Snow White and the Huntsman

Μια φορά και έναν καιρό μέσα στο καταχείμωνο...

μια Bασίλισσα θαύμαζε το χιόνι που έπεφτε...

είδε ένα τριαντάφυλλο να ανθίζει κόντρα στο κρύο...

πηγαίνοντας να το πιάσει τρυπήθηκε το δάχτυλο της και 3 σταγόνες αίμα έπεσαν...

και επειδή το αίμα ήταν τόσο ζωηρό πάνω στο χιόνι...

σκέφτηκε, ότι θα΄θελε ένα παιδί λευκό σαν το χιόνι...

με χείλη κόκκινα σαν το αίμα και μαλλιά μαύρα σαν τα φτερά του κορακιού...

και την δύναμη αυτού του τριαντάφυλλου.

Όταν λίγο μετά η Bασίλισσα απόκτησε μια κόρη...

την ονόμασε Χιονάτη...

Την λάτρευαν όλοι στο Βασίλειο, τόσο για το πνεύμα της όσο και για την ομορφιά της.

Κοίτα τι βρήκαμε στο δάσος!

- Είναι χτυπημένο μητέρα. - Πρέπει να'σπασε το φτερό του.

Μην ανησυχείς, θα το γιατρέψει ο χρόνος...

- Θα το γιατρέψω εγώ. - Είσαι πολύ όμορφη, αγάπη μου...

στην καρδούλα σου... και μείνε έτσι...

γιατί θα κάποτε θα γίνεις Bασίλισσα.

- Τι κάνεις εκεί; - Παίρνω ένα μήλο.

Ευχαριστώ... Γουίλιαμ!

Ο επόμενος χειμώνας ήταν πολύ βαρύς...

και η μητέρα της Χιονάτης πέθανε.

Ο Βασιλιάς ήταν περίλυπος...

εξ αιτίας αυτού ένας σκοτεινός και μυστήριος στρατός βρήκε την ευκαρία να του επιτεθεί.

- Τι θα κάνουμε σ'αυτόν τον στρατό; - Θα τους πετσοκόψουμε!

Εμπρός!

Ο Μαύρος Στρατός ηττήθηκε κι ο πόλεμος σύντομα θα τελείωνε...

με τη βοήθεια του Θεού...

Κύριε!

Άνοιξε!

Μη φοβάσαι δεν θα σε πειράξει κανείς...

Πώς σε λένε κυρία μου;

Ραβένα κύριε.

Μαγεμένος απ'την ομορφιά της ο Βασιλιάς ξέχασε για πρώτη φορά την λύπη του...

και σύντομα έγινε γυναίκα του.

Είσαι πολύ όμορφη.

Κι εσύ πολύ ευγενικό παιδί...

και όπως λένε όλοι ότι είσαι παραγματικά όμορφη...

πλησίασε...

είναι δύσκολο για σένα, γιατί κι εγώ έχασα την μητέρα μου όταν ήμουν μικρή.

Ποτέ δεν θα πάρω τη θέση της μητέρας σου... ποτέ!

Αλλά αισθάνομαι ότι έχουμε μια ιδιαίτερη σύνδεση...

σίγουρα το νιώθεις εκεί, μέσα στην καρδιά σου.

Θα σε κερδίσω...

Πράγματι άρχοντα μου...

με κέρδισε κάποτε ένα Βασιλιάς...

και αντικατέστησα την Bασίλισσα του, μια μεγαλύτερη γυναίκα.

Μετά θα ερχόταν κι η σειρά μου.

Οι άντρες πάντα χρησιμοποιούν τις γυναίκες.

Μας χρησιμοποιούν και όταν τελειώνουν μαζί μας...

μας πετούν σαν σκουπίδια...

- Τι μου έκανες; - Κανείς δε μένει για πάντα νέος...

και πρώτα θα πάρω την ζωή σου άρχοντα μου...

και μετά τον θρόνο σου!

Καλωσόρισες αδερφέ!

Βασίλισσα μου...

Ο Μαύρος Στρατός μπήκε στο Βασίλειο με την προδοσία της...

- Γουίλιαμ! - Χιονάτη!

