Maleficent: Mistress of Evil

Strákar, við ættum að snúa til baka.

Og tapa peningunum? Ekki séns.

Höldum hópinn.

Hér er þetta.

Stígðu á bakið á honum.

Fljótur.

Þarna er hann. Náðu honum.

Þú færð þetta borgað.

Nei, ekki.

Ekki gera þetta.

Vertu kyrr.

Ég náði bara einum...

en þetta er gott eintak.

Er þetta allt og sumt? -Já.

Sveppurinn beit mig tvisvar.

Grafarblóm.

Einu sinni...

eða kannski tvisvar sinnum, ef þið munið eftir þessari sögu...

var máttug álfkona sem hét Maleficent.

Einhverra hluta vegna var vættur hins illa og verndari Mýranna

enn hötuð eftir allan þennan tíma.

Hún hafði vissulega lagt bölvun á Áróru prinsessu

en það var áður en hún fann ljósið í hjarta mannsbarnsins

og ól stúlkuna upp sem eigin dóttur.

Það var eftir allt ást Maleficent sem aflétti bölvuninni.

En allir höfðu gleymt þeim hluta á einhvern dularfullan hátt.

Þegar sagan var sögð aftur og aftur um allt ríkið

var enn á ný litið á Makeficent sem óþokkann.

Það er komið að þessu. Sækjum alla.

Stóri dagurinn. -Áfram.

Vaknið. Vaknið.

Komið nú.

Fljótir, votboggar. Það er komið að þessu.

Munið þið báðar leyniplanið?

Ég man þetta. Hvenær segi ég drottningunni leyndarmálið?

Vertu þolinmóð, Þistilveig.

Ætli Áróra drottning sé vöknuð?

Hún er ekki Þyrnirós lengur.

Ég fattaði þennan brandara.

Næsta mál á dagskrá er álfarnir sem hafa horfið.

Ég sendi fleiri skógarálfa að leita hjá grafarblómunum.

Þeir koma aftur í dagslok.

Við leitum þar til við finnum þá.

Ekki brýna ræturnar, Laufar.

Það gerir ekkert gagn að kremja mennina með greinum.

Dífill, þú átt að standa með mér.

Ég er drottning Mýranna og ég er mannleg.

Við verðum öll að læra góðmennsku.

Farið frá.

Afsakið.

Opinbert álfamál.

Eitt orð, yðar hátign.

Eða tvö. -Frænkur.

Bíðið þar til röðin kemur að ykkur eins og aðrir.

Nei. -Þetta þolir enga bið.

Ekki minnstu töf.

Annars gæti ég sprungið. Alveg satt.

Er þetta...?

Pintó.

Hún kemur færandi hendi. Með fyrstu kvoðu yltrjánna.

Fyrir stóra daginn.

Þögn, Þistilveig.

Hvaða stóra dag?

Heyrðu, kórónan mín.

Eg nenni þessu ekki.

Pintó.

Komið þá.

Hvert eruð þið að fara, frænkur?

Ég hef engan tíma fyrir leiki, Pintó.

Hvað hefur hlaupið í ykkur?

Þarna fer hún, yðar hátign.

Komdu hingað.

Pintó, ég hef fengið nóg af þessum leikjum í dag.

Sjáðu mig bara.

Filippus, hvað ert þú að gera hérna?

Ég var að leita að þér.

Komdu sæll. -Komdu sæl.

Ég get því miður ekki talað við þig núna.

Það er allt í uppnámi í Mýrunum og endalausar kvartanir.

Ég veit að þú átt annríkt.

Ég vildi spyrja þig að einu. -Já.

Sérðu fyrir þér bandalag á milli Úlstaða og Mýranna?

Bandalag?

Til að tengja bæði löndin.

Fyrir samlyndi og frið.

Ég sá fyrir mér brú.

Brú.

Já, brú.

Bandalag er afbragðshugmynd...

ef báðir aðilar vilja það.

Ég er einmitt að vinna í því.

Hann klúðrar þessu.

