In the Land of Saints and Sinners

ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ 1974

ΟΙ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΕ ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Έρχονται.

Φύγαμε, παιδιά.

- Τα κωλόπαιδα. - Σταμάτα, Πάτρικ.

Αυτό μας έλειπε.

Μάζεψέ τα και ζήτα συγγνώμη.

Έχετε αργήσει.

Κουνηθείτε, ρε γαμώ το!

Φύγετε μακριά!

Κουνηθείτε!

- Πάτα γκάζι, διάολε! - Φύγαμε!

Κόψε λίγο, γαμώ το!

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ

- Είσαι πονηρούλης, Φίνμπαρ. - Τι είπες, Βίνι;

Βλέπω τι σκαρώνεις.

Πώς θα τα πετύχω, αν δεν τα βλέπω; Βάλ' τα πιο ψηλά.

- Δεν ακούω. Ο αέρας... - Ναι, καλά.

Αν λες ότι κλέβω, αστυνόμε Ο'Σέι, θα θυμώσω.

Ένα στοίχημα πρέπει να 'ναι δίκαιο.

Άσ' την κλάψα και ρίξε για ν' αστοχήσεις, ως συνήθως.

Χέσε με.

- Άντε. - Παλιοκατεργάρη.

- Ευχαριστώ. - Μου την έφερες, ρε παλιάνθρωπε.

Τι άλλο έκανες σήμερα, εκτός που τάισες τη γάτα...

...και έμαθες για τον "Γκιούλιβερ και τους Λιλιπούτειους";

Τα τέλειωσα τα "Ταξίδια του Γκιούλιβερ". Τώρα διαβάζω Ντοστογιέφσκι.

Είναι Ρώσος συγγραφέας.

Μάλλον δεν τον ξέρω. Προτιμώ την Άγκαθα Κρίστι.

- Πού πάμε; - Για μια δουλειά έξω.

Μου 'πε η κυρία Μπέιλι...

...ότι εξαφανίστηκε η πινακίδα με το "Καλώς Ορίσατε".

Κοίτα με τι ασχολούμαι.

Κομμάτια έγινε.

- Καφετί. - Μπορντώ.

- Μπορντώ; - Ναι.

Κάποιος τρελάρας έχασε τον έλεγχο.

- Ή μεθύστακας. - Βλαμμένος θα 'ταν.

Θα ψάξεις για κανέναν τρελό;

Και μάλλον θα τον πιάσω ως τ' απόγευμα.

Σε νιώθω που με κοιτάς.

Ρίτα, πάω στοίχημα...

...ότι ο Αδάμ θα παρατούσε την Εύα για σένα...

...αν έβλεπε αυτό εδώ.

- Τα χόμπι είναι υγεία. - Κάνουν και για ντεκόρ.

Στολίζω το τραπέζι.

Αν δεχόσουν τις προσκλήσεις μου, θα το 'ξερες.

Πώς είναι ο Μπρένταν;

Όλο και χειροτερεύει.

Με τέτοια όμορφη γυναίκα όπως εσύ, δεν πρόκειται να πάει πουθενά.

Κάντε ησυχία.

Δεν έχω λόγια για τον επόμενο.

Έχει κάνει τόσα για την πόλη μας.

Έχει πολλά ταλέντα και ίσως τον πείσουμε να μας τραγουδήσει.

Μπαρτ Μακ Γκίνες, θα μας τιμήσεις μ' ένα τραγούδι;

Θέλετε τραγούδι από έναν γερομπαμπαλή;

Άντε, έλα.

- Γιατί δεν μου ρίχνεις εδώ; - Προχώρα. Είναι στ' αριστερά.

Εδώ είναι καλά.

Δύο βήματα δεξιά.

Σκάβε.

Πού βρισκόμαστε;

Αν θα μείνω για πάντα εδώ, να ξέρω τουλάχιστον.

Στο Ντονεγκάλ.

Στην άλλη άκρη της χώρας.

Στην "Ξεχασμένη Κομητεία". Ταιριαστό.

- Έτσι βγάζεις το ψωμί σου; - Εντάξει, είναι αρκετά βαθύ, βγες.

Γονάτισε.

Χριστέ μου.

Όλα αυτά τα δέντρα.

Είχες μπόλικη δουλειά.

Γονάτισε.

Τα χέρια πίσω απ' το κεφάλι.

Έχεις ένα λεπτό. Μπορείς να πεις ό,τι θες.

