The House on Carroll Street

Hoorzitting, Senaat V.S.

Orde in de zaal.

Wil de getuige haar naam voluit noemen?

Emily Crane.

Waar woont u? - In New York City.

Kunt u in de microfoon spreken?

Pardon. In New York City.

Wat voor werk doet u? - Ik ben fotoredacteur bij Life magazine.

Zit u in het bestuur van een organisatie die Liberty Watch heet?

Moet u op grond van uw dagvaarding...

alle registers, kasboeken, gegevens en papieren meebrengen...

die met die organisatie te maken hebben? - Ja.

Heeft u ze bij zich?

Ik heb een verklaring... - Geef antwoord op de vraag.

U krijgt antwoord...

Uw verklaring komt straks wel.

Onze organisatie streeft naar burgerlijke vrijheid...

We zijn niet politiek...

We weten wat uw organisatie inhoudt. Daarom bent u hier.

We hebben geen godsdienstige restricties...

Weigert u de gegevens aan de commissie te overleggen?

Dan weet u wie we hebben geholpen en wie ons heeft geholpen.

Ik ga ze niet verraden... - Een goed tijdschrift.

Life magazine. Vindt u niet?

Met miljoenen lezers.

Iedere week wordt de wereld in beeld gebracht...

en u selecteert die beelden. Indrukwekkend.

Ik beslis niet wat er in verschijnt. - Maar u stelt ideeën voor.

Het werk dat de getuige doet, is niet relevant.

Ik snap niet wat dat hiermee te maken heeft.

Herkent u deze petities?

De vredespetitie, Wereldwijde ontwapening, Weg met de bom?

Overal staat uw handtekening onder. Een mooi handschrift.

Zijn dit uw handtekeningen? - Dat heeft niks met dit onderzoek te maken.

U heeft andere mensen laten tekenen.

Wisten ze wel wat ze ondertekenden?

Ik heb nooit gelogen.

Heeft u ze overgehaald met uw schoonheid?

Ik heb bezwaar tegen deze manier van ondervragen.

Deze vragen zijn niet relevant. - De getuige heeft de mogelijkheid...

om informatie te vervalsen, die miljoenen Amerikanen lezen.

Belachelijk.

Ze weigert om de bestanden te laten zien...

die ze volgens de dagvaarding moest overleggen.

U weet dat we het recht hebben om die gegevens in te zien.

Jullie maken mensen verdacht.

En dan weigert u de vereiste gegevens te overleggen.

Ik noem geen namen.

Daag haar voor de rechter.

Ik doe dit niet graag...

maar u geeft ons geen andere keuze.

De wet is heel duidelijk.

Blijft u bij uw beslissing?

Het spijt me.

Ik stel voor dat we de getuige dagvaarden wegens weigering...

en dit voor de Senaat brengen. Wie is er vóór?

Voorstel aangenomen.

De hoorzitting is verdaagd.

Lang zal ze leven

Senator Byington.

Neem wat foto's van de familie.

Daar komt ze aan.

Is dit nou lente? Ik vries bijna dood.

Ik vind het niet koud.

Waar jij vandaan komt, daar is min 20 een hittegolf.

Maar daar hebben de mensen minder last van de kou.

Het is een droge kou, en dat voelt anders.

Ja, je neus valt eraf.

Ik doe de verwarming aan.

Met lopende motor wekken we argwaan.

Nou en? Bellen ze dan de politie?

Die zijn voor u.

Betaaldag.

Het is vier keer zo veel als m'n loon.

Beschouw het als een bonus. - Maar dat is het niet, hè?

Je had 't pas moeten krijgen als ik het je verteld had.

Zeg het nou dan maar.

Het was niet mijn beslissing.

Je afdeling wordt gereorganiseerd. We moeten kosten besparen.

Je weet hoe de directie is...

We zijn altijd eerlijk geweest tegen elkaar.

Ze mogen de publieke opinie niet negatief beïnvloeden.

Ze maken de publieke opinie.

Waarom kon je niet gewoon meewerken?

Die verdomde getuigenis. Wat is nou het probleem?

Je kent het politieke klimaat toch? Er lag hier een toekomst voor je open.

Bedankt dat je me de waarheid hebt gezegd.

Als je me citeert, ontken ik het.

Mijn naam is Cochran, FBI.

We willen u even spreken.

Ik heb jullie niks te zeggen.

Ze heeft nog steeds mooie benen.

Pardon...

Weet u waar deze straat is?

Het is dezelfde richting als deze straat.

Parallel?

De hoek om, en dan de eerste straat linksaf.

Goedemiddag.

Ik kom voor de advertentie. - Je komt te vroeg. Er staat om 3 uur.

Alstublieft?

Je hebt wel lef om te vroegte komen.

Je bent niet bang voor afwijzingen. - Ik heb de baan nodig.

