Minions & Monsters

Hëë! Hëë!

Hej! Hej! Hej! Hej! Hej! Hej! Hej! Hej!

Ëëë.

Epo.

Hej. - Hej. Ju-hu.

Oh!

Në rregull, të gjithë, mblidhuni përreth.

Kjo është ekspozita jonë më e fundit, shumë e veçantë

ku do të mësoni gjithçka rreth filmave tuaj të preferuar

dhe aktorët. - Uau. -Ooh.

Mirë se vini në Magjinë e Hollivudit!

Shiko të gjitha këto gjëra të bukura. Oh.

Shiko atje lart. Është lindja e diellit.

Oh, dhe shikoje këtë.

Keanu Reeves.

Dhe ju të gjithë e njihni George Lucas-in, apo jo?

Oh, po, ai është i shkëlqyer.

Do të doja shumë të shkoja në shtëpi tani.

Hajde, kanë mbetur vetëm edhe disa javë nga ekspozita.

Mund ta bësh.

A mund ta kem të paktën celularin tim?

Oh, Xhorxh, do ta përdorësh vetëm për të kërkuar ndihmë.

Oh, dhe këtu,

Oh, uau, figurat më të rëndësishme në ekspozitë.

Pa ata, nuk do të kishte Hollivud.

Xhejms dhe Henri!

kush?

Je serioz?

Xhejms dhe Henri.

Minionët. - Unë i njoh Minionët.

Por unë kurrë nuk kam parë, ëëë.

Xhejms dhe Henri.

Po. Nuk kam dëgjuar kurrë për ta. - As unë.

Kjo është çmenduri!

James dhe Henry janë legjenda dhe e ndryshuan Hollywoodin përgjithmonë.

Jo vetëm Hollywood-i, ata ndryshuan botën.

Dhe historia e tyre është epike.

Çfarë janë ato?

Për çfarë po flet ajo?

E di çfarë? Ndryshim planesh.

Të gjithë, uluni. Tani.

Të gjithë ju. Ejani, uluni.

Tommy. Edhe ti, Glasses dhe Z. Johnson.

Dhe-dhe-dhe ti, gjithashtu, Vajza me Flluska.

Siç mund ta dini, gjatë gjithë kohës,

Dhjetëra fise Minionësh kanë bredhur në planetin tonë,

duke kërkuar për keqbërësin e përsosur

për të shërbyer.

Dhe midis tyre ishte një djalë shumë i veçantë.

Ai është pikërisht ai aty.

Xhejms.

Ai pëlqente të vizatonte, të pikturonte, por, mbi të gjitha,

Ai donte të shpikte histori dhe t'i ndante ato me shokët e tij.

Hej, Alberto. Më shiko librin a. - Hë?

A të pëlqen?

Ëhëm, meh.

Ah. Ëh, Erik.

Hë?

Hej, Xhejms! Hej! Dakord?

Ëh, ëh, është po, po.

Megjithatë, pjesa tjetër e fisit të tij,

ata ishin të interesuar vetëm për një gjë.

Shefi i Madh. Oh.

Për t'i shërbyer zotërisë më të lig që mund të gjejnë.

Dhe ky djalë i plotësoi të gjitha kriteret.

E frikshme? Kontrolloni.

I fuqishëm? Kontrolloni.

Shumë i lig? - Oh.

Murmuritje! Murmuritje! Murmuritje!

Kontroll i dyfishtë.

Oh.

Jo, jo, jo!

Murmuritje! Murmuritje! Murmuritje!

Murmuritje! Murmuritje! Murmuritje!

Ai ishte një dhjetëshe perfekte.

Murmuritje! Murmuritje! Murmuritje!

Murmuritje! Murmuritje! Murmuritje!

Për t'i treguar zotërisë së tyre të ri se sa shumë kujdeseshin,

Minionët bënë gjithçka për të.

Por James donte të shkonte një hap më tej

dhe të krijojë diçka vërtet të mrekullueshme për zotërinë e tij.

Ëë, ëë, çfarë? Ah.

Ah. Hej, Shefi i Madh!

Hej, shiko një! Shiko një!

Shiko!

Je ti!

Dhe kjo jemi ne!

Shefi i Madh! Shefi i Madh! Shefi i Madh!

Grumbullim, grumbullim, grumbullim.

