βοηθήσω.

Σουτ! Σουτ! Φύγε από εδώ!

Άφησέ το.

Θέλει να πάει στη θάλασσα.

Ναι, κι εγώ το ίδιο.

Ουάου!

Μοάνα;

Μοάνα;

Μοάνα;

Μοάνα, δεν πάμε εκεί. Είναι επικίνδυνα.

Μοάνα, άκου. Πέρα από τον ύφαλο δεν υπάρχει τίποτα,

παρά μόνο καταιγίδες και άγρια κύματα.

Μοάνα;

Η μαμά είναι εδώ.

Να η μικρή μου εξερευνήτρια.

Είσαι πολύ σημαντική, αγάπη μου.

Και η μελλοντική αρχηγός της φυλής μας.

Και θα κάνεις σπουδαία πράγματα.

Μπορώ να παίξω στο νερό;

Όχι.

Ποτέ μην περάσεις τον ύφαλο.

Έλα.

Πρώτα πρέπει να μάθεις από πού κατάγεσαι.

* Μοάνα, κάνε στην άκρη, κάνε στην άκρη *

* Μοάνα, ήρθε η ώρα να μάθεις *

* Το χωριό Μοτουνούι είναι ό,τι χρειάζεσαι *

* Οι χορευτές κάνουν πρόβα *

* Τραγουδούν αρχαία τραγούδια *

* Η παράδοση είναι κληρονομιά, μην την αλλάξεις, Μοάνα *

* Υπάρχει πολλή δουλειά. Πρόσεχε τις ρίζες του τάρο *

* Μόνο αυτά χρειαζόμαστε *

* Μοιραζόμαστε όλα όσα φτιάχνουμε *

* Γελάμε * * καθώς πλέκουμε καλάθια *

* Οι ψαράδες γυρίζουν από τη θάλασσα *

* Θέλω να δω *

* Μην πας *

* Να μένεις με τα πόδια στη γη *

* Ο λαός χρειάζεται έναν αρχηγό κι αυτός είσαι εσύ *

* Θα έρθει η μέρα που θα κοιτάξεις γύρω σου *

* Και θα καταλάβεις πως η ευτυχία είναι η θέση σου *

* Σκέψου την καρύδα *

* Σκέψου την καρυδιά *

* Όλα στην καρύδα είναι χρήσιμα *

* Μόνο αυτά χρειαζόμαστε *

* Από τις ίνες της φτιάχνουμε δίχτυα *

* Και το νερό της είναι γλυκό *

* Με τα φύλλα της ανάβουμε φωτιά *

* και μέσα της ψήνουμε το κρέας *

* Σκέψου την καρύδα *

* τον καρπό και τα φύλλα της *

* Το νησί μάς δίνει ό,τι χρειαζόμαστε *

* Όλα έχουν ζωή *

* Ζούμε ασφαλείς και δεν μας λείπει τίποτα *

* Όταν κοιτάμε το μέλλον, βλέπουμε εσένα *

* Θα τα καταφέρει *

* Θα μάθει να παίρνει αποφάσεις *

* Πρέπει να βρεις την ευτυχία εκεί όπου ανήκεις *

* Η γιαγιά λατρεύει να χορεύει με το νερό, τα ρεύματα και τον άνεμο *

* Η θάλασσα είναι μυστηριώδης, κι η γιαγιά αγαπά την άγρια φύση της *

* Ίσως κάποιοι λένε πως η γιαγιά είναι τρελή ή υπερβολική *

* Μα αν ξέρεις τι θέλεις, έτσι πρέπει να είναι *

* Είσαι πράγματι παιδί του πατέρα σου *

* Πεισματάρα και περήφανη *

* Να θυμάσαι τα λόγια του *

* Μα θυμήσου επίσης, μπορεί να ακούσεις την καρδιά σου *

* Κι αν αρχίσει να σου ψιθυρίζει *

* να ακολουθήσεις το άστρο των θαλασσοπόρων, *

* Μοάνα, αυτή η φωνή είναι ο αληθινός σου εαυτός *

-Μοάνα; -Μπαμπά.

Δεν πήγαινα προς τα εκεί.

Απλώς έκανα τον καθημερινό έλεγχο στα κανό.

Έλα μαζί μου!