Γουίλιαμ!

- Υποχώρηση! - Χιονάτη!

Φεύγουμε!

Γουίλιαμ μη με αφήνεις!

Πρέπει να την σώσουμε!

- Την πιάσαν! - Όχι, όχι!

Έξω...

Έξω!

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου...

εκεί στον τοίχο...

ποιά είναι η ομορφότερη όλων;

Εσύ Bασίλισσα μου κι ένα ακόμη Βασίλειο σε δοξάζει...

και δεν υπάρχει τέλος στην δύναμη και την ομορφιά σου.

Τόσο δηλητηριώδης ήταν η βασιλεία της Ραβένα...

που όλα κατστράφηκαν και οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονταν...

Η γη πέθανε...

και μαζί της, η Ελπίδα.

Όλο αυτό τον καιρό...

η Χιονάτη ήταν φυλακισμένη, στον Βορεινό Πύργο.

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς... ελθέτω η Βασιλεία σου...

ως εν ουρανώ και επί της γης... Τον άρτον ημών τον επιούσιον...

και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών... ως και ημείς αφίεμεν...

Και μη εισενέγκης ημάς...

Ότι σου εστί η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν..

Γεια σου...

Γεια σου!

- Πώς σε λένε; - Γκρέτα. - Τι σου συνέβη;

Όλοι οι στρατιώτες στο χωριό μας πιάστηκαν και προσπαθόντας...

- να πάω στο Κάστρο του Κόμη πιάστηκα! - Του Κόμη Χάμμοντ;

Είναι ζωντανός;

Πολεμάει στο όνομα του πατέρα μου;

Είσαι η κόρη του Βασιλιά!

Το βράδυ που πέθανε ο Βασιλιάς, τους σκότωσαν όλους.

- Ο Γουίλιαμ, ο γιος του Κόμη είναι ζωντανός; - Δεν ξέρω Πριγκίπισσα.

Τι θα μου συμβεί;

Θυμάσαι σαν παιδιά που παρακαλούσαμε για λίγο νερό όπως αυτοί οι χωρικοί;

Ναι αδερφή.

Δεν είμαι πιο καλή;

Ναι...

Αυτοί οι δυο πιάστηκαν καθώς έστηναν ενέδρα στα κάρα με τις προμήθειες μας.

- Αυτός είναι γιος σου; - Ναι...

Ομορφούλης...

Προφανώς έμοιασες στην μητέρα σου.

Κάποτε θα έχανα την καρδιά μου από έναν σαν σε εσένα...

και εσύ χωρίς αμφιβολία θα την πρόδιδες...

Όχι!

Προσπάθησες να σκοτώσεις την Bασίλισσα σου!

Τέτοιο θάρρος, τέτοια ομορφιά και τόση δύναμη...

όπως και η καρδιά σου.

Όχι είναι ο γιος μου!

Όχι!

Αφήστε τον!

Αφήστε τον να επιστρέψει στον Δούκα...

για να του πει για την γενναιοδωρία της Bασίλισσας του.

Έξω. Έξω!

- Η μαγεία έχει βαρύ τίμημα. - Και μεγαλώνει.

- Φαίνεσαι σαν... - μεγάλη!

Κουρασμένη...

Η δύναμη μου...

χάνεται...

Έχω κάτι για να χαρείς...

Γκρέτα...

Γκρέτα!

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου...

εκεί στον τοίχο...

ποιά είναι η ομορφότερη όλων;

Βασίλισσα μου σήμερα ενηλικιώνεται κάποια ομορφότερη από εσένα.

Αυτή είναι και ο λόγος που εξασθενείς...

- Ποιά είναι; - Η Χιονάτη.

Η Χιονάτη;

Αυτή το κάνει;

Έπρεπε να την σκοτώσω όταν ήταν μικρή!

Προειδοποιήθηκες ότι η καλοσύνη και η αγνότητα μπορούν να σε καταστρέψουν.

αλλά θα είναι και η σωτηρία σου σαν Βασίλισσα.

Ξερίζωσε την καρδιά της και δεν θα ξαναχρειαστεί να τραφείς με νεότητα...