Gefðu honum tíma. Hann er að hitna.

Bíddu.

Þetta er formlegur klæðnaður.

Átt þú þátt í þessu?

Ef þú ert upptekin get ég komið síðar.

Nei, nei.

Ég er alls ekki upptekin

Eg vil ekki...

Þú færð óskipta athygli mína. Um hvað vildirðu tala?

Það er rétt. Hann klúðrar þessu.

Fyrir fimm árum taldi ég þig glataða að eilífu.

Ég hef ákveðið að eigna okkur þennan dag.

Ég hef elskað þig frá því ég hitti þig fyrst.

Ef ástin er sönn er þetta sannleikur minn.

Engir töfrar eða bölvanir gætu haldið mér frá þér, Áróra.

Hitti ég vel á þig? -Filippus.

Hann krýpur á kné.

Þetta tók sinn tíma.

Vilt þú giftast mér?

Já.

Er það? -Já.

Já.

Stattu á fætur og kysstu mig.

Það verður brúðkaup.

Leynilegt, óvænt brúðkaup.

Við verðum að segja foreldrum okkar frá þessu.

Er það?

Frú.

Hvað?

Ég hef fréttir að færa.

Út með það.

Þetta er ekkert stórmál

og algjör óþarfi að bregðast harkalega við.

Það er bara...

Filippus prins er...

Horfinn?

Nei, Filippus fékk...

Gulusótt? Nei, bíddu.

Holdsveiki.

Nei, frú.

Filippus prins spurði Áróru hvort hún vildi...

Ekki...

eyðileggja daginn minn.

Frú, ég bið þig.

Vertu róleg.

Segðu mér, herra...

verð ég svaramaðurinn eða velurðu kvikindi úr Mýrunum?

Hershöfðingi, ef þú ert að spyrja hvort hún hafi játast mér. ..

Ég veit að hún játaðist þér.

Hvaða manneskja vill ekki komast þaðan?

Hvað hefurðu á móti Mýrarbúum, Persival?

Köllum við þetta Mýrarbúa núna?

Vængjaðar skepnur og morðtré.

. Gættu að því hvað þú segir.

Þú veist ekkert um þau.

Ég veit að Maleficent drepur menn

og rústar herliðum eins og sagan segir.

Hún er ekki þannig.

Það er mitt starf að vernda konungsríkið.

Ég geri það, gamli vinur.

Án þess að hika.

Áfram.

Opnið hliðin.

Yðar tign, við fengum herfangið eftir innlimun Miðríkjanna.

Vopn.

Við höfum engin not fyrir vopn.

Stríðsrekstri okkar er lokið.

Ingiríður...

þú sérð að ég lét hann mála þig á bak við mig.

Þar verð ég alltaf.

Ingiríður, við höfum engin not fyrir vopn.

Allur er varinn góður.

Boginn er spenntur, yðar náð.

Er það virkilega?

Faðir og móðir. -Jæja?

Hvað sagði hún?

Hún sagði já.

Já!

Það er yndislegt að heyra.

Ríkin tvö loksins sameinuð.

Já.

Kannski hef ég verið eigingjörn

og litið skakkt á þetta.

Þú hefur ákveðið þig.

Nú skulum við fagna.

Gott að fá loksins samþykki þitt.

Og meira en það.

Ég skal taka unnustu þinni opnum örmum.

Bjóðum henni í mat.

Það væri æðislegt.

Með einu skilyrði.

Guðmóðirin kemur líka.

Ég ráðlegg þér...

Við hittum uppalanda hennar hérna í kastalanum.

Drottningin hefur rétt fyrir sér.

Ég held að hún vilji ekki...

Eg krefst þess.

Við verðum bráðum ein stór fjölskylda.

Kunngerið það um allt konungsríkið

að sonur minn kvænist Áróru.

Og Maleficent kemur í matarboð.

Ég kem því áleiðis undir eins.

Hér kemur hún.

Haldið fast í undirpilsin.

Jæja, jæja.

Og?

Og.

Guðmóðir.