ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Walking Tall (2004) OCR 23.976 fps runtime 01:26:18
เมโทร โกลด์วินด์ เมเยอร์ พิคเจอร์ส และ ไจแอ้นท์ พิคเจอร์ส
ภูมิใจเสนอ
ไอ้ก้านยาว
- โอเคนะ รอสซี่ - ขอบใจ
แล้วเจอกันพรุ่งนี้
ไง สบายดีนะ
ก็ดี
- ปิดตั้งแต่เมื่อไหร่ - สิงหานี่ก็ 3 ปีพอดี
ลองไปที่อะเบอร์ดีนดู ที่นั่นใกล้โรงเลื่อย
- คิดว่าคงจะมีงานให้นายทำ - ก็ไม่เลว
รู้มั้ยเดี๋ยวนี้เรามีคาสิโน ชื่อว่า ไวลด์ เชอรี่
นายอาจต้องการเงินสักก้อน
- แล้วก็อย่าลืมไปเสี่ยงแบล็คแจ็ค - ไม่หละ ไม่ดีกว่า
- ไม่เหรอ - ขอบใจมาก
เดี๋ยว... นายคือคริส วอห์น ตายล่ะ
ฉันรู้เรื่องวีรกรรมของนายดี
ฉันนายอำเภอสแตน วัทกินส์
- สวัสดีครับ - ราลสตัน ลงมาจากรถเร็ว
มาดูหน้านายทหารตัวจริงเร็ว ทำความเคารพด้วย
- ขอบใจมาก - ขอต้อนรับกลับบ้าน
ว้าว คริส กลับมาแล้ว
- จะขับรถไปส่งบ้านเลยวันนี้ - ไม่ต้องหรอก ขอบใจ
เอาเถอะน่า ขึ้นรถเถอะ
- ผมเดินไปได้ - นี่ ฉันเต็มใจ
- ไม่เป็นไรน่า - ไม่เคยมีใครปฏิเสธฉัน
ขึ้นรถเร็ว
ดูท่านายคงจะกลัวฉันมากเลยสิท่า
- มีบ้างนิดหน่อย - เยี่ยม เขากลัวฉัน
ธรรมดาขู่ใครไม่เคยมีใครกลัว
นี่ไม่ได้กลับมานานแล้ว ใช่ไหมเนี่ย
8 ปีแล้ว ตอนนั้นฮาร์สตั้ดเป็นนายอำเภอ
แอรอน ฮาร์สตี้ด ใช่ น่าเศร้านะ
เมื่อ 5 เดือนที่แล้วเนี่ย
เขาเกิดหลับใน รถเลยพุ่งชนกับต้นไม้ โดนอัดก๊อปปี้ตายคาที่ แบนสนิท
แล้วเขาก็เป็นคนดีคนนึงนะ เป็นนายอำเภอที่ดี
เอาล่ะ ถึงแล้ว
ขอบคุณมากครับ ที่มาส่ง
ขอต้อนรับกลับบ้านนะ คริส
อ้อ นี่ คริส ใกล้จะเลือกตั้งแล้ว หาเสียงซะเลย
ฉันก็ลงด้วย เลือกฉันด้วยนะ เอาล่ะ รีบเข้าไปหาพ่อเถอะ
ได้อีกเสียงแล้วเรา
มีอะไรให้รับใช้ค่ะ
ไอ้น้องชาย มานี่เลย
มาให้กอดสักทีสิ พระเจ้า
หล่อขึ้นเยอะเลย นี่อะไรกันเนี่ย
เรื่องอะไรฉันจะยอมให้เธอเท่ อยู่ในเครื่องแบบแค่คนเดียวล่ะ
แม่ค่ะ คริสกลับมาแล้ว
- เต็นท์ของใคร - อ๋อ ของพีทเขานะ
- ระวังหน่อย - อ่อนหัด
- คริส ดูลูกสิ - แม่ สบายดีนะครับ
- ลาได้นานไหม จะอยู่กับเรากี่วัน - ไม่ใช่กี่วัน
ชั่วกัปชั่วกัลป์
- จริงอ่ะ ไม่ได้ล้อเล่นนะ - ไม่
ดีจังเลยลูก
- สวัสดีครับพ่อ - ยินดีต้อนรับ
ถ้าลูกบอกแม่ก่อน ว่าจะกลับมา
- แม่จะได้เตรียมตัวทำอาหาร - โอ้ว ไม่
แบบนี้ก็ดีแล้ว แม่ผมชอบ
- กลับมานี่จะทำอะไร - ก็กะว่าจะมาทำโรงเลื่อย
พี่ไม่เคยส่งข่าวเลย ว่ามันปิดแล้ว
แค่พ่อตกงานก็แย่พอแล้ว ไม่อยากให้แกกังวลอีก
พ่อมีกิจการของตัวเอง เห็นเฟอร์นิเจอร์ข้างนอกไหม
ส่วนแม่ไปเป็นครูผู้ช่วย ที่โรงเรียนประถมแถวบ้านเรา