Μπορείς να ικετέψεις. Δεν αλλάζει κάτι.

Δεν χρειάζεται. Το 'ξερα ότι θα 'ρθει αυτή η μέρα.

Άργησε μάλιστα.

Μια ζωή περίμενα.

Ήμουν ζόρικο παλικαράκι και έκανα πολλά.

Πολλά βαραίνουν τη συνείδησή μου.

Το 'ξερα πως δεν έχει γυρισμό...

...έπειτα απ' όσα έκανα.

Μια μέρα αποφάσισα πως, ό,τι απέμεινε απ' την ψυχή μου...

...δεν έπρεπε να πάει χαράμι.

Κι έτσι...

...έδιωξα κάπως τη σκοτεινιά κι έγινα καλός πολίτης.

Έκανα ό,τι μπορούσα για τον κόσμο.

Έτσι τελειώνουν όλα, για άτομα σαν κι εμάς.

Σ' έναν ανεμοδαρμένο χέρσο τόπο.

Κάνε το καλό προτού καταλήξεις κι εσύ εδώ.

Τελειώνει ο χρόνος.

- Προβλήματα, Κεβ; - Όχι.

Μήπως είσαι καμιά αδερφή, Ρόμπερτ;

- Απ' τη μουσική που ακούς... - Είσαι ηλίθιος, Κεβ;

Απ' τις μπότες που φοράς...

Φαντάζομαι το χάλι που άφησες.

Ένα υπέροχο 45άρι των Moody Blues.

Θα το δανειστώ.

"Απόλαυση ίσον πρόωρος θάνατος για τους αδύναμους".

Ο Γέιτς το 'πε αυτό;

Η μάνα μου.

- Ποιος είναι; - Εγώ, κυρία Μακ Κι.

Φίνμπαρ, τι κάνεις; Έφτιαξα εκείνα τα γλυκάκια που σ' αρέσουν.

Με κεράσια, ε;

Με σταφίδες... Με σταφίδες νόμιζα.

Είμαι σίγουρος ότι εσείς με ξέρετε καλύτερα.

Έτσι νόμιζα.

Θα τα πάρεις μαζί σου; Έτσι κάνεις πάντα.

Καλημερούδια, ομορφιές. Είναι ζεστά;

- Λίγη ευγένεια. - Να τος.

Ο πιο γρήγορος της Δύσης.

- Μεγάλωσε στο Δουβλίνο. - Η σημερινή νεολαία!

Περάστε. Α, εσύ είσαι;

- Ευχαριστώ. - Νέο απόκτημα;

Το πήρα αντί αμοιβής απ' τους Ο'Ράιλι.

Κάποιος Μεξικάνος το 'χει ζωγραφίσει.

Είναι πολύ της μόδας στην Αμερική. Αξίζει πιο πολλά απ' όσα χρωστούσαν.

Κρίμα που δεν μπορείς να το πουλήσεις στον νόμιμο κάτοχο.

Θα 'χω τον νου μου. Σου 'χω κάτι για την άλλη βδομάδα.

Δώσ' το στον μικρό.

Αυτή τη δουλειά. Να του τις δώσεις όλες.

Το σκέφτηκα πολύ.

Έκανα πολλές κακές επιλογές απ' όταν πέθανε η Μάργκαρετ.

Όμως μπορώ να κάνω κάτι καλό που θα το δει ο κόσμος.

Τι θες να δείξεις στον κόσμο και είσαι τόσο αγχωμένος;

Αυτό μόνο ξέρεις.

Να φυτέψω έναν κήπο.

- Έναν κήπο; - Ναι.

Δηλαδή θα μ' αφήσεις αμανάτι μ' αυτόν τον βλαμμένο;

Ευχαριστώ.

Θα σου λείψω;

Ναι, τι να σου πω!

- Σπόρους; - Μάλιστα, σπόρους.

- Συνήθως δεν παίρνεις σπόρους. - Όχι.

- Σίγουρα; - Ναι. Έχεις ή δεν έχεις;

Έχω...

...κουκιά, λάχανο, καρότα και διάφορα άλλα.

Σκεφτόμουν να φυτέψω κάτι.

Λίγες λεύκες, χρυσό ρύζι ίσως.

Σαν αυτά τα κίτρινα που 'χεις έξω.

Το χρυσό ρύζι είναι χόρτο, Φίνμπαρ.

