The Mystic Archives of Dantalian

Piękne, prawda?

Pójdziemy do parku, kiedy się ubierzesz.

Kwiaty zaczęły rozkwitać.

To ma jakiś cel?

Żadnego.

Po prostu chcę, żebyś zrozumiała,

że świat jest pełen pięknych rzeczy i szczęśliwych ludzi.

Mam nadzieję, że również odnajdziesz szczęście.

Szczęście.

Księżyc powiedział cicho

Butazaru prezentuje

Tłumaczenie Aniki00

głosem niesłyszalnym dla nikogo

o wciąż powtarzającym się przypływie.

Korekta oneechan, Karcik

Typesetting Aniki00

Ten widok pamiętam w blednących wspomnieniach.

Karaoke Karcik

Gwiazdy w sekrecie powiedziały

w listach nikomu nie znanych

o wieczności, wirujących słowach,

dających narodziny niezliczonym księgom.

Niebo jest dla mnie zbyt ogromne,

a upływ czasu jest za szybki.

Wiecznie zaginione

słowa zebrane bez celu,

po prostu zgniją pod ziemią.

Mimo to będę krzyczeć,

bez wiedzy podniosę głos.

Niech chociaż echo dotrze do nieba

i wkrótce potem wzejdzie słońce.

Odcinek 12

Fantazja

Skończ rzępolić!

Ty gamoniu!

To było niebezpieczne, Dalian!

Dlaczego tak rzępolisz?

Jeśli chcesz poćwiczyć takie ranienie uszu, rób to z dala od ludzi!

To są skrzypce.

Powinny być dobre.

Od kiedy takie fałszowanie jest dźwiękiem skrzypiec?

To dziwne.

To powinny być całkiem niezłe skrzypce.

Dlaczego winę zwalasz na instrument?

Daj je.

Daj je.

Kim jesteś?

Przepraszam za kłopoty, jakich przysporzyła Christabel.

Mógłby pan na chwilę pokazać skrzypce?

Proszę, żaden problem.

Co z tą dziwną kobietą i nieuczesanym chłopakiem?

To dobry instrument,

ale popsuty.

Dźwięk nie wychodzi jak należy.

Da się je naprawić?

Tak, mogę to zrobić teraz.

To moje skrzypce...

Teraz powinno być dobrze.

Tylko tyle?

Czemu by nie spróbować?

Christabel, masz.

Teraz rozumiem.

Niesamowite.

Jest tak niesamowita, że prawie zakrztusiłam się bułeczką.

Przepraszam, kiedy zacznie, nie potrafi skończyć.

Żaden problem, z przyjemnością posłucham.

Tak, jej występ jest znacznie lepszy od tego wcześniejszego rzępolenia.

Zaraz, czy to...

Christabel Sistine.

Co ona tu robi?

Jest sławna?

Niezupełnie.

Christabel, idziemy.

Nie. Jestem w połowie utworu.

Jeśli zbierze się jeszcze większy tłum...

Przepraszam, moglibyśmy pożyczyć te skrzypce na jakiś czas?

W porządku.

Dziękuję bardzo.

Nazywam się Dallaglio Hayward, a pan?

Hugh Anthony Disward.

Obiecuję, że je nastroję i oddam panu.

Idziemy, Christabel!

Dziwna para.

Coś przykuło twoją uwagę?

Przeszkadzasz mi w lekturze, staruszku.

Czarna biblioteczna księżniczka nigdy się nie zmieni.

Czy mógłbym zobaczyć tę broszurkę?

Wpadła panu w oko?

Nie, przypomina mi znajomą.

Najstarsza wymówka.

Christabel Sistine.

Słyszałem, że zagrała sonatę skrzypcową Guillermo Baldiniego.

To prawda?

Nie jestem pewny.

Guillermo Baldini?

Nigdy o nim nie słyszałem.

To kompozytor z Mediolanu żyjący pod koniec XVIII wieku.

Napisał 57 utworów, które były w stanie tak mocno wpływać na ludzi,

że wydawali się być pod wpływem narkotyków

albo popadali w rozpacz.

Mówi się, że jego talent był darem od Boga.