- มิเชลดูแลทุกอย่าง - ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย
พีท นี่อาคริสนะจ้ะ
- ไง พีท - นั่งลงสิ สวัสดีอาด้วย
เจอกันคราวที่แล้วลูกยังเดิน ไม่เป็นเลย
- เดี๋ยวนี้ผมนอนในเต๊นท์แล้ว - แม่ว่าลูกนอนบนโซฟาก็ได้
- ห้องนั้นเป็นของคริสแต่แรก - รู้สึกเต๊นท์ของเธอจะรั่วนะ
- ฉันสอนเธอซ่อมเอาไหม - ฝนไม่น่าจะรั่วใส่ผมหรอก ท่านนายพล
พีทมานี่ นั่งลง กินอะไรก่อน
ขอชี้แจงหน่อย ฉันเป็นแค่จ่า ไม่ใช่นายพล
ทหารต๊อกต๋อย แล้วอาเคยฆ่าใครบ้างรึเปล่า
- พีท - หลานเอ๊ย
รู้รึเปล่าปู่แอบซ่อนปืนของอา ไว้ที่โรงรถด้วย
อาสอนผมยิงปืนได้มั้ย ผมว่าปืนนั่น คงเป็นเศษเหล็กแล้วมั๊งพ่อ
ไม่หรอก พ่อกะว่าจะให้แก มาจัดการขยะของแกเอง
เสียใจด้วยนะ พีท
- แม่ฮะ ผมไปก่อนนะ - นี่ กลับก่อน 4 ทุ่มนะ
- 4 ทุ่มครึ่งนะ - 4 ทุ่ม
เหมือนแกไม่มีผิด
ฝนตกเต้นท์เจ๊ง สะใจมั้ย
ไม่
ทำไมไม่นอนบนพื้นล่ะ
ก็ได้ ฉันนอนพื้นเองก็ได้
ส่วนเธอไปนอนบนเตียง
พีท
เช็ดตัวให้แห้งด้วยนะ
ตกลงเคยฆ่าคนรึเปล่า
- เรย์ เรย์ - ว่าไง ไอ้พุดดิ้ง
- เป็นไงบ้าง - ดีใจที่ได้เจอนาย หวะ
สบายดี หายห่วง
- นั่นอะไร - เขาเรียกว่ารถสื่อรัก
เอาไว้รับสาวๆ งั้นสิ
- แล้วเป็นไงบ้าง - ก็ดี
- ก็ดี - ดีโครต
เอาน่า เอาเบียร์หน่อยสิ
ไม่ล่ะ จะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ฉันเลิกดื่มเบียร์แล้ว
- ขอน้ำหวานโซดา - โอเค
ขอบใจเพื่อน
นี่ นี่ ดูซะก่อน ชอบรึเปล่า
ตอนนายไปแล้ว รู้ไหม ฉันเลยเกิดความคิด
ฉันน่าจะทำอะไรดีๆ ให้กับชีวิตบ้าง
ฉันเลยไปที่ซีแอตเติ้ล เอากีตาร์ไปตัวหนึ่ง ทุ่มเทชีวิตให้กับดนตรี
แล้วในไม่ช้าจากดนตรี ฉันก็เริ่มทุ่มเทให้กับยาเสพติด
ยาเค ยาบ้า ยาอี เอาหมด
ในที่สุดทุ่มเทกับตะรางไป 2 ปี
- เสียใจด้วยนะ - เสียใจที่ออกมาเร็วหรือไง
ตอนนี้ดูดีขึ้นตั้งเยอะเลยนะ
ใช้เวลา 14 เดือนกลับตัว หันมาจับงานก่อสร้าง
แล้วก็ค่อยๆ รื้อฟื้นมิตรภาพ และความสัมพันธ์เก่าๆ
ความจริงแล้ว
ฉันพยายามบอกพวกนั้นว่า นายกลับมาแล้ว
แต่ว่าพวกเขาบอกให้ฉัน มาเตือนนายว่าวันนี้วันเสาร์
- เขาก็เลย - แล้วไง
อีก 20 นาทีจะคิ๊กออฟ
วันทยาหัตถ์
- พวกนายยังเหมือนเดิม - ใช่เหมือนเดิมแหละ
กำลังเล่นฟุตบอลกัน ใช่มั้ยเนี่ย
แบบว่าเจ้าเก่า
- เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร - สนามเจย์ แฮมิลตัน
พ่อของเขาทิ้งโรงเลื่อย ไว้ให้ไม่เกิน 2 นาที
- เขาก็สั่งปิดทันที - ทำไมล่ะ
ตั้งใจหน่อยสิ ฉันตัดสินใจจะเปิดคาสิโน
- ยังเจ๋งอยู่เหมือนเดิมนะ เจย์ - นายเองก็เหมือนกัน
ทำไม เบื่อที่จะเป็นทหารจนๆ แล้วเหรอ