Δεν το 'ξερα. Θα χρειαστώ δασκάλα.

Πως σου φαίνεται;

Δε ξέρω τι απολαμβάνω περισσότερο. Το φαγητό ή την παρέα.

Η γυναίκα σου μαγείρευε ωραία; Μάργκαρετ την έλεγαν, ε;

- Συγγνώμη... - Δεν πειράζει.

Είναι που καιρό τώρα είχε να πει κάποιος τ' όνομά της.

Μάργκαρετ.

Πειραματιζόταν αρκετά.

Κάποτε είχε φτιάξει ένα κέικ... Πάει πολύς καιρός.

Με μήλα και ξηρούς καρπούς.

Και λίγη κανέλα. Δεν είχα φάει ποτέ μου τέτοιο πράμα.

- Ακούγεται νόστιμο. - Απαίσιο ήταν.

Το ξαναλέω: Δεν είχα φάει ποτέ ξανά τέτοιο πράγμα.

- Ευτυχώς δεν το ξαναέκανε. - Στο Δουβλίνο ήταν;

Ναι.

Κάθε μέρα πέρναγα απ' το βιβλιοπωλείο που δούλευε.

Πηγαίνοντας στο εργοστάσιο. Πόσο τ' αγαπούσε τα βιβλία...

- Μου κίνησε το ενδιαφέρον. - Μακάρι να την είχα γνωρίσει.

Μου 'πεφτε πολύ. Όπως κι εσύ.

Πάω να δω.

Γεια σου, Μάγια.

Αν πιάσεις κάνα μεγάλο, η πετονιά μπορεί να σε κόψει.

Να. Πάρε αυτό.

Έτσι μπράβο.

Τι θες να πιάσεις; Κάνα χρυσόψαρο;

- Να το πας σπίτι και να το λες "Χρυσούλι"; - Το ψάρι δε νοιάζεται για σένα.

Ο πατέρας μου μου 'λεγε να μη νοιάζομαι για όποιον δεν με νοιάζεται.

- Σωστό. - Μου 'παν να πιάσω ένα μεγάλο για φαγητό.

Τσιμπάει.

Άσε λίγο λάσκα την πετονιά.

Μάγια! Δεν πειράζει.

Γεια σου, Πατ.

- Γεια σου. Σινίντ. - Καλώς τον. Πώς τέτοια ώρα;

- Κάθριν. - Φίνμπαρ. Ακεφιές έχει απόψε.

- Ο γέρο-μπάσταρδος; Μη μου τύχει. - Εμένα μου 'τυχε απόψε.

Ένα πιάτο για το άκεφο ρεμάλι, ένα κοκτέιλ για την κυρά του...

...κι για μένα ένα Μπλακ Μπους.

Το φυσάμε βλέπω το χρήμα. Πόσα βγάζεις πουλώντας βιβλία;

Όσο σε κερδίζω, πάμε καλά.

- Τον έπιασες τον ραλίστα; - Μπα...

Στάθηκα άτυχος, αλλά μάλλον θα τον τσακώσω.

Είμαι σίγουρος.

Νερό, παρακαλώ.

- Έπαιξες ωραία. - Σ' ευχαριστώ, φίλε μου.

Είναι παλιό κομμάτι. Παλιό σαν τα βουνά, μα όμορφο.

- "Παλιό σαν τα βουνά". Το λέτε αυτό; - Το λέμε "πιασάρικο".

- Ευχαριστώ. - Τι κάνεις εσύ εδώ;

Χρόνια πριν, ήρθε στο χωριό μου ένας Ιρλανδός.

Έπαιζε την πιο ωραία μελωδία που 'χα ποτέ ακούσει.

Έφυγε προτού τη μάθω κι έτσι ήρθα εδώ.

Δεν σου λείπει η πατρίδα σου;

Δεν μου λείπουν οι σφαγές. Ούτε το αίμα.

Είδα στη γέφυρα τη Μάγια. Ψάρευε για το βραδινό.

Έτσι κάνει. Είναι πολύ ισχυρογνώμων.

Είμαστε σαν καράβια που συναντιούνται μες τη νύχτα.

- Να μην τη μαλώσεις. - Τι εννοείς;

Το καλάθι του φαγητού της έπεσε στο ποτάμι.

- Τι πράμα. - Της μιλούσα και τα 'χασε.

Σ' ευχαριστώ που μου το 'πες.