Chociaż na skrzypce istnieją tylko dwa utwory, Utopia i Zmierzch.

Nikt nigdy ich nie zagrał.

Dlaczego? Nie był niesamowitym kompozytorem?

Nikt nie był w stanie zagrać jego utworów.

Zawierają tyle skomplikowanych elementów,

że nawet najzdolniejsi skrzypkowie nie dali rady ich zagrać.

Wszyscy, którzy próbowali zagrać Baldiniego,

ginęli w nieszczęśliwy sposób.

Nikt nawet nie wie, gdzie można odnaleźć nuty do jego utworów.

Można by je nazwać Upiornymi Księgami świata muzyki.

Upiornymi Nutami.

A ona zagrała te utwory?

Słyszałem, że ktoś wydał swój cały majątek, żeby posłuchać jej gry.

To ci niespodzianka.

Kiedy zobaczyłem ją w parku,

nie wyglądała na kogoś, kto gra dla pieniędzy.

Gratuluję.

Teraz wiadomo, że nie potrafisz oceniać kobiet.

Nie mnie oceniać jego zdolności.

Ale w gazecie widniał artykuł.

Sala koncertowa Sistine?

Może pomieścić 1000 osób!

Co za arogancja.

Musi za nią stać jakiś chytry sponsor.

Więc plotki mogą być prawdziwe.

Huey.

Jedziemy do Londynu!

Przepuśćcie mnie!

Dajcie mi spotkać się z tą całą Christabel!

Wy zarozumialcy!

Pan jest jej opiekunem?

Przepraszam za to.

Nie zgub się.

Wiesz, do kogo mówisz, ty nieokrzesany matole?

Bardzo mi przykro. Przyjechaliśmy po skrzypce, które pożyczyliśmy pani Christabel.

Naprawdę?

Dzisiaj odbywa się uroczystość z okazji otwarcia sali koncertowej Sistine.

Proszę spojrzeć, jak to wygląda.

Rozumiem, że dzisiaj odbywa się koncert inauguracyjny.

Aż tyle osób już czeka w kolejce?

Z tego powodu jesteśmy bardzo zajęci.

Powiedziano nam, żeby nikogo nie wpuszczać.

W takim razie przyjdę innego dnia.

Dlaczego nie pozbyłeś się tego głupkowatego policjanta?

Nie rozumiesz, dlaczego wybrałam cię na mojego klucznika?

Dalian, chodzi ci o Upiorną Księgę nut, którą posiada pani Sistine?

Jeśli nikt inny nie potrafi zagrać utworu,

nie oznacza to, że ona posiada Upiorną Księgę?

Na tym świecie są rzeczy, które nie powinny istnieć, Huey.

W każdym razie dlaczego zabrałeś mnie do bocznej uliczki?

Kiedy ty wykłócałaś się z ochroną,

ja zobaczyłem znajomą twarz idącą w tę stronę.

Te nieuczesane włosy...

Tak, on był z panią Sistine.

Czekaj, Dalian!

Śmierdzi.

To zapach smaru.

Ale...

Co to jest?

Akompaniament do koncertu?

Ale to...

Padnij, Dalian!

Cholera!

Christabel Sistine...

Miło mi cię znowu widzieć, Hugh Anthony Disward.

Witam w moim pokoju.

To piwnica sali koncertowej, prawda?

Można tak powiedzieć.

Nigdy nie poznałam jej imienia.

To Dalian.

Rozumiem. Witam, Dalian.

To...

To nuty do Utopii Guillermo Baldiniego?

Zamierzasz to zagrać?

Tak, bo to ucieszy Dallaglio.

A co z tym instrumentem?

To chyba mechaniczne pianino.

Moja przyjaciółka. Dallaglio wykonał ją dla mnie.

Co cię z nim łączy?

Jest miłą osobą.

Lubisz go?

Tak sądzę.

Naprawił moje skrzypce.

Rozumiem, więc zagram dla ciebie.

Będziesz tu występować?

Tylko to potrafię.

Christabel, dlaczego grasz?

To wy!

Dallaglio Hayward.

Co to ma znaczyć, nieuczesany bałwanie?

Przepraszam! Już was rozwiązuję.