Ëëë.

Epo, pranga, pranga, pranga. Epo.

Jo.

Hë?

Shiko! Shiko!

Ah, ooh, ooh.

Ëh, tërhiq një, tërhiq një.

Uf.

Hej, hej, ëh, jo, jo, jo!

Kujdes! Kujdes!

Uf!

Au!

Oh! Oh! Oh!

Oh, Xhejms. - Xhejms.

Minionët u dëbuan

nga ishulli i Ciklopëve atë ditë,

dhe të gjithë ishin të zemëruar me Jamesin.

Xhejms, Xhejms, Xhejms!

Oh. - Epo, jo të gjithë.

Një Minion tjetër e gjeti shumë qesharake.

Shefi i Madh. Me fryrje, me fryrje, me fryrje.

Baba, auç.

Dhe ky ishte Henri.

Ooh la la la.

Hajde pra.

Hej, Xhejms.

Ah, po, po.

Ëëëë.

Jo. Jo, jo, jo.

Hej.

Hë?

Mund-po Henri.

Ah, bukur. Takoni James-in.

Tapiokë? - Ah, oh, tapiokë.

Oh, hej.

Po.

Oh, oh.

Hej, oh!

Ah, o-në rregull. Po, po. - Po. Po.

Bleh.

Dhe që nga ai moment,

James dhe Henry ishin të pandashëm.

Shokët më të mirë dhe pranë njëri-tjetrit

pavarësisht se ku shkonin - Shefi i Madh! Shefi i Madh!

ose për kë punonin. - Shefi i Madh! Shefi i Madh! Shefi i Madh!

Mjeshtri i tyre i ardhshëm ishte jashtëzakonisht premtues,

shumë i fuqishëm dhe, më e rëndësishmja, shumë i lig.

Dhe libri i tij... ooh, o Zot i madh, kishte disa magji të liga brenda.

Misha Stroganof.

Oh la la la.

Krehni! Krehni!

Asnjë prekje e la bookiski.

Asnjë prekje! - Në rregull, në rregull. Asnjë prekje.

Ah.

Asnjë prekje! - Bah jo, jo.

Hej, Xhejms. Xhejms.

Eja këtu, eja këtu. Shiko.

Një prekje e la bookiski-t.

Oh.

Shiko. Eja këtu, eja këtu.

Oh.

Bukuroshja përbindëshi.

Ooh la. Ooh.

Oh, oh! Lepuri!

O Zot i madh! Bëj një magji.

Ëëë.

Oh.

I lezetshëm-a.

Oh, jo, jo, jo, jo, jo, jo!

Ëh, hah. Bleh. Command-Zed.

Komandë-Zed!

Anulo!

Komandë-Zed!

Anulo!

Edhe një herë, Minionët kishin humbur pa dashje një mjeshtër.

Henri!

Nga ana pozitive,

Miqësia e James dhe Henry u bë më e fortë atë ditë.

Ëëë - Ëëë

edhe nëse e bëri

disa nga Minionët e tjerë të pakënaqur.

Oh, ky është Edi, meqë ra fjala.

Ai është një Minion miqësor që ka pak vështirësi në dëgjim.

Kështu që ata dolën me një mënyrë për të komunikuar me njëri-tjetrin.

Dhe polenta, mango. - Mm-hmm.

Eja këtu.

Hë?

Dhe kështu Minionët kaluan nga një shef te tjeri.

Dhe kishte shumë.

Shefi i Madh!

Ëh, shokë.

Ju lutem.

Ëhë? Ah!

Oh, Kris!

O, Bill.

Oh, Patrick.

Hë?

Oh, Brajan.

Por pas një kohe,

Ata nuk mund të gjenin më shumë zotërinj të këqij për t'u shërbyer.

Për një kohë shumë të gjatë, Minionët bredhën përreth,

i lodhur dhe i humbur shpresat.

Në rregull.

Në rregull?

Dhe ai Minion shumë autoritar atje,

ky është Diku.

Ai u leh të gjithëve që të ngrinin kamp për natën.

Ëh, bum, bum, bum, bum, bum.

Tani, për shkak të pandërprerjes së tyre

duke folur dhe duke qeshur me të madhe, Diku i urdhëroi Henrit dhe Xhejmsit

të shkoj të fle larg të gjithëve, si zakonisht.