Deze kant op.

Lees dit eens voor.

Maar er was niemand.

Niemand zag het tengere, kleine meisje van 19...

met haren zwarter dan de veren van een kraai...

en ogen met de kleur...

van de avondlucht rond oogsttijd.

Zo is het wel genoeg.

Het kan er wel mee door.

Je klinkt ontwikkeld.

Heb je op de universiteit gezeten?

Ben je afgestudeerd?

Cum laude. - M'n ogen zijn niet meer zo goed.

Iemand moet me voorlezen.

Je werktijd varieert.

Ik betaal je 50 dollar per week. - Dat is niet veel.

De deur is achter je.

Je krijgt hier ook te eten.

Ik neem alleen wat kleren mee.

Je mag alles hebben...

zelfs het kind datje hebt geleerd om me te haten.

'Lynn haat je niet...', zei Court, maar de deur vloog open...

en Lynn kwam de kamer binnen. 'Laat haar gaan, papa', riep ze.

'Ik haat haar wel.'

Ongeveer twee weken.

Hij mag onder geen enkele voorwaarde naar buiten.

Dr. Teperson zegt dat het te gevaarlijk is.

Hij is hier lang genoeg geweest.

Hij wil weten waar z'n assistenten zijn. - Zeg hem maar dat ze eraankomen.

Dat gaat allemaal niet een-twee-drie. Vertel hem wat ik gezegd heb.

De assistenten zullen er zijn.

Dat garandeer ik.

We kregen ze niet meteen vrij.

Maar nu is alles in orde.

Is dat goed?

Je hebt niks gezegd over die groep. - Dat had ik de hoge pieten beloofd.

Het zijn echte vluchtelingen. - 100 procent echt. Uit hun vaderland.

Wat zijn het, raketgeleerden? - Er zijn er geen meer. Dit zijn artsen.

Wat voor artsen? - Ze doen onderzoek.

Wat voor onderzoek? Waar?

Maakt u zich geen zorgen.

Het zijn maar assistenten. - En dat wil zeggen?

Reageerbuizen, bloedproeven. Ik heb het heus wel geverifieerd.

Ze hebben niks op hun geweten. - Waarom dan die geheimhouding?

Ze zitten in een gebied dat van groot belang is voor de nationale veiligheid.

Ik vertrouwde je, Ray.

Daar maak ik geen misbruik van. Uw reputatie lijdt er niet onder.

Het gaat niet om m'n reputatie.

Het gaat om een presidentskandidaat die geliefd is bij het volk.

Uw ambitie is nobel, senator. Ik help u de top te bereiken.

Dat is niet zo belangrijk.

Maar als 't oorlogsmisdadigers zijn...

Dat zijn ze niet. Dat verzeker ik u.

We hebben elkaar pas geleden ontmoet.

Weetje nog? Ik vroeg je de weg.

Parallel.

Ik heb het huis gevonden. Bedankt.

Woon je hier in de buurt?

Ik kwam op dat adres werk zoeken.

Ik moet lezen. - Lees je?

Ik lees voor. Niet uit dit boek. Dat is van mezelf.

Mag ik 's kijken?

Natuurlijk.

Dickinson.

Is die de moeite waard? - Het is een fantastische dichteres.

Ik ben naar haar genoemd.

Naar Dickinson? - Nee, m'n voornaam. Emily.

Ken je Edgar Allan Poe?

Met zijn gedichten oefen ik de Engelse uitspraak.

Op het geklingel dat zo muzikaal...

uit de klokken, de klokken opwelt.

Dat vind ik prachtig. - Ja, ik ook.

Waar heb je Engels geleerd? - Overal.

Tijdens de oorlog? - En erna.

Ben je vertaler?

Waarom denk je dat?

Ik hoorde je vertalen.

Ik kon er niks aan doen. Het raam stond open en die man schreeuwde...

Welke man? - Dokter Teperson.

Hij is groot... - Je hebt hem gezien.

Ik wilde niet... - Versta je Duits?

Nee... - Ken je de naam Teperson?

Nee, zou ik die moeten kennen?

Bedankt voor je Dickinson.

Vertaal je voor Mr Salwen? - Ik ken hem niet...

Maar ik heb je gezien. - Je vergist je.

Pardon. Dag.

Ik weet niks over haar. - Jullie hebben lang gepraat.

Over gedichten. Ze leest voor.

Wat zei ze nog meer?

Niks. Dat heb ik al gezegd.

Ze is naar Dickinson genoemd.

Hier is het bestand dat u wilde hebben.

Werk je aan deze zaak?

Als steekproef, om te kijken of ze uit de school klapt. Het is routine.

Zet haar onder druk. - Waarom? Ze stelt niks voor.

Het moet van Washington.

Misschien is ze bij iets groters betrokken.