เปล่า ฉันเป็นอะไรก็ได้
จริงเหรอ แล้วฉันจะคอยดูก็แล้วกัน
- ได้เลย - อะไรหอบนายมาวะเนี่ย
- เบื่อๆ อยากจะพักผ่อน - นายเนี่ย อยากจะพัก
ใช่
- ไม่ใช่วันนี้มั๊ง - เอาเลย มาเร็ว
โอเค จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม
- เล่นแรงนะ - เขาเรียกว่า ทัชสองมือ
รุนแรงไปเหรอ สาวๆ ขอโทษทีนะ
ระวังรอบนอกด้วย
- ทัชแบบนี้เป็นไง - ก็สวยดีนี่
- จะเอาที่หุ้มหน่อยมั้ย - ดีที่สุดแค่เนี้ย
- เดินไปด้วยกันไหม - เล่นแรงไปหน่อยนะ
- ทัชดาวน์ - ลูกแรกและลูกสุดท้าย
- เอาเลย - อยากไปไหมล่ะ
- อยากไปมั้ยเล่า - ไม่เห็นมีใครไป อย่าไปเลย
เกือบจะได้อยู่แล้ว
เอาหละทุกคน ตาสุดท้ายแล้ว
รู้ไหม... ชัยชนะมันหอมหวานแค่ไหน
เดี๋ยวเราก็จะได้พักแล้ว
ฉันจะจัดการเรย์เอง
นายเป็นตัววิ่ง ส่วนนายอยู่ด้านในคอยบล็อคไว้
- ส่วนบู้ท... - ครับ
สกัดวอห์นเอาไว้
- เธอสองคนวิ่งให้เร็ว - ส่งบอลมาให้ฉัน
ลงต่ำ จัดการที่เข่าซ้าย
- เอาล่ะทุกคน - นายทำได้
อยู่แล้ว
- เอาล่ะ ฮัทที่ 1 พร้อมนะ - ลุย
ลุย
เอาล่ะ ลุยได้เลยพวก
คริส วอห์นโอกาสสุดท้ายแล้วนะ
19 10 ฮัท
นี่หล่ะเกม
ขอโทษด้วยนะ
ไม่เป็นไร
เกมสนุกนะ สาวๆ
ไง เกมวันนี้สนุกดีนะ
หรือนายว่าไง
ใช่ ก็ดีนะ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
ดีใจที่ได้กลับมา
แล้วเจอกันนะ
นี่ถ้าหากยังหาอะไรทำไม่ได้ล่ะก็ แวะเวียนไปที่คาสิโนก็ได้
จะแนะนำสาวๆ ให้รู้จัก
ฉันเลี้ยงเหล้านายเอง
ว่าไง
- แล้วคืนนี้เจอกัน - ก็ดี
แล้วเจอกันคืนนี้
เล่นได้แจ๋วมาก
ไง จ่า เล่นได้ดี เดี๋ยวต้มน้ำใบบัวบกให้กิน
เดี๋ยวก่อน
คราวหน้าอย่าให้ฉันเห็นนาย พี้กัญชานะขอร้อง
บ้านแสนสุขยินดีต้อนรับ
นึกว่าพวกที่เป็นเจ้าของคาสิโน ต้องเป็นอเมริกันแท้ๆ
เจย์อ้างว่าตัวเองสืบทอด เชื้อสายมาสิ
เขากรอกลงในคำร้องอย่างนั้น
เขาติดสินบนเจ้าพนักงานเพื่อได้ ใบอนุญาตเปิดบ่อนง่ายขึ้น
- คืนนี้ถึงคิวเราเอาคืนบ้างแล้ว - เราไปช่วยกันเก็บเชอรี่กันดีกว่า
- ลุยได้เลย - รู้สึกโชคกำลังมา
นายรู้นิสัยฉันดี
ได้เงินเป็น 3 เท่าเมื่อไร เลิกเล่นทันที
คราวที่แล้วนายก็พูดแบบนี้
นั่นสิ เกือบต้องขายตัว เพื่อแลกค่ารถกลับบ้าน
เดินกลับแน่
ป้ายสว่างแบบนี้ คงไม่มีใครหาที่นี่ไม่เจอ
ไม่ใช่แค่เร้าใจ แต่มันยังดูสวยด้วย ฉันชอบ
มันเข้ากับวิวภูเขาได้เหมาะพอดี
ไง น้อง
- เห็นมั้ยไม่เลว - ก็ไม่เลว
สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้น ไปเอาชิพ มาเล่นกันสักตั้ง
แล้วเจอกันที่เต้นระบำจ้ำบ๊ะ
ไม่น่าเชื่อใช่ไหม
No comments yet. Be the first to leave one.