και ποτέ δεν θα γεράσεις.

Αθανασία. Αθανασία...

για πάντα.

Φιν!

Αδερφέ μου... φέρε μου την κόρη του Βασιλιά.

Σε ξύπνησα;

Πάντα είσαι ξύπνια.

- Δεν έχεις ξανά'ρθει. - Η αδερφή μου δεν το επέτρεπε.

- Σε θέλει δική της. - Την φοβάμαι.

- Αλλά όχι εμένα; - Όχι.

Όμορφη Πριγκίπισσα μου...

- δεν θα σε ξαναφυλακίσουν. - Τι θέλει από εμένα;

Την ζωντανή καρδιά σου.

Βγάλε με από εδώ!

- Όχι! - Γκρέτα...

- Φύγε. Φύγε! - Βγάλτε με από εδώ!

Σταμάτα εκεί!

Πιάστε την!

Σταματήστε την!

Πιάστε την!

Πώς μια τόσο αθώα και μικρή γελοιοποίησε τον αδερφό μου;

Οπλισμένη μόνο με ένα καρφί...

και αν είχε ένα σπαθί...

θα έπαιρνε και το Βασίλειο μου!

Φέρε μου την κόρη του Βασιλιά, που εσύ την άφησες να μας ξεγλιστρήσει...

μέσα από τα δαχτυλάκια σου.

Πώς;

Ορκίστηκες να με προστατεύεις! Ορκίστηκες!

Δεν μπορώ να εμπιστευτώ πια κανέναν, κανέναν!

Δεν υπάρχει καμια αφοσίωση από κανέναν, ούτε από εσένα!

Που Είναι Αυτή!;

Πήγε στο Μαύρο Δάσος και εκεί την έχασαν οι άντρες.

Δεν την θέλω στο Μαύρο Δάσος, θέλω την καρδιά της!

- Με απογοήτευσες! - Στα έχω δώσει όλα!

Κι εγώ δεν σου τα έδωσα όλα;

Ναι αδερφή...

Ησύχασε...

Δεν έχω δύναμη στο Μαύρο Δάσος...

πρέπει να μου βρεις κάποιον...

κάποιον που να το ξέρει...

κάποιον που θα μπορεί να την κυνηγήσει.

Μου χρωστάς λεφτά, για το κορίτσι!

Νόμιζα ότι ήταν τζάμπα, θα στα δώσω όταν έχω.

Μην απομακρύνεσαι θέλω τα λεφτά μου!

- Η Bασίλισσα απαιτεί να παρουσιαστείς. - Δεν βλέπεις ότι κάνω μπάνιο;

Ο αδερφός μου λέει ότι είσαι χήρος και μέθυσος...

και ένας από τους λίγους που έχει πάει στο Μαύρο Δάσος.

Ναι;

- Ένας αιχμάλωτος κρύφτηκε εκεί. - Είναι νεκρός. - Αυτή...

Ε, τότε είναι σίγουρα νεκρή!

Βρες την...

- και φέρ'την σε μένα. - Δεν ξαναπάω εκεί...

Θα ανταμειφθείς...

γενναιόδωρα.

Τι να κάνω το χρυσάφι αν είμαι νεκρός και τα κοράκια τρώνε τα μάτια μου;

- Γιατί είναι τόσο πολύτιμη; - Αυτό δεν σε ενδιαφέρει...

- Ξέρω τι με ενδιαφέρει, ευχαριστώ.. - Θα το κάνεις κυνηγέ!

Και αν αρνηθώ;

- Σε παρακαλώ άσε με... - Ρίχτε τον στα γόνατα.

Θα'θελες να ξαναδείς την αγαπημένη σου;

Μη μιλάς για την γυναίκα μου!

Σου λείπει...

θα το έκανες για να την ξαναδείς;

Γνωρίζεις τις δυνάμεις μου. Φέρε μου το κορίτσι...

και εγώ θα φέρω πίσω την γυναίκα σου.

- Τίποτα δεν την φέρνει πίσω. - Εγώ μπορώ.

Μια ζωή... για μια άλλη ζωή.

Δεν έπρεπε να έρθουμε εδώ.