Ήθελα να σε φέρω εδώ

από την πρώτη στιγμή που άνοιξες τα μάτια σου.

Αυτό είναι ένα μυστικό μέρος.

Το μέρος των αρχηγών.

Σύντομα θα ενηλικιωθείς.

Και θα βάλεις μια πέτρα σε αυτό το βουνό, όπως έκανα κι εγώ.

Όπως ο πατέρας μου,

και η μητέρα του,

και κάθε αρχηγός που υπήρξε ποτέ.

Και εκείνη τη μέρα, όταν τοποθετήσεις την πέτρα σου,

θα υψώσεις αυτό το νησί ακόμη πιο ψηλά.

Είσαι το μέλλον του λαού μας, Μοάνα.

Και ο λαός μας δεν βρίσκεται εκεί έξω.

Βρίσκεται εδώ.

Ήρθε η ώρα να γίνεις αυτό που χρειάζονται.

* Και απολαμβάνουμε τους καρπούς μας *

* Τραγουδάμε με χαρά *

* Δεν χρειάζεται να κρύβεσαι *

* Το χωριό πιστεύει σε εμάς *

* Αυτό είναι ό,τι χρειαζόμαστε *

* Και κανείς δεν φεύγει *

* Γι' αυτό μένω εδώ *

* Το σπίτι μου, ο λαός μου είναι δίπλα μου *

* Όταν σκέφτομαι το αύριο, είμαστε μαζί *

* Εγώ θα ηγηθώ *

* Κι ο λαός θα με καθοδηγεί *

* Μαζί θα χτίσουμε το μέλλον εδώ *

* Γιατί κάθε βήμα σε φέρνει πίσω στο σπίτι *

* Την ευτυχία θα τη βρεις εκεί όπου ανήκεις *

* Εκεί όπου ανήκεις, εκεί όπου ανήκεις *

Γεια σου, ΧέιΧέι.

Σκάσε!

Πούα;

Ευχαριστώ πολύ.

Πρέπει να ξαναδούμε τη σημασία της λέξης «ΣΚΑΣΕ».

Λοιπόν, ας δοκιμάσουμε με αυτές τις πέτρες.

Αυτή γράφει «ΕΠΙΜΟΝΗ».

-Ποιο χωράφι; -Εκεί πέρα.

Χειροτερεύει.

Πρέπει να κόψουμε τα άρρωστα δέντρα και να φυτέψουμε καινούρια.

Ενημερώστε με αν βρείτε κι άλλα.

Η αρχηγός του λαού.

Αυτό το ψάρι είναι παράξενο.

Αυτό είναι σοβαρό, Πούα.

Είναι μόνιμο.

Τι συμβαίνει;

Δεν είναι μόνο οι καρύδες πλέον.

Ούτε ψάρια πιάνουμε.

Ψάξαμε σε όλη τη λιμνοθάλασσα.

Δεν υπάρχει ούτε ένα ψάρι.

Έχουν εξαφανιστεί όλα.

Θυμάμαι όταν ήταν αρχηγός η γιαγιά μου.

Μια καταιγίδα έδιωξε τα ψάρια για εβδομάδες.

Όμως είχαν αποθέματα από παστά ψάρια και καρύδες.

Περίμεναν ώσπου να επιστρέψουν τα ψάρια.

Και πράγματι επέστρεψαν.

Τώρα δεν υπάρχει καταιγίδα, κι όμως...

η λιμνοθάλασσα άδειασε.

Πάντα υπάρχει μια λύση.

Απλώς πρέπει να τη βρούμε.

Ωχ...

Αν η λιμνοθάλασσα άδειασε,

τι θα λέγατε να ψαρέψουμε πιο μακριά;

Πέρα από τον ύφαλο.

Κανείς δεν περνά τον ύφαλο.

Μα αν οι καρύδες πεθαίνουν και τα ψάρια χάνονται...

Μοάνα!

-Και τα προβλήματα μάς περικυκλώνουν. -Έχουμε έναν κανόνα.

Κανόνα που θεσπίστηκε όταν υπήρχε τροφή.

-Κανόνα που μας προστατεύει. -Πρέπει να δράσουμε.

Δεν θα βάλω τον λαό μας σε κίνδυνο.

Δηλαδή θα μείνουμε άπραγοι;

Μοάνα;

Ήξερα πως θα ήσουν εδώ.